Tibetan
།འཐོབ་པ་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་མེད། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དེ་འཐོབ་ལམ་ལ་ཐབས་ཤེས་གཉིས། །མེད་ན་མི་མཐོང་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །སྟོང་ཆེན་ལྔ་བདག་བདེ་བ་ཝྃ་གྱི་ཚུལ། །སྙིང་རྗེའི་དམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཡི་ཐབས། །ཐིག་ལེ་སྟོང་དྲུག་འདུས་པའི་ཨེ་ཀློང་དུ། །ཞུགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་བྱེད་གསུངས། །དེས་ན་སྟོང་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས། །ཟུང་དུ་ཞུགས་པའི་ལམ་ཁྱད་ཀྱིས། །ཡེ་ཤེས་ལ་སྦྱོར་རྒྱུ་ཉིད་ལས། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་བསྒྲུབས་འབྲས་བུར་བཤད། །དེ་ལྟར་ཐབས་ཤེས་འབྲེལ་དེའང་། །ཐབས་ཤེས་ཅི་ལྟར་ཉེ་གྱུར་པ། །དེ་དང་དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་ཉིད། །འགྲུབ་པའི་ལམ་ལ་ཁྱད་ཞུགས་པས། །ཐབས་ཤེས་རང་བཞིན་ངང་གིས་ཡང་། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ལ། །ལམ་བྱེད་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ལས། །ལྷག་པའི་ཐེག་པ་མི་རྙེད་ནས། །གང་ཕྱིར་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ནི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་མཐར་ཐུག་པས་ན། །དེ་ལས་ལྷག་པར་གྱུར་ཡོད་པ། །ཤཱཀྱའི་རིང་ལུགས་ལ་ནི་མེད། །དེ་ལམ་དེ་འབྲས་སངས་རྒྱས་པས། །གདོད་ནས་སངས་རྒྱས་མིན་ཞེ་ན། །འདི་ནི་སོར་རྟོག་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཤན་འབྱེད་ཡིན་གྱི་ལ་ཟློས་མིན། །གལ་ཏེ་ཤན་འབྱེད་ སྐབས་སུ་ཡང་། །མིང་ཙམ་བྲོས་པས་དེར་འགྱུར་ན། །དབུ་མའི་གཞུང་དུ་དངོས་པོ་རྣམས། །སྨྲོས་པས་སྟོང་ཉིད་དངོས་འགྱུར་རམ། །རྒྱལ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་ལམ་དེ་གང་། །མ་ཐོབ་པ་ལ་མི་སྣང་སྟེ། །ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་རྟག་གནས་ཀྱང་། །ལམ་མ་ཞུགས་ལ་ཅི་ལྟར་སྣང་། །ཐབས་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཡི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ། །ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཀྱང་། །མཚན་མའི་གཟུགས་ལྟར་མི་གསལ་ཞེས། །གསུངས་ཕྱིར་རྟོག་གེའི་ཡུལ་མིན་ཡང་། །ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ལམ་ཁྱད་ཀྱིས། །དབྱེར་མེད་སྲས་སུ་གྲུབ་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་པྲ་ཕབ་ལྟ་བུར་སྣང་། །ཡེ་ཤེས་ལམ་བྱེད་མི་ནུས་ན། །སྟོང་ཉིད་གཙོ་བོས་བགས་རྒྱུད་ལ། །ཡོད་དེར་འཇུག་པའི་ཐབས་མེད་དམ། །སྔགས་ཀྱི་ཉེ་ལམ་དགོས་པ་ཅི། །འོ་ན་ལམ་གྱི་ཅི་བྱ་ན། །གཤིས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་མཐོང་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་ནི་འགྱུར་མིན་ཡང་། །མིག་སྐྱོན་སེལ་བའི་སྨན་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མིག་སྐྱོན་ལྟ་བུ་འདི། །འཁོར་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཞེ་ན། །ཐ་སྙད་ཤན་འབྱེད་སྐབས་སུ་ནི། །དེ་འདྲ་རུང་སྟེ་འཁོར་འདས་ནི། །རིག་དང་མ་རིག་ཁྱད་ཅེས་གསུངས། །འོན་ཀྱང་དོན་དམ་ལྟ་བའི་གཞིར། །མིག་སྐྱོན་ལྟ་བུའི་མི་རིག་པའང་། །ཡང་དག་མ་གྲུབ་དབྱིབས་ཉིད་དོ། །ཨེ་
Chinese
