Tibetan
དེ་དག་གི་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཚོན་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་དུ་འདུ་བ་རྩ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་དང་དེ་གསུམ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། དེ་གསུམ་ལ་མི་རྟག་སོགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བདེན་པའི་དོན་ནམ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞག་པ་དང་། དེ་གསུམ་ལ་ཀུན་བྱང་གི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་ཡི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། དེ་གསུམ་ལ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། དེ་གསུམ་ལ་གྲགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། དེ་གསུམ་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡུལ་ཡིན་མིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། དེ་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་ཆོས་ལྔ་བསྡུས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། དེ་གསུམ་ལས་འཇུག་སོགས་བདུན་དབྱེ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། དེ་གསུམ་ལ་མཁས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ལས་བརྩམས་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱའོ། །མཁས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ལ་ནང་གི་བྱེ་བྲག་རྣམ་ པ་བཅུ་ཡོད་ལ། དེ་ནི་སྤང་བྱ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་བཅུའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། མཚོན་བྱ་རྩ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། །དེ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་དང་། དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་རྣམ་པ་བརྒྱད་བསྟན་པ་གསུམ། །དང་པོ། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདི་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རྩ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་གསུམ་སྟེ། བྱིས་པ་འཁྲུལ་བའི་བློས་བདག་གཉིས་སུ་བཟུང་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་རྟག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ལ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ངོར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡོད་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལ་གཞན་དབང་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཀུན་བཏགས་འཁྲུལ་བ་སྐྱེ་བའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སྟོང་གི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའམ་གནས་ལུགས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དུ་
Chinese
由于对它们的道理进行了毫无颠倒的确定，因此就表示了真如。如何才能使一切法都汇集于根本的真如，即显示为自性三相，以及表示这三者的体性的真如。对于这三者，将无常等毫无颠倒的真理之义或体性的真如安立。对于这三者，将圆满菩提的果和因的真如进行分别安立。对于这三者，将粗大和微细的真如进行分别安立。对于这三者，将名言的真如进行分别安立。对于这三者，将清净不清净的对境的真如进行分别安立。在这三者之中，将五法汇集的真如进行分别安立。从这三者中，将入门等七种分类的真如进行分别安立。对于这三者，将智者的真如进行分别安立。因此，通过十种真如的方式，从自性三相开始，从而了知一切法。智者的真如具有十种内在差别，这成为了所断除的执著为我的十种不同方式的对治。第二，广说部分，包括：所表示的根本自性三相的真如，以及，对这三者的体性进行解说，以及，对它们的分类八种进行显示，这三部分。第一，通过自性三相等进行显示，由于要知道的一切法都包含在这三者之中，因此称为根本的真如。需要通过其余的真如来确定的也是它。那又是什么呢？即自性三相，也就是具有遍计所执、依他起和圆成实这三种名称。虽然孩童以错乱的心识执著二取，但以自己的体性而言，恒常不存在，也就是从未存在过的，称为遍计所执。虽然在遍计所执的面前，存在显现为能取和所取的二取，但如其所显现的那样，并非成立为二取的，这种识称为依他起，因为是遍计所执的错乱产生的根基。存在于二空之体性中，以及，能取和所取二者皆不存在的真如，即是圆成实或实相。因此，遍计所执的自性等分为三种
English
Because their principles are established without any inversion, they represent Suchness. How can all dharmas be gathered into the fundamental Suchness, which is shown as the three aspects of nature, and the Suchness of the characteristics that represent these three? For these three, the meaning of truth, such as impermanence, which is not inverted, or the Suchness of characteristics, is established. For these three, the Suchness of the result and cause of perfect enlightenment is separately established. For these three, the Suchness of gross and subtle is separately established. For these three, the Suchness of fame is separately established. For these three, the Suchness of whether or not they are objects of complete purity is separately established. Within these three, the Suchness of the five dharmas combined is separately established. From these three, the Suchness of the seven divisions, such as entry, is separately established. For these three, the Suchness of the wise is separately established. Therefore, through the ten aspects of Suchness, starting from the three aspects of nature, all dharmas should be known. This Suchness of the wise has ten internal distinctions, and it becomes the antidote to the ten different ways of clinging to self that should be abandoned. Second, the detailed explanation includes: the Suchness of the three fundamental aspects of nature that are represented, and the explanation of the characteristics of these three, and the display of the eight categories of their classifications, these three parts. First, it is shown through the three aspects of nature, etc. Because all the dharmas that are to be known are contained in these three, it is called the fundamental Suchness. It is also what needs to be determined by the remaining Suchness. What is it? It is the three aspects of nature, which are the three names called the completely imputed, the other-dependent, and the thoroughly established. Although children grasp at the two selves with a mistaken mind, they are always non-existent in their own nature, that is, they have never existed, and are called the completely imputed. Although in the face of complete imputation, there appear to be two graspers and grasped, the consciousness that is not established as two in the way it appears is called other-dependent, because it is the basis for the arising of the delusion of complete imputation. The Suchness that exists in the nature of emptiness of two, and in which there are no two graspers and grasped, is the thoroughly established or the reality. Therefore, the nature of the completely imputed, etc., is divided into three.
