Tibetan
ང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསངས་པ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དང་ལྷ་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སོགས་བསྐྱེད་པ་དང་། །རླུང་སེམས་ཀྱི་ལྷ་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སོགས་རྫོགས་པ་དང་རྫོགས་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རིག་གདངས་ལྟ་བུ་ཆེན་པོ་ཡི། །ཚུལ་དུ་རིམ་པར་ཚིག་དོན་སྤྱི་དོན་སྦས་དོན་མཐར་ཐུག་གི་དོན་གྱི། །དོན་དམ་འོད་གསལ་ལ་མཚོན་ན་འོད་གསལ་ཙམ་ཕར་ཕྱིན་ལས་ཀྱང་བསྟན་པས་ཚིག་དོན་བསྐྱེད་རིམ་འོད་གསལ་དུ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་སྤྱི་དོན་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྟོང་བཞིས་དྲངས་པའི་འོད་གསལ་སྦས་དོན་ནོ། །རིམ་པ་གཉིས་པའི་གཉིས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སྟོང་པའི་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་དབང་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀ་དག་གི་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ནོ། །གནད་ལ་རྒྱུད་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ལས་བསྟན་པ་དང་འགལ་མེད་འཇུག་པ་ཡིས། །མདོ་སྔགས་ཀྱི་དོན་ལ་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པར་ངེས་པའི་གདིང་སུས་ཀྱང་འཕྲོག་ཏུ་མེད་པ་ཐོབ་པ། །བློ་ལྡན་མཆོག་དེ་རྒྱལ་བའི་གདུང་འཚོབ་པའི་སྲས། །ཐེག་གསུམ་གང་ནས་བསྟན་ཀྱང་འཛད་མེད་ཀྱི་ཆོས་གཏེར་ཆེན་པོ་འཆང་བ་ཡི། །ལུང་རྟོགས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ངེས་དོན་རང་གི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ན། །སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་གཟུང་བ་ཡུལ་དང་འཛིན་པ་སེམས། །ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་མི་རྟོན་པར། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་རྟོན་པར་བྱའོ། །སྟོང་མི་སྟོང་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་སོགས་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ནི། །ཕྱི་རོལ་དུ་གཟུང་བ་དང་ནང་དུ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སེམས། །འཁྲུལ་བ་ཡིན་པས་དེ་དེས་གང་དམིགས་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་དེ་ལྟར་རྫུན། །ཏེ་དཔྱོད་མི་བཟོད་པས་སོ། །དཔེ་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དོན་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་མི་ནུས་པས་མི་རེག །དེའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས་པོར་དམིགས་དང་དེ་བཀག་པའི་དངོས་མེད་དམིགས། །དང་དངོས་དངོས་མེད་གཉིས་སུ་དམིགས་དང་གཉིས་མིན་དམིགས། །པ་སོགས་ཇི་ལྟར་དམིགས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་གཡོ་བ་ཡོད་པས་དམིགས་པ་སྟེ། །དམིགས་པས་དངོས་མེད་དང་དངོས་པོ་སོགས་གང་བཟུང་ཡང་བདུད་ ཀྱིས་ནི། །སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་མོད་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པ་སོགས་ལས་གསུངས། །དངོས་པོ་དགག་དང་དངོས་མེད་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་སོགས་དགག་རྟོག་སྒྲུབ་རྟོག་གང་གིས་ཀྱང་། །དམིགས་པ་ཡིད་འཛིན་སྟངས་འཇིག་པར་བྱེད་མི་ནུས་ལ། །ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་ཆོས་གང་ཡང
Chinese
我将如幻之秘密般彼岸及其如幻之天神等生起，风心之如幻天神等圆满，以及圆满任运之觉性光芒般之伟大。以次第方式，词义、总义、隐义、究竟义。若以胜义光明为例，仅光明亦胜于彼岸，故词义生起次第融入光明般，总义圆满次第以四空所牵引之光明乃隐义。第二次第之第二，即证悟诸法本初空性之原始状态，乃第四灌顶之智慧，亦是究竟义。要点在于，依与诸珍贵续部所说无违之方式进入。对于经咒之义，不依赖他者而获得坚定之确信，无人能夺。具慧殊胜者，乃继承胜者血统之子。无论从三乘何处宣说，皆持有取之不尽之大法藏。以教证、证悟战胜与胜者教法相违背之一方，实乃成为胜利之旗帜。于实义，当修持自己如何证悟之时。不应依赖追随声音与分别之所取境与能取心之自性之识，而应依赖能取所取二取不二之智慧。空与非空、二与非二等具有对境之自性，乃外境之所取与内境之能取之自性之心之错乱，因此彼以彼所缘为何，则如其所缘般虚假，故不可思议。譬如，无法直接应用于远离一切戏论之法性之义，故不触及。其理由在于，缘于实有之对境，以及遮止彼之非实有之对境，以及缘于实有与非实有二者，以及缘于非二者等，无论如何缘，皆有心之动摇，故为对境。以对境，无论执取实有与非实有等任何，皆为魔所行之处，如《文殊师利游戏经》等所说。如否定实有与成立非实有等，无论以否定分别或成立分别。皆不能摧毁对境之执持。于法性，任何法亦
English
I generate the other shore as a secret like illusion, and deities like illusory deities, etc. The wind-mind's deities like illusory deities, etc., are perfected, and the great like the radiance of spontaneously accomplished perfection. In a sequential manner, the meaning of words, the general meaning, the hidden meaning, and the ultimate meaning. As an example of ultimate reality, luminosity, even luminosity alone surpasses the other shore, so the meaning of words, the generation stage, enters into luminosity, like the general meaning, the luminosity drawn by the four emptinesses of the perfection stage is the hidden meaning. The