Tibetan
མ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་གྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་མེད་བཙལ་པར་བྱའོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལག་པའི་ཚད་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། ༄༅། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཤན་ འབྱེད་སངས་རྒྱས་པདྨའི་ཞལ་ལུང་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །ན་མོ་གུ་རུ་པདྨ་མཉྫུ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་ཡ། རྨད་བྱུང་བརྩེ་མཆོག་གསེར་གྱི་སྙིང་པོའི་སྤྲིན། །མཁྱེན་བཟང་རིག་ལམ་འབུམ་གྱི་གློག་ཕྲེང་ཅན། །འཆད་རྩོད་རྩོམ་པའི་སྙན་འགྱུར་འབྲུག་སྒྲས་མཛེས། །ཕན་བདེ་ནོར་བུའི་ཆར་འཛིན་དེ་ལ་འདུད། །གཞུང་མང་མེ་ཏོག་རྒྱས་པའི་ཚལ་ཀུན་ཏུ། །རྣམ་དཔྱོད་བུང་བ་འགྱུ་བའི་སྐལ་བཟང་ལ། །བློ་གྲོས་ལང་ཚོ་ངོམས་པའི་རྣམ་འགྱུར་འགའ། །ལེགས་བཤད་སྦྲང་རྩིའི་ཟོལ་གྱིས་འདི་ན་བཞག །ཇི་ལྟར་སེང་གེའི་ང་རོ་ནི། ། རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་ལ་གཟན། །དེ་བཞིན་སྟོང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་ན། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་སྐྲག་ཅིང་སྨོད། །འོན་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ཅེས་མི་བདེན། །དེ་བཞིན་ཐེག་མཆོག་ཨ་ཏིའི་ཆོས། །འོག་མིའི་ཁུར་དུ་མི་བཟོད་ཀྱང་། །ཅི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་མི་བདེན་མིན། །གང་དུ་ཆོས་སུ་ཅི་སྣང་བ། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པ་ཡི། །ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཉིད། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་འབའ་ཞིག་ལས། །ནམ་ཡང་གཞན་དུ་མི་རྙེད་དོ། །སྡུག་ཀུན་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམས། །འདི་དོན་མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་ཏེ། །མཐོང་ན་གང་ལས་མི་འདའ་བ། །དེ་ནི་གྲུབ་མཐའི་སྙིང་ནོར་འདོད། །ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་བའི། །གནས་སྐབས་བློ་ཡི་བཞག་པའི་དོན། །གང་བཟུང་ཞེ་ན་ཕྱི་མ་སྟེ། །འཁྲུལ་པ་ཟད་པར་སྤངས་ཏེ་གྲུབ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དག །ངེས་པར་འགྲུབ་པ་ཞིག་ན་ནི། །སུ་ཞིག་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །མ་གྲུབ་དབྱིངས་དེ་ཡེ་སངས་རྒྱས། ༈ །ཇི་ལྟར་འཐོར་རླུང་གཡོ་བ་ཡིས། །སྒྲོན་མེ་ཆུང་ངུ་གསོད་བྱེད་ཀྱང་། །ནགས་ལ་མེ་ཆེན་མཆེད་པ་ན། །མེ་སྟོབས་སྦར་བའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་གིས། །བློ་ཆུང་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་འབར་བ་ན། །དེ་ཉིད་གྲོགས་སུ་འཆར་བ་ཡིན། །དེས་ན་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་ཅེས་པ། །བློ་ལ་ལྟོས་ཀྱི་དོན་ལ་སྨིན། །དོན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ལ། །སྒྲིབ་པར་ནུས་པ་དེ་སུ་ཞིག །འཁྲུལ་སྣང་གཞོམ་པ་དོན་དམ་དེ། ། དོན་དམ་སུས་ཀྱང་མི་ཤིགས་པས། །དེ་ལ་ཅི་ལྟར་སྣང་བ་དེ། །ཡང་དག་ཉིད་ཡིན་དེ་གྲུབ་མཐའ། །ཐ་སྡུ་ན་ཀུན་འདི། སྙད་འདི་ཀུན་མི་རུང་བས། །
Chinese
应当以具备“无”之体性的意义来探究诸事物之有无。论著《掌中量论释》由圣天论师所著，至此圆满。 顶礼！基、道、果之辨别，名为《莲花生佛之教言》 现敬礼 拿摩 咕噜 贝玛 曼殊师利 班匝 谛叉拿雅 (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)。 稀有殊胜慈悲之金刚藏的云， 具足善妙智慧与百万理路之闪电， 讲辩著之美妙音声如龙吟般悦耳， 顶礼那降下利乐珍宝之雨的云！ 在百花盛开的众多花园里， 对于那智慧蜜蜂飞舞的美好机遇， 将些许展现才华与智慧的青春之姿， 以善说蜂蜜的姿态留在此处。 犹如狮子的吼声， 使野兽们的心惊恐不安， 同样，如果说“空性”， 那么声闻们会害怕并诽谤。 然而，说“空性”并非不真实， 同样，至高无上的阿底瑜伽之法， 即使是下等根器者也无法承受， 但为何说大乘不是真实的呢？ 无论何处显现何种法， 其自性本来清净， 本自具足之智慧即是佛。 因此，除了佛之外， 无论何时也无法在其他地方找到。 痛苦、集、道之真谛等， 因为没有见到此意义才需要见， 如果见到，就不会超越它， 这被认为是宗派的精髓。 就像迷惑与不迷惑的， 安立心识状态的意义， 如果要取舍，那就是后者， 因为已经断除了迷惑而成立。 如果痛苦和集一定要， 必定成立的话， 那么谁会成就佛果呢？ 未成立的法界即是原始佛。 就像飘动的狂风， 能够熄灭小小的灯火， 但是当大火在森林中蔓延时， 火势反而成为助燃的因素。 同样，贪欲等烦恼， 会遮蔽小根器者的智慧， 当大智慧燃烧起来时， 那些烦恼反而会显现为助益。 因此，所谓遮蔽智慧， 是相对于心识而言，对实相而言则不然。 因为对于实相智慧法身， 谁能够遮蔽它呢？ 破除错觉的胜义谛， 胜义谛是任何人都无法摧毁的。 那么，在那胜义谛中显现的任何事物， 都是真实的，这就是宗派的观点。 总而言之，这些 所有的争论都是不合理的。
