Tibetan
་མི་སྟོང་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་དེ་སྐབས་འདིའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་དུ་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པས་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་ན། བདེན་མེད་ཁས་བླངས་པས་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོར་མེད་པའི་མཚན་མར་ཞེན་པའི་གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་ཁས་བླངས་པས་སྟོང་ཉིད་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་མཚུངས་སོ། །མདོར་ན་སྐབས་འདིའི་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གདགས་གཞི་ནི། འཁྲུལ་བ་མེད་པ་དང་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོ་སོ་ལ་འཛིན་ཅིང་། མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་དམ་དེ་བློ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་དང་བདེན་པ་དང་དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཁས་ལེན་ལ། ཐ་སྙད་དུ་རང་ངོས་ནི་མི་སྟོང་སྟེ་འཕགས་པའི་གཟིགས་ངོར་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །དོན་དམ་རང་ངོས་ནས་སྟོང་ན་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྟོང་ གཞིར་བཞག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ཡུལ་དུ་ཆོས་གང་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཁྱད་པར་བཞག་མི་ཤེས་པས། དོན་དམ་དོན་དམ་མིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀུན་རྫོབ་མིན་པར་དོན་དམ་དང་མགོ་མཉམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཁས་ལེན་འདི་ལྟར་མ་བྱས་ན་མི་རུང་ཞིང་། དེ་ལ་སྐྱོན་ཅི་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་བདེན་མེད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཇི་སྲིད་མཚུངས་པར་སྐྱོན་འབབ་བོ། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་དུ་སོང་བའི་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་བའི་འཁོར་བ་དང་མ་འཁྲུལ་བའི་མྱང་འདས་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ཐ་སྙད་དུ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་ལ། འཁོར་བར་སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར།འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པའི་དོན་དམ་མྱང་འདས་ཆེན་པོར་གནས་པ་ཉིད་སྐབས་འདིའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པས་དེ་ལ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་ཀྱི། སུའི་ལུགས་ལའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་གནས་པ་ལ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། འཁོར་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཁས་ལེན་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་དོན་དམ་པ་དོན་དམ་པས་མི་སྟོང་སྟེ་དོན་དམ་པ་དོན་དམ་པ་རང་གིས་སྟོང་ན་དོན་དམ་དེ་དོན་དམ་མིན་པར་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བར་ཐལ་ལོ། །དེ་ལྟར་སྨྲས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྒོལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཉོན་ཅིག །ཁྱེད་ཅག་གིས་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་མ་སྨྲས་སམ། དེ་ལྟར་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང
Chinese
如果说，把“不空”作为术语，因为这是此时的所要论证的内容，所以在术语中如此承认，就会变成具有以空性为实有的观点的宗派。如果承认无有，就会变成执着于空性实有不存在的相状，成为不可救药的宗派。如果承认离戏，就会同样变成执着于空性是不可言说的实有的，不可救药的宗派。总之，此时的胜义谛和世俗谛的安立之处是，执着于无错乱和错乱的境和有境各自。并且承认无错乱的胜义谛存在于无错乱的心的对境中，是真实的，并且那本身是空于世俗错乱的方面。在名言中，自性是不空的，因为在圣者的面前是存在的。如果胜义谛自性空，那么它就会变成世俗的空之基础不存在。如果那样，就无法区分圣者入定时的对境中，什么法存在和不存在的差别。胜义谛会变成非胜义谛，世俗谛会变成非世俗谛，与胜义谛等同。因此，无论如何都必须这样承认，如果不这样承认，那么对于它的任何指责，都会同样地落在宣说空性、无有、离戏的人们身上。轮回和涅槃以存在和不存在的方式区分开来的有寂平等不是没有，因为轮回的显现却并非如此成立，轮回的自性本来清净的胜义大涅槃安住，这正是此时所要论证的内容，因此称之为有寂平等。在任何宗派中，一切法本来就安住在胜义的法界中，才称之为有寂平等。没有承认轮回和涅槃是同一基础的。此外，胜义谛不是胜义谛所空，如果胜义谛是胜义谛自身所空，那么胜义谛就会变成非胜义谛，成为世俗错乱的显现。对于如此宣说而想要极力反驳的人们，请听着。你们不是说过瓶子不是瓶子所空，而是瓶子为实有成立所空吗？如果那样，那么名言中存在的一切法都是自空。
English
If one uses the term "non-empty," because it is the object to be proven in this context, and thus acknowledges it in terminology, then one becomes a sect with the view of focusing on emptiness as a real entity. If one acknowledges non-existence, one becomes attached to the characteristic of emptiness as a real non-existence, becoming an incurable sect. If one acknowledges freedom from elaboration, it is similar to becoming an incurable sect that focuses on emptiness as an inexpressible entity. In short, the basis for the establishment of ultimate truth and conventional truth in this context is to grasp the