Tibetan
། །གཉིས་པ་རང་ལུགས། དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའི་མངོན་སུམ་དང་། མངོན་སུམ་གོམས་པ་ཅན་དེ་དོན་རིག་གཉིས་དང་རང་རིག་དང་རྟགས་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞི་ནི་རང་གིས་འཇུག་ཡུལ་ལ་མི་བསླུ་བ་ཡིན་པར་རང་སྟོབས་ལས་ངེས་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །བ་མེན་གྱི་གཟུགས་དང་པོར་མཐོང་བའི་དབང་མངོན་ལྟ་བུ་སྔར་མ་གོམས་པའི་མངོན་སུམ་དང་པོ་པ་དང་ཡིད་གཞན་དུ་ཕྱོགས་པའི་གཟུགས་འཛིན་མིག་ཤེས་ལྟ་བུ་ཡིད་མ་གཏད་པ་དང་། འཁྲུལ་རྒྱུ་ཅན་རྒྱང་རིང་གི་དམར་འབར་བ་མེ་ཡིན་མིན་ཐེ་ཚོམ་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ཚད་མ་ཡིན་པར་མི་འགྲུབ་ཀྱི་གཞན་ལས་ངེས། དེ་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡང་། དཔེར་ན་མེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་ནས་བདེན་རྫུན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ན་བཙོ་བསྲེག་སོགས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་དང་གོམས་པ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤུ་རིས་ཟིན་པ་ཅན་དང་། དུ་བ་སོགས་རྟགས་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་པ། ཁ་ཅིག་ངེས་བྱའི་ཚད་མ་དང་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གཉིས་ཡུལ་གཅིག་ཐ་དད་དང་ངོ་བོ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་མ་ཆོད་དུ་བརྟགས་ནས་གཞན་ངེས་མི་སྲིད་ཟེར། དེ་དག་གིས་ནི་མངོན་སུམ་རྟོག་མེད་དང་། རྟོག་པའི་བྱེད་པ་སོ་སོར་མ་ཕྱེད་པར་འདྲེས་པར་བཟུང་ནས་རློམས་ཚོད་ཀྱི་རྩོད་ པར་ཟད་དོ། །བཞི་པ་དེས་དགག་སྒྲུབ་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཚུལ་ལ། དགག་སྒྲུབ་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག །དེའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་གཉིས། དང་པོ། སྣང་བ་ནི་རྫས་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་ནི་དོན་ལ་ལྟ་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །སེལ་བ་ལ་ནི་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཡོད་དོ། །སྐབས་ལ་ལར་སྣང་བ་ལ་བསྒྲུབ་པར་གྲགས་པ་ནི་བཏགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་ན་སྣང་བསྒྲུབ་སེལ་བསྒྲུབ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། དེའི་དོན་རྟོགས་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། དགག་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་སྒྲུབ་པ་སྤོང་བ་མེད་དགག་དང་། མི་སྤོང་བ་མ་ཡིན་དགག་ཡིན་པ་ཡི་སྒོ་ནས་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དགག་གཞག་སྤང་གསུམ། དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། ཁ་ཅིག་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣང་བ་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་དོན་རྟོགས་པའི་དངོས་རྟོགས་དང་ཤུགས་རྟོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་། སྒྲུབ་པ་དང་ནི་འགོག་ཅེས་ཟེར། གཉིས་པ། ཤུགས་རྟོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁྱབ་ཆེས་ཏེ་རྗེས་དཔག་ཀྱང་ཤུགས་རྟོགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། རྗེས་དཔག་རྟགས་ལ་ལྟོས་པས་འདི་རྗེས་དཔག་མིན་ཟེར་ན་འོ་ན་ཤུགས་རྟོགས་འདི་ཚད་མ་ཕུང་གསུམ་
Chinese
第二，自宗。显现为能起作用的现量，以及习惯于现量的二种义智和自智，以及从相属而来的比量这四者，对于自己所入之境不会欺骗，能够从自身的力量确定。比如初次见到孔雀翎的形状的眼根现量，像这样以前不习惯的最初的现量，以及心向他处的执取色法的眼识，像这样不专心的，以及具有错乱之因的遥远的红色闪耀之物是否是火而犹豫不定等等，仅仅是见到并不能成立为量，而是从其他处确定。而确定它的量也是，譬如显现为具有火的形状，从而对真假产生怀疑时，见到煮烧等的作用，以及习惯的力量而具有细致的辨别，以及从烟等相属而来的比量来确定。第三，有些人认为，所要确定的量和确定者的量二者，考察其境是否相同或相异，以及本体上是否断除了增益，从而说不可能确定其他。这些人是没有区分开现量无分别和分别的作用，而是混淆地执取，最终只是徒劳的争论。第四，关于它如何进行破立的方式。破立总体的建立。以及确定它的自性二者。第一，显现是具有事物实体的境，因此现量仅仅是观察事物，没有破立的名称。遣除则有破和立二者。有些情况下，显现被称为成立，这只是假立，如果这样，则有显现成立和遣除成立二者。第二，分为：定义和理解其含义的方式二者。第一，如果对破进行分类，则有舍弃成立的无遮破，以及不舍弃的非遮破二种方式。第二，分为：破、立、舍三者。第一，分为：立宗和破斥二者。第一，有些人说，通过事物本身的形状显现，以及其他形状显现的方式来理解事物，也通过直接理解和间接理解的方式，称为成立和遮止。第二，间接理解的定义过于宽泛，比量也会变成间接理解，如果说比量依赖于相属，因此这不是比量，那么间接理解这三种量
English
Second, the self-view. The direct perception that appears to be functional, and the two kinds of awareness of meaning that are accustomed to direct perception, as well as self-awareness and inference from signs, these four are able to determine from their own power that they are not deceptive in their object of entry. For example, the sense direct perception of seeing the shape of a peacock feather for the first time, like this, the initial direct perception that is not accustomed to before, and the eye consciousness that grasps form while the mind is directed elsewhere, like this, not being attentive, and those that have the cause of delusion, such as the distant red flashing object being doubtful whether it is fire or not, etc., merely seeing it does not establish it as valid cognition, but it is determined from elsewhere. And the valid cognition that determines it is also, for example, appearing