Chinese
的非真实分别念或错觉耗尽后，通过无能取所取的彻底分离而获得法性，这被认为是解脱，因为与错觉的分别念不同的轮回，连微尘许也不存在。这样，非真实的分别念本身，在名言中是如此存在的，因此一切遍净和系缚解脱都是合理的。如果它不存在，那么一切都将变得不合理。第三，分为三个部分：宣说三种自性的意义，以及进入其中的方式。第一，如“考察与”等所说，对遍计所执可以安立三种自性的区分，哪三种呢？即遍计所执，依他起，以及圆成实。如何安立呢？因为外境显现且有二取显现，所以虽然无义却显现为有义，从那一部分来说，安立为错觉或遍计所执。如此显现，除了非真实的分别念之外别无其他，因此从其显现的基础那一部分来说，安立为依他起的识。由于能取所取二者本来在意义上并不成立，因此宣说其自性为无二的自性圆成实。第二，由“所缘为”等来宣说，以三种自性所摄的遍计所执的自性，进入其中的方式是：依赖于将显现为实有的事物，作为内在习气成熟的自性来缘取或了知和串习，不缘取外境实有的分别念就会增长。如此依赖于不缘取外境，能取本身的不缘取也会增长。因此，外境本身不成立，如同梦境一般，缘取为内心的自性，这就是对外境不缘取或不成立的了知自性。因此，要知道缘取一切显现为仅仅是遍计所执的自性，或者缘取为仅仅是识的自性，与不缘取外境二者是相同的或意义相同，从成立和破除两方面来宣说，无论如何，在意义上都是要点一致的。第二，如何宣说烦恼，以什么来烦恼
English
When the unreal conceptualization or illusion is exhausted, and the nature of reality is attained through the complete separation of non-apprehension of the apprehended and the apprehender, this is considered liberation, because the cycle of existence, which is different from the conceptualization of illusion, does not exist even to the slightest extent. Thus, the unreal conceptualization itself, in terms of convention, exists as such, so all pervasively pure and bound liberation are reasonable. If it does not exist, then everything will become unreasonable. Third, it is divided into three parts: explaining the meaning of the three natures, and the way to enter into them. First, as stated in "Examination and," etc., it is possible to establish the distinction of three natures in the pervasively conceptualized, which three? Namely, the pervasively conceptualized, the dependent, and the perfectly established. How is it established? Because external objects appear and there is a dualistic appearance, although it is meaningless, it appears as meaningful, and from that part, it is established as illusion or pervasively conceptualized. Such an appearance is nothing other than unreal conceptualization, so from the part of its basis of appearance, it is established as the dependent consciousness of its own nature. Since the apprehended and the apprehender are not established in meaning at all, it is said that its nature is the perfectly established nature of non-duality. Second, it is explained by "The object is," etc. The way to enter into the nature of the pervasively conceptualized, which is encompassed by the three natures, is: relying on taking or knowing and familiarizing oneself with the things that appear to be real, as the nature of the maturation of inner habits, the conceptualization of not taking external objects as real will increase. Thus, relying on not taking external objects, the non-apprehension of the apprehender itself will also increase. Therefore, the external object itself is not established, like a dream, taking it as the nature of the inner mind, this is the nature of knowing that the external object is not apprehended or not established. Therefore, it should be known that taking all appearances as the nature of mere pervasive conceptualization, or taking it as the nature of mere consciousness, and not taking external objects are the same or have the same meaning. From the aspects of establishment and negation, no matter what is explained, the key point is the same in meaning. Second, how to explain afflictions, with what to afflict
Tibetan
ད་པ་དང་། དེས་ཇི་ལྟ་བུར་ཉོན་མོངས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ། ཡང་དག་མ་ཡིན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་འདིར་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། རང་གི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་ན། དེ་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཅན། ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེས་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་ནི་འདིར་མི་གཏོགས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོའི་སེམས་དང་འཁོར་སེམས་བྱུང་གི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་མཐོང་བའི་ ཆ་ནས་གཙོ་སེམས་སམ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དོན་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་མཐོང་བའི་འཛིན་སྟངས་བྱེ་བྲག་པའི་ཆ་ནས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གཙོ་སེམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་ཡོད་པ་ལས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་པུ་ནི་རྐྱེན་ནམ་རྒྱུའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚོགས་བདུན་པོའི་གཞིར་གྱུར་པས་སོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཀུན་གཞི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་བདུན་ནི་རང་གི་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །སེམས་བྱུང་གི་དབྱེ་བ་ལའང་། ཚོར་བ་ནི་ཡུལ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། འདུ་ཤེས་ནི་ཡུལ་གྱི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པ་དང་། དེ་ལས་གཞན་བའི་སེམས་བྱུང་སེམས་པ་དང་མོས་པ་སོགས་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་ཤེས་དེའི་ངོ་བོ་ཡུལ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཏེ། དཔེར་ན་སེམས་ཡུལ་ལ་གཡོ་ཞིང་འཇུག་པའི་ཆ་ནས་སེམས་བྱུང་སེམས་པ་དང་། གནས་པའི་ཆ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་སུ་བཞག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཚོར་འདུ་འདུ་བྱེད་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། བསྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་དང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་དབང་གིས་སྲིད་པ་བརྒྱུད་མར་འཇུག་ཅིང་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ནི་ཇི་ལྟར་ན། རྟེན་འབྲེལ་ ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་བར་མ་ཆད་དུ་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འཁོར་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཞེ་ན། མ་རིག་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་དེ། ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བ་ལ་བསྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པའི་མ་རིག་པ་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་དབང་གིས་ལས་འདུ་བྱེད་པ་སོགས་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ཀུན་འབྱུང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་
Chinese
此为解释如何被烦恼所染。首先，以“非真”等两句偈颂来阐述。在此，三界轮回中，没有什么其他的作者能使之烦恼，而是源于自己的遍计。那么，什么叫做非真实的遍计呢？那就是显现为能取和所取的二元对立，涵盖三界的一切心和心所。这表明无漏的心不属于此处。那么，主要的心和随行心所的区别是什么呢？从仅见到事物本质的 角度来说，称为主要的心或识；而从见到事物特殊性质的执持方式的差别来说，称为心所。其中，主要的心，也就是识，如果进行分类，有八识。其中，阿赖耶识是唯一的作为因或基础的识，因为它是七识的基础。第二方面，从阿赖耶识产生的七识，是各自接近并享受自己的对境的。对于心所的分类，感受是接近并享受对境的苦乐舍受；想是以完全断除对境的特征的方式来执持；除此之外的其他心所，如思和胜解等，所有相应的行都是使该识的自性进入对境的作用。例如，心在对境上摇动并进入的角度来说，是心所思；从安住的角度来说，则安立为等持等。因此，由感受、想和行三者所包含的，就是心所。其次，以“为了遮蔽”等来阐述。那么，由于遍计的势力，持续不断地进入轮回并被烦恼所染的方式是怎样的呢？由于十二缘起 的各个支分之间没有间断地相互关联，因此会像链条一样地轮回。那是什么呢？无明使众生烦恼，因为它遮蔽了见到真实意义。也就是说，遮蔽了见到真实意义的无明，由于执着于我和我所，从而导致了业的造作等后续支分的产生。同样，行
English
This explains how one is defiled by afflictions. First, it is explained with two verses such as "untrue." Here, in the cycle of the three realms, there is no other agent that causes affliction; it is due to one's own conceptualization. So, what is called untrue conceptualization? It is that which appears as the duality of grasper and grasped, all the mind and mental factors included in the three realms. This shows that the undefiled mind does not belong here. So, what is the difference between the main mind and the accompanying mental factors? From the aspect of merely seeing the essence of the object, it is called the main mind or consciousness. From the aspect of the particular way of holding that sees the special qualities of the object, it is called a mental factor. Among these, the main mind, that is, consciousness, if divided, there are eight consciousnesses. Among them, the alaya consciousness is the only one called the consciousness of cause or basis, because it is the basis of the seven consciousnesses. The second aspect, the seven consciousnesses that arise from the alaya consciousness, are those that closely enjoy their respective objects. Regarding the classification of mental factors, feeling is closely enjoying the experience of pleasure, pain, and neutrality of the object; perception is holding in the manner of completely cutting off the characteristics of the object; other mental factors besides these, such as intention and aspiration, all the corresponding formations are the function of causing the nature of that consciousness to enter the object. For example, from the aspect of the mind moving and entering the object, it is the mental factor intention; from the aspect of abiding, it is established as samadhi, etc. Therefore, what is included by feeling, perception, and formations are mental factors. Secondly, it is explained with "for obscuring," etc. So, how is it that due to the power of conceptualization, one continuously enters samsara and is defiled by afflictions? Because the twelve links of dependent origination are interconnected without interruption, they will cycle like a chain. What is that? Ignorance afflicts beings, because it obscures seeing the true meaning. That is to say, ignorance that obscures seeing the true meaning, due to clinging to self and what belongs to self, leads to the arising of subsequent links such as the formation of karma. Similarly, formations
