Tibetan
གཞན་ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་རྟག་ཡང་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རྩོད་སྤང་ལ། རང་ལྡོག་ཡིན་པར་མཚོན་ཚུལ་ལ་རྩོད་པ། གཞན་ལྡོག་མིན་པར་མཚོན་ཚུལ་ལ་རྩོད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྩོད་པ་དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ།དེ་ལ་ནོག་ལྐོག་ཤལ་མཚན་གཞིར་བཞག་ནས་སྦྱོར་བ་འདིར་གཏོགས་མཚན་ཉིད་དུ་མཚོན་པ་ལ་དོན་ལྡོག་གྲུབ་པ་བཀོད་པ་དེ། མཚན་གཞི་དཀར་ཟལ་དང་མཚོན་བྱ་བ་ལང་གི་ཐ་སྙད་གཉིས་ལ་ཁེགས་ན་ནི། མཚན་གཞི་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ལྐོག་ཤལ་ཡང་དེ་གཉིས་ལ་ཁེགས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་མཚན་གཞི་ནི་ཡོད་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པས་མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་དང་། མཚན་ཉིད་དེ་དེ་གཉིས་ལ་མ་ཁེགས་ན་ནི་ལྐོག་ཤལ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་མིན་པས་གཞི་མཚོན་གཉིས་ལའང་ཁྱབ་ཆེས་ ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ། མཚན་ཉིད་དེ་དེ་གཉིས་ཀའི་དོན་ལྡོག་ལ་ཁྱབ་པས་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་མེད་ལ་རང་ལྡོག་ལ། མ་ཁྱབ་པས་ན་ཁྱབ་ཆེས་པའི་ཉེས་པ་མེད་དེ་དོན་ལྡོག་གཅིག་རང་ལྡོག་ཐ་དད་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། རྩོད་སྤང་དང་། ཞར་ལ་འགལ་ཚུལ་གྱི་དཔེར་བརྗོད་གཉིས། དང་པོ། མཚོན་བྱ་ལ་བརྟགས་ན་འགལ་བ་དང་མཚན་ཉིད་སོགས་ལ་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཁེགས་པ་དང་དངོས་པོ་འགལ་བ་གཉིས་གཅིག་མཚན་གཞི་དང་གཅིག་མཚོན་བྱར་ཐལ་བའི་རྩོད་པ་གསུམ་གྱིས་གནོད་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ། དེས་ན་ཚིག་གི་སྦྱོར་ཚུལ་གྱི་སྐབས་ལ་ལར་འགལ་བ་ལྟར་མངོན་པ་དང་། ལ་ལར་གཞི་ཆོས་གཉིས་མཚུངས་པར་མངོན་པའི་སྦྱོར་བ་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ཕན་ཚུན་ཇི་ལྟར་ངེས་པའི་རྣམ་གཞག་ལ། དོན་ལ་གནས་པའི་ལུགས་གཞག འཁྲུལ་བའི་བརྟགས་པའི་ལུགས་དགག དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་པ་གསུམ། དང་པོ། མཚན་མཚོན་གཉིས་ནི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ལ་མཚོན་བྱ་དུ་མ་ལྟ་བུ་སོགས་མི་སྲིད་པས་གྲངས་མཉམ་ཞིང་རྟོག་ངོར་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་མཚན་ཉིད་རྫས་ཡོད་དང་མཚོན་བྱ་བཏགས་ཡོད་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཁ་ཅིག་གིས་མཚན་མཚོན་དོན་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་། ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་སོགས་དང་འདུས་བྱས་གཉིས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་དང་། ཡང་ལ་ལས་དེ་གཉིས་གྲངས་མི་མཉམ་པ་དཔེར་ན་ས་བོན་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེད་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་གཅིག་ལ་རྟགས་དུ་མ་རུང་བ་ལྟར་མཚན་ཉིད་གཅིག་གིས་མཚོན་བྱ་དུ་མ་དང་། མཚན་ཉིད་དུ་མས་མཚོན་བྱ་གཅིག་མཚོན་པར་འདོད་པ་རྣམས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ། དེ་དག་གི་མིང་དོན་ཕན་ཚུན་ བཟློག་པ་ཡི་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་པས་འདིར་མི་གནོད་དོ། །གཉིས་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད
Chinese
其他剩余的一切都是常恒正确的，如是说。第二，关于辩论的驳斥，分为对显现为自相违的辩论，和对显现为非他相违的辩论两种。第一种又分辩论和回答两种。第一，就此，如果将牛角、隐蔽处作为特征的基础，并安立属于此处的特征，以此来安立成立意义相违，那么，如果特征的基础白色条纹和所诠释的牛这两个词相违，那么，就会变成特征的基础本身，隐蔽处也与这两者相违，如果这样，因为特征的基础存在而特征不存在，所以有特征的基础没有被特征遍及的过失；如果特征不与这两者相违，那么就不是仅仅隐蔽处的特征，因此对于基础和所诠释两者也过于宽泛，如是说。第二，特征遍及这两者的意义相违，所以没有不遍及的过失，对于自相违，因为不遍及，所以没有过于宽泛的过失，因为意义相违是一个，自相违是不同的。第二，分为辩论的驳斥和顺便举例说明相违的方式两种。第一，如果考察所诠释，那么如果所有词语都与相违和特征等相违，以及事物相违，这两者中的一个成为特征的基础，一个成为所诠释，那么这三种辩论都没有损害。第二，因此，在词语的组合方式的场合，有些会显现为相违，有些会显现为基础和法两者相同，这样的组合是可能的。第二，关于如何互相确定的分类，分为安立存在于意义上的方式，和否定错误的考察方式。其中分为辩论、驳斥、安立三种。第一，名称和所诠释两者，因为不可能像一个特征有多个所诠释等情况，所以数量相等，并且在分别念面前，本体是一个，特征一定是实有法，所诠释一定是假有法。第二，有些人认为名称和所诠释在意义上本体是一个，小乘部认为特征生等和有为法两者是不同的，还有些人认为这两者数量不相等，例如一个种子可以产生多个果实，一个所要证成的法可以有多个理由一样，一个特征可以诠释多个所诠释，多个特征可以诠释一个所诠释，这些都是错误的。第三，那些名称和意义互相 颠倒的意愿所安立的，在这里没有损害。第二，量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）的特征。
