Tibetan
བྱེ་ན་ཞུགས་གནས་གཉིས། ཞུགས་པ་ལམ་གྱིས་དབྱེ་ན་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ལ་གནས་པས་བཅོ་ལྔའོ། །དེ་རེ་རེ་ལའང་ཆགས་བྲལ་གྱིས་དྲུག་སྟེ། སྒོམ་སྤོང་མ་སྤང་བ་ནས་ལྔ་པ་སྤོང་བའི་བར་རོ། །དེ་རེ་རེའང་གཉིས་གཉིས་ཏེ། དད་འབྲང་ལ་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནས་རྟོགས་སྐལ་ཅན་བར་ལྔ་དང་། དེ་རེ་རེའང་དབང་པོས་གསུམ་དང་། དེ་རེ་རེའང་རྟེན་གྱིས་དགུ་དགུ་སྟེ་གླིང་གསུམ་དང་ལྷ་དྲུག་གོ །དེ་ལྟར་བསྡོམས་པས་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའོ། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྗེས་འབྲང་ལ་རིགས་བྱེད་མེད་པས་ཉིས་སྟོང་བཞི་བརྒྱ་སུམ་ཅུའོ། །འབྲས་གནས་ལ་དད་མོས་ནི་གཞན་དད་འབྲང་དང་འདྲ་ལ། ལམ་གྱིས་དབྱེ་བ་མེད་དེ། བརྒྱད་བརྒྱ་དང་བཅུ། མཐོང་ཐོབ་ནི་གཞན་ཆོས་རྗེས་འབྲངས་དང་འདྲ་ལ། ལམ་དབྱེ་མེད་པས་བརྒྱ་རེ་གཉིས་སོ། །ཆགས་བྲལ་སྔོན་འགྲོའི་ཕྱིར་འོང་ལ་ཞུགས་གནས་གཉིས། དང་པོ། དད་འབྲངས་གཞན་རྒྱུན་ཞུགས་དང་འདྲ་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱིས་གསུམ་སྟེ་བཞི་སྟོང་བརྒྱད་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ། ཆགས་བྲལ་སྔོན་འགྲོ་དད་རྗེས་འབྲངས་ལ་འབུམ་ཉི་ཁྲི་དགུ་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའོ། །དེ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་འབྲས་གནས་ལ་སྤྱི་དང་། འབྲས་གནས་ཙམ་དང་། གོང་མ་ལ་ཞུགས་པ་ཁྱད་པར་བ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས། དང་པོ། དད་ཆོས་རྗེས་འབྲངས་ གང་ཞིག་འབྲས་བུ་དང་པོ་གསུམ་གང་ལ་ཞུགས་པ་མཐོང་ལམ་ལ་གནས་པ་དེ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཡི་ཚེ་དབང་པོ་རྣོ༷་རྟུལ་དག་ཞུགས་པ་དང་། དད་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་མིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཐོབ་ཟིན་པས་དད་པས་མོས་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ། ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་ལྔ་པའི་བར་དུ་སྤངས་ཀྱང་སེམས་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱའི། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་མི་བྱ་སྙམ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཙམ་པོ་ཐོབ་ཀྱང་། སེམས་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་གནས་པ་དེས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཕྱིར་འོང་གི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོབ་པ་མེད་པས་དེ་ཡི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་གནས་དེ་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་བརྩོན་པ་ནི། ཕྱིར་འོང་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །གཞན་དག་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལ་གནས་ཀྱང་གོང་མའི་ཆེད་དུ་ལམ་ལ་མི་བརྩོན་པ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ལ་རང་འབྲས་ཐོབ་པ་ཙམ་མོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྒོམ་སྤང་སྤོང་ན་བྱིས་པ་སླར་མི་ལྡོག་པའམ་འཕགས
Chinese
细分来说，有入和住两种。若以道来区分入，则见道有十五个刹那，因此有十五种。这每一个又以离贪分为六种，即从修断未断到断第五者之间。这每一个又分为两种，即信行中从种姓差别衰退的法性者到具证分者之间有五种。这每一个又以根分为三种。这每一个又以所依分为九种，即三洲和六欲天。这样总计有二万七千七百五十种。同样，法随行没有种姓差别，因此有二千四百三十种。果位住中，信解与其他的信行相同，但没有道的区分，因此有八百一十种。见得与其他的法随行相同，但没有道的区分，因此有一百一十二种。为了离贪的前行，有一来中的入和住两种。第一，信行与其他的预流相同，但以离贪分为三种，即四千八百六十种。离贪前行的信随行有十二万九千六百种。等等。第二，果位住有共同的和果位住本身，以及入于上位的特殊者两种差别。第一，信法随行，无论入于最初三个果位中的哪一个，安住于见道，那么，在第十六个刹那，就会安住于预流等果位，那时，利根和钝根都会进入。不是信法的随行，因为已经获得了果位，所以称为信解和见得。第二，又为何即使断除了欲界的五种修断，在第十六个心识中也只称为入流，而不称为一来入呢？因为即使仅仅获得了入流的果位，安住于第十六个心识，也没有获得特殊的果位，即一来果的道，因此，为了获得入流的果位，不努力获得特殊的道，所以说不是入一来果。其他也是，即使安住于果位，也不为了上位而努力修道，不是入，只是获得了自己的果位而已。如果以世间道断除修断，那么凡夫就不会退转，或者成为圣
