Tibetan
འབྱུང་དུ་ཤར་བའི། །ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་བཟང་རྙོག་མར་བྱས། །སྟོང་མཐོང་དེ་ཡི་ལམ་གོམས་ནས། །སྟོང་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་རྟོགས་ན་ནི། །འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་སྟོང་པ་ཉིད། །དངོས་པོའི་འཇིག་རྒྱུར་ཁྱོད་ལའང་ཐལ། །དེ་ཕྱིར་གདོད་ནས་སྟོང་ན་ཡང་། །སྟོང་སྣང་རིས་སུ་མ་ཆད་པས། །སྟོང་པ་ཁོ་ན་གཙོ་ཆེ་ཞེས། །འཛིན་པ་མཐར་ཐུག་དོན་མི་མཁས། །ལ་ལས་དོན་དམ་ཕར་བཅད་ནས། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱི་ངོས་ནས་ནི། །རྒྱུད་སྡེའི་ལྟ་བ་མཐོ་དམན་བྱེད། །དོན་དམ་སྟོང་པས་མ་ཟིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་རང་ཉིད་ལྟ་བ་ཡི། །མཐོ་དམན་བྱེད་ཆོས་སུ་མི་འཐད། །དོན་དམ་གདེང་དང་མི་ལྡན་སྙིང་མ་པ་ཕལ་ཆེར་མཆན། པར། །ཀུན་རྫོབ་ལྷ་རུ་བསྒོམ་པ་ཙམ། །མོས་པ་ཙམ་ཡིན་ལྟ་བ་མིན། །མུ་སྟེགས་རིག་སྔགས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་། །བཟླ་ཚེ་རང་ཉིད་གཞན་དུ་མོས། །ལ་ལས་ཀུན་རྫོབ་གལ་ཆེ་སྟེ། །བདེན་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་དགོས་ཟེར། །ཡང་ ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཕྱོགས་ལ་བསྔགས། །ཟུང་འཇུག་ལྟ་བ་སྐྱོང་དུས་ན། །ཟུང་འཇུག་དོར་ནས་མེད་རྐྱང་འཛིན། །བཤད་པ་བཟང་པོ་མ་ཡི་རྗེས། །ཉམས་ལེན་བུ་ཆུང་སླེབ་མ་ནུས། །དེས་ན་སྔ་འགྱུར་རིང་ལུགས་འདིར། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་སྐད་ལ། །རྟག་དང་མི་རྟག་བདེན་གཉིས་སོགས། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ་བ་ཡི། །ཟུང་འཇུག་ཁོ་ནའི་གྲུབ་མཐའ་སྐྱོང་། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་པ། །ཡ་བྲལ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་ནི། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གཞག་མི་ནུས། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ཆར་དུའང་། །འདི་སྤང་འདི་བླང་དབྱེ་བ་མེད། །ཀུན་རྫོབ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན། །དོན་དམ་མེད་ལ་དོན་དམ་པ། །སྤངས་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཞན་མེད་ཉིད། །གང་སྣང་སྟོང་པས་ཁྱབ་པ་དང་། །གང་སྟོང་སྣང་བས་ཁྱབ་པ་སྟེ། །སྣང་ན་མི་སྟོང་མི་སྲིད་ཅིང་། །སྟོང་དེའང་མ་སྣང་མི་གྲུབ་ཕྱིར། །དངོས་དང་དངོས་མེད་གཉིས་པོ་ཡང་། །སྟོང་གཞིར་བྱས་ནས་སྟོང་དགོས་ཕྱིར། །སྣང་ཀུན་བཏགས་པ་ཙམ་ཞིག་ལ། །སྟོང་པའང་བློ་ཡིས་བཏགས་པ་ཙམ། །རིག་པས་དཔྱད་པས་ངེས་ཤེས་ལ། །འདི་གཉིས་ཐབས་དང་ཐབས་བྱུང་སྟེ། །གཅིག་ཡོད་ན་ནི་གཅིག་མེད་པ། །མི་སྲིད་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས། །དེ་ཕྱིར་སྣང་དང་སྟོང་པ་དག །སོ་སོའི་ཆར་ནི་ཤེས་ན་ཡང་། །དོན་དུ་ནམ་ཡང་དབྱེ་བ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །གནས་ལུགས་མཐོང་བའི་ངེས་ཤེས་ནི། །གང་མཐར་ལྷུང་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་དཔྱོད་པའི་ཤེས་ རབ་ངོར། །སྣང་དང་སྟོང་པ་འདི་གཉིས་པོ། །ཡོད་མཉམ་མེད་མཉམ་ངོ་བོ་གཅིག །ལྡོག་པ་ཐ་དད་དབྱེ་བར་འདོད། །དེ་ཡང་དང་པོའི་ལས་ཅན་ལ། །དགག་བྱ་འགོག་བྱེད་ལྟ་བུར་སྣང་། །དེ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་མེད། །ནམ་ཞིག་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ནི། །སྣང་བར་འཆར་ལ་ཡིད་ཆེས་ཐོབ། །དེ་ཡང་གདོད་ནས་སྟོང་པ་དང་། །སྣང་བ་འདི་དག་སྟོང་པ་ཡིས། །སྟོང་བཞིན་སྣང་ལ་སྣང་བཞིན་དུ། །སྟོང་མཐོང་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཉིད། །འདི་ནི་མདོ་རྒྱུད་མན་ངག་གི། །ལམ་ཟབ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་སྟེ། །ཐོས་བསམ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་དོན། །ཡང་དག་ལྟ་བ་འཁྲུལ་མེད་ཡིན། །གནད་དེ་ཇེ་བས་ཇེ་ཟབ་ཏུ། །རྟོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་ཡང་། །རང་མཚན་ཞེན་པ་རིམ་སྤོང་བས། །རྒྱུད་སྡེའི་ཐེག་རིམ་དེ་ལྟར་སྣང་། །ཡིད་ཀྱིས་མོས་བསྒོམ་ཙམ་ཞིག་དང་། །སྣོད་བཅུད་ལྷར་སྣང་ངེས་ཤེས་ཀྱིས། །ལྟ་བ་གདེང་དུ་གྱུར་པ་གཉིས། །མཚུངས་པའི་གོ་སྐབས་མི་སྲིད་དེ། །དབུ་མས་ཆོས་རྣམས་བདེན་སྟོང་དུ། །ངེས་པ་གང་དེ་ལྟ་ཡིན་ལ། །བྲམ་ཟེའི་ནད་ལ་སྔགས་འདེབས་ཚེ། །ནད་མེད་མོས་པ་ལྟ་མིན་བཞིན། །དོན་དམ་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ཡིས། །ཀུན་རྫོབ་ལྷ་རུ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི། །གཞན་དུ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་ཚུལ་ལ། །གནས་ནས་ལྷ་རུ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་སྣང་འདི་མིན་པའི། །འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་གཞན་དུ་མེད། །དེ་སྤོང་ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་རྣམས། །དོན་དམ་ཁོ་ནའི་ངོས་ནས་མིན། །དོན་དམ་ ཚུལ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར། །ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་སྣང་བའི་ཆ། །དོན་དམ་གཤིས་སུ་མཐོང་གོམས་ཀྱི། །བློ་ནུས་ལ་བརྟེན་བྱ་བ་དང་། །ཆ་མཉམ་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་བསྟན། །དེས་ན་བདེན་གཉིས་སོ་སོ་ཡིས། །རྒྱུད་སྡེའི་མཐོ་དམན་མི་འབྱེད་ཀྱང་། །བདེན་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ། །ཅི་ཙམ་ཡིད་ཆེས་ཐོབ་པ་བཞིན། །ཉམས་ལེན་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་། །དེ་ཕྱིར་བླ་མེད་རྡོ་རྗེའི་ཐེག །ཚེ་གཅིག་གྲོལ་བ་སྟེར་བའི་ལམ། །མ་ནོར་ཇི་བཞིན་ཉམས་ལེན་ན། །མི་གཅིག་འགྲོ་བ་ཐ་དད་པར། །མཐོང་བའི་ཆུ་ཡིས་དཔེ་བཞིན་དུ། །དག་པའི་གཟིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །སུ་ཞིག་ཡིད་མི་ཆེས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་མ་དག་པ། །འདོད་བཞིན་ལྷ་རུ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་། །ངན་སྐྱུག་བུམ་པར་དྲི་བཟང་གིས། །བྱུགས་པ་དང་འདྲར་སེམས་པ་དེས། །ཀྱེ་མ་མཉམ་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་ཐེག །སྒོམ་པ་རི་མོའི་མར་མེ་བཞིན། །སྣང་ཚུལ་མ་དག་པར་སྣང་ཡང་། །དེ་ནི་འཁྲུལ་པས་གྲུབ་པའི་མཐའ། །གནས་ཚུལ་ཡང་དག་གཟིགས་པའི་དོན། །མི་ཕྱེད་རྡོ
Chinese
显现之时， 将龙树的优良传统搅浑。 习惯了那空见的道路后， 如果只证悟空性虚空， 那么圣者的等持空性， 对你来说也成了事物毁灭的因。 因此，即使本来就是空性， 但空显从未间断， 认为只有空性最重要， 这种执着终究是不懂道理。 有些人将胜义谛割裂开来， 仅从世俗谛的层面上， 对续部的见解进行高低评判。 没有被胜义空性所摄持的， 仅是世俗本身的见解， 不应成为评判高低的法。 大多数宁玛派人士，没有胜义的把握， 仅仅将世俗观想为本尊， 这只是信奉，不是见解。 有些外道咒师， 念诵时也把自己观想成其他。 有些人认为世俗重要， 说必须双运二谛。 又再三赞扬世俗方面， 在修持双运见时， 舍弃双运而执着于断灭。 说法美好如母亲的足迹， 实修如幼子无法到达。 因此，在宁玛派的传统中， 对于基、道、果的法相， 常与无常、二谛等， 远离广狭偏颇的， 唯有双运的宗义得以弘扬。 世俗和胜义， 在分离的各自之上， 无法安立基、道、果。 基、道、果三者之中， 没有此舍彼取的区分。 在舍弃世俗的彼岸， 没有胜义，而胜义， 舍弃后也没有其他的世俗。 所显现的一切都遍布空性， 所空性的一切都遍布显现， 显现若非空性则不可能， 空性若不显现也无法成立。 因此，有和无二者， 也必须以空性为基础而空。 一切显现都只是一种假立， 空性也只是由心识假立。 通过智慧的观察而获得定解， 这两者是方便和方便生， 若有一者存在则另一者不存在， 这是不可能的，它们无离无合地存在。 因此，显现和空性， 即使在各自的范畴内了解， 实际上也永远没有分别。 因此才称为双运。 证悟实相的定解， 是因为没有堕入任何边。 在如实观察的智慧面前， 显现和空性这两者， 有无平等，本体一味。