English
One should seek the existence or non-existence of things through the meaning that possesses the characteristic of "non-being." The commentary on the "Handbook of Reasoning," composed by the venerable Arya Deva, is complete. Homage! A Differentiation of Ground, Path, and Fruition, called "The Oral Instructions of Buddha Padma" Now, homage to Guru Padma Manjushri Vajra Tikshna (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning). The cloud of wondrous, supreme compassion, the golden essence, Possessing a garland of lightning of excellent wisdom and a million paths of reasoning, Beautiful with the pleasant sound of explanation, debate, and composition like the roar of a dragon, I pay homage to that cloud that holds the rain of benefit and happiness, a jewel! In all the gardens where many flowers bloom, For the fortunate opportunity where the bumblebee of discernment roams, Some displays of youthfulness of intelligence and wisdom, I leave here in the guise of honey of good explanations. Just as the roar of a lion, Terrifies the hearts of wild animals, Similarly, if one says "emptiness," The Hearers are frightened and revile it. However, saying "emptiness" is not untrue, Similarly, the supreme Dharma of Atiyoga, Even if lower beings cannot bear the burden, Why is the Great Vehicle not true? Wherever whatever appears as Dharma, Its nature is primordially pure, The spontaneously accomplished wisdom is itself the Buddha. Therefore, other than the Buddha alone, One will never find it elsewhere. Suffering, origin, path, and the truths, Because one has not seen this meaning, one needs to see it, If one sees it, one will not transcend it, That is considered the heart-jewel of the tenet. Just as the meaning of establishing the state of mind of delusion and non-delusion, If one is to take or leave, it is the latter, Because it is established by abandoning the exhaustion of delusion. If suffering and origin must, Necessarily be established, Then who will attain Buddhahood? The unestablished realm is primordially Buddha. Just as the scattering wind, Though it can extinguish a small lamp, When a great fire spreads in the forest, The power of the fire becomes a friend to ignite it. Similarly, afflictions such as attachment, Obscure the wisdom of those with small minds, When great wisdom blazes, Those very afflictions appear as aids. Therefore, the so-called obscuration of wisdom, Is relative to the mind, but not to the meaning. Because for the meaning, the wisdom Dharmakaya, Who can obscure it? The ultimate truth that destroys illusion, The ultimate truth cannot be destroyed by anyone. So, whatever appears in that ultimate truth, Is the very truth, that is the tenet. In short, all these All these arguments are unreasonable.
