Tibetan
ས་བྱིན་ལྟ་བུ་མིང་དང་ཤིང་ལྟ་བུ་རིགས་ཀྱི་སྒྲ་སྟེ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་ཕྱེའོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ལ། མངོན་སུམ་དང་། རྗེས་དཔག་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། མངོན་སུམ་མིན་པ་ལ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་དགག་པ། ཡིན་པ་ལ་མིན་པར་རྟོག་པ་དགག་པ།ཡིན་མིན་མཚུངས་པར་རྟོག་པ་དགག་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ། རྟོག་མེད་འཁྲུལ་སྣང་ལ་ཚད་མར་འདོད་པ་དང་། རྟོག་མེད་དོན་གཞན་ལ་ཚད་མར་འདོད་པ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། ཁ་ཅིག་གིས་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་ཡུལ། ནམ་གུང་གི་བུ་ཚ་ལ་ཉིན་ཕྱེད་དུ་འཁྲུལ་བའི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དུས། དུང་སེར་སྣང་དང་ལྗོན་ཤིང་འགྲོར་སྣང་སོགས་རྣམ་པ་འཁྲུལ་བའི་ཆ་ལ་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཆ་ཡོད་པས་མངོན་སུམ་ཚད་མར་འདོད་པ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ། སྣང་བ་དེ་དག་ལ་རང་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་གཏད་པ་མེད་ཕྱིར་མངོན་སུམ་མིན་ཏེ་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་ལ་སྣང་མི་སྣང་གཉིས་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་བར་ཤེས་ནས་སྣང་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྟགས་ལས་དོན་གྱི་ཆ་ངེས་ན་རྗེས་དཔག་ཚད་མར་འགྲོ་བ་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། རྟོག་མེད་དོན་གཞན་ལ་ཚད་མར་འདོད་པ་དུང་མེ་ཆུ་སོགས་ཀྱི་ཁ་དོག་འཛིན་པ་འཇམ་བསྲེག་སོགས་ཀྱི་རེག་བྱ་ལ། མངོན་སུམ་ཡིན་ཞེས་ལ་ལ་སྨྲ་བའོ། ། གཉིས་པ། དེ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་སོ་སོ་བ་ཡིན་པའི་རྣམ་དབྱེ་མ་ཤེས་པས་ལན་ཏེ། སྐྱེ་མཆེད་གཞན་ལ་གཞན་ཚད་མར་འགྲོ་ན་དབང་པོ་དུ་མ་དོན་མེད་པར་ཐལ་ལོ་དེས་ན་དེ་དག་རྒྱུ་ཆོས་རྗེས་དཔག་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ལ་མིན་པར་རྟོག་པ་དགག་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། རྟོག་པ་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་བུམ་དམར་ལ་སྣམ་བུ་དམར་པོར་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་དང་། དུས་སྔ་དྲོའི་སྲོག་ཆག་ལ་ཕྱི་དྲོའི་སྲོག་ཆག་ཏུ་རྟོག་པ་སོགས་དང་རྣམ་པ་ལ་འཁྲུལ་བ་སྒོ་རྒྱབ་ཀྱི་བུམ་པ་ལ་ཁང་ཕུག་གི་བུམ་པར་རྟོག་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་སྣང་བ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དེ་དག་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་འགོག་ཅེས་ཟེར། གཉིས་པ། དེ་དག་ནི་རྟོག་པ་འཁྲུལ་ཡང་དེས་དབང་ཤེས་ལ་མི་སྒྲིབ་སྟེ་སྔོན་པོ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ཡོད་ཀྱང་སྔོ་འཛིན་མིག་ཤེས་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། འགའ་ཞིག་རྟོག་རྟོག་མེད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་དེ་དག་ཚད་མ་ཡིན
Chinese
如同“地施”是名称之声，如同“树木”是种类之声，智者们将它们分为两种。第二，对于基的特征驳斥邪分别，分为现量和比量驳斥邪分别两种。第一种，分为驳斥非现量认为是现量，驳斥是现量认为是非现量，驳斥是与非是现量相同三种。第一种，分为认为无分别错觉显现是量，和驳斥认为无分别其他事物是量两种。第一种，分为前派和他派驳斥两种。第一，有些人认为如同将宝珠的光芒执着为宝珠一样是境，如同将中午的幼崽错认为半夜的梦境一样是时，如同海螺显现黄色和树木显现行走等，在形象错觉的部分有未错觉境的部分，因此有认为是现量是量的。第二，因为那些显现没有赋予自相的形象，所以不是现量，因为成立简易，一个事物不可能同时存在显现和不显现两种情况。如果知道是错觉，从那些显现的征象中确定了事物的方面，那么比量成为量是可能的。第二种，分为前派和他派驳斥两种。第一，有些人认为无分别执着其他事物是量，例如执着海螺、火、水等的颜色，对于柔软、烧灼等的触觉，说是现量。
English
Like 'earth giving' is the sound of a name, and like 'trees' is the sound of a category, the wise divide them into two. Secondly, refuting wrong conceptions about the characteristics of the base, there are two types: refuting wrong conceptions about direct perception and inference. The first type is divided into three: refuting the conception that what is not direct perception is direct perception, refuting the conception that what is direct perception is not direct perception, and refuting the conception that what is and is not direct perception are the same. The first of these is divided into two: considering non-conceptual illusory appearances as valid cognition, and refuting the consideration of other non-conceptual things as valid