Tibetan
གྲོ་འོང་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལ། །སྐྱེ་མེད་ཟད་པ་མེད་པར་ཤེས་རབ་འདི་ཤེས་ཏེ། །ཉི་མ་སྤྲིན་མེད་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བས་མུན་བསལ་ལྟར། །མ་རིག་ཐིབས་པོ་བཅོམ་ནས་རང་བྱུང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ། འབྲས་བུ་ལ་བརྟགས་ན་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དེ་ཡོད་པ་ཞིག་གམ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན། འབྲས་བུ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ལ་རྒྱུའི་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་རུང་ངོ་། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུ་དེ་མེད་པར་ཞིག་ རྒྱུས་བསྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་ན་དེ་ལ་རྒྱུའི་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་དེ། མེད་པ་ལ་སྤྱིར་རྒྱུ་མེད་ཅིང་རང་ཉིད་མེད་པའི་ངོ་བོར་གནས་ཟིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་མེད་པ་ཙམ་པོ་དེ་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་ནི་མིན་ཀྱང་། རྒྱུ་འདིས་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་ཡོད་པའི་དངོས་པོར་བྱེད་དོ་སྙམ་ན་དེ་མི་ནུས་ཏེ། རྒྱུ་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་ཅིག་ཚོགས་ནས་འབད་ཀྱང་ཆོས་གང་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་དེ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་བསྒྱུར་དུ་མེད་དེ། རྒྱུ་ཅི་ཚོགས་ཀྱང་རི་བོང་གི་རྭ་ཡོད་པར་བསྒྱུར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ཏེ་མེད་པ་གང་གི་ཡང་ལྟོས་བྱར་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་མེད་དངོས་པོར་བསྒྱུར་དུ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཀྱང་། དངོས་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་དོར་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། དོར་ནས་འགྱུར་བ་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་མེད་བཞིན་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ན་ནི་དངོས་པོ་མིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་ཕྱིར། དངོས་མེད་དོར་ནས་དངོས་པོར་གསར་དུ་འགྱུར་བའང་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ་དེ་མི་སྲིད་པ་ནི། འདི་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་གནས་པ་དེ་ནི། མེད་བཞིན་པའི་ཚེ་ན་དངོས་ཡོད་སྲིད་པ་མིན་ན་དེ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་སྐབས་ནམ་ཡང་མེད་ལ། དངོས་པོར་སྐྱེས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་དངོས་མེད་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་། དངོས་མེད་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་དོར་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་སྐབས་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་པས་ན་དངོས་མེད་དངོས་པོར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་འགྱུར་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་དངོས་མེད་ཉིད་ཡིན་བཞིན་དུ་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་ན། དངོས་མེད་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་ཞེས་པ་ཚིག་ཙམ་སྟེ། གང་དངོས་མེད་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། དེ་དེར་གྱུར་པ
Chinese
应当知晓远离有无边际的自性，如幻化八喻等。如《集经》中所说：何菩萨于缘起，知此无生无灭慧，如日无云放光明，摧破无明得自生。如是宣说。第三，观察果，所生之果是有还是无？如果果自性存在，那要因有什么用？二者不能互为因果。如果说果本不存在，因能生果吗？如果果本身不存在，那要因有什么用？因为无本来就没有因，并且已经安住于无的自性之中。如果说，虽然不是因生了无，但是因能使果的无变成有之事物，那是不可能的。即使聚集百千万个因，努力尝试，也不能将任何自性不存在的事物转变为事物本身。无论聚集什么因，都不能将兔角变成存在，因为无不依赖于任何事物。不能将非事物转变为事物的理由是，不舍弃非事物之事物而转变，以及舍弃后转变，二者都不合理。如此，在无的状态下，不是事物，因为二者互相排斥而存在。舍弃非事物而新转变为事物也是不可能的。如此，安住于自性不存在的状态，在无的状态下，不可能存在事物，因此它永远没有存在事物的机会。如果未曾生为事物，那么它就永远不会与非事物分离。在非事物不舍弃其自身特征的情况下，永远不可能存在事物，因此非事物如何转变为事物呢？不可能转变。因此，如果非事物本身不可能转变为事物，那么非事物转变为事物只是一种说法而已。因为只要是非事物，就完全排除了事物，它变成了那样
English
