Tibetan
མི་འདོད་དུ་མྱོང་བ་དང་། འཁྲུལ་བས་མར་མེ་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་འདས་སོགས་དྲན་པ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བློ་ལ་ཚུལ་གཉིས་སུ་སྒྲུབ་པའོ། །མྱོང་བ་དེ་ལས་ཕྱིས་དེ་འདྲའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོ་སོའི་ཆ་དྲན་པ་ལས་ཀྱང་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་བོ་ཞེས་སོ། །དུས་སྔར་མྱོང་བ་ལས་ཕྱིས་བློ་རྣམ་བཅས་སུ་དྲན་པ་ལས་ཀྱང་གྲུབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དྲན་ན་སྔོ་འཛིན་སེར་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་བློ་དྲན་པ་ན་ཡུལ་དེ་དེའི་རྣམ་ལྡན་དུ་དྲན་པས་སོ། །དེ་ཡང་སྔར་སྔོ་སོགས་མྱོང་བྱེད་ ཀྱི་བློ་ལ་སྔོ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་མེད་ན་དེ་དྲན་མི་ཤེས་ཏེ་དུང་མཐོང་བ་དྲན་པ་དེ་ལ་ནག་པོ་མི་དྲན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཤེས་པ་སོ་སོ་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་མི་ནུས་ཏེ་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་ཁྱད་མེད་པས་སོ། །འཛིན་རྣམ་ཡང་ཡོད་དེ་ཤེས་པ་དང་པོ་གཉིས་པ་སོགས་ཀྱི་དམིགས་ཚེ་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ལྷག་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་དྲན་པའམ་དམིགས་པས་སོ། །དེས་ན་དྲན་པས་ཀྱང་ཚུལ་གཉིས་སུ་གྲུབ་སྟེ། མ་མྱོང་ན་རྩ་བ་མེད་པས་དྲན་པ་མི་རིགས་སོ། །ཡུལ་སྣང་དང་ཤེས་སྣང་སོ་སོར་དྲན་ཏེ་གཅིག་ཡིན་ན་ཡུལ་དྲན་པ་དང་ཤེས་པ་དྲན་པ་ལ་ཁྱད་མེད་པར་མི་འགྱུར་བར་དྲན་རྒྱུ་ཡོད་པས་སོ། །བློའི་སྟེང་ན་སྔོན་པོར་སྣང་བ་དང་སྔོ་འཛིན་གཉིས་མེད་ན་སྔོན་པོ་དྲན་པ་དང་སྔོ་འཛིན་དྲན་པ་ལ་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་ནའང་དེ་མིན་ཏེ་གཟུང་རྣམ་རེ་རེས་ལྷག་པའི་ཁྱད་ཡོད་པས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཉིས་མེད་ན་ཤེས་པ་དང་པོ་ཡུལ་དང་ཁྱད་མེད་དུ་སྣང་ལ་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཡུལ་དང་བཅས་པར་མི་དྲན་ཏེ། དེ་ཡང་འཛིན་པ་ཙམ་ལས་གཟུང་རྣམ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ན་ཤེས་པ་དང་པོ་དང་སྔོ་སྣང་ལ་ཁྱད་མེད་ལ། གཟུང་རྣམ་ལས་འཛིན་རྣམ་ཐ་དད་དུ་མེད་ན་ཕྱི་མ་རྣམས་ཡུལ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་སུ་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་ པ་དང་ནི་རང་རིག་ཀྱང་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚུལ་གཉིས་དང་ནི་རང་རིག་གྲུབ་པ་གཅིག་པས་སམ་ཁྱད་མེད་དེ། གཅིག་གྲུབ་ལ་གཅིག་མ་གྲུབ་མི་ཤེས་པས་སོ། །ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བའི་ཚིག་གོ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ལར་བློ་ཀ་བུམ་ལྟར་ཚུལ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བློ་དེ་གཉིས་རྫས་གཞན་མིན་པར་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཅིག་གིས་གཅིག་མྱོང་བ་མེད་ན་གཅིག་གཅིག་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་དྲན་པ་འདི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཀ་བ་དྲན་ཚེ་བུམ་པ་མི་དྲན་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་བློ་རང་གིས་རང་མ་མྱོང་བར་རྣམ་བཅས་སུ་དྲན་པ་འདི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོན་མེད་དེ་བློ་རང་ལས་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞེ་ན། ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བློ་མྱོང་བྱེད་དེ་ལའང་དྲན་པ་མཐོང་བས་སྟེ། དེ་ཡང་སྔ་མ་དེ་བཞིན་གཞན་གྱིས་མྱོང་ན་ཤེས་པས་ནང་བློ་ཁོ་ན་གཅོད་ཀྱི་ཕྱིའི་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བ། མེད་པར་འགྱུར་ན་ཕྱི་རོལ་ལ་འཕོ་བ་དེ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་སྟེ་མི་འཐད་དོ། །རྩོད་པ་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པ་དེ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་རང་ལུགས་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ལ་ངེས་པར་སྙིང་པོ་མེད་པར་དགོངས་ནས་རང་ལུགས་མ་མཛད་པས་སོ། །གཞན་དུ་དེ་ལ་ཁུངས་མཛད་ན་ཆ་ཤས་སུ་གསུང་ བར་འགྱུར་ཞེས་རྩོད་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་དེ་རྟོག་གེ་སྣ་ཚོགས་པའི་ལུགས་བསྲེས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་རང་ལུགས་མིན་གལ་ཏེ་ཡིན་ན་ཆ་ཤས་ཏེ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་དབང་དུ་གསུང་རིགས་པ་ལ་དེ་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་ཁོ་བོས་དེར་བཤད་པ་ལ་འཐད་མི་འཐད་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྩོད་སྒྲུབ་ལས་གང་གི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཕྱིར་དོན་དེ་ཁོ་ན་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར། དོན་དེ་ཞེས་པས་རྐྱེན་ཀུན་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། མངོན་སུམ་གང་དེ་དམིགས་རྐྱེན་དེ་འབའ་ཞིག་གམ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་མིན་ཏེ་རྐྱེན་བཞིས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དོན་ལའང་སྐྱེ་བའི་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ཀུན་ལས་ཅི་རིགས་པར་སྐྱེ་བས་སོ་ཞེས་རྩོད་སྒྲུབ་མཁན་པོས་མི་འདོད་ཀྱང་སྤྱིར་མཐའ་གཅོད་པའོ། །ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་རྒྱུ་དམིགས་རྐྱེན་ཡུལ་ལ་བརྗོད་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན། དེ་ལའང་ཀུན་སྒྲ་འཇུག་སྟེ་དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དོན་ཞེས་པ་དམིགས་རྐྱེན་ཡུལ་ཁོ་ན་བརྗོད་པའོ་ཞེ་ན་དྲན་མངོན་འདོད་སོགས་ཀྱི་གཟུགས་དྲན་པ་རོ་མངར་པོ་ཟ་འདོད་པ་ལ་མེ་ལྡན་དུ་ དཔོག་པ་སོགས་ཀྱང་ངོ་། །ཤེས་པའང་དེར་ཐལ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལ་རང་ཡུལ་དེ་ལས་གཞན་ལ་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་རྩོད་སྒྲུབ་ལ་སྨྲས་པ། དོན་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་མོ་ཞེས་པ་ལ། དོན་དེ་དང་མཐུན་པར་སྐྱེས་པ་ཞིག་ལ་ཟེར་རམ་མ་མཐུན་ཀྱང་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་སྲིད་དེ། དབང་པོ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་རགས་པ་དེ་ནི་དོན་དུ་ཡོད་པ་མིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་དོན་དམ་དུ། སེམས་རྣམ་མེད་ཀྱི་དམིགས་པ་གཟུགས་སོགས་དོན་ལྔ་རྣམས་སོ། །སྐད་ཅིག་མ་དང་རྡུལ
Chinese
对于不乐意地体验，以及由于错觉而见到灯火等坛城，过去等等，就像回忆一样，依靠没有对境，而在心识上成立两种方式。从那样的体验之后，回忆起那样的对境和有境各自的部分，也能成立两种方式，是这样说的。从过去体验的时间之后，回忆起有相的心识也能成立，如果怎样回忆呢？当回忆起蓝色执取、黄色执取等心识时，因为回忆起对境具有那样的相。而且，如果先前体验蓝色等的心识没有蓝色等的相，就无法回忆起它，就像回忆起海螺的显现，却不回忆起黑色一样。如果那样，就无法区分各个不同的意识，因为仅仅是意识，没有差别。执取相也是存在的，因为当认识第一个、第二个等意识时，回忆或认识到具有以一种相增上的差别。因此，回忆也能成立两种方式，如果没有体验过，因为没有根本，所以不应理回忆。对境显现和意识显现分别回忆，如果是一体，那么回忆对境和回忆意识就没有差别，因为有回忆的缘故。如果在心识上没有蓝色显现和蓝色执取，那么回忆蓝色和回忆蓝色执取就没有差别，但并非如此，因为每个所取相都有增上的差别。是这样说的。如果这两个不存在，那么第一个意识显现为与对境无差别，而后面的意识不会回忆为具有对境。也就是说，如果仅仅是执取，而所取相是不同的，那么第一个意识和蓝色显现就没有差别。如果所取相与执取相没有差别，那么后面的意识将与对境分离。这样，实际上成立两种方式，并且也将成立自证，因为两种方式和自证的成立是一样的，或者没有差别，因为成立一个，就不知道另一个不成立。这是总结为一个的词语。其理由是，通常心识就像柱子和瓶子一样，即使两种方式已经存在于不同的状态，但这两个心识并非其他事物，而是以本体是一的方式，如果一个没有体验另一个，就不会有回忆起一个具有另一个相的情况，就像回忆起柱子时，不会回忆起瓶子一样。理由是，如果心识自己没有体验自己，就不会有回忆起有相的情况。没有过失。