second of the two stages is the realization of the original state where all phenomena are empty from the beginning, the wisdom of the fourth empowerment, which is the ultimate meaning. The key point is to enter in a way that is not contradictory to what is taught in the precious tantras. Regarding the meaning of the sutras and mantras, one obtains a firm conviction that does not rely on others and cannot be taken away by anyone. That supreme intelligent one is the son who inherits the lineage of the Victorious Ones. No matter where it is taught from the three vehicles, he holds the inexhaustible great treasure of Dharma. By scriptural authority and realization, he becomes the banner of victory, overcoming the side that is incompatible with the teachings of the Victorious Ones. In the definitive meaning, when practicing what one has realized oneself. One should not rely on the consciousness that follows after sounds and thoughts, the object to be grasped and the mind that grasps. One should rely on the wisdom of non-duality of grasper and grasped. The nature of having objects such as empty and non-empty, two and non-two, is the delusion of the mind, which is the nature of the object to be grasped externally and the mind that grasps internally, therefore, whatever it focuses on, it is false as it focuses on it, so it is inconceivable. For example, it cannot be directly applied to the meaning of the nature of reality, which is free from all elaboration, so it does not touch it. The reason for this is that one focuses on real objects, and one focuses on non-real objects that negate them, and one focuses on both real and non-real objects, and one focuses on non-dual objects, etc., no matter how one focuses, there is movement of the mind, so it is an object. By focusing, whatever one grasps, whether it is real or non-real, etc., is the domain of demons, as stated in the Manjushri Play Sutra, etc. Like negating real objects and establishing non-real objects, etc., neither negating discrimination nor establishing discrimination. Cannot destroy the holding of the object. In the nature of reality, no Dharma
Tibetan
་བསལ་བ་དང་ཆོས་གང་ཡང་སྒྲུབ་པའམ་བཞག་ཏུ་མེད་པར་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐོང་ན་དམིགས་པའམ་སྤྲོས་པ་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་དེར་དམིགས་བྱ་གཟུང་བ་དང་དམིགས་བྱེད་འཛིན་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཡིན་ཀྱང་། །སེམས་སྟོང་མ་ཡིན་པར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་རང་ལ་ཤར་པས་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ཡོད་མེད་སོགས་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས་ཁེགས་པ། །འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཉི་མའི་གཟུགས་ལ་དམུས་ལོང་བཞིན། །ཚུར་མཐོང་གི་བྱིས་པས་དེ་སྔོན་ཆོས་ཉིད་དེ་མཐོང་མ་མྱོང་། །བས་དོན་ཇི་ཙམ་གྱིས་སྟོང་པ་སོགས་ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡིད་ཆེས་པའི་བློས་མི་ཤེས་པས། །དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱིས་ པ་རྣམས་ནི་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་འཇུག་མི་ནུས་པར་སྐྲག་པ་སྐྱེ། །འོན་ཀྱང་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ངེས་དོན་ཡང་དག་པའི་ལུང་དང་ནི། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཁས་ལེན་ཀུན་དང་བྲལ་བ་མཐའ་ཀུན་འགོག་པའི་རིགས་པ་དང་། །མན་ངག་བརྒྱུད་པ་ཅན་གྱི་བླ་མའི་མན་ངག་དང་དེ་ལ་མོས་གུས་བཅོས་མིན་སྐྱེས་པའི་སྟོབས་ལས་ནི། །དམུས་ལོང་གི་མིག་ཐོབ་པ་བཞིན་ཏུ་ཡེ་ཤེས་དེ་སོ་སྐྱེའི་སྐབས་སུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པའམ་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་དང་བདེན་པ་མཐོང་བའི་སྐབས་མངོན་སུམ་དུ་རང་ལ་སྣང་། །བས་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ལ། དེ་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡི། །ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རོ་མྱོང་བའི། །ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པས་སྙིང་ལ་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའི་དགའ་བ་རྒྱས་པའི་མིག །ཆུ་བུར་གྱི་མིག་མ་ཡིན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་དེས་བདེ་གཤེགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུར་ཏེ་ཆོས་སྐུ་ལ་གཏོད་ཅིང་ལྟ་བར་བྱེད་དོ། །སྐབས་འདིར་ནི་འཁོར་འདས་བདེ་སྡུག་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པ། །ཐ་སྙད་དུ་དབྱེར་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མཐར་ ཕྱིན་པས། །མིང་ཚིག་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངེས་པར་ཤེས་པའི་གདིང་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་བརྫི་བ་ཐོབ་ཀྱང་། །གང་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྟན་ཀྱང་འཛད་པ་མེད་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་མཛོད་མ་ལུས་པ་བརྗོད་ལ་མཁས། །བདེན་གཉིས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པས་མཁས་པར་བྱས་པས། །མཐར་བདེན་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དོན་རང་གིས་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་མཐོང་པའི་ཚེ། །འབྲས་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཐོབ་པ་ཕྱིར་དུ་ཕྱིའི་སྤུ
Chinese
如果以息灭一切能取所取的戏论的方式，见到任何也不成立，任何法也不成立，那么就是从所缘或戏论中解脱了。在那时，由于远离了一切所缘的能取和能取的所取，所以一切皆无，然而，心并非空性，而是自生的智慧显现，具有知性的光明，有无等四边戏论自然止息。这是至胜的智慧，佛陀所说。如盲人面对太阳的形象。年幼无知的人以前从未见过那样的法性。因此，无论怎样思考空性等意义，也无法以确信的智慧了解那样的法性。因此，孩子们由于无法进入一切戏论皆离的法性而感到恐惧。然而，凭借佛陀所说的真实不虚的教言，以及大士们所开示的远离一切承诺、遮止一切边见的理智，以及具有传承的上师的口诀，以及对上师生起无伪的虔诚，就像盲人获得眼睛一样，在凡夫位时，智慧以随顺的忍位或譬喻智的方式，以及在见道位时，以现量的方式显现。因此，生起特殊的定解。那时，如来所说的，品尝到法之甘露的味道，以确信的信心，心中生起见到法性的喜悦之眼。不是水泡之眼，而是以智慧之眼，将善逝的智慧身，指向并观照法身。此时，轮回、涅槃、苦乐、善恶等一切诸法，在名言中无有分别，圆满证悟平等性。虽然获得了名言等无法言说的、不可动摇的定解，不被天人等世间所动摇，但是无论从何处开始讲述，都能精通讲述取之不尽的三乘法藏。由于通过闻思修而精通二谛之理，最终在自己见到二谛双运之义时，以不见的方式见到。为了获得果等精华，向外
English
If one sees in a way that all the elaborations of grasping and holding are extinguished, without establishing anything or any dharma, then one is liberated from the object of focus or elaboration. At that time, since one is separated from all grasping of the object of focus and holding of the object of focus, everything is non-existent, but the mind is not empty, but the self-born wisdom arises, the luminosity with the nature of knowing, all the elaborations of the four extremes such as existence and non-existence are naturally ceased. This is the supreme wisdom, spoken by the Victorious One. Like a blind person facing the image of the sun. A child with limited understanding has never seen such a nature of reality before. Therefore, no matter how much one thinks about the meaning of emptiness, etc., one cannot understand that nature of reality with believing wisdom. Therefore, children are afraid because they cannot enter the nature of reality that is free from all elaborations. However, by the power of the definitive and true words spoken by the Victorious One, and the reasoning that is free from all commitments and prevents all extremes, taught by the great beings, and the oral instructions of the lineage-holding lama, and the power of generating unfeigned devotion to it, just like a blind person obtaining eyes, that wisdom appears to oneself in the state of an ordinary person as a conforming forbearance or as an example of wisdom, and manifestly in the state of seeing the truth. Therefore, a special ascertainment arises. At that time, the Tathagata's, tasting the nectar of Dharma, with the faith of conviction, the eye of joy that sees the nature of reality grows in the heart. Not the eye of a bubble, but with the eye of wisdom, one directs and looks at the Sugata's wisdom body, the Dharmakaya. At this time, all phenomena such as samsara, nirvana, happiness, suffering, good and bad, are without distinction in name, and the realization of equality is perfected. Although one obtains the unwavering certainty that cannot be expressed in words, etc., and is not shaken by the world with gods, etc., one is skilled in speaking the inexhaustible treasury of the three vehicles, no matter where one starts to speak from. Since one has become skilled in the truth of the two truths through hearing, thinking, and meditating, when one finally sees the meaning of the union of the two truths in a way that one does not see it oneself. In order to obtain the essence of the fruit, etc., outwards.