English
When arising, It muddies the excellent tradition of Nagarjuna. Having become accustomed to the path of seeing emptiness, If one only realizes the emptiness of space, Then the samadhi of the noble ones, emptiness itself, Would also be the cause of destruction for you. Therefore, even though it is empty from the beginning, Empty appearance has never ceased, To hold that only emptiness is important, Such clinging is ultimately not understanding the meaning. Some sever the ultimate truth, And only from the perspective of relative truth, They judge the views of the tantras as high or low. The relative truth that is not grasped by ultimate emptiness, The view of the relative itself, Is not suitable as a dharma for judging high or low. Most Nyingmapas who lack confidence in the ultimate truth, Only meditate on the relative as a deity, This is only faith, not a view. Some non-Buddhist mantra practitioners, When reciting, also imagine themselves as someone else. Some say that relative truth is important, Saying that the two truths must be united. Again and again praising the relative aspect, When cultivating the view of union, They abandon union and cling to mere nihilism. Explanation is good, following the mother's footsteps, Practice is like a young child who cannot reach. Therefore, in this Early Translation tradition, Regarding the terms of ground, path, and fruition, Such as permanence and impermanence, the two truths, etc., The doctrine of union alone, free from partiality and bias, is upheld. Relative truth and ultimate truth, On each separate side, One cannot establish ground, path, and fruition. In all three, ground, path, and fruition, There is no distinction of abandoning this and taking that. Beyond abandoning the relative, There is no ultimate, and the ultimate, Having abandoned it, there is no other relative. Whatever appears is pervaded by emptiness, And whatever is empty is pervaded by appearance, If it appears and is not empty, it is impossible, And if it is empty and does not appear, it cannot be established. Therefore, both existence and non-existence, Must also be empty, based on emptiness. All appearances are merely imputed, Emptiness is also merely imputed by mind. Through the certainty gained by intellectual investigation, These two are means and result, If one exists, the other does not, It is impossible, they exist inseparably. Therefore, appearance and emptiness, Even if understood in their respective categories, In reality, there is never any separation. Therefore, it is called union. The certainty of seeing the nature of reality, Is because it does not fall to any extreme. In the face of truly discerning wisdom, These two, appearance and emptiness, Are equal in existence and non-existence, one in essence.