Tibetan
ཀུན་རྫོབ་རྩད་འཁྲུལ་བའི་ཀུན་རྫོབ། ནས་འཇིག་ཞེ་ན། །རྨོངས་སོགས་ཉོན་མོངས་བརྟེན་གྱིས་དང་། །རེ་ཞིག་ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ཀྱང་སྲིད། །ཅི་ལྟར་འཁོར་བ་འགྲུབ་ཅེ་ན། །རབ་རིབ་སྣང་བའི་མིག་སྐྱོན་བཞིན། །འཁྲུལ་པས་བྱས་པ་དེ་སེལ་བའི། །གཉེན་མཆོག་ད་རུང་མི་བརྟེན་ནམ། །འཁྲུལ་ཞེས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི། །གང་ན་དོན་དམ་སུ་ཡོད་ན། །དེ་དག་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ལས། །གཞན་པས་དེ་དག་སངས་རྒྱས་མིན། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ན། །གང་གིས་བཅིངས་ཏེ་འཁོར་ཞེ་ན། །ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཀྱང་། །གང་གིས་བཅིངས་ཏེ་འཁོར་བ་སོམས། །གང་ཚེ་གྲུབ་ལ་ཞུགས་པ་ན། །ཅི་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་རི་མགུལ་མཐོང་། །དེ་ཀུན་རང་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། །ཕ་རོལ་སོན་ན་དེ་མི་སྣང་། །དེ་བཞིན་ཟབ་མོའི་གནས་ལུགས་ལ། །ཅི་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་མི་བསྐྱོད་མོད། །བསྐྱོད་པར་སྣང་བ་རང་གི་བློས། །མཁའ་ལ་མདུད་པ་བོར་བ་ཡིན། ༈ །སྤྲོས་བྲལ་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །མི་བཟད་བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་མཆོག་གི་གནས། །ཀ་དག་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །མཐར་ཐུག་སྙིང་པོའི་རྒྱལ་བ་ཉིད་དུ་གསུངས། །མཁའ་ལྟར་རྟག་ཁྱབ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་དེ་ནི། །གཙང་བདེ་བདག་གི་དམ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། །མི་སྟོང་ཡོད་པ་ཁོ་ ནའི་ཕྱོགས་ལྷུང་མིན། །སྟོང་ཞིང་དག་པ་གཞོམ་དུ་མེད་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་རིང་པོའི་དུས་ནའམ། །ཡང་ན་ད་ལྟ་ཉིད་ཀྱང་རུང་། །ནམ་ཞིག་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན། །དེ་ཚེ་ཡང་དག་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །གལ་ཏེ་དུས་ཀྱི་དབང་དུ་ན། །ཚད་མེད་བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དེ། །དུས་གསུམ་སྐད་ཅིག་ཆ་སྙེད་ཀྱི། །སྐལ་པར་བསྐྲུན་ཀྱང་ག་ལ་འགྲུབ། །གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་གསུངས་པ་ནི། །ལམ་ལ་ལྟོས་ཀྱི་དོན་དུ་མིན། །གལ་ཏེ་ཡུན་རིང་འབད་དགོས་ན། །ཚེ་གཅིག་གིས་འགྲུབ་རྒྱལ་དེས་ཅི། །དེ་ཡན་ནི་འབྲས་བུ་བཤད་པའམ། །མཁའ་ཁྱབ་མཁའ་ཡི་རྡོ་རྗེ་དེ། །གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་། །རང་གི་ངོ་བོ་རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ། །ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་ཉིད་དོ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྒྱལ་མིན་ཡང་། །ལམ་གྱི་སྟོབས་ལས་དེར་འགྱུར་ན། །བཅོས་མ་འདུས་བྱས་རྒྱལ་བ་དེ། །མི་རྟག་རྒྱུན་ཆད་རྩིས་མ་ཡིན། །དེ་གཞིའོ། །ཇི་ལྟར་བྱ་ལ་གཤོག་པ་ནི། །ཟུང་མེད་མཁའ་ལ་བསྒྲོད་མི་ནུས། །དེ་བཞིན་ཐབས་ཤེས་བྲལ་བའི་ལམ། །ཡང་དག་མིན་ཅེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །དེ་སླད་མེད་དགག་སྟོང་རྐྱང་ཙམ། །སྙིང་རྗེའི་ལམ་དང་མ་འབྲེལ་བར། །དེ་གཉིས་རེ་རེས་ བྱང་ཆུབ་མཆོག
Chinese
如果世俗是從根本上迷惑的世俗，會因此而毀滅嗎？因為依賴愚癡等煩惱，或許暫時還會依賴你。如果問輪迴如何成就？就像眼有翳障出現模糊景象一樣，對於消除由迷惑所造作的，殊勝善知識難道還不依賴嗎？所謂迷惑，其因和果，在哪裡有勝義諦呢？那些勝義諦是從勝義智慧而來，如果不是這樣，他們就不是佛。如果一切都是唯一的智慧，那麼是被什麼束縛而輪迴呢？即使一切都是唯一的空性，也請思考是被什麼束縛而輪迴的。當進入到成就之時，無論如何觀察也只看到山腰。那些都是從自己而生，如果到達彼岸就不會顯現。同樣的，對於甚深的實相，無論如何觀察也不會動搖，但顯現動搖是自己的心，這是在虛空中打結。༈ 無戲論、極其無垢的法界，是不可思議菩提功德的殊勝之處，本初清淨任運成就的智慧，被說是究竟的心要之勝者。如虛空般恆常周遍的金剛身，是清淨、安樂、自我的神聖，但不是不空存在的偏頗。是空性且清淨，不可摧毀。那本身無論是長久的時間，或是現在也好，無論何時現證，那時就是真正的圓滿正等覺。如果依時間而定，那麼無量福德的聚積，即使在三世剎那的份額中創造，又怎麼能成就呢？所說的無數三等，是針對道而言，並非實義。如果需要長久努力，那麼一生就能成就的佛陀又有何用呢？以上是果的解說，遍虛空的虛空金剛，基果無別的如來藏，自之體性遠離因緣，是任運成就的無為法。雖然如來藏不是佛，但從道的力量會變成那樣，如果是造作的、有為的佛，就不是無常、斷滅的對象。那是基礎。就像鳥沒有翅膀，就無法在虛空中飛行一樣，如來曾說，同樣的，如果沒有方便和智慧的道，就不是真正的道。因此，僅僅是否定、空性的，如果不與慈悲的道相連，那兩者各自都不能成就殊勝菩提。
