Tibetan
་འཐད་དོ་སྙམ་ན། སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་གསོད་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་བསད་པ་དང་བཅོམ་པར་སྣང་བ་དག་ལའང་། རང་གི་ངན་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་སྦྱོར་བའི་ཉེས་པ་ཙམ་ལས་སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་དངོས་གཞིའི་སྡིག་པ་འབྱུང་བ་མེད་དེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཕན་གནོད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་བྱས་པ་ལས་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་གཉིས་ལ་བདེན་རྫུན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་སེམས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དང་སེམས་ཅན་མི་བདེན་པར་འདྲ་བཞིན་དུ་གཅིག་ལ་སེམས་ཡོད་པ་དང་གཅིག་ལ་མེད་པ་མི་འཐད་ལ། གང་སེམས་ཅན་ལ་སེམས་ཡོད་པ་དེ་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་མིན་ནོ་སྙམ་ན། སེམས་ཅན་ལ་སེམས་ཡོད་ཀྱང་སེམས་དེ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། དེས་བདེན་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་སྔགས་དང་རྫས་སོགས་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མའི་སེམས་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སེམས་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ ལས་བྱུང་བ་དེ་ནི་བདེན་ཞིང་། ཅིག་ཤོས་མི་བདེན་པར་གཞག་མི་ནུས་ཏེ། སྣ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་སོ་སོ་ལས་བྱུང་བའི་སྒྱུ་མ་དེའང་ཚུལ་གཅིག་མིན་པར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི། རྐྱེན་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཅོག་ཀུན་ནུས་པ་འཇིག་རྟེན་གང་ནའང་སྲིད་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་སེམས་གཉིས་ཆར་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པས་སྤྲུལ་གྱི། རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མེད་པས་སྒྱུ་མ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་རྟ་དང་བ་ལང་དུ་སྣང་བ་ལ་རྭ་ཡོད་མེད་དུ་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་བདེན་རྫུན་ཁྱད་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་མྱང་འདས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་རྣམས་ན་རེ། ཁྱེད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལྟར་ན། འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མྱང་འདས་ཡིན་ལ། སྐྱེ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་འཁོར་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན། མྱང་འདས་དང་འཁོར་བའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཀྱང་སླར་འཁོར་བར་འགྱུར་ཏེ་འཁོར་བ་ཟད་ནས་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་མིན་པར་འཁོར་བ་ཉིད་མྱང་འདས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་ངལ་བ་དོན་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ཕལ་གྱི་སྤྱོད་ལམ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ
Chinese
如果有人这样认为：即使对于那些由杀心驱使而杀害或摧毁幻化之人等现象，也仅仅是由自己的恶念所导致的罪过，而不会产生杀生等实际的罪恶。这是因为幻化之人没有作为利益和损害之所依的心。然而，对于那些具有如幻之心识的众生，行利益和损害之事会产生功德和罪恶。因此，这两者之间并非存在真假的区别，而是存在有心和无心的区别。如果有人认为，幻化之人和众生在不真实方面是相同的，但一个有心，一个无心，这不合理。既然众生有心，那么他们就不像幻化之物了。那么，即使众生有心，但心本身就像幻化一样，又怎么会变成真实的呢？例如，幻术的咒语和物品等没有产生幻化之心的能力。凡是从具有产生心识能力的事物中产生的，那就是真实的。另一种不能被认为是虚假的。从各种不同的因产生的幻化，其显现方式也是多种多样的。在世间的任何地方，都不可能存在一种因能产生所有结果的情况。因此，众生的身心二者都是由因缘聚合而产生的幻化，没有以自己的本体而成立，与幻化有什么区别呢？例如，幻化中显现的马和牛，虽然有角和无角的显现差异，但真假并没有区别。还有，那些执持涅槃为实有的人说：按照你们所说的无自性，那么轮回的一切法在胜义谛中本来就是涅槃，而具有生等相状的轮回是世俗谛。如果是这样，涅槃和轮回就会有共同的基础。因此，即使获得了佛果，最终还是会回到轮回中，因为不是轮回灭尽而获得涅槃，而是轮回本身就是涅槃。既然如此，为了获得佛果而修持菩提行又有什么用呢？这岂不是和世间凡夫的无意义行为一样吗？并非如此。
English
If one thinks like this: Even for those phenomena such as killing or destroying illusory beings, driven by the intention to kill, there is only the fault of acting under the influence of one's own evil thoughts, but no actual sin such as taking life arises. This is because illusory beings do not have mind as the basis for benefit and harm. However, for those sentient beings who possess mind like illusion, performing acts of benefit and harm will generate merit and sin. Therefore, the difference between these two is not the difference between truth and falsehood, but the difference between having mind and not