Tibetan
ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་དེ་རྣམ་ཤེས་ལ་ཡང་སྲིད་ཀྱི་ས་བོན་འདེབས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་ཅེས་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཏེ། བག་ཆགས་ཀྱིས་བགོས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་སྐྱེ་གནས་སུ་ཁྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། མིང་གཟུགས་ཀྱིས་སྲེད་པའི་ལུས་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གིས་མིང་གཟུགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རེག་པས་ཡུལ་དབང་ཤེས་གསུམ་འདུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུལ་གྱི་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚོར་བས་རྣམ་སྨིན་བདེ་སྡུག་གི་ཆ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲེད་པས་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མ་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལེན་པས་ཡང་སྲིད་ལ་མངོན་དུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་། སྲིད་པས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་མངོན་དུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་བས་ནི་རྒ་བ་སོགས་སྡུག་ བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་ལ། རྒ་ཤི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་དེ། སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རིམ་གྱིས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་དེ། ཟག་བཅས་ལས་ཉོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་ཀྱང་གནས་སྐབས་འགྱུར་བའི་རྒ་བ་དང་། རྒྱུན་འགག་པའི་ཤི་བ་དེས་མཚོན་པའི་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་པ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཆ་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་འགྱུར་བ་དང་བཅས་པ་དང་། བདེའམ་སྡུག་ཀྱང་སླར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཆ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་པོ་ཅི་རིགས་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་དག་ཀྱང་སྡེ་ཚན་གསུམ་དུ་བསྡུ་ན། མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་དང་ལེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེར་མ་ཟད་འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྔའི་ལྷག་མ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་རྣམ་པ་བདུན
Chinese
使有情众生烦恼，因为在识田中播下有生的种子。同样，对于识等一切都要加上“使之烦恼”，因为被习气所熏染的识将有情众生引向生处，名色执取贪爱的身体，六处使名色的状态完全圆满，触依于根、境、识三者和合而完全断绝境的变化，受用异熟苦乐之分，爱取来世，取使来世显现，有使来世的生实现，生是老等痛苦的所依，老死是痛苦的自性，所以二者使有情众生烦恼，因为使之痛苦，因此十二缘起支以前者后者次第相续不断地生起的方式使有情众生烦恼，任何从有漏的烦恼之因所生的生，都是指状态变化的衰老和相续断绝的死亡所代表的悲伤和哀嚎等痛苦的大蕴，有漏蕴的每一刹那，其自性就是痛苦，或者看似快乐却包含着变化，快乐或痛苦最终都变成痛苦之因，从痛苦的痛苦、变化的痛苦和遍行行苦三者各自相关联的角度来说，有漏蕴是痛苦的所依。如此，这十二缘起支也可以归纳为三个部分：无明、爱和取这三种称为烦恼的遍行烦恼，不仅如此，行和有这两种也称为业的遍行烦恼。除了这五种之外，其余的识等是痛苦的七种基础。
English
It afflicts sentient beings because it plants the seed of future existence in consciousness. Similarly, "afflicts" should be applied to all, including consciousness, because consciousness, imbued with habitual tendencies, leads sentient beings to the place of birth, name and form grasp the body of craving, the six sense sources completely perfect the state of name and form, contact relies on the combination of object, faculty, and consciousness to completely sever the changes of the object, feeling experiences the aspects of ripening happiness and suffering, craving draws near the next rebirth, grasping makes the next rebirth manifest, existence makes the next birth actually accomplished, and birth is the basis of suffering such as aging. Since aging and death are the nature of suffering, these two afflict sentient beings because they cause suffering. Thus, the twelve links of dependent origination, in the manner of the former giving rise to the latter in an unbroken sequence, afflict sentient beings. Whatever birth arises from the cause of contaminated afflictions, it is the great mass of suffering, represented by aging, which changes state, and death, which severs continuity, as well as sorrow and lamentation. Each moment of the contaminated aggregates is either painful in its very nature, or appears to be happy but is subject to change, or whether happy or painful, it eventually becomes a cause of suffering. From the perspective of being related to the suffering of suffering, the suffering of change, and the all-pervasive suffering of conditioning, the contaminated aggregates are the basis of suffering. Thus, these twelve links of dependent origination can also be summarized into three