English
If conventional truth, which is fundamentally deluded, were to perish, would it? Because of relying on afflictions such as ignorance, perhaps it might still rely on you for a while. If you ask how samsara is accomplished, it is like a cataract in the eye causing a blurred vision. Shouldn't one still rely on the supreme friend who eliminates what is done by delusion? As for delusion, its cause and effect, where is ultimate truth in them? Those ultimate truths come from ultimate wisdom; if they are otherwise, they are not Buddhas. If everything is solely wisdom, then by what is one bound and wanders in samsara? Even if everything is solely emptiness, please contemplate by what one is bound and wanders in samsara. When one enters into accomplishment, no matter how one examines, one only sees the mountainside. All those arise from oneself; if one reaches the other shore, they will not appear. Likewise, regarding the profound reality, no matter how one examines, it does not move; but the appearance of movement is one's own mind, which is like throwing a knot into the sky. ༈ The sphere of reality, free from elaboration and utterly stainless, is the supreme abode of inconceivable qualities of enlightenment. The wisdom of primordial purity, spontaneously accomplished, is said to be the ultimate essence of the Victorious Ones. That vajra body, like space, is eternal and pervasive. It is the sacredness of purity, bliss, and self, but it is not biased towards being non-empty and existent. It is emptiness and purity, indestructible. That itself, whether in a long time or even now, whenever it is realized, at that time one is a truly complete and perfect Buddha. If it depends on time, then how could the immeasurable accumulation of merit, even if created in a fraction of a moment in the three times, be accomplished? The saying of countless three, etc., refers to the path, not to the actual meaning. If one needs to strive for a long time, then what is the use of a Buddha who can be accomplished in one lifetime? The above is the explanation of the result, the vajra of space pervading the sky, the sugatagarbha inseparable from the ground and result, one's own nature is free from cause and condition, it is spontaneously accomplished and unconditioned. Although the sugatagarbha is not a Buddha, it becomes so through the power of the path. If it is an artificial, conditioned Buddha, it is not considered impermanent and subject to cessation. That is the basis. Just as a bird without wings cannot soar into the sky, the Victorious Ones have said that likewise, a path without skillful means and wisdom is not a true path. Therefore, merely negation and emptiness, without being connected to the path of compassion, each of those two alone cannot accomplish supreme enlightenment.