Chinese
想要区分不同的类别，对于最初的修行者来说，似乎存在着能破和所破。那时，两者不会混为一谈。当何时确信空性的自性显现时，也要相信原本就是空性的，并且这些显现也是空性的。在空性中显现，在显现中见到空性，这便是生起定解。这是经、续、窍诀一切甚深道之根本，是闻思断除增益之义，是无谬的正见。要点是越发深入，通过证悟，连同世俗显现也逐渐舍弃自相执着，续部的次第便是如此显现。仅仅以意乐信奉修持，以及以器情显现为天之定解，这两种见解成为定解的机会是不可能的。中观以诸法皆为胜义空性而确定，这才是见。如同婆罗门以咒语治疗疾病时，并非相信无病才是见。以证悟胜义谛之方式，对世俗天产生信心，否则在错乱的显现中，如何从凡夫转为天神？除了能取所取之错乱显现之外，没有其他的轮回。断除轮回的道之分类，并非仅仅从胜义谛的角度出发，因为胜义谛的体性是唯一的。有法世俗显现的部分，习惯于将胜义作为体性来见，依靠智慧能力而行事，宣说了平等瑜伽无上瑜伽。因此，虽然不能以胜义和世俗各自来区分续部的上下，但是对于证悟胜义和世俗二者双运，要像获得多少信心那样，跟随那样的修持。因此，无上金刚乘是赐予一生解脱之道，如果不谬如实地修持，就像用见到的水作比喻那样，依靠清净的观察，对于将显有存在立为坛城，谁又会不相信呢？如果不如是了解，即使将不清净的轮回自性，如意地观想为天神，就像用妙香涂抹装满呕吐物的瓶子一样，如果这样想，唉呀！平等性金刚乘，修持如同图画中的酥油灯一样，即使显现不清净的现象，那也是由错乱所造成的边见，是如实观看实相之义，是不
English
Wanting to distinguish different categories, for the initial practitioner, it seems that there are things to be refuted and refuters. At that time, the two are not mixed together. When one is certain that the nature of emptiness manifests, one must also believe that it is originally empty, and that these appearances are also empty. Appearing in emptiness, seeing emptiness in appearance, this is the arising of definitive understanding. This is the root of all profound paths of sutra, tantra, and pith instructions, the meaning of cutting off superimpositions through hearing and thinking, and the unerring correct view. The key is to go deeper and deeper, and through realization, even the conventional appearances gradually abandon the clinging to self-characteristics, and the order of the tantras appears in this way. Merely believing and practicing with intention, and the definitive understanding of seeing the vessel and essence as deities, the opportunity for these two views to become definitive understanding is impossible. Madhyamaka determines that all phenomena are ultimately empty, and this is the view. Just as when a Brahmin uses mantras to treat diseases, it is not that believing in being free from disease is the view. By realizing the ultimate reality, having faith in the conventional deity, otherwise, in the confused appearances, how can one transform from an ordinary person to a deity? Apart from the confused appearances of grasper and grasped, there is no other samsara. The classifications of the path of abandoning samsara are not based solely on the perspective of ultimate truth, because the nature of ultimate truth is unique. The part of the phenomenal conventional appearance is accustomed to seeing ultimate truth as its nature, acting based on the ability of wisdom, and the equality yoga, the unsurpassed yoga, is proclaimed. Therefore, although one cannot distinguish the higher and lower tantras by ultimate and conventional truths separately, one should follow the practice as much as one gains faith in realizing the union of ultimate and conventional truths. Therefore, the unsurpassed Vajrayana is the path that bestows liberation in one lifetime. If one practices without error, just as using the seen water as an example, relying on pure observation, who would not believe in establishing the phenomenal existence as a mandala? If one does not understand in this way, even if one visualizes the impure nature of samsara as a deity as one wishes, it is like smearing a bottle filled with vomit with fragrant perfume. If one thinks like this, alas! The equality Vajrayana, practicing like a butter lamp in a painting, even if impure phenomena appear, that is a biased view caused by confusion, it is the meaning of truly seeing the reality, it is un