having mind. If one thinks that illusory beings and sentient beings are the same in being unreal, but it is unreasonable that one has mind and the other does not. Since sentient beings have mind, then they are not like illusion. Then, even if sentient beings have mind, but the mind itself is like illusion, how can it become real? For example, illusory mantras and substances do not have the power to generate illusory mind. Whatever arises from something that has the power to generate mind is true. The other cannot be considered false. The illusion that arises from various different causes also appears in various ways. It is not possible anywhere in the world for one cause to produce all results. Therefore, both the body and mind of sentient beings are manifestations created by the assembly of causes and conditions, and they are not established by their own nature. What difference is there from illusion? For example, the appearance of horses and cows in illusion, although there are differences in the appearance of having horns and not having horns, there is no difference between truth and falsehood. Furthermore, those who hold Nirvana to be real say: According to your assertion of no self-nature, then all phenomena of samsara are inherently Nirvana in the ultimate truth, and samsara, which has the characteristics of birth and so on, is conventional truth. If that is the case, Nirvana and samsara will have a common basis. Therefore, even if Buddhahood is attained, one will eventually return to samsara, because it is not that samsara is exhausted and Nirvana is attained, but that samsara itself is Nirvana. Since this is the case, what is the use of practicing the conduct of Bodhisattva in order to attain Buddhahood? Isn't this the same as the meaningless behavior of ordinary people in the world? It is not so.
Tibetan
། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་མྱང་འདས་དང་། གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་མྱང་འདས་ལ་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་སོ་སོ་སྣང་བའི་རྐྱེན་རྣམས་རྒྱུན་མ་ཆད་ན། འཁོར་བར་མ་ཟད་སྒྱུ་མའི་སྣང་བའང་མི་ལྡོག་མོད། རྐྱེན་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་མི་འབྱུང་ན་དོན་དམ་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དྲུང་ནས་འབྱིན་པར་མཛད་པ་རྣམས་ནི་འཁོར་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པས་སོ། །སངས་ རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བལྟམས་པ་སོགས་ནི་འཁོར་བས་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྨོན་ལམ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྟོབས་ལས་མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུའི་མཛད་པ་སྟོན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་གཡོ་བ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། རྣམ་བདེན་རྫུན་གྱི་རྩོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ། རྣམ་རིག་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། འདི་ལྟར་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོར་སྣང་བ་འདི་དག་ནི་སྐྲ་ཤད་དང་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཕྱི་དོན་དུ་བདེན་པར་མེད་ཀྱང་ནང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་གནས་དོན་ལུས་ཀྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པར་སྨིན་པ་ཞིག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མེད་ཀྱང་སེམས་ནི་ཡོད་དེ། རྨི་ལམ་ན་ཡང་སྔོ་སོགས་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་འཛིན་པར་གྲུབ་པས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། ཁྱོད་དབུ་མ་པ་ལྟར་ན། གང་ཚེ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཕྱི་དོན་མེད་པར་མ་ཟད། འཁྲུལ་པའི་བློ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ན། ཡུལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གང་གིས་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཡུལ་ཅན་མེད་པས་སོ་ཟེར་ན་རེ་ཞིག་མགོ་བསྒྲེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གང་ཚེ་སེམས་ཙམ་པ་ཁྱོད་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