to have the shape of fire, and then doubting its truth or falsehood, seeing the function of cooking, etc., and having a detailed distinction by the power of habit, and determining it by inference from signs such as smoke. Third, some people think that the valid cognition to be determined and the valid cognition of the determiner, examine whether the two are the same or different in object, and whether the imputation on the entity is cut off or not, and then say that it is impossible to determine others. These people have not distinguished between direct perception without conceptualization and the function of conceptualization, but have grasped them as mixed, and in the end it is just a futile argument. Fourth, how it performs refutation and establishment. The general establishment of refutation and establishment. And the determination of its nature, two. First, appearance is the object of material entities, therefore direct perception is only observing things, and there is no name of refutation and establishment. Elimination has refutation and establishment. In some cases, appearance is called establishment, which is only imputation, if so, then there are two kinds of establishment: appearance establishment and elimination establishment. Second, divided into: definition and the way to understand its meaning, two. First, if refutation is classified, then there are two ways: non-affirming negation that abandons establishment, and non-abandoning non-affirming negation. Second, divided into: refutation, establishment, and abandonment, three. First, divided into: stating the proponent and refuting it, two. First, some say that understanding things through the appearance of the thing itself and the appearance of other shapes, also through direct understanding and indirect understanding, is called establishment and cessation. Second, the definition of indirect understanding is too broad, inference will also become indirect understanding, if it is said that inference depends on signs, therefore this is not inference, then indirect understanding these three valid cognitions
Tibetan
པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་ལ། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟོགས་ཚུལ་དང་། དེ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྒྲུབ་པ་རྟོག་ཚུལ་དང་། དགག་པ་རྟོག་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། དེས་ན་རང་ལུགས་དོན་ཡིན་པ་དང་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དང་། དོན་ཡོད་པ་དང་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་དབྱེ་བས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡིན་ཡོད་གཉིས་གཉིས་བཞི་ཡོད་དོ། །གཉིས་ པ་དགག་པ་དེ་ཉིད་བཟློག་པ་དོན་མིན་ཤེས་མིན་དོན་མེད་ཤེས་མེད་དེ་བཞི་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ། དེ་གང་གིས་ངེས་ན་དགག་སྒྲུབ་དེའང་ཚད་མས་འགྲུབ་སྟེ་མངོན་སུམ་དང་དུ་མེད་དགག་སྒྲུབ་པའི་རྗེས་དགག་གིས་དགག་པ་དང་། མངོན་སུམ་གྱིས་དྲང་བས་ངེས་པ་དང་མིན་དགག་སྒྲུབ་པའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མས་བསྒྲུབས་པ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྩོད་སྤང་། འོ་ན་གཞུང་ལས་ཤུགས་རྟོགས་གསུངས་པ་མི་འཐད་དོ་ཟེར་ན། དེར་ཤུགས་ལས་རྟོགས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་། མངོན་སུམ་གྱི་བྱེད་པའམ་རྗེས་དཔག་སྐྱེས་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་རིགས་པའི་གཏེར་ལས་མཚན་ཉིད་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།གཉིས་པ་མཚན་གཞི་སོ་སོའི་དོན་ལ། མངོན་སུམ་ཚད་མ་དང་། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་གཉིས། དང་པོ་ལ། མངོན་སུམ་ཡང་དག བཟློག་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་། ཚད་མ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་གསུམ། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱའི་དབྱེ་བ། མཚན་གཞི་སོ་སོའི་དོན་གསུམ། དང་པོ་ལ། དགག་གཞག་གཉིས།དང་པོ། བོད་རྣམས་མངོན་སུམ་དང་ཚད་མ་ཐ་དད་དུ་ཕྱེས་ནས་མངོན་སུམ་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་པ་དང་། དེའི་ཚད་མ་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་མྱོང་བས་སྒྲོ༷་འདོགས་གཅོད་པ་ཞེས་འདོད་པ་ནི་འཁྲུལ་ཏེ། གཞུང་ལས་མ་བཤད་ཅིང་རྟོག་བྲལ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། རྟོགས་དཀའ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། རང་ལུགས་ལ། མངོན་སུམ་ཚད་མ་ནི་མིང་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་ཚོལ་བའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ཡུལ་ལ་མ་ འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། བྲལ་བྱ་རྟོག་པ་ནི་ཀུན་རྟོག་ཙམ་དང་རྩིང་བ་ཙམ་མིན་པར་སྒྲ་དོན་འདྲེས་པར་རམ་འདྲེས་རུང་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་པ།བྱེ་བྲག་གི་འདོད་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། སྤྱིར་དབྱེ་གཞི། མངོན་སུམ་མ་འཁྲུལ་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་དབང་ཡིད་རྣལ་རང་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་ཅིང་། དབྱེ་ཚུལ་ཡང་ཡུལ་གཞན་མཐོང་དོན་རིག་གཉིས་རང་མཐོང་རང་རིག་གཉིས་ཀ་མཐོང་བ་རྣལ་མངོན་ཡིན་པ་དང་། རྟེན་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དོན་རིག་གཉིས།
