Tibetan
འི་དོན་དུ་བརྟགས་ན་མཐའ་འམ་འདི་ཞེས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དེས་དཔྱོ༷ད་པའི་ མཐའ་ཡང་མེད་དེ་དེ་ལྟར་ན་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཞེས་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཅི་ཡང་མེད་ན་ཡུལ་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ནི་གང་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་མི་སྲིད་དོ། །ཡང་དག་དཔྱོད་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཚད་མར་མི་རུང་བ་དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པས་བརྟགས་པའི་ཐ་སྙད་ལ་ཚད་མར་འཇོག་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་སྐབས་འདིར་འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་པའི་ཐ་སྙད་ཚད་མར་བཟུང་མི་དགོས་སོ། །སྤྱི་དོན་ལྔ་པ་གང་ལ་བརྟགས་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟགས་པའོ། །དང་པོ་ལ། འཁྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཚུལ་དང་། འཁྲུལ་པ་དེ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བརྟག་བྱ་ཀུན་ཉོན་གྱི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པའི་མཐའ་བརྟག་པ་ཡི་རྒྱུ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཇི་ལྟ་བ་མ་ནོར་བར་བརྟག་པ་དག་ལས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་ཚོལ་བའི་སྐབས་འདིར་མ་ནོར་བ་ལ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་སེམས་ལ་ཡུལ་དུ་མངོན་པར་སྣང་ཞིང་རིག་པ་ཕྱི་ཡུལ་དྲུག་དང་ནང་གི་དབང་པོ་དྲུག་ཡོད་པར་གྲགས་པའི་ཆོས་འདི་ནི། ལེགས་པར་བརྟགས་ན་འཇུག་ཤེས་འཛིན་པ་དྲུག་གིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞིང་ཐོས་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དུ་ཡོད་པར་བརྟག་པ་དེ་ནི་ཅི་ལྟར་སྣང་ཞིང་བཏགས་པ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་མ་རིག་པའི་རྟོག་པས་མྱོངས་ཤིང་བཟུང་བ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་གནས་ལའང་བདེན་པར་གྱུར་ན་ནི། སོ་སྐྱེ་དེ་དག་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མཐོང་བས་བདེན་པ་མཐོང་བར་བྱེ་བྲག་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོག་པའི་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་དང་འདྲ་བར་འཁོར་བ་ལས་རྣམ་ པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་རིགས་ཏེ་འགྱུར་རིགས་ན་ཡང་། སོ་སྐྱེ་དེ་དག་ན་འཆི་སོགས་དུས་ཀྱི་དགྲས་འཇོམས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེན་པ་ལས་དེས་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པར་གསལ་བའམ་མངོན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དུ་འཁྲུལ་བ་མིན་པར་མིག་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རིག་པ་དེ་དག་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་མཐོང་བ་དེ་དག་ཚད་མར་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཕགས་ལམ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པས་ན་འཕགས་པའི་ལམ་དེ་གསར་དུ་སུ་ལའང་དགོས་པ་མི་འགྱུར་ན་ཡང་། སེམས་ཅན་གྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་དེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དུ་བསྟན་ཅིང་དབང་པོ་བེམ་
Chinese
如果考察它的意义，因为没有丝毫成立的边或“这个”，所以那个分别念也没有考察的边际，这样一来，如果作为立宗的量，没有可被分析的要点，那么作为境的立宗的量是什么呢？不可能真实成立。因为世间不能作为真实考察的量，所以世间人所考察的名言可以作为量来安立，但在真实意义上，在这个修持瑜伽的道路上，不需要把世间的错乱名言当作量。第五个总义，考察什么而证悟，有两种：考察一切烦恼和考察清净之事物。第一，有错乱的自性之理和错乱如何显现之理两种。第一是：考察所考察的一切烦恼之事物如何成立的边际的原因，是不错乱地考察事物的一切历史，在这个寻求无上道的场合，应当不错乱地考察。显现于一切众生心中的境，以及被称为有外境六处和内六根的这些法，如果善加考察，以入、识、执著六者如何见、闻等的方式考察存在于境中，那么它不是如所显现和假立的那样存在，因为是错乱的缘故。如果自己的无明分别念所体验和执著的，也同样在事物的实相中成为真实，那么凡夫们见到事物的自性，与见到真谛就没有差别，因此与证悟事物不存在的阿罗汉们一样，从轮回中解脱也是可能的，如果可能，那么凡夫们被老死等时之魔所摧毁，并被三种和八种痛苦所逼迫，因此清楚或明显地表明这是错乱。否则，如果不是错乱，而是通过眼等十二处所产生的识成为量，那么众生的所见成为量，因此众生们自然具有圣道，那么圣道对任何人都不需要新的，但是，众生所见的道被显示为解脱之道，并且根是物质的。
English