non-erroneous and the erroneous object and subject separately. And one acknowledges that the non-erroneous ultimate truth exists as the object of the non-erroneous mind, is true, and that itself is empty of the aspect of conventional error. In name, its own nature is not empty, because it is considered to exist in the presence of the noble ones. If ultimate truth is empty in its own nature, then it will become that the basis of emptiness for conventional truth does not exist. If that is the case, then one cannot distinguish the difference between what phenomena exist and do not exist in the object of the meditative equipoise of the noble ones. Ultimate truth will become non-ultimate truth, and conventional truth will become non-conventional truth, becoming equal to ultimate truth. Therefore, in every way, one must make this acknowledgment, and if one does not, then any fault one speaks of will equally fall upon those who speak of emptiness, non-existence, and freedom from elaboration. The equality of samsara and nirvana, which is distinguished by existence and non-existence, is not non-existent, because the appearance of samsara is not established as such. The ultimate great nirvana, in which the nature of samsara is primordially pure, abides, and this is precisely what is to be proven in this context, and therefore it is called the equality of samsara and nirvana. In any system, all phenomena are said to be the equality of samsara and nirvana because they originally abide in the realm of ultimate truth. There is no acknowledgment that samsara and nirvana are the same basis. Furthermore, ultimate truth is not empty of ultimate truth; if ultimate truth is empty of itself, then ultimate truth will become non-ultimate truth, becoming an appearance of conventional error. Those who wish to strongly refute what has been said, listen! Have you not said that a pot is not empty of a pot, but a pot is empty of true existence? If that is the case, then all phenomena that exist in name are empty of themselves.
Tibetan
་མིན་པར་གཞན་བདེན་ གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཁས་ལེན་རིགས་ན། དོན་དམ་དོན་དམ་གྱིས་མི་སྟོང་པར་ཁས་བླང་བ་འཐད་པ་དང་བཅས་པར་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཁས་བླངས་སོ། །དོན་དམ་དོན་དམ་གྱིས་མ་སྟོང་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་མི་སྟོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བུམ་པ་སོགས་ལའང་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་ངེད་ཀྱི་དོན་དམ་དོན་དམ་གྱིས་མི་སྟོང་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་སྣང་རྫུན་པ་བདེན་པ་གྲུབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཁས་བླངས་པས་སྟོང་གོ་མ་ཆོད་ན། ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་སྟོང་པར་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཁེགས་པས་སྟོང་གོ་ཇི་ལྟར་ཆོད། བདེན་གྲུབ་ཁེགས་ཀྱང་བདེན་མེད་མི་ཁེགས་མི་འགོག་བཀག་མི་རུང་བར་འདོད་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཁེགས་ཀྱང་དོན་དམ་མ་འཁྲུལ་བ་མི་ཁེགས་མི་འགོག་བཀག་མི་རུང་བར་མཚུངས་སོ། །མདོར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བདེན་མེད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་མ་བཀག་པས་སྟོང་གཞི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སོང་བས་དོན་དམ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་མ་སྟོང་བར་ཁས་བླང་། བདག་ཅག་གིས་སྟོང་གཞི་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཁས་བླང་བས། སྟོང་གཞི་བདེན་མེད་མེད་དགག་ལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་དང་། རང་ངོས་ནས་མ་སྟོང་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཕྱང་ཆད་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བས་སྟོང་པའི། སྟོང་གཞི་སྣང་སྟོང་གཉིས་ཟུང་དུ་ནམ་ཡང་འདྲེ་བ་མེད་པར་གནས་པ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོས་ནས་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་དེ་འདྲ་བ་སྤྲོས་ལ་གནད་དུ་ཁེལ་བར་གྱིས་ཤིག །ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཡུལ་ ཅན་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀ་དོན་དམ་ཡིན་ཅིང་། དེ་གཉིས་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་སྣང་སྟོང་བདེན་གཉིས་ཐ་དད་མེད་པས་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་གནས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དམ་མེད་དགག་ཕྱང་ཆད་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་མེད་ཡིན་ལ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཙམ་ཡང་སྔར་མེད་ཕྱིས་མེད་ནམ་ཡང་མེད། དེ་དང་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ཡོད་ཀྱང་དེས་སྟོང་པ་ལ་མི་ཕན་ཏེ་རང་རང་སོ་སོ་ནམ་ཡང་མི་འདྲེ་འདྲེ་མི་རུང་བ་ཡིན། དེ་ལྟ་ན་འཁོར་རྩ་བདེན་འཛིན་དེའི་ཡུལ་མེད་པས། དེ་འདྲེའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ
Chinese
如果不是其他真实成立而是以真实现立空性来承诺，那么你们承诺的就包括了安立胜义不是胜义自空是合理的。如果胜义不是胜义自空，那就会变成不是以真实现立空性了吗？如果这样问，瓶子等也是同样的。因此，我们的胜义不是胜义自空，但是因为是世俗空，更不用说虚假的显现是真实成立的，我们承诺一切世俗二显都是空性的，如果这样还没有证悟空性，如果不是一切世俗二显空性，而是真实现立的遍计所执的行境被遮止，那又如何能证悟空性呢？就像认为即使遮止了真实现立，也不能遮止、不能阻挡、不能禁止没有真，同样，即使遮止了世俗的错乱，也不能遮止、不能阻挡、不能禁止胜义的不错乱。总之，因为你用成立无真实的理证没有遮止世俗，所以空性之基变成了世俗，因此承诺胜义不是世俗空。我们承诺空性之基胜义是世俗空，所以空性之基是无真实无遮，是以真实现立空性的空性断见，以及从自方不空的世俗显现断见，是以真实现立遍计所执空性的。空性之基显空二者双运，永远不会混杂地存在，从有寂平等二谛的方面来说，永远不会存在。因此，要像那样展开并抓住要点。按照我们的观点，境空性以及有境智慧二者都是胜义，并且这二者在真实义中是显空二谛无别的，所以胜义的法界不是空性断见，而是不空于无分别的色身和智慧，本来任运成就地安住于自性身。你的胜义无遮断见是与名言的显现相异的无实有，色身和智慧的一点点分量也是以前没有、以后没有、永远没有。与此相异的世俗诸法虽然存在，但是对空性没有帮助，因为各自永远不会混杂，不能混杂。这样一来，周遍根本的实执，因为没有它的对境，所以像那样混杂的境和有境二者都是世俗错乱。
English
If it is not other truly established, but promises emptiness with truly established emptiness, then you have promised that it is reasonable to posit ultimate truth as not empty of ultimate truth. If ultimate truth is not empty of ultimate truth, then would it become not empty of truly established emptiness? If asked this, it is the same for vases and so on. Therefore, our ultimate truth is not empty of ultimate truth, but because it is empty of conventional truth, let alone the false appearance being truly established, we promise that all conventional dualistic appearances are empty. If emptiness is not realized in this way, if all conventional dualistic appearances are not empty, but the object of imputation, which is wildly truly established, is blocked, then how can emptiness be realized? Just as it is believed that even if truly established existence is blocked, the absence of truth cannot be blocked, prevented, or prohibited, similarly, even if conventional delusions are blocked, the non-delusion of ultimate truth cannot be blocked, prevented, or prohibited. In short, because you did not block conventional truth with the reasoning that establishes the absence of truth, the basis of emptiness became conventional truth, so you promised that ultimate truth is not empty of conventional truth. We promise that the basis of emptiness, ultimate truth, is empty of conventional truth, so the basis of emptiness is the non-affirming negation of the absence of truth, and the emptiness of emptiness that is empty of truly established existence, and the appearance of conventional truth that is not empty from its own side, is empty of wildly truly established existence. The basis of emptiness, the union of appearance and emptiness, never exists in a mixed way, and from the perspective of the equality of samsara and nirvana, the two truths, it will never exist. Therefore, elaborate on that kind of thing and grasp the key point. According to our view, both the object, emptiness, and the subject, wisdom, are ultimate truth, and in the true meaning, these two are inseparable from appearance and emptiness, the two truths, so the ultimate realm of reality is not an emptiness of nihilism, but is not empty of the inseparable body and wisdom, and naturally abides as the essence body that is spontaneously accomplished from the beginning. Your ultimate truth, the negation of negation, is an unreal entity that is different from the appearance of terms, and even a small part of the body and wisdom is never there, never was, and never will be. Although the conventional truths that are different from it exist, they do not help emptiness, because each one never mixes and cannot mix. In that case, the root of cyclic existence, the clinging to truth, because there is no object for it, both the object and the subject that are mixed in that way are conventional delusions.