Chinese
它将变成那样。 第二，关于自宗，有破立的证悟方式和对它的解释两种。第一，有立的证悟方式和破的证悟方式两种。第一，因此，自宗通过事物是、知识是、事物有、知识有的区分来建立，有是和有这两种，共有四种。第二，破就是对它的否定，事物非、知识非、事物无、知识无，这有四种。 第二，通过什么来确定呢？破立也通过量来成立，通过现量和无有破立的后破来破除，通过现量直接确定，以及通过非破立的后比量来建立，这样就成立了。第三，辩驳。如果有人说，经文中说的通过暗示来理解是不合理的，那么，在那里说的通过暗示来理解，也是指现量的作用或者生起的后比量。这是《量理宝藏》中关于定义考察的第八品。 第二，关于各个定义的基础的意义，有现量和比量两种。第一，有正确的现量、反面的相似、量和果的分类三种。第一，有定义、所定义的分类、各个定义的基础的意义三种。第一，有破和立两种。第一，藏人们将现量和量分开，认为现量是离分别、不错误的，它的量是对以前没有理解的事物，通过体验来断除增益和损减，这是错误的，因为经文中没有这样说，而且离分别不可能断除增益和损减。第二，有定义和详细解释难以理解的差别两种。第一，关于自宗，现量是依靠名称来寻找意义的离分别且不迷惑对境的。 第二，所要去除的分别不是仅仅是遍计所执和粗大的，而是执着声音和意义混合或者容易混合的。第二，有简略说明和详细解释两种。第一，有 общей 阐述和个别观点的两种。第一， общей 分类的基础。如果不错误的现量进行分类，有根、意、瑜伽、自证四种。分类的方式也有，看到其他境是义识，自己看到自己是自识，两者都看到的是瑜伽现量。依靠根的是义识。
English
It will become like that. Second, regarding one's own system, there are two types: the way of realizing refutation and establishment, and the explanation of it. First, there are two types: the way of realizing establishment and the way of realizing refutation. First, therefore, one's own system establishes through the distinction of things being, knowledge being, things existing, and knowledge existing, there are two types of being and existing, making a total of four. Second, refutation is the negation of that, things not being, knowledge not being, things not existing, knowledge not existing, these are four. Second, through what is it determined? Refutation and establishment are also established through valid cognition, through direct perception and the subsequent refutation of non-refutation and establishment, and through direct perception directly determining, and through the subsequent inference of non-refutation and establishment, it is established, thus it is established. Third, refutation. If someone says that it is unreasonable to say that understanding through implication is mentioned in the scriptures, then what is said there to be understood through implication also refers to the function of direct perception or the arising of subsequent inference. This is the eighth chapter of the "Treasury of Reasoning" on the examination of definitions. Second, regarding the meaning of each basis of definition, there are two types: direct perception and inference. First, there are three types: correct direct perception, the opposite of appearance, and the classification of valid cognition and its result. First, there are three types: definition, classification of what is defined, and the meaning of each basis of definition. First, there are two types: refutation and establishment. First, Tibetans separate direct perception and valid cognition, considering direct perception to be non-conceptual and non-erroneous, and its valid cognition to be the cutting off of superimposition and diminution through experience for things not previously understood, which is a mistake, because the scriptures do not say this, and it is impossible to cut off superimposition and diminution without conceptualization. Second, there are two types: definition and detailed explanation of difficult-to-understand differences. First, regarding one's own system, direct perception is the non-conceptual and non-deceptive object that relies on names to seek meaning. Second, the conceptualization to be removed is not merely imputation and grossness, but the grasping of sound and meaning as mixed or easily mixed. Second, there are two types: brief explanation and detailed explanation. First, there are two types: general explanation and individual views. First, the basis of general classification. If non-erroneous direct perception is classified, there are four types: sense, mental, yogic, and self-awareness. The way of classification is also that seeing other objects is object-consciousness, seeing oneself is self-consciousness, and seeing both is yogic direct perception. Relying on the senses is object-consciousness.