If we examine its meaning, since there is not the slightest established edge or "this," then that conceptualization also has no limit to its examination. In this way, if the means of establishing a thesis has no essence that can be analyzed, then what is the means of establishing a thesis as an object? It is impossible to be truly established. Because the world cannot be a means of true examination, the terms examined by worldly people can be established as a means of knowledge, but in the true sense, on this path of practicing yoga, it is not necessary to take the confused terms of the world as a means of knowledge. The fifth general meaning, what to examine and realize, there are two: examining all afflictions and examining pure objects. First, there are two reasons: the reason for the nature of delusion and the reason for how delusion appears. The first is: the reason for examining the limits of how all afflictive objects to be examined are established is to examine the history of all things without error. In this case of seeking the supreme path, one should examine without error. The objects that appear manifestly in the minds of all beings, and the dharmas that are said to have six external objects and six internal faculties, if examined well, examine how the six entrances, consciousnesses, and attachments see, hear, etc., in the object, then it is not as it appears and is falsely established, because it is delusion. If what one's ignorance and conceptualization experiences and grasps is also true in the reality of things, then ordinary beings seeing the nature of things would be no different from seeing the truth, so it is possible to be liberated from samsara like the arhats who realize that things do not exist, and if possible, then ordinary beings are destroyed by the enemy of time such as old age and death, and are threatened by the three and eight sufferings, so it is clear or obvious that this is delusion. Otherwise, if it is not delusion, but the consciousnesses arising from the twelve sources such as the eye become valid, then the perceptions of beings become valid, so beings naturally have the noble path, so the noble path does not need to be new to anyone, but the path seen by beings is shown as the path of liberation, and the faculties are material.
Tibetan
པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་དབང་པོའི་ཤེས་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་ཐར་ཏེ། དེ་ཅིས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་སུ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགའ་ཡང་མི་འཇིལ་བར་མ་ཟད་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་རིག་གི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་མཐོང་བ་དེ་དག་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་འཁྲུལ་བར་མངོན་ཞིང་ལུང་ལས་ཀྱང་རྒྱལ་བས་འཁྲུལ་བར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ས་བཅད་རྙིང་པར་རྣམ་གྲངས་དགུར་གསུངས་ཀྱང་འདིར་འཆད་བདེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གཉིས། ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང་བར་བསྟན་པ་དང་། དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། གང་ལས་སྣང་བའི་གཞི་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ལས་གཞན་དུ་འདོད་པ་གོལ་བར་བསྟན་པ། དེའི་རང་བཞིན་ཇི་བཞིན་པ་ཇི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཁྲུལ་པར་མངོན་པ་དེས་ན་འཁྲུལ་ བའི་སྣང་བ་འདི་དག་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཁྲུལ་བའི་དབང་གིས་ཇི་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཅན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཡང་དག་མ་ཡིན་པ་གཟུང་འཛིན་དུ་རྟོག་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པས་ཐོག་མེད་ནས་ཀྱང་རྩོལ་བ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཉམས་ཏེ་འཁྲུལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་དོན་མ་མཐོང་བས་བློ་གྲོས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལས་གོལ་བའི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱི་དབང་དུ་སོང་བས་བདེན་པ་མཐོང་བའི་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་པས། སེམས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་དེ་ཉིད་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ལུས་གསུམ་གྱི་དོན་གཟུགས་བདག་ཤེས་གསུམ་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སྡིག་གི་ལས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་སྣ་ཚོགས་དག་གིས་བག་ཆགས་བསགས་ལས་གང་གོམས་པའི་དབང་གིས་སྔ་མའི་བག་ཆགས་མཐུ་བརྟས་ཏེ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་ཚེ། རང་གི་སེམས་ཉིད་ཕྱི་ཡུལ་དང་ནང་གི་ལུས་འདྲར་སྣང་བ་ནི་དཔེར་ན་མི་སྡུག་པ་གོམས་པས་ས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