获得佛陀未曾说，智慧彼岸无二元。彼智慧即如来藏，获得彼者道有方便慧。若无则不见，因其故。五大空性我乐为വം (藏文：ཝྃ།，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：വം)。慈悲殊胜无边际之方便，明点空性六聚之埃界中，入彼道之智慧显现如是说。是故空性与智慧二者，双运道之差别故，于智慧上勤修之因，智慧自身修成说为果。如是方便慧之关联，方便慧如何亲近故，如是如是胜者自身，成就道上差别入故，方便慧自性任运亦，聚散无别之果上，道行阿底瑜伽外，更超胜之乘不得见。何故无二智慧者，如来究竟故，较彼更超胜者，释迦之宗派中无有。彼道彼果成佛故，若谓本初非佛者，此乃分别智慧所，判别是也非徒劳。设若判别 之时亦，仅名逃脱则成彼，中观之论典中事物，说故空性成事物耶？虽是胜者然彼道，未获得者不显现，如是空性虽恒常，未入道者如何显？方便慧聚散无别之，如来藏之精髓彼，十地之大菩萨亦，如相之色般不明显，如是说故非思议境，然以方便慧双运道之差别，无别成就为子之，智慧如普拉普般显现。智慧不能为道者，空性为主于习气流，有于彼入之方便无耶？何需咒语之近道耶？若然道之所为者何？为见本性之智慧故，如是色虽不变异然，如除眼疾之药般也。设若如眼疾般此，若谓成立于轮回中，名言分别之时则，如是容许轮回涅槃者，识与非识差别如是说。然于胜义谛见之基，如眼疾般之非明亦，真实未成之形状也。ཨེ་
English
Obtaining is not spoken by the Victorious Ones, the perfection of wisdom is non-dual. That wisdom is the Thus-Gone One. To obtain it, the path has two, skillful means and wisdom. If there are none, it is not seen, because of that. The five great emptinesses, the bliss of self, in the form of vaṃ (藏文：ཝྃ།，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：வம்). The supreme compassion, the means of the infinite. In the sphere of A where six hundred thousand drops gather, it is said that the wisdom of the path that enters is manifested. Therefore, emptiness and wisdom, two, through the distinction of the path of union, from the cause of applying to wisdom, wisdom itself is cultivated and spoken of as the result. Thus, the connection of skillful means and wisdom, how skillful means and wisdom become close, in that way, the Victorious One himself, because of the difference in the path of accomplishment, the nature of skillful means and wisdom also spontaneously, in the result of being inseparable, from the path of Ati Yoga, no higher vehicle is found. Because the non-dual wisdom is, the ultimate Thus-Gone One, there is nothing higher than that, in the Shakya tradition. Because that is the path and that is the result of becoming a Buddha, if it is said that one is not a Buddha from the beginning, this is discrimination by discriminating wisdom, it is a distinction and not a repetition. If, even at the time of discrimination, if only the name escapes and it becomes that, in the Madhyamaka treatises, do things, by saying them, become substantial emptiness? Although it is the Victorious One, what is that path? It is not visible to those who have not obtained it. How does emptiness, though permanent, appear to those who have not entered the path? The essence of the Thus-Gone One, in whom skillful means and wisdom are inseparable, even the great Bodhisattvas of the ten bhumis, it is said, are not clear like a form with characteristics, therefore it is not an object of thought, but through the distinction of the path of union of skillful means and wisdom, the wisdom that is inseparably accomplished as a son appears like a pra phab. If wisdom cannot be the path, does emptiness, as the main thing, have no means of entering the habit stream where it exists? What is the need for the near path of mantra? If so, what is to be done with the path? In order to see the