English
In detail, there are two types: entering and abiding. If entering is distinguished by the path, then the path of seeing has fifteen moments, hence there are fifteen types. Each of these is further divided into six types by detachment from desire, i.e., from the non-abandonment of cultivation-abandonment to the abandonment of the fifth. Each of these is further divided into two types, i.e., in faith-followers, there are five types from those whose nature is the decline of lineage distinctions to those who have a share of realization. Each of these is further divided into three types by faculties. Each of these is further divided into nine types by support, i.e., the three continents and the six desire heavens. Thus, the total is twenty-seven thousand seven hundred and fifty. Similarly, Dharma-followers do not have lineage distinctions, so there are two thousand four hundred and thirty. In the abiding in the fruit, faith is the same as other faith-followers, but there is no distinction of paths, so there are eight hundred and ten. The seen-attainment is the same as other Dharma-followers, but there is no distinction of paths, so there are one hundred and twelve. For the going forth for detachment from desire, there are two types of entering and abiding in the once-returner. First, faith-followers are the same as other stream-enterers, but are divided into three types by detachment from desire, i.e., four thousand eight hundred and sixty. The faith-followers of the going forth for detachment from desire are one hundred and twenty-nine thousand six hundred. And so on. Second, the abiding in the fruit has two distinctions: the common and the abiding in the fruit itself, and the special one who has entered the higher. First, faith-Dharma-followers, whichever of the first three fruits they enter, abiding in the path of seeing, then in the sixteenth moment, they will abide in the fruit of stream-enterer, etc., and at that time, both sharp and dull faculties will enter. It is not a follower of faith-Dharma, because the fruit has already been obtained, so it is called faith-understanding and seen-attainment. Second, why is it that even if the five cultivations to be abandoned of the desire realm are abandoned, in the sixteenth consciousness it is only called stream-enterer, and not called once-returner? Because even if only the fruit of stream-enterer is obtained, abiding in the sixteenth consciousness, there is no attainment of the special fruit, i.e., the path of once-returner, therefore, in order to obtain the fruit of stream-enterer, not striving to obtain the special path, it is said not to be entering the once-returner. Others also, even if they abide in the fruit, do not strive on the path for the sake of the higher, it is not entering, but only obtaining their own fruit. If the cultivations to be abandoned are abandoned by the worldly path, then ordinary people will not regress, or become holy.
