Tibetan
ལ་བ་དང་གནས་ལུགས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་བ་དང་དེའི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པར་བཞག་མི་ཤེས་ཏེ། འདིའི་སྐབས་ཀྱི་སྟོང་ཞེས་པ་སྟོང་གཞི་གང་ལ་ཆོས་གང་གིས་སྟོང་དཔྱད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་རང་ངོ་ནས་སྟོང་ན་འཁྲུལ་སྣང་དང་མ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ལ་བདེན་རྫུན་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་ཁེགས་མ་ཁེགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མེད་པས། ཐག་པ་དང་སྦྲུལ་གཉིས་ཀ་ཡོད་མཉམ་མེད་མཉམ་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེས་སྟོང་གོ་ངེས་པར་ཆོད་དེ། བདེན་གྲུབ་དེ་མ་གྲུབ་པས་བདེན་འཛིན་དེ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་པས་བསླུ་ཞིང་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་པས། དེ་འདྲའི་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་སྐབས་འདིའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་དེས་སྟོང་པར་གྱུར་པས་སྟོང་གོ་མ་ཆོད་ན་བདེན་གྲུབ་མེད་པས་ཀྱང་སྟོང་གོ་མི་ཆོད་པ་དང་། བདེན་འཛིན་ཁེགས་པས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་གོ་མི་ཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་ ཡུལ་ཅན་ཁེགས་པའི་དབང་གིས་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་ལུགས་འདི་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་སྐབས་འདིའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞག་པ་དེས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པས་སྟོང་གོ་མ་ཆོད་ན། སྤྲོས་བྲལ་གྱིས་སྟོང་གོ་མི་ཆོད་པ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་བསྒོམ་པའི་བློ་དེས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་གོ་མི་ཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་དོན་དམ་དེ་བདེན་མེད་དང་སྤྲོས་བྲལ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་བདེན་མེད་དང་སྤྲོས་བྲལ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་དོན་དམ་ཀྱང་ག་ལ་ཡིན་ཏེ་སྐབས་འདིའི་ཀུན་རྫོབ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་དོན་དམ་བདེན་མེད་དང་སྟོང་པ་ཡིན་ན། བདེན་གྲུབ་དང་རང་ངོས་མི་སྟོང་ཞེས་ཅེས་སྨྲ་སྙམ་ན། སྐབས་འདིའི་བདེན་གྲུབ་དང་མི་སྟོང་བ་ནི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་ངོར་གྲུབ་པ་དང་ཡོད་པ་ལ་བརྗོད་པའི་དོན་ཁྱེད་ཅག་གིས་གཏན་མ་གོ་བར་རྒོལ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །འོ་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱང་ཡིན་ལ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའང་ཡིན། སྟོང་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་མི་སྟོང་བའང་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ག་ལ་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་སྣང་བ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་། སྟོང་པ་ལ་དོན་དམ་དུ་བཞག་པའི་ཡ་གྱལ་གྱི། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚེ་ན་བདེན་མེད་དང་སྤྲོས་བྲལ་དགག་མི་རུང་བར་འདོད་པ་ལྟར། ངེད་འཁྲུལ་བ་ཀུན་རྫོབ་དང་མ་འཁྲུལ་བ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་ལའང་མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་དམ་དང་། དེ་མ་འཁྲུལ་བའི་བདེན་པར་གྲུབ་པ་དག
Chinese
并且成立为实有和事物的实相，如果不能安立世俗是错乱的并且其自性不成立，那是不行的。因为此处所说的空，是指在观察以什么为空性的所空之基，以及以什么法为空性的场合。如果胜义谛自性空，那么在错乱显现和非错乱显现上，用衡量真假的量来衡量，就没有确定与不确定的差别。就像绳子和蛇两者一样，会变成有也相同，无也相同。以世俗谛为空性，必定能确定为空性，因为实有不成立，所以执实是错乱识，因此被欺骗并且流转于轮回中。像这样的错乱之境和有境二者，是此时的世俗谛，因此如果它已成空性却不能确定为空性，那么因为没有实有，也不能确定为空性。并且因为遣除了实执，修习空性也没有意义。同样，由于遣除了戏论之境和有境，无能取所取的空性，也在此宗中完全圆满。因为能取所取二取显现的一切戏论，都包含在错乱之境和有境中，所以安立为此时的世俗谛。如果胜义谛为空性却不能确定为空性，那么远离戏论也不能确定为空性。并且修习远离戏论之心，修习空性也没有意义。那么，胜义谛不是无实有和远离戏论吗？如果它不是无实有和远离戏论，又怎么会是胜义谛呢？就像此时的世俗谛一样。那么，胜义谛是无实有和空性吗？如果这样说，难道不是在说实有和自性不空吗？此时所说的实有和不空，是指在名言观察的量面前成立和存在的事物，你们根本不理解这个意义，只是在辩驳而已。那么，是承认既是实有，又不是实有；既是空性，又不是空性吗？怎么会是这样呢？你将显现安立为世俗谛，将空性安立为胜义谛，在胜义谛观察时，就像认为不能遮破无实有和远离戏论一样。我们也将错乱安立为世俗谛，将非错乱安立为胜义谛，在我们的宗派中，非错乱的胜义谛，以及那非错乱的在真谛上成立。
English
