Tibetan
བར་དུའོ་ཟེར་བ་ནི་མིན་ཏེ་འདི་དེ་ཁོ་ནའི་ཚུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་མི་སྲིད་པས་སོ། །འཇོག་པ་ནི་ནོར་བུའི་ཐག་པ་བཞིན་དུ་སྣའི་རྩེ་མོ་ནས་རྐང་མཐིལ་གྱི་བར་དུ་གནས་པར་ལྟ་ཞིང་ལུས་ལ་ཕན་འདོགས་པའམ་གནོད་པའམ་གྲང་བའམ་དྲོ་བ་དག་ཅེས་རྟོག་པའོ། །ཉེ་བར་རྟོག་པ་ནི་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་འདི་རླུང་འབའ་ཞིག་ནི་མིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་གཟུགས་རྫས་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ཆོས་དང་བཅས་ ན་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཉེ་བར་རྟོག་པའོ། །བསྒྱུར་བ་ནི། རླུང་ལ་དམིགས་པའི་བློ་བསྒྱུར་ནས་དྲོ་བ་ནས་ཆོས་མཆོག་གི་བར་དུ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་དགེ་རྩ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། བསྒྱུར་བ་ནི་དྲན་ཉེ་ནས་རྡོར་ཏིང་གི་བར་དུ་ཡིན་ལ། ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་དང་། མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ་ཞེས་ཟེར། དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་བར། དབུགས་རྔུབ་དབུགས་འབྱུང་དྲན་པ་ནི། བགྲང་དང་རྗེས་འགྲོ་འཇོག་པ་དང་། །རྟོག་པ་དང་ནི་བསྒྱུར་བ་དང་། །ཡོངས་དག་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་སོ། །དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་ས་གང་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པས། སེམས་གང་ལས་ཏེ་གང་ལ་བརྟེན་པའི་ལུས་ས་གང་གི་ཡིན་པ་དེའི་ས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདོད་སེམས་ལ་བརྟེན་ན་འདོད་པའི་ས་པ་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནས་གསུམ་པའི་བར་གང་ལ་བརྟེན་ན་དེའི་ས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལུས་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་སྦུབས་དང་བཅས་པ་དང་། སེམས་དང་བཅས་པ་ལ་བརྟེན་པས་ནུར་ནུར་པོ་སོགས་དང་། སེམས་མེད་དང་གཟུགས་མེད་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལས་ལྡང་བ་ན་རླུང་འཇུག་པ་ཁོ་ན་དང་། འཆི་བ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ན་རླུང་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མི་སྡུག་པ་དང་འབྱུང་རྔུབ་ནི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་གཏོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་མ་བསྡུས་ པ་ནི་མིན་ནོ། །ཚོར་བའི་རྟེན་དུ་མ་ཟིན་པའོ། །བྱུང་བ་གསུམ་ལས། སྐལ་མཉམ་གྱིས་བསྐྱེད་པས་རྒྱུ་མཐུན་ལས་བྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཆད་ནས་མཚམས་སྦྱོར་བས་དང་། ལུས་རྒྱས་པ་ན་རླུང་འགྲིབ་པས་རྒྱས་བྱུང་དང་རྣམ་སྨིན་མིན་པས་སོ། །རླུང་དེ་གཉིས་ཀྱང་རང་ས་དང་གོང་སའི་ཡིད་ཀྱིས་རྟོགས་ཀྱི། འོག་མ་ཡི་ཡིད་ཀྱིས་ནི་རླུང་འབྱུང་རྔུབ་དེ་གཉིས་མ
Chinese
所谓“之间”并非指此，而是指心中忆念其唯一之相。这是不可能的。安住，如同珍宝之线，观想其从鼻尖至足底安住，并思索其对身体的利益、损害、寒冷或温暖等。近取，呼吸并非仅仅是风，而是由地、水、火、风四种元素及其所生之色、声、香、味四种物质的八种自性所组成。依此，与心、心所之法一同，即是五蕴。这是近取。转变，将专注风的心转变，从温暖直至胜法的更高层次，将善根如实地结合起来。完全清净，是进入见道和修道。有些人说，转变是从忆念到金刚定的过程，而完全清净是了知灭尽不生，以及无学之正见。因此，在注释中说：忆念呼吸，有计数和随行，安住和思索，转变和完全清净，共有六种相。那么，呼吸从何处产生呢？因为它是身体的一部分，所以心从何处产生，即应知身体所依赖的处所是何处。如果依赖于欲界之心，则知是欲界之所；如果依赖于初禅至三禅，则知是其所。此外，身体和心识具有特殊性，依赖于具有空隙和心识的事物，如蠕动之物等；而对于无心识和无色之物则不然。从生和第四禅中出定时，只有风进入；死亡和入第四禅定时，只有风呼出。不净和呼吸属于有情之列，但并非由相续所摄持。并非作为感受的所依。在三种生起中，由等分所生，仅仅是从因相同而生起，因为断灭后连接，以及身体增长时风减少，是增长所生，而非异熟。这两种风也是由自身和更高层次的意所了知，而较低层次的意则不能了知这两种呼吸。
English
The so-called "between" does not refer to this, but rather to remembering its unique aspect in the mind. This is impossible. Abiding is like a thread of jewels, visualizing it as abiding from the tip of the nose to the soles of the feet, and contemplating its benefits, harms, coldness, or warmth to the body. Approaching is that breathing is not merely wind, but is composed of the eight natures of the four elements of earth, water, fire, and wind, and the four derived substances of color, sound, smell, and taste. Based on this, together with the mind and mental factors, it is the five aggregates. This is approaching. Transforming is to transform the mind focused on the wind, from warmth to the higher levels of the supreme Dharma, and