Tibetan
་པ་སླར་ལྡོག་གོ་ཟེར་ན། བྱེ་སྨྲས་འཕགས་པ་ལའང་ཉམས་པ་ཡོད་ན་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཟེར། འོན་ཀྱང་ཆགས་བྲལ་སྔོན་འགྲོ་ཉམས་མི་སྲིད་དེ་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་བརྟན་པར་བྱས་པས་སོ་ཟེར། མདོ་སྡེ་པ་སོགས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱ་མངོན་གྱུར་ཙམ་སྤང་ཡང་ས་བོན་ཉམས་སྨད་པ་ཙམ་ལས་རྩ་བ་ནས་མི་སྤོང་སྟེ། འདས་ལམ་གྱིས་དེ་སྤངས་ཤིང་ཆགས་བྲལ་སྔོན་འགྲོས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་སྒོམ་ སྤང་གི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་སྤོང་ལ། ས་བོན་ཡང་དེ་མ་ཐག་པར་སྐྱེ་བའི་འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཕན་ཆད་འདོད་པར་ལན་གཅིག་ལས་འོང་མི་སྲིད་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བརྗོད་དོ་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་མཐར་གྱིས་པ་ལ། རྒྱུ་མཚན་དང་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གཉིས། དང་པོ། འདོད་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་ས་དགུ་དང་། ས་དེ་དག་སོ་སོ་ན་སྤང་བྱ་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱང་དགུ་ཡོད་པས། བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་ཡོད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཉེན་པོ་ཡོན་ཏན་སྒོམ་ལམ་རྣམས་ཀྱང་དགུ་སྟེ། ཆུང་དང་། འབྲིང་དང་ཆེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ནང་གསེས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་ཐ་དད་པ་དགུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྤང་བྱ་ཆེ་རིམ་ནས་འགགས། གཉེན་པོ་ཆུང་རིམ་ནས་སྐྱེ་སྟེ་གོས་འཁྲུད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། རྒྱུན་ཞུགས། ཕྱིར་འོང་། ཕྱིར་མི་འོང་། དགྲ་བཅོམ་བཞི། དང་པོ་ལ། སྲིད་པ་ལན་བདུན་པ་པ། རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ། འདི་ལ་གཉིས་ཕྱེ་བའི་བཞི། མཆན། འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་བ་གཞན་དང་གསུམ། དང་པོ། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གང་ཞིག་སྔར་བསྒོམས་པས་སྤང་བྱ་གཅིག་ཀྱང་མ་ཟད་སྟེ་མ་སྤང་བ་ཡིན་ནའང་དེ་རེ་ལྟར་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཞེས་ཅི་ཐོགས་ནའང་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པ་ལས་མི་འབྱུང་ངོ་། །མདོ་འགའ་ཞིག་ལས་པོ་ཟོས་ན་ལན་བདུན་པ་དང་། མཆོག་ཏུ་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་ཞེས་བཤད། བྱེ་སྨྲས་ལྷའི་སྲིད་པ་བདུན། མིའི་སྲིད་པ་བདུན། དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་སྲིད་བདུན་བདུན་ཏེ་ཉེར་བརྒྱད་ལེན་ཀྱང་། བདུན་ཚན་དུ་ཆོས་མཐུན་པས་ སྲིད་པ་བདུན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཤིང་ལོ་མ་བདུན་པ་བཞིན་ནོ་ཟེར། མདོ་སྡེ་པས་ཁམས་མང་པོའི་མདོ་ལས་སྲིད་པ་བརྒྱད་གྲུབ་པའི་གནས་མེད་པར་གསུངས་པས་གནོད་ཟེར། བྱེ་སྨྲས་དེ་རིས་མཐུན་གཅིག་ཏུ་མི་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཟེར། དེ་ཡང་སྲིད་པ་བདུན་པ་འདོད་པའི་སྲིད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཟེར། བདུན་ཁོ་ན་སྟེ་སྦྲུལ་གོམ་པ་བདུན་པས་ཟིན་པ་བཞིན་ཟེར། དེ་ཕྱི་མར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་མེད་ན་ཁྱིམ་
Chinese
如果说会退转，毗婆沙师说，圣者也有退转，何况世间人呢？然而，断贪欲的前行是不可能退转的，因为是用两种道稳固的缘故。经部师等说，世间道仅仅断除现行所断，只是损减了种子，并没有从根本上断除。超越道断除了它，断贪欲的前行是，世间道的修 断的烦恼现行断除，种子也立即被生起的超越的修道断除，因此从那以后，欲界不可能来一次以上，为了不复来，所以那样说。二是渐次者，有因和有因者两种人。第一，从欲界到有顶之间的九地，每个地都有九种应断的过失，所以有八十一种。同样，对治功德修道也有九种，小、中、大等的内部又分为小之小等九种差别，因此应断从大到小逐渐断除，对治从小到大逐渐生起，就像洗衣服一样。第二，有预流果、一来果、不来果、阿罗汉四种。第一，有七有者、家家者。这有分为二的四种。注释：果位有差别者和其他三种。第一，安住于预流果的，无论之前修习是否断尽了一个应断，即使没有断，也最多不会超过七有。有些经中说，如果享用（受用），就是七有，如果极度享用，也是七有。毗婆沙师说，天界七有，人界七有，这两者之间有七个七有，共二十八有，但因为七个一组在法上相同， 所以称为七有者，就像七片叶子的树一样。经部师说，《杂阿含经》中说没有成就八有的地方，所以有妨害。毗婆沙师说，这是就不同类不生于一处而说的。这也是就想要七有者的欲有而说的。仅仅是七有，就像蛇被七步所困一样。如果那以后没有佛的教法，