English
It is said that all other remaining things are always correct. Secondly, regarding the refutation of arguments, there are two types: arguments about showing self-contradiction and arguments about showing non-other-contradiction. The first type is further divided into arguments and answers. Firstly, in this case, if the horn and the hidden place are taken as the basis of the characteristic, and the characteristic belonging to this place is established, then if the establishment of meaning contradiction is arranged, then if the characteristic basis, the white stripe, and the term of the interpreted cow contradict each other, then it will become the characteristic basis itself, and the hidden place will also contradict these two. If this is the case, because the characteristic basis exists but the characteristic does not exist, there is the fault that the characteristic basis is not pervaded by the characteristic; if the characteristic does not contradict these two, then it is not only the characteristic of the hidden place, so it is too broad for both the basis and the interpreted, as it is said. Secondly, the characteristic pervades the meaning contradiction of both of these, so there is no fault of non-pervasion, and for self-contradiction, because of non-pervasion, there is no fault of being too broad, because meaning contradiction is one, and self-contradiction is different. Secondly, it is divided into the refutation of arguments and the incidental example of the way of contradiction. Firstly, if the interpreted is examined, then if all terms contradict contradiction and characteristics, etc., and if things contradict, if one of these two becomes the basis of the characteristic and one becomes the interpreted, then these three arguments do not harm. Secondly, therefore, in the case of the way of combining words, some will appear as contradictory, and some will appear as the basis and the dharma being the same, such a combination is possible. Secondly, regarding the classification of how to determine each other, it is divided into the way of establishing existence in meaning and the way of denying erroneous examination. Among them, there are three types: arguments, refutations, and establishments. Firstly, the name and the interpreted are both equal in number because it is impossible to have multiple interpreted for one characteristic, etc., and in front of conceptualization, the essence is one, the characteristic must be an existent phenomenon, and the interpreted must be a nominal phenomenon. Secondly, some people think that the name and the interpreted are one in essence in meaning, the Hinayana school thinks that the characteristic of birth, etc., and the conditioned phenomenon are different, and some people think that these two are not equal in number, for example, one seed can produce multiple fruits, and one thing to be proven can have multiple reasons, one characteristic can interpret multiple interpreted, and multiple characteristics can interpret one interpreted, these are all wrong. Thirdly, those names and meanings that are mutually inverted by the intention of establishing, do not harm here. Secondly, the characteristic of valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，pramāṇa).