Tibetan
ས་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རྒྱུ་བདག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ནི་ཁམས་ལ་མཁས་པས་སྤོང་སྟེ། ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འདུ་ལ། དེ་དག་ནི་སོ་སོ་རང་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ནུས་པའམ་ས་བོན་སོ་སོར་འཛིན་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་པས་ན། དེ་དག་སོ་སོའི་རྒྱུ་ལས་སྣོད་བཅུད་འདི་འབྱུང་གི་བདག་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྒྱུ་མིན་པར་ཤེས་སོ། །བདག་ཡུལ་ལ་ ལོངས་སྤྱོད་པ་པོའམ་ཟ་བ་པོར་འཛིན་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པས་སྤོང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་འདིར་འདུས་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་པ་མེད་ལ། ལོངས་སྤྱད་བྱ་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་འདི་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་ཟ་བ་པོ་གང་ཡང་མེད་པར་རྟོགས་པས་སོ། །བདག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པ་རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པས་སྤོང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་ན་མི་སྐྱེ་བའི་དབང་མེད་ཅིང་མ་ཚོགས་ན་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་མཐོང་ནས་བདག་གིས་བྱེད་པ་ཅི་ཡང་མེད་པར་ཤེས་སོ། །བདག་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་རང་དབང་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་གནས་དང་གནས་མིན་ལ་མཁས་པས་སྤོང་སྟེ། ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སོ་སོའི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པའི་དབང་གིས་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་གི་བདག་གིས་ནི་རང་དབང་བསྒྱུར་ཏེ་ཅི་ཡང་བྱ་མི་ནུས་པར་རྟོགས་སོ། །བདག་ནི་བདག་པོའམ་གཙོ་བོ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་དབང་པོར་གྱུར་པའི་དོན་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ནི་དབང་པོ་ལ་མཁས་པས་སྤང་སྟེ། ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་དབང་བྱེད་པ་ན་དབང་པོ་ཉེར་གཉིས་པོ་འདི་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དབང་པོར་གྱུར་པ་གཞན་ཅི་ཡང་མི་དགོས་ལ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་སྔ་ཕྱིར་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའི་རྟག་པར་འཛིན་པ་ནི་དུས་ལ་མཁས་ པས་སྤོང་སྟེ། དངོས་པོའི་སྐྱེ་འཇིག་ལ་བརྟེན་ནས་དུས་གསུམ་དུ་བཞག་ཅིང་དེ་གསུམ་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་ལ། དངོས་པོར་ཡོད་པ་ལ་སྐྱེ་འགག་དང་དུས་གསུམ་གྱི་འགྱུར་བ་མེད་པར་མི་སྲིད་པར་གྲུབ་པས་སོ། །བདག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་སམ་གཞི་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་བདེན་པ་ལ་མཁས་པས་སྤོང་སྟེ། ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་གི་བདེན་གཞི་རྒྱུ་འབྲས་ཕྲུགས་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཀུན་བྱང་གི་གཞིའམ་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པས་སོ། །བདག་རྣལ་འབྱོར་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཐེག་པ་ལ་མཁས་པས་སྤོང་སྟེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་དེ་དང་དེའི་ཡོན་ཏན་སྣང་གི་གཞན་དུ་རྣལ་འབྱོར་ཅན་ནམ་སྒོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མི་དམིགས་པས་སོ། །བདག་དེ་ཉིད་སྔར་མ་གྲོལ་ལ་ཕྱིས་གྲོལ་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་མཁས་པས་སྤོང་སྟེ། འདུས་བྱས་ཟག་པ་རྣམས་ཟད་པ་སོ་སོར་བརྟག་འགོག་འདུས་མ་བྱས་ལ་མྱང་འདས་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་པའི་མ་དག་པ་དང་དག་པར་གྱུར་པའི་བདག་ཚད་མས་མ་དམིགས་ལ། དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་ན་ཐར་བ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པས་གནོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་བོ་འདི་དག་ལ་ནི་དམིགས་ནས་མི་མཁས་པ་ རྣམས་ཀྱིས་རྟག་གཅིག་རང་དབང་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཀུན་ཏུ་བཏགས་ནས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡིན་ལ། ལྟ་བའི་གནས་ཤེས་བྱ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་རབ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཏན་ལ་དབབ་ན་ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། གནས་བཅུ་བོ་རང་བཞིན་གསུམ་དུ་འདུ་ཚུལ་དང་། གནས་སོ་སོར་མཁས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་དང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། མཁས་པར་བྱ་བའི་གནས་རྣམ་པ་བཅུ་བོ་འདི་དག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་འདུ་ཚུལ་བཤད་ན། འདི་དག་ལ་གཉིས་སུ་སྣང་ཞིང་ཞེན་པས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་དེ་དང་དེར་བརྟགས་པའི་ཆ་རྣམས་ནི་ཀུན་བཏགས་དང་། དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་དོན་གྱི་ཆ་ནས་གཞན་དབང་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་གཉིས་སྟོང་གི་ཆོས་ཉིད་ཅན་དུ་གྲུབ་པའི་དོན་གྱིས་དེའི་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་པོ་དེར་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དཔེར་ན་གཟུགས་ལ་ཕྱི་དོན་དུ་ཞེན་ཅིང་བརྗོད་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཀུན་བཏགས་སོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བརྟག་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་གཞན་དབང་ངོ་། །གཟུགས་དེའི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་སྟོང་གང་ཡིན་པ་གཟུགས་ཀྱི་ཡོངས་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་ཀུན་བཏགས་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གཟུགས་སུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱར་རུང་ སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་འདུ་སོགས་དང་། ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་ལྷག་མ་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་བཅུ་ལས། དང་པོ། ཕུང་པོ་ལ་མཁས་པ་ནི། ཐོག་མར་དུ་མ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། མཁས་པར་བྱ་བའི་གནས་བཅུའི་ཐོག་མ་ཕུང་པོ་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་ན། འདུས
Chinese
地的能力啊！同样，认为器情世界的因是“我”的这种想法，会被精通界的人所舍弃。因为所有内外之法都归于十八界，而这些界各自具有行使自身作用的能力，或者说是具有各自执持种子的作用。因此，从这些各自的因中产生器情世界，而“我”丝毫不是其因，应如是知。认为“我”是享用境者或食者，会被精通处的人所舍弃。因为一切法都包含在这十二处中，除此之外别无他物。仅仅是内六处享用应被享用的外六处，除此之外再无其他食者，应如是了知。认为“我”是所有事物的作者，会被精通缘起的人所舍弃。因为见到一切法在各自的因缘聚合时，不由自主地产生，不聚合时则永远不会产生，从而了知“我”没有任何作为。认为“我”是支配一切、具有自主性的，会被精通处与非处的人所舍弃。因为见到这一切法都因各自的处与非处的缘故，而显现为有无、是与非等种种不同，而“我”却不能自主支配任何事物，应如是了知。认为“我”是主宰或首领，即在一切之中具有支配作用的意义，会被精通根的人所舍弃。因为在支配杂染和清净方面的法时，只有这二十二根，除此之外不需要其他的支配者，也无法找到。认为“我”是前后不变、不移动的常恒，会被精通时的人所舍弃。因为依靠事物的生灭而安立三时，而这三时由于状态不同，不能视为一体。并且，对于存在的事物来说，不可能没有生灭和三时的变化。认为“我”是普遍染污和完全清净的处所或基础，会被精通谛的人所舍弃。因为了知杂染和清净的真实基础是因果二者的关系，从而了知除此之外，不存在杂染和清净的基础，也不存在享用者。认为“我”是瑜伽士……
English
The power of earth! Similarly, the thought that the cause of the vessel and essence world is "I" is abandoned by those skilled in the elements. Because all external and internal dharmas are included in the eighteen elements, and these elements each have the power to perform their own functions, or rather, they have the function of holding their respective seeds. Therefore, from these respective causes, the vessel and essence world arises, and the "I" is not a cause at all, it should be known as such. The idea that "I" am the enjoyer or eater of the realm is abandoned by those skilled in the sense bases. Because all dharmas are contained in these twelve sense bases, and there is nothing else besides them. It is only that the six internal sense bases enjoy the six external sense bases that are to be enjoyed, and there is no other eater besides this, it should be understood as such. The idea that "I" am the doer of all things is abandoned by those skilled in dependent origination. Because seeing that all dharmas arise involuntarily when their respective causes and conditions of dependent origination come together, and they never arise when they do not come together, it is understood that "I" have no action at all. The idea that "I" am the one who dominates everything and has autonomy is abandoned by those skilled in what is and is not. Because seeing that all these dharmas appear in various ways, such as existence and non-existence, is and is not, due to their respective places and non-places, but "I" cannot autonomously dominate anything, it should be understood as such. The idea that "I" am the master or leader, that is, the meaning of having a dominant function among all things, is abandoned by those skilled in the faculties. Because in dominating the dharmas of defilement and purification, there are only these twenty-two faculties, and there is no need for other dominators besides them, and they cannot be found. The idea that "I" am constant, unchanging and unmoving, is abandoned by those skilled in time. Because the three times are established based on the arising and ceasing of things, and these three times cannot be regarded as one because of their different states. Moreover, for existing things, it is impossible not to have the arising and ceasing and the changes of the three times. The idea that "I" am the place or basis of universal defilement and complete purification is abandoned by those skilled in the truths. Because knowing that the true basis of defilement and purification is the relationship between cause and effect, it is understood that there is no basis for defilement and purification other than this, nor is there an enjoyer. The idea that "I" am a yogi...