English
Experiencing unwillingly, and seeing mandalas of lamps etc. due to delusion, past etc., like memory, based on the absence of an object, two modes are established in the mind. From that experience, later, remembering the respective parts of such an object and subject, two modes can also be established, it is said. From the time of past experience, later, remembering the mind with aspects can also be established. How is it remembered? When remembering the mind of blue grasping, yellow grasping, etc., it is because the object is remembered as having that aspect. Moreover, if the mind that previously experienced blue etc. does not have the aspect of blue etc., it cannot be remembered, just as when remembering seeing a conch, black is not remembered. If that is the case, the individual consciousnesses cannot be distinguished, because they are merely consciousness, without difference. The grasping aspect also exists, because when cognizing the first, second, etc. consciousnesses, it is remembered or cognized as having a difference that is increased by one aspect. Therefore, memory also establishes two modes, because if it has not been experienced, there is no root, so memory is unreasonable. Object appearance and consciousness appearance are remembered separately, if they are one, then there would be no difference between remembering the object and remembering the consciousness, because there is memory. If there is no blue appearance and blue grasping on the mind, then there would be no difference between remembering blue and remembering blue grasping, but it is not so, because each apprehended aspect has an increasing difference. It is said. If these two do not exist, then the first consciousness appears as non-different from the object, and the later consciousnesses are not remembered as having an object. That is, if there is only grasping, and the apprehended aspect is different, then there is no difference between the first consciousness and the blue appearance. If the apprehended aspect and the grasping aspect are not different, then the later consciousnesses will be separated from the object. Thus, in reality, two modes are established, and self-awareness will also be established, because the establishment of two modes and self-awareness is the same, or without difference, because when one is established, it is not known that the other is not established. This is a word that summarizes into one. The reason for this is that, generally, even if the two modes already exist in different states, like a pillar and a vase, these two minds are not other substances, but in the manner of being one essence, if one does not experience the other, there will be no remembering one as having the aspect of the other, just as when remembering a pillar, a vase is not remembered. The reason is that if the mind itself does not experience itself, there will be no remembering with aspects. There is no fault.