cognition. The first is divided into two: the proponent and the refutation. First, some people consider that, like mistaking the light of a jewel for a jewel, is an object; like mistaking a midday cub for a midnight dream, is a time; like the appearance of a yellow conch shell and the appearance of trees walking, etc., there is a part that is not mistaken about the object in the part of the illusory appearance, so there are those who consider direct perception to be valid cognition. Second, since those appearances do not assign the aspect of self-character, they are not direct perception, because it is easy to establish that one thing cannot have both appearance and non-appearance. If one knows that it is an illusion, and from the signs of those appearances one ascertains the aspect of the thing, then it is possible for inference to become valid cognition. The second is divided into two: the proponent and the refutation. First, some say that perceiving the color of conch shells, fire, water, etc., and the tactile sensations of softness, burning, etc., is direct perception, considering that perceiving other non-conceptual things is valid cognition.
Tibetan
་མིན་ལ་མཚུངས་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ། དེ་གཉིས་མཚུངས་པ་མིན་ཏེ་ཡིད་ཤེས་རྟོག་བཅས་དང་དབང་ཤེས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྗེས་དཔག་ལ། ཡིན་པ་ལ་མིན་པར་རྟོག་པ་དང་། མིན་པ་ལ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔའི་འདོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། ནོར་བུའི་འོད་ལས་ནོར་བུ་ཉིད། རྟོགས་པ་རྗེས་དཔག་མིན་ཏེ། ནོར་བུ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་རྟགས་རྟགས་ཅན་མེད། ནོར་འོད་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ། འོད་ཙམ་བཀོད་ན་མ་ངེས་སོ་ ཞེ་ན། གཉིས་པ། དེ་ལྟ་ན་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུས་སཱ་ལུ་ཡི་ས་བོན་དཔོག་པ་སོགས། འབྲས་རྟགས་ཕལ་ཆེར་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཏེ་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་བཀོད་ན་མ་གྲུབ་སོགས་ནོར་འོད་ཀྱི་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་སཱ་ལུས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མི་འགྲུབ་ཀྱང་གཞན་དུ་མཐོང་སྟོབས་ཀྱིས་དེར་སྤུ་རིས་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔའི་འདོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལ་ལ་རྟག་པའི་མེ་ཡོད་དེ་དོན་དམ་པའི་དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དབང་ཕྱུག་གི་ཚང་མང་བཞིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རློམ་ཚོད་ཀྱི་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་འཁྲུལ་ཏེ་ཚད་མ་མིན་ན་ཡང་གྲུབ་ཚོད་ལ་དོན་མེ་ཙམ་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། གཉིས་པ། དེ་ལྟའི་རྟགས་ལ་ཚུལ་གསུམ་མེད་དེ་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་དང་དུ་བ་ཙམ་གྲུབ་པ་ལ་དོན་དམ་པ་དང་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མེད་དེ། དོན་ཙམ་གོ་བ་ཡང་རྟགས་དེ་འདྲ་བས་དོན་གོ་བ་མིན་ཏེ། བློ་ངོར་དུ་བས་མེ་ཙམ་གོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྟགས་དེ་འདྲ་བ་གོ་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། འབྲེལ་བ་མེད་པས་དཔེར་ན་འདི་ན་བུམ་པ་ཡོད་དེ། རི་བོང་རྭའི་བུམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་ངེས་པའི་ཚད་མ་ལ། དྲི་བ་དགོད་པ་དང་། ལན་གཉིས། །དང་པོ། ཚད་མ་དེ་དག་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་ནི་རང་ངམ་གཞན་གང་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་རང་ལས་ངེས་ན་སུ་ཡང་ཚད་མ་ཚད་མིན་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་རྨོངས་མི་སྲིད་ལ་གཞན་ལས་ངེས་ན་དེ་ཡང་གཞན་གྱིས་ངེས་དགོས་པས་ ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཤེ་ན། གཉིས་པ་ལ། དགག་གཞག་སྤང་གསུམ། དང་པོ། ལ་ལ་རང་ཁོ་ན་ལས་ངེས་པར་འདོད། འགའ་ཞིག་གིས་གཞན་ཁོ་ན་ལས་ངེས་ཞེས་ཟེར། དེ་དག་གཉིས་ཀས་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པ་དང་། ཆོས་གྲགས་སོགས་རིགས་པ་སྨྲ་བའི་བཞེད་པ་དོར་བ་ཡིན་ནོ