to truly combine the roots of virtue. Completely purifying is entering the path of seeing and the path of cultivation. Some say that transforming is the process from mindfulness to Vajra Samadhi, and completely purifying is knowing the cessation of arising and the unconditioned right view. Therefore, in the commentary it says: Mindfulness of breathing has counting and following, abiding and contemplating, transforming and completely purifying, with six aspects in total. Then, from where does breathing arise? Since it is a part of the body, from where does the mind arise, that is, one should know where the body depends on. If it depends on the desire realm mind, then know it is the place of the desire realm; if it depends on the first to third dhyanas, then know it is its place. Furthermore, the body and mind have particularities, depending on things with cavities and minds, such as wriggling things, etc.; but not for mindless and formless things. When arising from birth and the fourth dhyana, only wind enters; when dying and entering the fourth dhyana, only wind exits. The impure and breathing belong to the category of sentient beings, but are not included by the continuum. It is not taken as the basis of feeling. Among the three arising, arising from equal share is only arising from the same cause, because it connects after cessation, and when the body grows, the wind decreases, it is arising from growth, not from maturation. These two winds are also known by the mind of oneself and the higher level, but the mind of the lower level cannot know these two breaths.
Tibetan
་རྟོགས་སོ་ཞེས་གོང་མའི་ལུས་ལ་འོག་མའི་སེམས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ན། འདོད་ནས་བསམ་གཏན་བཞིའི་བར་དུ་ས་གོང་མ་ཐོབ་པའི་ལུས་ལ་འོག་མ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲུལ་སེམས་དང་། སྤྱོད་ལམ་པའི་སེམས་གཉིས་འབྱུང་བར་འདོད་དེ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་མི་རྟོགས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་མི་རྟོགས་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་བརྟེན་པ་ལྷག་མཐོང་ལ། ཚོགས་ལམ། སྦྱོར་ལམ། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་བཤད་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ་མཚམས་སྦྱར་བའི་ཚུལ་གྱིས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལྟར་རྟེན་ཞི་གནས་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ཡིས་ལྷག་མཐོང་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། དབྱེ་བ། ངོ་བོ། གོ་རིམ། དགོས་པ། དངོས་གཞི་བསྒོམ་ཚུལ་ལྔ། དང་པོ་ཅི་ལྟར་ན། ལུས་དང་ཚོར་བ་དང་སེམས་དང་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་གནས་པ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་སོ། །དེ་ལ་གཟུགས་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་རང་མཚན་ དང་། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག །སྡུག་བསྔལ། སྟོང་། བདག་མེད་ནི་བཞི་ཀའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་སྤྱི་མཚན་དུ་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ལུས་སོགས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་གནས་ཚུལ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེའི་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་དྲན་ཉེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལ་དབྱེ་ན་རང་བཞིན་དྲན་ཉེ། འབྲེལ་བ་དྲན་ཉེ། དམིགས་པའི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གསུམ་ལས། དང་པོའི་ངོ་བོ་ནི། ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཐོས་སོགས་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པ་ཙམ་ནི་མིན་ནོ། །ཤེས་རབ་འདིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་བཏགས་པར་སློབ་དཔོན་འཆད་དོ། །དེ་ལ་ནང་གི་ལུས་དང་། ཕྱིའི་ལུས་དང་། ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རིམ་པར། རང་ལུས་དང་། ཕྱི་སྣོད་དང་། གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་སོ། །ཕྱིའི་ཚོར་བ་སོགས་ནི་ཕྱི་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལུས་ལ་རྗེས་སུ་བལྟ་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་དང་། གནས་པ་ནི་ཞི་གནས་སོ། །ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ལ་བཤད་ཚུལ་གཞན་ཡང་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ། དྲན་ཉེ་གཞན་གཉིས་ནི། ཤེས་རབ་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་འབྲེལ་བ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང་། སྔ་མ་གཉིས་པོ་དེའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་ལུས་སོགས་བཞི་ལའང་དམིགས་པ་