་རུས་པས་གང་བར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་རང་སེམས་དེར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་བསགས་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱུན་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་དམིགས་པ་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྱི་ངའོ་སྙམ་པའི་ཡིད་ཙམ་ལས་ནན་ལྟར་བརྟགས་པའི་ཡུལ་བདག་ནི་མེད་དེ་ཐག་པར་སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་ན་སྦྲུལ་འཛིན་ཙམ་ལས་སྦྲུལ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །སེམས་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་རགས་པར་སྣང་བའི་མཐུ་ཡིས་ཀུན་གཞི་ཕྲ་བ་དེ་རྟོགས་དཀའ་བ་བསྒྲི༷བས་
Chinese
由于依赖于此，由感官产生的意识无法从轮回的痛苦中解脱。这是为什么呢？因为见到众生各种表相的意识，不仅不能消除任何痛苦，而且那样的名相意识是烦恼产生的根源。因此，普通人所见到的那些，以理证的角度来看是显而易见的错误，而且经文中也说圣者们也认为是错误的。第二部分，在旧的章节划分中说了九个类别，但在这里为了便于讲解，分为两个：显示在名言中如何显现，以及显示在胜义中自性不成立。第一部分有三个：确定从何处显现的基础，显示认为与此不同是错误的，以及确定其如实本性。第一是：因为显现为错误，那么这些错误的显现对于众生来说，由于错误的缘故会如何显现呢？众生的心性本质是普遍分别的，而且那也是以不正确的方式执着能取所取的普遍分别，从无始以来也不用勤作而自然而然地衰弱而产生错误的。像这样，由于没有见到正确的意义，智慧颠倒，并且由于被偏离事物实相的无明之因所控制，所以不具备见到真相的力量。因此，心、八识聚和五十一心所，以及下面将要讲到的三身之义，显现为色、我、识三者。通过善恶业的各种行为积累习气，由于习惯的力量，先前的习气力量增强，当具有产生结果的力量时，自己的心显现为外境和内在的身体相似，例如习惯了不净，所有地方都显现为充满骨头一样，自己的心就是那样显现的。在阿赖耶识中，对于积累了各种习气的相续，产生了我之想的对境，但除了我之想的意念之外，没有经过仔细观察的实在的我，就像将绳子误认为蛇时，只有蛇的执着而没有蛇一样。由于心以粗大的方式显现造作之法的力量，使得细微的阿赖耶识难以被觉察而被遮蔽。
English
Because of relying on this, the consciousness arising from the senses cannot be liberated from the suffering of samsara. Why is that? Because the consciousness that sees the various appearances of sentient beings not only cannot eliminate any suffering, but such nominal consciousness is the source of the arising of afflictions. Therefore, what ordinary people see is obviously wrong from the perspective of reasoning, and it is also said in the scriptures that even the noble ones consider it to be wrong. The second part, in the old chapter division, it was said that there are nine categories, but here, for the sake of easy explanation, it is divided into two: showing how it appears in name, and showing that self-nature is not established in ultimate truth. The first part has three: identifying the basis from which it appears, showing that thinking it is different from this is wrong, and determining its true nature as it is. The first is: because it appears as an error, how will these erroneous appearances appear to sentient beings due to the cause of error? The nature of sentient beings' minds is universally conceptual, and that is also the universal conceptualization of grasping the grasper and the grasped in an incorrect way, and from beginningless time, it naturally weakens without effort and produces errors. Like this, because the correct meaning is not seen, wisdom is reversed, and because it is controlled by the cause of ignorance that deviates from the reality of things, it does not have the power to see the truth. Therefore, the mind, the eight aggregates of consciousness, and the fifty-one mental factors, as well as the meaning of the three bodies that will be discussed below, appear as form, self, and consciousness. Through the various actions of good and evil karma, habits are accumulated, and due to the power of habit, the power of the previous habits is enhanced, and when it has the power to produce results, one's own mind appears similar to the external environment and the internal body, for example, being accustomed to impurity, all places appear to be filled with bones, one's own mind appears like that. In the alaya consciousness, for the continuum of accumulating various habits, the object of the thought of "I" arises, but apart from the thought of "I", there is no real "I" that has been carefully examined, just as when a rope is mistaken for a snake, there is only the grasping of the snake but no snake. Because the mind manifests the power of fabricated dharmas in a coarse way, the subtle alaya consciousness is difficult to perceive and is obscured.