Chinese
说不是相同就是相同。第二，那两个不是相同的，因为意识有分别念和根识无分别念的对境是不同的。第二，在比量上，对是的事物认为是错的和对错的事物认为是是的这两种遮破。第一种里有，前者的主张和，对它的遮破两种。第一，从宝珠的光芒中认识到宝珠本身，不是比量，如果把宝珠作为因，则因和有因不存在。如果把宝珠的光芒作为因，则理由不成立。如果只安立光芒，则是不确定的。第二，如果是这样，那么幼苗推断稻谷的种子等等，大多数以果为因的推理都会变成错误，因为安立幼苗则不成立等等，和宝珠的光芒的情况相同。因此，虽然不能特别成立所要成立的稻谷，但是因为在其他地方见过的力量，所以能在此处把握其特征。第二，有前者的主张和，对它的遮破两种。第一，具有支分的某些事物有常有的火，因为有真实存在的烟，就像自在天的众多眷属一样，像这样自以为是的因和所要成立的事物是错误的，即使不是量，但是在成立的方面，对于仅仅是火的意义和所要成立的部分是量，这样说。第二，那样的因没有三种法式，因为因和有因不可能存在。仅仅成立火和烟，对于以真实存在和常有来区分的因的差别是没有的。仅仅理解意义也不是因为那样的因来理解意义，而是在心中通过烟来理解仅仅是火。而且那样的因不能成为能让人理解的，因为没有关系，例如这里有瓶子，因为有兔角的瓶子一样。第三，在对基进行定义的确定的量上，提问和回答，两种。第一，那些量确定为具有不欺骗的智慧的量，是从自己还是从他者来认识的？如果从自己来确定，那么任何人对于量和非量的区分都不会迷惑，如果从他者来确定，那么那也必须由他者来确定，因此会变成无穷。第二，有遮破、安立、舍弃三种。第一，有些人认为只能从自己来确定。有些人说只能从他者来确定。那两者都抛弃了事物自性的道理和法称等等论师的主张。
English
To say that what is not the same is the same. Second, the two are not the same because the objects of mental consciousness with conceptualization and sense consciousness without conceptualization are different. Second, in inference, there are two refutations: thinking that what is is wrong, and thinking that what is wrong is right. In the first, there are two: the former's assertion and its refutation. First, recognizing the jewel itself from the light of the jewel is not inference. If the jewel is taken as the reason, then the reason and the subject do not exist. If the light of the jewel is taken as the reason, then the reason is not established. If only the light is established, then it is uncertain. Second, if that is the case, then the sprout of the rice plant inferring the seed of the rice plant, etc., most inferences with the effect as the reason will become wrong, because establishing the sprout is not established, etc., similar to the case of the light of the jewel. Therefore, although it is not possible to specifically establish the rice plant to be established, it is possible to grasp its characteristics there because of the power of seeing it elsewhere. Second, there are two: the former's assertion and its refutation. First, some things with parts have permanent fire because there is truly existing smoke, like the many retinues of Ishvara, like that, the self-proclaimed reason and the thing to be established are wrong, even if it is not a valid cognition, but in terms of establishment, it is a valid cognition for the mere meaning of fire and the part to be established, so they say. Second, such a reason does not have three modes because the reason and the subject cannot exist. Merely establishing fire and smoke, there is no difference in the reason distinguished by truly existing and permanent. Merely understanding the meaning is not understanding the meaning because of such a reason, but in the mind, one understands merely fire through smoke. Moreover, such a reason cannot be a means of understanding because there is no connection, for example, there is a pot here because there is a pot with rabbit horns. Third, on the valid cognition that defines the defined on the basis, there are two: question and answer. First, is the certainty that those valid cognitions are valid cognitions with non-deceptive wisdom realized from oneself or from others? If it is determined from oneself, then no one will be confused about the distinction between valid and invalid cognition. If it is determined from others, then that must also be determined by others, so it will become infinite. Second, there are three: refutation, establishment, and abandonment. First, some assert that it can only be determined from oneself. Some say that it can only be determined from others. Both of those abandon the reasoning of the nature of things and the assertions of Dharmakirti and other logicians.