Tibetan
་ཏེ་བདག་གཅིག་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི། །དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞི་བ་སྟོང་ པ་མེད། །རང་བྱུང་རྡུལ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བསལ་བ་ནི། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་ཇི་ལྟར་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་དང་། འདིར་བདག་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱ་བར་ངེས་སོ། །གསུམ་པར་ཡང་མེ་སོགས་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཚ་བ་སོགས་ཡོད་པ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པའོ། །དེས་ན། རི་རབ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ཡི། །བདག་ཏུ་ལྟ་བས་མི་གནོད་ཀྱི། །སྟོད་ཉིད་ལྟ་བས་གནོད་པ་ནི། །ང་རྒྱལ་མི་བདེན་བརྟགས་པས་སོ། །ཞེས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་འགྱུར་ཏེ། །ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་བཟུང་ཉེས་པ་དང་། །རིག་སྔགས་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འཛིན་པ་ལ་ཆད་པར་ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་དེ་དག་ནི་ས་བོན་རུལ་བ་དང་འདྲ་བས། ཁོང་མྱགས་ཏེ་རུལ་པ་དམན་པའི་གནས་ལ་ནི། བླུན་པོ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཚུལ་འདི་ནར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ།གང་ཟག་ལོག་པར་བལྟ་བས་ལེགས་སྤྱད་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་ཟད་ལྡན། །ཞེས་པས་ལྟ་བ་ལོག་པ་དེ་ཉིད་དམན་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་དངོས་པོ་ཡོད་པར་བཟུང་ངམ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ལ། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་སེམས་ཙམ་པའི་བར་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་དག་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་རྨོངས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཆོས་ཉིད་དུ་མ་ཟད་ཆོས་ཅན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་། མཆོག་ཏུ་རྨོངས་པ་དག་ ཏུ་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟག་ན་ཤེས་པས་བཟུང་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་གོ་འབྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱར་རུང་བ་ཡིན་ཀྱང་། གཞན་ཅི་ཡང་མེད་པའམ་ཡང་ན་ནམ་མཁའ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་དབང་གིས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་བདེ་བའི་དངོས་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པས་གཏན་དུ་ཕན་པའི་རྟེན་མེད་དེ། དེ་དག་ཅུང་ཟད་དུས་ཀྱི་ཆ་ལ་བདེ་བ་ཐོབ་ཀྱི། འཁོར་བའམ་ལས་ཉོན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མི་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། བརྒྱ་བྱིན་འཇིག་རྟེན་མཆོད་འོས་གྱུར་ནས་ནི། །ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སླར་ཡང་ས་སྟེང་ལྟུང་། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ནི། །འཁོར་བ་ཉིད་དུ་ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་
Chinese
如果无有自性，那么它的行境寂灭并非空无。如果彻底破除了自生微尘，那么如来们的身体又如何产生呢？这样说又是怎么回事呢？这里所说的“我”应确定为无分别的智慧。第三，如同火等在胜义中不存在，但在世俗中却有热等一样，因果不虚由量成立。因此，如同须弥山一般的我执不会造成损害，而执着于空性本身则会造成损害，这是因为以我慢不真实进行观察的缘故。如是说：如果错误地看待空性，智慧浅薄者会因此而毁灭，就像错误地捉住幻化之物，或者错误地修持明咒一样。此外，在《大乘经》中说，菩萨对于法执着于字面意义，会产生二十八种断见，这些就像腐烂的种子一样。内心腐烂堕落到低劣之处，那三个愚人就是这样一直处于这种状态。以邪见即使行善，一切成熟仍不免衰损。因此，邪见本身就是低劣之处。第二，如果认为执着于事物存在，那也不是，就像之前所说的那样，它与真如或虚空相似。某些自称是宗派论者，介于唯识宗之间的瑜伽士，他们的心识极其愚昧，不仅对法性愚昧，对作为法之所依的虚空也极其愚昧。例如，如果观察虚空，虽然没有什么是可以被知识所把握的，但在世俗中，可以进行表达理解等名称的施设，除此之外什么也没有，或者就像执着于虚空是实有存在一样。由于这种原因，即使体验到布施等带来的轮回安乐果报，也因为是有漏的处所，所以不是永久利益的依靠。他们只是在短暂的时间内获得安乐，但不能说是从轮回或业烦恼中解脱。对此，龙树菩萨说：帝释天成为世间应供养者之后，因业力再次堕落到地上。转轮王在轮回中也可能变成奴隶。等等。这是这样说的。第三
English
