Tibetan
སྲིད་དོ། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་པ་དང་ཡུལ་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་ན་ཡུལ་མྱོང་བར་མི་འཐད་ལ། ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་མྱོང་བ་གསལ་རིག་གི་ངོ་བོར་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་ན་ཤེས་པས་དོན་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ནའང་། ཕྱི་དོན་ལ་མངོན་ཞེན་གྱི་དུག་གིས་མ་རུངས་པར་བྱས་པའི་བསམ་པ་ཅན་གྱི་ལུགས་ལ་ཚུལ་དེ་འདྲ་བ་མི་སྲིད་དེ། དོན་ཤེས་གཉིས་ཐ་དད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་མེད་ཕན་ཆད་ཡུལ་མྱོང་བར་འཐད་དེ། ཤེས་པའི་ངོ་ན་གང་སྣང་སྣང་དང་གང་ཉམས་སུ་མྱོང་མྱོང་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་གསལ་རིག་གི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་དོན་མྱོང་བར་མི་འགྲུབ་སྟེ། དུས་མཉམ་པའི་མིག་ལ་སོགས་པའང་མྱོང་བར་ ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་མེད་པ་ལ་ཡུལ་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་མེད་ན་ཅི་ཞིག་བསྐྱེད་དེ་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཕྱི་རོལ་པ་དག་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་རིག་པ་མེད་པར་འདོད་པར་མ་ཟད་རང་རིག་པའང་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་ལྟར་ན། དོན་ཤེས་གཉིས་ཀའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་ནི་གསལ་བ་ཡིན་དགོས་ན། དེ་གསལ་བ་མ་ཡིན་ན་མི་གཞན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ། རང་གི་མདུན་ན་འདུག་པའི་དོན་ཡང་མངོན་སུམ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་དོན་ཤེས་ལ་འབྲེལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་ལས་ཀྱང་རང་བློ་རང་ལ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་འདི་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་མིན་ན་བློས་ཡུལ་རིག་པའམ་མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་མི་སྲིད་པས་རང་རིག་ཆེས་འཐད་དོ། །གསུམ་པ་རྣམ་མེད་པའི་ལུགས་མི་འཐད་པར་བསྟན་པ་ལ། རྣམ་བཅས་པ་ལ་དོན་མྱོང་བའི་ཐ་སྙད་ཙམ་འཐད་པར་བསྟན་པ། རྣམ་མེད་པ་ལ་དོན་མྱོང་བའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡང་མི་འཐད་པས་ཆེས་དམན་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། ཤེས་པ་རྣམ་བཅས་ཕྱོགས་ལ་ནི། །དངོས་སུ་དེ་གཉིས་ཐ་དད་ཀྱང་། །དེ་དང་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བས་ན། །བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཚོར་བར་རུང་། །ཞེས་ཕྱི་དོན་འདོད་ཀྱང་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། དངོས་སུ་དོན་དང་ཤེས་པ་དེ་གཉིས་ཐ་དད་ཡིན་པར་འདོད་ཀྱང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པ་གཉིས་གཟུགས་དང་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བས་ན། བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་པས་ཡུལ་དེ་ཤེས་པའམ། ཉམས་སུ་ཚོར་བར་གདགས་རུང་སྟེ། ཡུལ་དངོས་སུ་མ་མྱོངས་ཀྱང་འདྲ་ བ་ཉམས་སུ་ཚོར་བ་ལ་བུམ་པ་མཐོང་། སྒྲ་ཐོས་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཞིག་བྱས་ཆོག་པའོ། །གཉིས་པ། དོན་གྱི་རྣམ་པས་བསྒྱུར་ལྡན་པའི། །རྣམ་ཤེས་སུ་ཞིག་མི་འདོད་པ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་རིག་པ་ཡི། །རྣམ་པ་འདི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བུམ་སོགས་ཕྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པས་བསྒྱུར་བ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་ཤེས་སུ་ཞིག་གིས་མི་འདོད་པ། རྣམ་མེད་བྱེ་སྨྲ་སོགས་ཀྱི་ལུགས་དེ་ལ་ཡུལ་ཤེས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མི་འཐད་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་འདོད་པ་སྔོ་སེར་སོགས་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་ཤེས་ཤིང་རིག་པ་ཡི། རྣམ་པ་མངོན་སུམ་པ་འདི་ཡང་དུས་ཀུན་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའང་དཔེར་ན་ཤེལ་གོང་ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་དུ་མི་རུང་ན་དེ་ལ་སྔོ་སེར་སོགས་ཀྱི་ཁ་དོག་ཇི་བསྟན་ཀྱང་རང་མདོག་གཅིག་པུ་ལས་གཡོ་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ། འདི་དག་གི་ལུགས་ལྟར་ན་ཕྱི་དོན་ནི་བེམ་པོ་རིག་པ་མེད་པ་ཡིན། ཤེས་པ་ནི་རིག་པ་ཡིན་པས་དོན་ཤེས་གཉིས་ཐ་དད་རྒྱང་རིང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་དངོས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པར་མ་ཟད། དེ་གཉིས་འབྲེལ་བའི་རྒྱུ་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུའང་མཐོང་ཐོས་སོགས་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བས། རྣམ་བཅས་པའི་ལུགས་ལེགས་པར་བརྟགས་ན་ཕྱི་དོན་ཡོད་པར་འདོད་པས་ཤིན་ཏུ་འབྲེལ་མེད་པ་དེ་བས་ཀྱང་འདི་ནི་ཆེས་དམན་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དེ་དག་གི་རྣམ་པ་མེད་ཀྱང་མངོན་སུམ་སྣང་བ་ཡོད་སྙམ་པ་ཡིན་ནའང་། རྣམ་པ་མེད་ན་ཕྱི་དོན་མངོན་སུམ་མྱོང་བ་མེད་དགོས་པར་རིགས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པར་བསྟན་ནས། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་གཅིག་བདེན་འགོག་པའི་ཚུལ་ སོ་སོའི་ལུགས་དང་བསྟུན་ཏེ་རིགས་པས་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་དགག་པ་ལ། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པ། སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་པ། རྣམ་ཤེས་གྲངས་མཉམ་པའི་ལུགས་དགག་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བ། རྣམ་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དུ་མར་ཐལ་བ། དེ་ལྟ་མིན་ན་ཤེས་རྣམ་ཐ་དད་དུ་ཐལ་བས་དགག་པ་གསུམ། དང་པོ། ཤེས་གཅིག་ཐ་དད་མ་ཡིན་པས། །རྣམ་པ་མང་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡི་མཐུ་ཡིས་ནི། །དོན་ཤེས་འགྱུར་བར་གཞག་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རྣམ་བཅས་པའི་ལུགས་དེ་ལའང་། གཟུང་རྣམ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དང་། དུ་མར་འདོད་པ་གཉིས། དུ་མར་འདོད་པ་ལ་རྣམ་པའི་གྲངས་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དུ་མར་འདོད་པ་དང་། མི་འདོད་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་འདོད་
Chinese
存在。因此，如果识与境没有关联，则不应体验境。如果完全断除境与识二者，体验与明觉的自性合一，那么识就会成为觉知事物，但是，对于那些被对外境的执着之毒所损害的有思想者来说，这种情况是不可能的，因为他们认为境与识是不同的。因此，只要没有唯一的自我的关联，体验境就是合理的，因为在识的面前，所有显现的显现和所有体验的体验都必须仅仅是识的明觉自性。仅仅通过产生关系是无法实现体验境的，因为同时存在的眼睛等也会变成体验的对象，并且，对于无相者来说，如果境所产生的果没有相，那么它会产生什么呢？这是不可能的。那些外道不仅认为境的相没有觉知，而且认为没有自证，如果是这样，那么境与识二者的名称也会消失，因为识必须是清晰的。如果它不清晰，就像他人眼前的境没有成为自己的体验对象一样，自己面前的境也不会被直接体验到，因为境与识之间没有关联的理由。因此，即使是直接看到像瓶子这样的境，如果自己的心没有对自己隐藏，这不是自证的自性，那么心对境的觉知或体验都是不可能的，因此自证非常合理。第三，关于显示无相的宗派是不合理的，其中，显示有相者仅仅适合使用体验境的名称，显示无相者甚至不适合使用体验境的名称，从而显示其最为低劣。首先，对于识具有相的宗派来说：实际上，二者虽异，然与影像相似故，仅假立亦可觉。对于那些虽然主张外境，但认为识具有相的宗派来说，实际上，境与识二者虽然被认为是不同的，但是，外境的境和它的相二者就像形和影像一样相似，因此，仅仅通过假立，识就可以觉知那个境，或者说，可以被认为是体验到了，即使没有直接体验到境，也可以体验到相似之处，比如看到瓶子，听到声音。
English
It exists. Therefore, if there is no connection between consciousness and object, it is not appropriate to experience the object. If the complete severance of the object and the experience of the two consciousnesses are united in the nature of clarity and awareness, then consciousness will become the awareness of things, but for those thinkers who have been corrupted by the poison of attachment to external objects, such a situation is impossible, because they believe that object and consciousness are different. Therefore, as long as there is no connection of a single self, it is reasonable to experience the object, because in the face of consciousness, all appearances that appear and all experiences that are experienced must only be the nature of clarity and awareness of consciousness. Merely through the relationship of arising, it is not possible to achieve the experience of the object, because the eyes and so on that exist simultaneously will also become the objects of experience, and for the formless, if the fruit produced by the object has no form, then what will it produce? This is impossible. Those outsiders not only believe that there is no awareness of the form of the object, but also believe that there is no self-awareness, if this is the case, then the names of both object and consciousness will disappear, because consciousness must be clear. If it is not clear, just as the object in front of others' eyes has not become the object of one's own experience, the object in front of oneself will not be directly experienced, because there is no reason for the connection between object and consciousness. Therefore, even if one directly sees an object like a vase, if one's own mind has not been hidden from oneself, if this is not the nature of self-awareness, then all of the mind's awareness or experience of the object is impossible, therefore self-awareness is very reasonable. Third, concerning the display that the formless school is unreasonable, in which, it is shown that the possessor of form is only suitable for using the name of experiencing the object, and it is shown that the formless is not even suitable for using the name of experiencing the object, thereby showing its inferiority. First, for the school that consciousness has form: Although the two are actually different, because they are similar to images, it is possible to perceive them by mere imputation. For those who, although asserting external objects, believe that consciousness has form, in reality, although the object and consciousness are considered to be different, the object of the external object and its form are as similar as form and image, therefore, merely through imputation, consciousness can perceive that object, or it can be considered to have been experienced, even if the object is not directly experienced, one can experience the similarity, such as seeing a vase, hearing a sound.