It should be known that the nature is free from the extremes of existence and non-existence, like the eight similes of illusion. As it is said in the Compendium: "Whatever Bodhisattva understands dependent origination, knows this wisdom of no birth and no cessation, like the sun without clouds emitting rays and dispelling darkness, having destroyed the thick darkness of ignorance, one will attain self-arising." As it is said. Third, examining the result, is what is to be produced something that exists or something that does not exist? If the result inherently exists, then what is the need for a cause? The two cannot be cause and effect of each other. However, if the result does not exist, does the cause produce it? If the result itself is merely non-existent, then what is the need for a cause? Because non-existence generally has no cause, and it has already abided in the nature of non-existence. If it is said that although the cause does not produce non-existence, this cause makes the non-existence of the result into an existing thing, that is not possible. Even if hundreds of thousands of causes are gathered and effort is made, no dharma that does not exist in its own nature can be transformed into a thing itself. No matter what causes are gathered, the horns of a rabbit cannot be transformed into existence, because non-existence does not depend on anything. The reason why non-things cannot be transformed into things is also because it is not reasonable to transform without abandoning the thing of non-things, and to transform after abandoning it. Thus, in the state of non-existence, it is not a thing, because the two exist mutually exclusive. It is also impossible to abandon non-things and newly transform into things. Thus, abiding in the state of non-existence, in the time of non-existence, it is not possible for existence to exist, so it never has the opportunity to exist as a thing. If it has not been born as a thing, then it will never be separated from non-things, and as long as non-things do not abandon their own characteristics, it is never possible for things to exist, so how can non-things be transformed into things? It is not reasonable to transform. Therefore, if it is impossible for non-things themselves to be transformed into things, then saying that non-things are transformed into things is just a word. Because as long as it is a non-thing, it has completely abandoned things, and it has become that.
Tibetan
་ནི་མེད་དོ། །གྱུར་པ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་མོ་ གཤམ་གྱི་བུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པར་ལྟ་བར་བྱོས་ཤིག །དངོས་མེད་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དངོས་པོའང་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་སྤངས་པས་ན་རིགས་པ་དངོས་མེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དེ་འདིར་ཡང་བསྒྱུར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱ་ཆོག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་ན། དེ་དངོས་དངོས་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་གྲུབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགག་པ་ཡོད་པ་མིན་ཞིང་། དངོས་པོའང་བདེན་པར་ཡོད་པ་མིན་པ་དེ་ཕྱིར་འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དུས་གསུམ་པོ་རྟག་ཏུའང་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་འགགས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་སྲེད་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་འགྲོ་བར་སྣང་བ་འདི་ནི་སྣང་ཡང་མི་བདེན་པ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཚུགས་ཐུབ་པའི་སྙིང་པོ་མེད་པས་ཆུ་ཤིང་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། མ་འདས་པའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་དེ་གང་བཅིང་བ་མེད་ལ་གྲོལ་བ་མེད་པར་རྟག་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བྱེད་ལས་ལ། རང་གི་ཆོས་བརྒྱད་མགོ་སྙོམས་པ་དང་། གཞན་ལ་བརྩེ་བ་རྩོལ་མེད་དུ་འབྱུང་བའོ། །དང་པོ། དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རྙེད་སོགས་ཐོབ་པ་དང་ཤོར་བ་ཅི་ལ་ཡོད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་རིམ་གྲོ་བྱས་པའམ། བརྙས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ། དགའ་བ་དང་མི་དགའ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རིགས་པས་བཙལ་བར་བྱས་ན། ཡུལ་གང་ལ་སྲེད་ཅིང་གང་ཟག་སུ་ཞིག་སྲེད། ལེགས་པར་དཔྱད་ན་གསོན་པོའི་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་སྲིད་པ་འདིར་ཇི་ལྟར་འཆི་བར་འགྱུར་ཏེ། ཚེ་ཕྱི་མ་འབྱུང་འགྱུར་དང་། སྔ་མ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་ལ། གཉེན་བཤེས་ཀྱང་གང་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་གནས་ལུགས་དཔྱོད་པའི་བློ་ ཅན་བདག་ལྟ་བུས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་བྱས་ནས་ཆོས་བརྒྱད་མགོ་སྙོམས་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ། འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་བདག་ཉིད་བདེ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ནི་དགྲ་ལ་འཐབས་པ་དང་། གཉེན་ལ་སྤྲོ་བའི་རྒྱུ་དག་གིས་ཡིད་རབ་ཏུ་འཁྲུགས་པ་དང་དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་། འདོད་པ་མ་གྲུབ་པའི་མྱ་ངན་དང་། འདོད་པའི་དོན་དུ་འབད་རྩོལ་དང་། གཞན་ལ་རྩོད་པ་དང་། བདག་གཞན་ལུས་ཕན་ཚུན་གཅོད་ཅིང་འབིགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྡིག་པ་མང་བ་དག་གིས་ཉེ་བར
Chinese
没有的。即使没有转变，如果执着于存在，那么就请看这些幼芽等等，就像是石女的儿子已经出生一样。就像非事物不会转变为事物一样，事物也不会转变为非事物。因为这两者互相排斥，所以在非事物的场合所说的道理，在这里也可以转换过来理解。如果事物转变为非事物，那么它就成了事物和非事物两种自性的结合了。这样一来，涅槃本身就不是存在的，事物也不是真实存在的，因此，所有这些众生在三时中也始终是不生不灭的。即使如此，显现为各种贪欲的众生，这种显现也是不真实的，就像梦一样。如果用理智来分析，就没有坚实的本质，就像水中的树木一样。因此，涅槃和非涅槃本身也没有区别，因为没有束缚，也没有解脱，始终安住在平等性之中。第二，证悟空性的作用是，对自己的八法保持平等心，以及对他人自然而然地产生慈爱。第一，既然自性空的事物，哪里会有获得和失去呢？同样，哪里会有受到尊敬或侮辱，快乐和痛苦，喜悦和不喜悦呢？如果真正用理智去寻找，会对什么事物贪恋，又会对什么人贪恋呢？如果好好观察，这个活生生的世界，又怎么会在这世间死去呢？来世会发生什么，过去又发生了什么呢？亲戚朋友又是谁呢？所有法都像虚空一样，具有审视事物本质的智慧 像我这样的人如果能完全领悟，就能对八法保持平等心。如是说。第二，像这样，那些希望自己快乐的众生，因为与敌人战斗和对亲友感到高兴等原因，内心极度激动和快乐，以及愿望没有实现的悲伤，为了愿望而努力，与他人争论，互相切割和刺穿自己和他人的身体，以及其他更多由身语意三门所造的罪恶，
English
There is not. Even if there is no transformation, if you cling to existence, then look at these sprouts and so on, as if the son of a barren woman has been born. Just as non-things do not transform into things, things also do not transform into non-things. Because these two are mutually exclusive, the reasoning spoken in the case of non-things can also be converted here to be understood. If a thing transforms into a non-thing, then it becomes a combination of the two natures of thing and non-thing. In this way, nirvana itself is not existent, and things are not truly existent, therefore, all these beings are always unborn and unceasing in the three times. Even so, the appearance of beings with various desires is unreal, like a dream. If analyzed with reason, there is no solid essence, like a tree in water. Therefore, there is no difference between nirvana and non-nirvana itself, because there is no bondage and no liberation, and it always abides in equality. Second, the function of realizing emptiness is to maintain equanimity towards one's own eight worldly concerns, and to spontaneously generate love for others. First, since things that are empty of inherent existence, where would there be gain and loss? Similarly, where would there be being respected or insulted, happiness and suffering, joy and displeasure? If one truly seeks with reason, what things would one be attached to, and what person would one be attached to? If one observes well, how would this living world die in this world? What will happen in the next life, and what has happened in the past? Who are relatives and friends? All dharmas are like the sky, with the wisdom to examine the nature of things, If someone like me can fully comprehend, they can maintain equanimity towards the eight worldly concerns. Thus it is said. Second, like this, those beings who wish for their own happiness, because of fighting with enemies and being happy with relatives and friends, their minds are extremely agitated and happy, as well as the sadness of unfulfilled desires, striving for desires, arguing with others, cutting and piercing each other's bodies, and other many sins committed by the three doors of body, speech, and mind,