If there is no self, then its sphere of activity, nirvana, is not empty. If self-arisen particles are thoroughly eliminated, then how can the bodies of the Sugatas arise? How is this said? Here, the "self" should be determined as non-conceptual wisdom. Thirdly, just as fire and the like do not exist ultimately, but in conventional terms there is heat and so on, the infallibility of cause and effect is established by valid cognition. Therefore, clinging to self like Mount Meru does not cause harm, but clinging to emptiness itself causes harm, because it is due to examining with the untruth of pride. It is said: If one views emptiness incorrectly, those with little wisdom will be destroyed, just like wrongly grasping an illusion, or wrongly practicing a mantra. Furthermore, in the Mahayana Sutra, it is said that a Bodhisattva who clings to the literal meaning of the Dharma will have twenty-eight kinds of nihilistic views, which are like rotten seeds. Those three fools, with their minds decayed and fallen into a lower state, remain in this condition. Even if one practices virtue with a wrong view, all maturation is still subject to depletion. Therefore, the wrong view itself is a lower state. Secondly, if one thinks that one is clinging to the existence of things, that is not the case, as previously stated, it is similar to Suchness or space. Some yogis who claim to be proponents of philosophical systems, between the Mind-Only school, their minds are extremely deluded, not only are they deluded about the nature of reality, but they are also extremely deluded about space, which is the basis of phenomena. For example, if one examines space, although there is nothing that can be grasped by knowledge, in conventional terms, it is possible to apply names such as expressing understanding, but there is nothing else, or it is like clinging to space as if it were a real entity. Because of this, even experiencing the fruits of cyclic happiness brought about by generosity and so on, because it is a contaminated place, it is not a permanent source of benefit. They only obtain happiness for a short period of time, but it cannot be said that they are liberated from samsara or karmic afflictions. Regarding this, Nagarjuna said: Indra, having become worthy of worship in the world, falls back to earth due to karma. Even having become a universal monarch, one may become a slave in samsara. And so on. This is how it is said. Third
Tibetan
ནི། འོ་ན་ཅི་ཞིག་གིས་གྲོལ་སྙམ་ན། སྔར་མཐར་འཛིན་ཀྱི་ཉེས་པ་བསྟན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་མི་བྱ་ཞིང་། དངོས་པོ་མེད་པར་འདོད་པའི་ཡིད་ཀྱང་སྤངས་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སམ་བར་དུ་འང་གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟར་གང་ལའང་མི་གནས་པ་ནི་གྲོལ་བའོ། །གཉིས་པ་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ། གང་ཞིག་ཤེས་ནས་སྤང་བྱ་ཕྱི་རོལ་བའི་གྲུབ་མཐའ་དང་། བླང་བྱ་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ། ལྟ་བའི་འདོད་པ་བརྗོད་པ། དེ་དག་གི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ། དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འཁྲུལ་བར་བསྟན་ནས་སུན་དབྱུང་ བའོ། །དང་པོ་ལ་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང་། ཆད་པར་ལྟ་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། ལྷ་ཆེན་པོ་ཞི་བ་པ་ལྷར་འཛིན་པས་ཞི་བ་པའམ་དབང་ཕྱུག་པ་དང་དུས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་རང་རང་གི་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་པར་འདོད་དེ། དེ་ཡང་དབང་ཕྱུག་པས་དབང་ཕྱུག་གི་ཡོན་ཏན། སྣ་ཚོགས་སུ་བྱེད་པས་ཕྲ་བ་དང་། འབྱུང་བ་རྣམས་སྡུད་རྒྱས་གནས་པར་བྱེད་པར་ཡང་བ་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྗོད་པས་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེ་བོའི་བདག་པོར་གྱུར་པ་དང་ཐམས་ཅད་དེའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཡིད་ཀྱིས་བསམ་པ་ལྟར་གར་ཡང་ཕྱིན་པ་དང་། གང་འདོད་མིག་ཕྱེ་ཙམ་གྱིས་བྱེད་པས་འདོད་དགུར་ལྡན་པ་དང་། ཇི་འདོད་བསམ་པ་ཙམ་གྱིས་ཐོབ་པས་དགའ་མགུར་གནས་པ་སྟེ་བརྒྱད་པོ་དང་ལྡན་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པར་འདོད་དེ། གང་ཞིག་ཕྲར་གྱུར་གཅིག་པུ་སྐྱེ་གནས་འདུག །དེ་ཡིས་འདི་ཀུན་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པར་བྱེད། །དེ་ནི་དབང་ལྡན་ལྷ་མཆོག་ལྷ་མཆོད་བྱ། །ཡོན་ཏན་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བ་འཐོབ། །སྐྱེ་བ་པོ་འདི་ཤེས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །བདག་གི་བདེ་སྡུག་བདག་ལ་རང་དབང་མེད། །དབང་ཕྱུག་གིས་བཏང་ཡང་ན་གཡང་སའམ། །མཐོ་རིས་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར། །ཞེས་སྨྲ། དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྨྲ་བས། འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་དུས་ཀྱིས་འབྱིན། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་སྡུད་དུས་ཀྱིས་བྱེད། །དུས་ཀྱིས་གཉིད་ལོག་སད་བྱེད་པས། །དུས་ནི་འདའ་བར་དཀའ་བ་ཡིན། །ཞེས་དུས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པས་དུས་ལས་འདའ་དཀའ་བར་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་ལྷ་དང་། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་དང་། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་དང་། ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ ཡོན་ཏན་བརྟག་པར་བྱེད་དོ། །གྲངས་ཅན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལྷ
Chinese
那么认为凭借什么解脱呢？因为之前已经指出了执边的过失，所以不要说事物存在，也要舍弃认为事物不存在的想法。想要获得一切智智果位的人们，不住于两边，同样也不要安住于两边的中间或中间处，像这样不住于任何处才是解脱。第二，分别讲述内外宗派，其中分为两种：了解之后应当舍弃的外道宗派和应当接受的内道宗派。首先，外道宗派分为三部分：陈述他们的观点主张，展示他们的苦行和禅修，指出他们的颠倒错误并进行驳斥。 第一部分分为常断两种观点。第一种观点是：将大自在天视为神，因此自在派或大自在天派以及时论者等认为各自具有各种功德。其中，自在派认为自在天的功德是：能变化各种事物，因此是微细的；能聚集、扩展和安住诸元素，因此是轻盈的；被一切称颂，因此是应供养的；成为一切君主的统治者，一切都受其支配；能随心所欲地前往任何地方；只需睁开眼睛就能实现任何愿望，因此具备一切所需；只需思考就能获得一切，因此安住于喜悦之中。他们认为自在天具备这八种功德，并且认为一切都是由他所创造的。他们说：“某者化为微细，独自存在于出生之地，他创造并毁灭这一切。他是具有力量的至高之神，应受众神敬拜，行持功德，获得极大的寂静。这个创造者是否具有知识？我自己的苦乐，我没有自主权。无论自在天抛弃我，还是把我扔进悬崖，我都只会前往天界。”时论者则认为时间的功德是：“时间消融诸元素，时间聚集又分散众生，时间使人入睡又唤醒，因此时间难以超越。”他们认为时间创造一切，因此难以超越时间。同样，也应当考察水神、多闻天子、爱子、太阳和月亮等的功德。数论派的宗义论者们
English
Then, what is thought to liberate? Because the fault of clinging to extremes has been pointed out before, one should not say that things exist, and one should also abandon the mind that thinks things do not exist. Those who wish to attain the state of omniscience should not abide in the two extremes, just as they do not abide in the middle or between the two. Thus, not abiding in anything is liberation. Secondly, in explaining the specific tenets of external and internal schools, there are two: the external schools to be abandoned after understanding, and the internal schools to be adopted. First, the external schools are divided into three parts: stating their views and assertions, showing their asceticism and meditation, and pointing out their inverted errors and refuting them. The first part is divided into two views: permanence and annihilation. The first is: those who regard the great god Shiva as a deity, such as the Shiva-pas or Maheshvaras and the proponents of time, believe that each has various qualities. Among them, the Maheshvaras believe that the qualities of Maheshvara are: he can transform various things, so he is subtle; he can gather, expand, and abide in the elements, so he is light; he is praised by all, so he is worthy of offering; he becomes the ruler of all lords, and everything is under his control; he can go anywhere as he pleases; he can fulfill any wish just by opening his eyes, so he possesses everything desired; he obtains everything just by thinking, so he abides in joy. They believe that Maheshvara possesses these eight qualities and that he creates everything. They say: "Someone becomes subtle and dwells alone in the place of birth. He creates and destroys all this. He is the supreme god with power, to be worshiped by the gods, performing merits, and attaining great peace. Does this creator have knowledge? My own happiness and suffering, I have no autonomy. Whether Maheshvara abandons me or throws me into a cliff, I will only go to the heavens." The proponents of time believe that the qualities of time are: "Time dissolves the elements, time gathers and scatters beings, time puts people to sleep and awakens them, so time is difficult to overcome." They believe that time creates everything, so it is difficult to overcome time. Similarly, one should also examine the qualities of the water god, Vaishravana, Kama's son, the sun, and the moon, etc. The Samkhya school of thought