Chinese
仅仅是允许作这样的假名安立罢了。第二，关于具有以外境之相为所转变的，哪种识是不允许的呢？对于它来说，外道学说的相，也是不存在的。如是说，对于不容许以瓶等外境之相为所转变的识，即无相部毗婆沙师等的宗派，由于境识的联系不合理，所以作为外境所承认的青黄等，知晓这是这个，并且觉识的显现之相，也不是任何时候都存在的。例如，如果水晶球不能被颜色所改变，那么无论在它上面显示出青黄等什么颜色，它都只有自己的颜色而不会改变。同样，按照这些宗派的观点，外境是无情物，没有觉识。识是有觉识的，因此境和识二者变得非常遥远，不仅没有直接的体验，而且不承认二者联系的因，如影像般的相，甚至在假名安立中，见闻等也是不可能的。因此，如果仔细研究有相部的宗派，由于他们认为外境存在，所以非常不相关，因此这更加低劣，因为这会变成对现量的诽谤。对于他们来说，即使没有那些相，也认为有现量的显现，但如果没有相，那么通过理证可以成立，必须没有对外境的现量体验。如是，在显示了无相的识是不可能存在之后，对于具有各种相，与识之相相应的识，以各自宗派的方式，运用理证来确定遮破一真之理。第二，驳斥经部宗的观点，分为：驳斥多体无二、半鸡蛋、识的数目相等三种观点。第一种观点分为：像识一样成为一体的过失，像相一样成为多体的过失，如果不是这样，那么识和相会成为异体的过失三种驳斥。第一，由于一个识不是他体，所以不会变成多种相，因此，不可能安立通过它的力量，境识发生改变。如是说，对于有相部的宗派来说，也有承许所取相为一体，和承许为多体两种。在承许为多体的情况下，有像相的数目一样承许为多种识，和不承许而承许为一种识
English
It is only permissible to make such nominal establishments. Second, regarding which consciousness that is transformed by the aspect of objects is not allowed? For it, the aspect of externalist doctrines is also non-existent. Thus it is said, regarding the consciousness that is not allowed to be transformed by the aspect of external objects such as vases, i.e., the school of the aspectless Vaibhashikas, etc., since the connection between object and consciousness is unreasonable, therefore, as external objects, what is acknowledged as blue, yellow, etc., knowing that this is this, and the manifest aspect of awareness, is also not always present. For example, if a crystal ball cannot be changed by color, then no matter what color, such as blue or yellow, is shown on it, it only has its own color and does not change. Similarly, according to the views of these schools, external objects are inanimate and without awareness. Consciousness is awareness, so the object and consciousness become very distant, not only without direct experience, but also not acknowledging the cause of the connection between the two, such as the aspect of an image, even in nominal establishment, seeing, hearing, etc., become impossible. Therefore, if the school of the aspected is carefully examined, since they believe that external objects exist, they are very unrelated, so this is even more inferior, because it will become a slander of direct perception. For them, even if there are no those aspects, they still think there is a direct perception appearance, but if there are no aspects, then it can be established by reasoning that there must be no direct experience of external objects. Thus, after showing that aspectless consciousness is impossible, regarding the consciousness that has various aspects and corresponds to the aspect of consciousness, in the manner of each school, reasoning is used to determine the principle of refuting one truth. Second, refuting the views of the Sutra school, divided into: refuting the three views of multiplicity without duality, half an egg, and equal number of consciousnesses. The first view is divided into: the fault of becoming one like consciousness, the fault of becoming multiple like aspects, and if it is not so, then the fault of consciousness and aspects becoming different entities, three refutations. First, since one consciousness is not other, it will not become multiple aspects, therefore, it is impossible to establish that the object and consciousness change through its power. Thus it is said, for the school of the aspected, there are also two types: acknowledging the apprehended aspect as one, and acknowledging it as multiple. In the case of acknowledging it as multiple, there are acknowledging multiple consciousnesses like the number of aspects, and not acknowledging it but acknowledging one consciousness.