Chinese
领悟了，那么上位者的身体里如何产生下位者的心呢？如果想要从欲界到四禅，在获得上位者的身体后，想要产生下位者的欲望等化现的心，以及行为的心这二者，认为这二者不能领悟。说这二者不能领悟，那么对于有烦恼者来说，还用说什么呢？第二，依靠的胜观，有资粮道、加行道、现证真谛之道三种。第一种，以连接的方式简略地指示，以及详细地解释这两种。第一，像这样，依靠止观成就后，为了生起胜观，应当修习四念住。第二，有分类、本体、次第、必要、实际修习方式五种。第一，怎么样呢？因为对身体、感受、心和法各自的自相和共相两种进行完全的观察。其中，色是可变的等等是自相，一切有为法无常、痛苦、空、无我，是四者的体性，所以说是共相。因此，以分别身体等的世俗和胜义谛的状况的智慧，对它的意义一心专注地安住。第二，有真实和顺带产生的三个念住的分类的解释两种。第一，其中分类有自性念住、关联念住、所缘念住三种。第一种的本体是智慧，而且也是从听闻等修习中产生的，不是仅仅由生而获得的。因为这个智慧使念住靠近，所以导师解释说将果安立在因上。其中，内在的身体、外在的身体、内外在的身体，经中说观察身体的次第是：自己的身体、外在的器物、其他相续的身体。外在的感受等是缘于外在等的感受等。观察身体是胜观，安住是止观。对于内外在的身体还有其他的解释方法。第二，其他的两个念住是：与那个智慧相应的心和心所是关联念住，前两个的所缘境是身体等四者也作为所缘
English
Having realized, how does the mind of the lower realm arise in the body of the higher realm? If one wants to generate the mind of desire, such as the desire of the lower realm, and the mind of conduct between the desire realm and the four dhyanas after obtaining the body of the higher realm, it is believed that these two cannot be realized. It is said that if these two cannot be realized, then what need be said for those with afflictions? Second, the dependent vipassanā has three paths: the path of accumulation, the path of preparation, and the path of directly realizing the truth. The first has two parts: a brief indication in the manner of connection, and a detailed explanation of it. First, in this way, after the dependent śamatha is accomplished, the four applications of mindfulness should be cultivated for the purpose of generating vipassanā. Second, there are five aspects: classification, essence, order, necessity, and actual practice. First, how is it? Because of the complete examination of the two characteristics of self and generality in body, feeling, mind, and dharma. Among them, form being changeable, etc., is the self-characteristic, and all conditioned phenomena are impermanent, suffering, empty, and selfless, which are the nature of all four, so it is said to be the general characteristic. Therefore, with the wisdom that distinguishes the conventional and ultimate reality of the body, etc., one dwells single-pointedly on its meaning. Second, there are two explanations of the classification of the three mindfulnesses that are real and incidental. First, the classification includes self-nature mindfulness, relational mindfulness, and object mindfulness. The essence of the first is wisdom, and it arises from practice such as hearing, not just from birth. Because this wisdom brings mindfulness closer, the teacher explains that the result is established on the cause. Among them, the inner body, the outer body, and the inner and outer body, the order of observing the body mentioned in the sutra is: one's own body, the outer vessel, and the body of other continuums. Outer feelings, etc., are feelings, etc., that are focused on the outer, etc. Observing the body is vipassanā, and dwelling is śamatha. There are other explanations for the inner and outer body. Second, the other two mindfulnesses are: the mind and mental factors that are in accordance with that wisdom are relational mindfulness, and the objects of the previous two are also the objects of the four bodies, etc.