Chinese
因为精通乘者会舍弃这种观点，因为从修持三乘道中，除了显现各自的功德外，不会有其他瑜伽士或具有禅定者所见的任何事物。认为那个“我”先前未解脱而后来解脱是有差别的，这是精通有为法和无为法者会舍弃的观点。有为的漏尽，称为个别断灭，无为法称为涅槃。除了这些之外，没有其他不净和清净的“我”被量度所见。如果存在这样的“我”，那么就会有无法解脱的逻辑上的障碍。因此，对于这十种蕴等，不精通的人会执着于常、一、自在等，并将其视为“我”。如果以辨别诸法的智慧，如实地确定这些作为观点之所知的事物的自性，那么就能从一切邪见中自然解脱。第二部分包括：十处如何归纳为三种自性，以及如何精通各个处。第一部分，通过“遍计”等来阐述。如果要解释这十种应精通之处如何归纳为三种自性，那么，由于对这些事物显现为二元并执着，通过遍计而对它们进行分别的部分是遍计所执性；所有这些事物仅仅是分别的自性，从意义的角度来说是依他起性；所有这些事物都成立为二空之法性，从意义的角度来说，也存在圆成实性。因此，蕴等可以归纳为这三种自性。例如，执着于色为外境并进行言说是色的遍计所执性。仅仅是识显现为分别的色是色的依他起性。色的法性，即二空，是色的圆成实性。因此，可以对遍计所执等进行区分，作为色的差别。同样，感受、想等，以及界、处等其余部分，都应类推理解。第二部分是详细解释。如前所述的十处中，第一，精通蕴：首先通过“最初”等来阐述。什么是应精通的十处之首——蕴呢？聚集
English
Because those skilled in vehicles abandon this view, for from practicing the paths of the three vehicles, no other object is seen by yogis or those possessing meditation other than the appearance of their respective qualities. To view that "self" as having the distinction of being previously not liberated but later liberated is abandoned by those skilled in conditioned and unconditioned phenomena. The exhaustion of conditioned defilements is called individual cessation, and unconditioned phenomena are called nirvana. Other than these, no other impure or purified "self" is seen by valid cognition. If such a "self" existed, there would be logical obstacles to liberation. Therefore, regarding these ten aggregates, etc., the unskilled fixate on permanence, oneness, independence, etc., and view them as "self." If one ascertains the nature of these objects of view, these knowable things, as they are, with the wisdom that discriminates phenomena, one will be naturally liberated from all wrong views. The second part includes: how the ten places are summarized into the three natures, and how to become skilled in each place individually. The first part, explained through "imputation," etc. If we are to explain how these ten places to be mastered are summarized into the three natures, then, because of the appearance and clinging to these things as dualistic, the parts that are discriminated through imputation are the imputed nature; all these things are merely the nature of discrimination, and from the point of view of meaning, are the dependent nature; all these things are established as the nature of two-emptiness, and from the point of view of meaning, there is also the thoroughly established nature. Therefore, the aggregates, etc., can be summarized into these three natures. For example, clinging to form as an external object and expressing it is the imputed nature of form. Merely consciousness appearing as discriminated form is the dependent nature of form. The nature of form, which is two-emptiness, is the thoroughly established nature of form. Therefore, it is permissible to distinguish the imputed, etc., as the distinctions of form. Similarly, feeling, perception, etc., and the remaining parts such as realms, sources, etc., should be understood by analogy. The second part is a detailed explanation. Among the ten places mentioned above, first, mastering the aggregates: first explained through "initially," etc. What is the first of the ten places to be mastered—the aggregates? Accumulation