wisdom of one's own nature, just as form does not change, it is like a medicine that cures eye disease. If this, like an eye disease, is said to be established in samsara, at the time of nominal distinction, it is permissible to say that samsara and nirvana are different, knowledge and non-knowledge are different. However, on the basis of the view of ultimate truth, even the non-knowledge like an eye disease is the very shape of not being truly established. E
Tibetan
མ་སྟོན་མཆོག་ རྒྱལ་པོ་དེས། །བློ་ངན་བཟློག་པའི་ཐེག་རིམ་ནི། །སྐས་ཀྱི་གདངས་བུ་ལྟ་བུར་བསྟན། །མཐར་ཕྱིན་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །དེ་ལྟར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་རྒྱལ་བའི་དབྱིངས། །གྲངས་མེད་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་རྟེན་གྱུར་པ། །ནམ་ཞིག་བདག་གི་མངོན་དུ་བྱ་སྙམ་དུ། །ལམ་མཆོག་མཐར་ཐུག་གྱུར་ལ་སྲེད་པ་འཕེལ། །ཤན་འབྱེད་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ལས། །དངོས་ཀུན་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུར་ལ་ཟློ་བའི། །ལྟ་དང་ཁས་ལེན་བསྲེས་ནས་རྨོངས་རྣམས་ལ། །གཞུང་བཞིན་གོ་བདེར་བཤད་པའི་དགེ་བ་ཡིས། །ལྟ་མཆོག་རྒྱལ་པོ་བརྟེན་པའི་བློ་གྲོས་ལས། །མི་ཟད་སྤོབས་པ་སེང་གེའི་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱིས། །ལྟ་དམན་རི་དྭགས་བྱེ་བ་ཟིལ་གནོན་ཅིང་། །དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་བཟང་འབྱེད་གྱུར་ཅིག །བློ་ངན་ཕལ་ཆེའི་སྙིང་ལ་ཞུགས་པའི་ཡིད་ལ་འཕྲིག་གཟུད་པའི་ཚིག་རེ་ཟུང་ངོ་། །ཞེས་པའང་བློ་གྲོས་དྲི་མེད་དུ་འབོད་པའི་གྱི་ན་པས་རང་ལོ་ཉེར་ལྔ་ལྕགས་རྟ་ཟླ་༡༢ཚེས་༢༣ལ་བྲིས་པ་མངྒ་ལཾ།། །། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་མཆན་འགྲེལ་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ།
Chinese
玛敦乔 彼国王，将断除恶念之次第，示如阶梯之梯级，终至无二智慧。如是不可思议之胜者界，乃无量众生之所依，何时我能现证耶？如是希求最胜究竟道之心增长。由辨别各别体悟之智慧，将诸法皆融于唯一智慧中，混合见解与承诺，为愚昧者，以如经论般易懂之方式解说之善行，依仗殊胜见解之王，以无尽勇气之狮吼声，压伏卑劣见解之亿万鹿群，愿能开启无垢智慧之善妙慧眼。此乃刺入多数恶念之心之只言片语。此乃名为无垢慧者，于二十五岁铁马年十二月二十三日所书。吉祥！ 智慧精华总集之注释，珍珠之鬘。
English
Ma Dun Chog That king showed the stages of reversing evil thoughts as the rungs of a ladder, ultimately reaching non-dual wisdom. Thus, the inconceivable realm of the Victorious Ones, which is the support of countless beings, when will I realize it? Thus, the desire for the supreme and ultimate path increases. From the wisdom that discerns and individually realizes, merging all phenomena into the one wisdom, mixing views and commitments, for the ignorant, with the virtue of explaining in an easy-to-understand way like scriptures, relying on the king of supreme views, with the lion's roar of inexhaustible courage, suppressing billions of deer with inferior views, may the good eye of immaculate wisdom be opened. These are just a few words to prick the heart of most evil thoughts. This was written by the one called Immaculate Wisdom, at the age of twenty-five, on the 23rd day of the 12th month of the Iron Horse year. Mangalam! A commentary on the essence of wisdom, a garland of pearls.