And it is established as real and the nature of things. If it is not possible to establish that conventional truth is mistaken and its nature is not established, then it is not possible. Because the emptiness mentioned here refers to the occasion of examining what is empty, on what basis of emptiness, and by what dharma. If the ultimate truth is empty in its own nature, then there is no difference between certainty and uncertainty in judging the truth and falsehood of mistaken appearances and non-mistaken appearances by the measure of judgment. Just like a rope and a snake, both will become the same in existence and the same in non-existence. Emptiness by conventional truth must be determined to be emptiness. Because the real existence is not established, the clinging to reality is a mistaken consciousness, so it is deceived and wanders in samsara. Both the object and subject of such delusion are the conventional truth at this time, so if it has become empty and cannot be determined to be empty, then because there is no real existence, it cannot be determined to be empty. And because the clinging to reality is eliminated, there is no meaning in meditating on emptiness. Similarly, due to the elimination of the object and subject of proliferation, the emptiness without grasping and clinging is also completely perfect in this system. Because all the proliferation of the appearance of duality of grasping and clinging is included in the object and subject of delusion, it is established as the conventional truth at this time. If the ultimate truth is empty and cannot be determined to be empty, then being free from proliferation cannot be determined to be empty. And the mind that meditates on being free from proliferation has no meaning in meditating on emptiness. Then, is the ultimate truth not unreal and free from proliferation? If it is not unreal and free from proliferation, how can it be the ultimate truth? Just like the conventional truth at this time. Then, is the ultimate truth unreal and empty? If you say so, aren't you saying that reality and self-nature are not empty? The reality and non-emptiness mentioned here refer to things that are established and exist in the face of the measure of nominal examination. You do not understand this meaning at all, you are just arguing. Then, do you admit that it is both real and not real; both empty and not empty? How can it be so? You establish appearance as conventional truth, and emptiness as ultimate truth. When examining the ultimate truth, just as you think that unreal and freedom from proliferation cannot be refuted. We also establish delusion as conventional truth, and non-delusion as ultimate truth. In our system, the non-delusional ultimate truth, and that non-delusional truth is established.
Tibetan
ག་མི་རུང་བར་འདོད་པ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཞལ་ནས། གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་ དེས་སྟོང་ངོ་། །འདི་ལ་ལྷག་མར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་འཛུགས་པའི་ཚེ་རིགས་པས་མ་གྲུབ་པ་བཀག་དགོས་ཀྱང་། རིགས་པས་གྲུབ་པའི་དོན་མི་དགག་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པར་བཀག་ན་རྗོད་བྱེད་ཆོས་དང་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཡང་དག་ཡིན་པ་དང་མིན་པའི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་ངེས་ཤེས་གང་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་རུང་ངོ་། །འོ་ན་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡུལ་ཁས་མི་ལེན་ནམ་སྙམ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ཁོ་རང་ལ་འདྲི་བར་བྱའོ། །ཁྱོད་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དགག་བྱ་འགོག་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ཁས་ལེན་དང་བཅས་པའི་གཞུང་བཙུགས་ནས་ཐམས་ཅད་དགག་པར་མི་འདོད་པའི་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡུལ་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟ་བུ་ལ་བདག་ཅག་གིས་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་དོན་དམ་གྲུབ་ཟིན་དེ་ཉིད་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་འདིར་དགག་སྒྲུབ་ཅན་དུ་བྱས་པ་འདི་གཉིས་འགལ་མེད་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་ཐ་སྙད་དུ་རང་ངོས་མི་སྟོང་པར་སྒྲུབ་པའི་ཁས་ལེན་འདི་མེད་ན། དགག་སྒྲུབ་བྲལ་བའི་དོན་དམ་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཁས་ལེན་ལོག་ན་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། དོན་དམ་རང་ངོས་ནས་སྟོང་སྟེ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་གྱུར་ན། དོན་དམ་དེ་དོན་དམ་མ་ཡིན་པར་ ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་རང་གི་ངོས་ནས་བདེན་གྲུབ་དང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གྲུབ་ཟིན་དེས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་མ་ཆོད་པར་དོན་དམ་རང་ངོས་མི་སྟོང་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་འཇོག་མཚམས་ཀྱི་ཚིག་ཙམ་དེས་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོར་ཞེན་པའི་གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དང་། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་མིན་པར་དོན་དམ་རྐྱང་པ་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གྱུར་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་སྙམ་པ་ནི་གྲུབ་མཐའ་ཆེན་པོ་འདིའི་ཕྱོགས་མགོ་ཙམ་ཡང་མ་གོ་བ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་བདེན་མེད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཁས་བླང་བཞིན་དེ་ལ་བདེན་གྲུབ་དང་སྤྲོས་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད། དོན་དམ་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་པར་བརྗོད་ཙམ་དེ་ཀུན་རྫོབ་མིན་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང
Chinese
这大概是因为不容许的缘故吧！因此，大车轨无著的口中说：“于何者无有，其即空于彼。于此有何者剩余，其即是有。”如是，在任何情况下建立破立之宗时，对于以理未成立者必须破斥，但对于以理成立之义，必须承认不可破斥，如果一切都同样破斥，则因为使能诠之法与所诠之义成为真实与不真实的差别之成立的量成为颠倒，所以任何定解都无法生起。那么，难道不承认是远离破立的法界各自自证之境吗？如果这样想，就应该反问他为什么。如果说，因为你建立了唯一遮止所破，并且具有成立所立的承诺之宗，安住在不欲破斥一切之目标的地上。那么，因为各自自证之境的法界是远离破立的。像这样的，我们认为是胜义谛，并且以名言成立如是之胜义谛已经成立，在此场合中，作破立之分这二者是没有相违的，如果胜义谛在名言中成立自相不空之承诺不存在，则远离破立之胜义谛也不存在了。因此，就像名言中如果退失了无自性的承诺，则会成立为有自性一样，如果胜义谛自相空，没有如是成立，则胜义谛会变成非胜义谛的世俗谛。如果像这样，胜义谛自相已经成立为无有真实成立与一切戏论，却因为没有了解空性之义，而仅仅是胜义谛自相不空之名言的安立之语，就变成了不可救药的执着空性为实有的见解，并且变成了非有寂灭平等性，而仅仅是胜义谛成为常恒坚固等等的过失，那么这就是连这个大宗派的边角都没有理解，明明承诺空性是无实有、无戏论，怎么会有真实成立与戏论呢？仅仅是说胜义谛成立为胜义谛，这是以显示非世俗的方式而空
English
This is probably because it is not allowed! Therefore, the great chariot Thogme said: "That which is not in something, that is empty of it. Whatever remains in this, that is what exists." Thus, when establishing the tenets of refutation and establishment in all circumstances, what is not established by reason must be refuted, but what is established by reason must be acknowledged and not refuted. If everything is refuted equally, then because the means of establishing the difference between the expressible dharma and the expressed meaning as true and untrue becomes inverted, no definite understanding can arise. Then, do you not acknowledge that the dharmadhatu, which is beyond refutation and establishment, is the object of individual self-awareness? If you think so, you should ask him why. If you say that because you have established a tenet that solely prevents what is to be refuted, and includes the commitment to establish what is to be established, and you abide on the ground of having the aim of not wanting to refute everything. Then, because the dharmadhatu of the object of individual self-awareness is beyond refutation and establishment. We consider such a thing to be the ultimate truth, and in this case, when we nominally establish that such an ultimate truth has already been established as the ultimate truth, there is no contradiction between making the distinction between refutation and establishment. If the commitment to establish that the ultimate truth is not empty of its own essence in name does not exist, then the ultimate truth that is free from refutation and establishment will also not exist. Therefore, just as if the commitment to non-inherent existence in name is reversed, it will be established as having inherent existence, if the ultimate truth is empty of its own essence and is not established as such, then the ultimate truth will become the conventional truth, which is not the ultimate truth. If, in this way, the ultimate truth has already been established as being without true establishment and all elaboration from its own side, but because the meaning of emptiness is not understood, and merely the word of the nominal establishment that the ultimate truth is not empty of its own essence becomes an incurable view of clinging to emptiness as a real entity, and becomes a fault such as not having equality of existence and peace, and merely the ultimate truth becoming permanent and enduring, then this is not even understanding the edge of this great tenet. While promising that emptiness is unreal and free from elaboration, how can there be true establishment and elaboration in it? Just saying that the ultimate truth is established as the ultimate truth is empty by showing the way of being non-conventional.