Tibetan
འདོད་དོ། །གཉིས་པ་འདི་ལ་ཆོས་དང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ངོ་ བོ་ཉིད་གསུམ་པོ་འདི་ལ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་ཅན་བློའི་འཛིན་སྟངས་དོན་མཐུན་གྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་དང་སྐུར་འདེབས་མེད་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞུགས་པའི་བློ་དེས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་དེ་ལྟར་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟར་གནས་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན། ཡུལ་ཅན་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་མཚོན་པར་བྱས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་བཏགས་གང་གི་རང་བཞིན་ཤེས་ན་ཆོས་དང་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་མེད་ཅེས་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དག་མི་འབྱུང་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །འདི་མཚན་ཉིད་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཀྱང་ཡུལ་མཚན་ཉིད་དངོས་ཀྱི་མིང་བཏགས་པ་ནི་ཡུལ་ཅན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་མཚོན་བྱ་འདི་ཡི་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་རྣམ་པར་བཞག་ཅིང་ཤེས་པར་བྱེད་ཀྱི་དེ་ལ་མ་ལྟོས་པར་མཚན་ཉིད་ཡན་གར་བ་ཉིད་དུ་ནམ་ཡང་གྲུབ་མི་སྲིད་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་དངོས་པོའི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལོགས་སུ་མེད་ཀྱི། ནང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཕར་བཞག་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པའི་དོན་ཟབ་མོ་མཚོན་པའི་སླད་དུ་དེ་སྐད་བཤད་དེ། བདག་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ངོར་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་ལྟར་ཤེས་པ་མཚན་ཉིད་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པར་འཇུག་པའི་བློ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དབང་གང་གི་རང་བཞིན་ཤེས་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་རྫས་སུ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་མེད་ཅེས་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དག་མི་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གོ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡོངས་གྲུབ་གང་གི་རང་བཞིན་ཤེས་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་མེད་པར་སྐུར་བ་འདེབས་པར་བྱེད་པའི་ལྟ་བ་དག་མི་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་པོ་འདི་ལ་གང་ཤེས་ན་ཞེས་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་དབབ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ལ་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་བློ་ངན་མི་འབྱུང་ལ། སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བའི་བློས་ཇི་ལྟར་བཅད་པའི་དོན་དེ་ཡུལ་དེ་དག་གི་རང་མཚན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ། བདེན་དོན་དུ་བཞག་པ། རྒྱུ་འབྲས་སུ་བཞག་པ། ཕྲ་རགས་སུ་བཞག་པ། གྲགས་པའི་དོན་བཞག་པ། ངག་ཡུལ
Chinese
意乐。第二，这以法等来指示，这三种自性各自的体相如何，应当通过有境识的如实符合的执持方式来了解。因为对于境的自性，不加增益和诽谤，如实进入的识如何执持，境的体相也必须如是安住。因此，有境的执持方式就成了表示境的体相的方式。那是什么呢？如果了解遍计所执的自性，就不会产生认为法和补特伽罗实有的增益，以及诽谤说名言中没有的见解，这样的就是遍计所执的真如体性。虽然这是体性的有境，但施设境体性之名，是因为依靠这个有境，才能辨别和了解所诠释的这种体性，如果不依赖它，体性本身就永远不可能成立，而且也不存在外境事物之法成立的体性，只是为了表示内心分别念假立的甚深意义，所以才这样说。在二取不成立的情况下，仅仅在遍计所执的层面存在，那就是它的体性，而如此了解就是不颠倒地进入该体性的智慧。同样，如果了解依他的自性，就不会产生认为能取所取二者实有且是他体的增益，以及诽谤说名言中没有的见解，那就是它的体性。理解方式应当如前所述。如果了解圆成实的自性，就不会产生认为能取所取二者存在的增益，以及诽谤空性不存在的见解，那就是它的体性。因此，对于这三种自性，如果如实地确定“如果了解什么”的体性，就不会产生增益和诽谤的邪念，并且应当了解，没有增益和诽谤的智慧如何决定的意义，就是这些境的自相。第三，分为：安立为真实义，安立为因果，安立为粗细，安立为名声之义，言语境。
English
Aspiration. Secondly, this is indicated by dharma, etc. How are the characteristics of these three natures individually? They should be understood through the way the cognizing consciousness apprehends them in accordance with reality. Because, with regard to the nature of an object, without adding or detracting, the way the consciousness that enters into it as it is apprehends it, the characteristic of the object must also abide in that way. Therefore, the way the cognizing consciousness apprehends it is what expresses and indicates the characteristic of the object. What is that? If one understands the nature of the completely imputed, one will not have the superimposition that phenomena and persons exist substantially, nor the view that denies their existence in name, and that is said to be the characteristic of the suchness of the completely imputed. Although this is the cognizer of that characteristic, the name of the object's characteristic is given because it is based on this cognizer that one distinguishes and understands that the characteristic of this object is such and such. Without relying on it, the characteristic itself can never be established, and there is no separate characteristic that is established as a property of external objects. It is said in order to express the profound meaning that it is only posited by internal conceptualization. Without the establishment of the two graspers, it exists only in the aspect of complete imputation, and that is its characteristic. And understanding it in that way is the wisdom that enters into that characteristic without error. Similarly, if one understands the nature of the dependent, one will not have the superimposition that the two, grasper and grasped, exist substantially and are different, nor the view that denies their existence in name, and that is its characteristic. The understanding should be as explained before. If one understands the nature of the thoroughly established, one will not have the superimposition that the two, grasper and grasped, exist, nor the view that denies emptiness, and that is its characteristic. Therefore, with regard to these three natures, if one ascertains the characteristic of "if one understands what" as it is, one will not have the evil thought of adding or detracting, and one should understand that the meaning determined by the wisdom free from adding or detracting is the own-characteristic of those objects. Third, divided into: establishing as the true meaning, establishing as cause and effect, establishing as coarse and subtle, establishing as the meaning of fame, the object of speech.