Chinese
如果说，除了自己之外，别人也体验过智慧，那么就会变成无穷无尽，因为体验智慧也需要记忆来见证。如果像之前一样，别人也体验过，那么智慧就会只局限于内在的意识，而转移到外在的其他事物上。如果不存在，那么转移到外在也是可以见到的，所以这是不合理的。所谓的辩论和论证，并不是大学者世亲（Vasubandhu）自己的观点。原因是大学者认为这并没有什么实际意义，所以没有将其作为自己的观点。如果将其作为依据，那么就会被说成是其中的一部分。辩论和论证的方式只是混合了各种推理的方式，所以不是自己的观点。如果是自己的观点，那么也只是一部分，即只能说是其中的一个方面，但事实并非如此。因此，我们应该考察他在那里所说的内容是否合理。其中，为了通过辩论和论证来施加名称，从那个事物本身直接产生的识，就是现量。如果“那个事物”指的是所有的条件，那么现量并非仅仅从作为所缘缘的那个条件产生，因为识是由四个条件产生的。即使如此，也不能仅仅理解为从事物产生的现量，因为所有的心和心所都各自从所有的条件中产生。辩论者虽然不接受，但这通常是一种定论。如果说，作为名称的对象是指所缘缘的境，那么就没有错误。但是，这也适用于所有的事物，因为经文中说“所缘是所有法”。如果说“事物”仅仅指所缘缘的境，那么回忆起显现的事物，想要吃甜的味道，以及推测有火等等，也都是如此。识也同样会犯这样的错误，因为识并不依赖于将自己的境作为所缘境。此外，辩论者还说：“从那个事物产生的识就是现量。”这是指与那个事物相符而产生的识，还是指即使不相符，仅仅作为原因也算？如果是前者，那是不可能的，因为显现在根识中的粗大之相并不是真实的事物。因为它是世俗谛，所以在胜义谛中，没有心识的对境，即色等五境。刹那和微尘
English
If it is said that others have experienced wisdom besides oneself, then it will become infinite, because experiencing wisdom also requires memory to witness it. If, like before, others have also experienced it, then wisdom will only be limited to the inner consciousness, and transfer to other external things. If it does not exist, then transferring to the outside is also visible, so this is unreasonable. The so-called debate and argumentation are not the views of the great scholar Vasubandhu himself. The reason is that the great scholar thought that it had no practical significance, so he did not make it his own view. If it is used as a basis, then it will be said to be a part of it. The method of debate and argumentation is just a mixture of various reasoning methods, so it is not one's own view. If it is one's own view, then it is only a part, that is, it can only be said to be one aspect of it, but this is not the case. Therefore, we should examine whether what he said there is reasonable. Among them, in order to impose names through debate and argumentation, the consciousness that arises directly from that thing itself is direct perception. If "that thing" refers to all conditions, then direct perception does not arise only from that condition as the object-condition, because consciousness arises from four conditions. Even so, it cannot be understood only as direct perception arising from things, because all minds and mental factors arise from all conditions respectively. Although the debater does not accept it, this is usually a conclusion. If it is said that the object of naming refers to the object-condition, then there is no error. However, this also applies to all things, because the scriptures say that "the object is all dharmas." If it is said that "thing" only refers to the object-condition, then remembering the manifested things, wanting to eat sweet tastes, and inferring fire, etc., are also the same. Consciousness will also make such mistakes, because consciousness does not depend on making its own object as the object-condition. In addition, the debater also said: "The consciousness arising from that thing is direct perception." Does this refer to the consciousness that arises in accordance with that thing, or does it count even if it does not conform, but only acts as a cause? If it is the former, it is impossible, because the coarse appearance that appears in the root consciousness is not the real thing. Because it is conventional truth, in ultimate truth, there is no object of consciousness, that is, the five objects such as form. Moment and dust