་ན། དེ་ཚེ་བློ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དམིགས་བྱ་ཅི་ཞིག་དམིགས་ཏེ། དམིགས་བྱ་ཡུལ་དང་དམིགས་བྱེད་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་མེད་ན་དམིགས་པར་མི་སྲིད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གི་ལུགས་ལ་ཡུལ་གཏན་ནས་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་བཞིན་དུ་ཡུལ་དོན་གྱི་གོ་ས་དེ་ཉིད་དུ་དོན་བེམ་པོ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་དམིགས་བྱ་ཞིག་ཡོད་དོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་སེམས་ཉིད་ཡིན་གྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ཚེ་སེམས་དེ་ཉིད་དམིགས་བྱ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་ཡིན་ན། དེ་ཚེ་ཡུལ་གང་ཞིག་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་མཐོང་སྟེ། དེ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པས་མཐོང་མི་ཤེས་སོ།
Chinese
因此，自性清净的涅槃和，暂时离垢的涅槃是有差别的。像这样，如果各自果相显现的因缘没有断绝，不仅是轮回，连幻化的显现也不会停止。如果因缘断绝，世俗中也不会产生，更何况是胜义谛呢？因此，将轮回中出生的因，无明及其种子，用证悟无我的智慧从根拔除的那些，就不会再轮回了，因为没有了因。佛陀降生于世等，不是轮回所摄，而是愿力和三摩地等，作为共同作用的因缘，从智慧的各种力量中，示现如幻术般的行为，但从法界中动摇是绝不可能的。第三，关于真假名相的两种辩论中，第一，唯识宗的人说：像这样，显现为内外事物的这些，就像毛发和梦境的显现一样，在外境上不是真实存在的，而是从内在习气的差别中，成熟为各种处所、事物、身体的显现。因此，外境的事物是没有的，但心是存在的。因为在梦中也成立了对蓝色等的体验的执着。像这样思考后，你们中观宗的人如果说，当迷惑的对境外境不存在，迷惑的心也不存在时，像幻化一样的对境，会被什么所缘呢？因为没有能缘者。如果这样说，就暂时假装屈服。当唯识宗的你，没有成立像幻化一样的对境时，那时即使心存在，又会缘什么所缘呢？如果所缘的对境和能缘的对境者两者都不存在，那就不可能缘了。如果说，按照我们的观点，对境并不是完全不存在，就像梦中的马牛一样，在对境事物的地位上，存在着一个不同于物质实体的所缘。那是什么呢？显现为对境自性的所取之相，那就是心本身，而不是事物。如果说，当心本身是对境，像幻化一样的所缘时，那时什么对境会被什么对境者所见呢？因为两者是一体的，所以无法看见。
English
Therefore, there is a difference between the naturally pure nirvana and the temporarily stainless nirvana. Like this, if the causes for the appearance of individual fruits are not 끊어진, not only samsara, but even the appearance of illusion will not cease. If the causes are 끊어진, they will not arise even in the conventional truth, let alone the ultimate truth. Therefore, those who uproot the cause of birth in samsara, ignorance and its seeds, with the wisdom of realizing selflessness, will not be reborn in samsara, because there is no cause. The birth of the Buddha in the world, etc., is not included in samsara, but from the power of all kinds of wisdom, with aspirations and samadhi, etc., as co-operative causes, they show actions like illusions, but it is never possible to waver from the realm of dharma. Third, in the two debates about true and false appearances, first, the advocates of Vijnanavada say: Like this, these appearances of external and internal objects are not truly existent as external objects, like the appearances of hair and dreams, but from the difference of internal imprints, they mature into various appearances of places, things, and bodies. Therefore, external objects do not exist, but the mind does exist. Because even in dreams, the grasping of experiences such as blue is established. After thinking like this, if you Madhyamikas say, when the object of delusion, the external object, does not exist, and the mind of delusion does not exist either, what will be the object of illusion, like illusion? Because there is no objectifier. If you say so, then temporarily pretend to yield. When you, the Mind-Only school, have not established an object like illusion, then even if the mind exists, what object will it grasp? If neither the object to be grasped nor the grasper exists, then it is impossible to grasp. If you say that, according to our view, the object is not completely non-existent, but like the horses and cows in dreams, in the position of the object, there is an object to be grasped that is different from the material entity. What is that? The aspect of the grasped object that appears as the nature of the object, that is the mind itself, not the object. If you say that, when the mind itself is the object, the object of illusion, then what object will be seen by what objectifier? Because the two are one, they cannot be seen.