English
If it is said that it will regress, the Vaibhashika masters say that even the noble ones regress, what need is there to mention worldly people? However, the preliminary practice of detachment from desire is impossible to regress, because it is stabilized by two paths. The Sutra masters and others say that the worldly path only eliminates manifest afflictions that should be abandoned, and only diminishes the seeds, without eliminating them from the root. The transcendental path eliminates them, and the preliminary practice of detachment from desire is that the worldly path's meditation eliminates the manifest afflictions that should be abandoned. The seeds are also immediately eliminated by the transcendental meditative path that arises, so from then on, it is impossible to come to the desire realm more than once, and it is said that way because it does not return. The second is the gradual one, with two kinds of people: those with causes and those with effects. First, the nine grounds from the desire realm to the peak of existence, and each of those grounds has nine faults that should be abandoned, so there are eighty-one. Similarly, the antidotal qualities of the meditative path are also nine: small, medium, and large, and within them there are nine distinctions such as small of small, so the afflictions to be abandoned are gradually eliminated from large to small, and the antidotes gradually arise from small to large, like washing clothes. Second, there are four: Stream-enterer, Once-returner, Non-returner, and Arhat. First, there are the Seven-times-born and the Family-to-family. This has four divisions of two. Note: Those with different fruit positions and three others. First, those who abide in the fruit of Stream-entry, even if they have not exhausted a single affliction to be abandoned by previous practice, even if they have not abandoned it, will not exceed seven existences. Some sutras say that if one enjoys (uses), it is seven existences, and if one enjoys extremely, it is also seven existences. The Vaibhashika masters say that there are seven existences in the realm of gods, seven existences in the realm of humans, and seven times seven existences between the two, totaling twenty-eight existences, but because the seven groups are the same in Dharma, so it is called the Seven-times-born, like a tree with seven leaves. The Sutra masters say that the Samyukta Agama Sutra says that there is no place to achieve eight existences, so it is harmful. The Vaibhashika masters say that this is said in terms of not being born in the same category in one place. This is also said in terms of the desire realm of those who desire seven existences. It is only seven existences, like a snake trapped by seven steps. If there is no Buddha's teaching after that,