Tibetan
ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ཚན་བཞག་ལ། དེ་དག་ཁོ་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཕྱིར་དང་། ངེས་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲོ༷་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་ཚང་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཞག་གི་ལྟ་བ་གསུམ་ལས་ཕྲ་རྒྱས་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་བཤད་དེ། དེ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་མ་ཚང་བས་ཏེ། འདི་ལྟར་མཐར་འཛིན་ཕྱེད་ནི་ཆད་ལྟ་སྐུར་འདེབས་ཡིན་པས་སྒྲོ་འདོགས་མེད་ལ། ཚུལ་བརྟུལ་ལ་ཅུང་ཟད་འདག་པ་སྲིད་པ་ལ་བཟུང་བའང་ཡོད་པས་མཐའ་གཅིག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མིན་པ་དང་། ཉོན་མོངས་གཞན་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པ་མ་ཚང་བས་སོ། །ཕྱིན་ལོག་བཞི་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་བཞི་དང་། འདུ་ཤེས་བཞི་ནི་གྲོགས་དེའི་དབང་གིས་སོ། །འོ་ན་ཚོར་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སོགས་ཀྱང་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་མ་གྲགས་པས་སོ་ཟེར་ཀྱང་གཙོ་ཆེ་བས་སམ་ སྙམ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ཐམས་ཅད་བྱེ་སྨྲས་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་དང་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་པས་མཐོང་སྤང་ཁོ་ནར་འདོད་ལ། གཞན་དག་རྒྱུན་ཞུགས་རྣམས་ལའང་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བར་གསུངས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གང་ཡང་མེད་ན་དེ་སྐྱེ་མི་རིགས་པས་སྒོམ་སྤང་ཡང་ཡོད་ཟེར། བྱེ་སྨྲས་འཕགས་པ་ཆགས་སྐྱེ་ནི་འགལ་མེ་ལ་འཁོར་ལོ་ལྟར་ཡུད་ཙམ་འཁྲུལ་གྱི་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མིན་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ང་རྒྱལ་ལ་དབྱེ་བ་དང་། དེ་གང་གིས་སྤང་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། ལྟ་བ་ལ་དབྱེ་བར་མ་ཟད་ང་རྒྱལ་ལའང་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་བདུན་ཡོད་དེ། ཆུང་ངུ་བས་བདག་ཁྱད་འཕགས་སྙམ་པའམ་མཉམ་པ་དང་མཉམ་མོ་སྙམ་པ་སེམས་ཁེངས་པའི་ང་རྒྱལ། མཉམ་པ་བས་བདག་འཕགས་མཆོག་དང་མཉམ་སྙམ་པ་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ། ཁྱད་འཕགས་བས་ཀྱང་བདག་འཕགས་སྙམ་པ་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ། ཉེར་ལེན་ཕུང་ལྔ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་སེམས་ཁེངས་པ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་པའི་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མ་ཐོབ་པ་ལ་ཐོབ་པར་རློམས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ། ཆེས་ཁྱད་འཕགས་པས་བདག་ཅུང་ཞིག་གིས་དམན་ནོ་སྙམ་པའི་སེམས་ཁེངས་པ་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ། གསོད་ལ་དཔའ་སོགས་ཡོན་ཏན་མིན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་རློམས་པས་སེམས་ཁེངས་པ་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཡང་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་ལས། གཞན་ལྟོས་བདག་ལ་སྒྲུབ་པར་རློམས་པ་ནི་དམན་པ་ལ་དམིགས་ནས་ བདག་མཆོག་གོ །མཉམ་པ་ལ་བདག་དང་འདྲའོ། །མཆོག་ལས་བདག་དམན་ནོ། །བདག་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་ལ་སྒྲུབ་པར་རློམས་པ། མཆོག་ལ་དམིགས་
Chinese
将颠倒四种分类，之所以只将这些立为颠倒，是因为完全执着于所缘是颠倒的缘故，以及必须了知的缘故，还有圆满具足增益的三个理由的缘故。也就是说，对于具足三个理由而立为颠倒的，除了三种见以外，没有对其他细微之处宣说颠倒，因为这三者不完全具备。比如，执边见一半是断见和诽谤，所以没有增益；对于行为不如法稍微可以容忍的，也有执取的，所以不是完全颠倒；对于其他烦恼，不具备必须了知。四颠倒和相应的四种心，以及四种想，是由于助伴的势力。那么，为什么没有感觉颠倒等等呢？有人说是因为世间没有流传，但我想是因为主要的原因吧。所有这些颠倒，经部宗认为是与见解的自性及相应法相同，所以仅仅是见道所断。其他宗派说，对于入流者也会生起欲界的贪欲，如果没有颠倒，就不应该生起，所以也有修道所断。经部宗说，圣者生起贪欲，就像火轮一样，只是瞬间的错乱，那不是颠倒。第二，我慢的分类，以及说明以什么断除。第一，不仅见有分类，我慢也从所缘的角度有七种
English
The four inversions are categorized, and the reason why only these are established as inversions is because they are completely attached to the object of focus as inverted, and because they must be understood, and because they fully possess the three reasons for superimposition. That is, for those established as inversions with three reasons, apart from the three views, inversions are not taught for other subtle details, because these three are not fully possessed. For example, half of the extreme view is the view of annihilation and slander, so there is no superimposition; for those who are slightly tolerant of improper behavior, there is also attachment, so it is not completely inverted; for other afflictions, the necessity of understanding is not complete. The four inversions and the corresponding four minds, and the four perceptions, are due to the power of the companions. Then, why are there no feelings of inversion, etc.? Some say it is because they are not prevalent in the world, but I think it is because of the main reason. All these inversions, the Vaibhashikas consider them to be the same as the nature of views and corresponding factors, so they are only abandoned on the path of seeing. Other schools say that even for stream-enterers, desire for the desire realm arises, and if there were no inversions, it should not arise, so there are also those abandoned on the path of cultivation. The Vaibhashikas say that the arising of desire in noble ones is like a fire wheel, only a momentary confusion, that is not an inversion. Second, the classification of pride, and the explanation of what abandons it. First, not only are there classifications of views, but pride also has seven classifications from the perspective of the object of focus: Considering oneself superior to those who are smaller than oneself, or considering oneself equal to those who are equal to oneself, this is pride with conceit; considering oneself superior and equal to those who are equal to oneself, this is excessive pride; considering oneself superior even to those who are superior to oneself, this is pride above pride; generating pride in the aggregates of appropriation as self and self-belonging, this is pride that thinks "I am"; for the qualities of contaminated and uncontaminated that rely on meditation, claiming to have attained what has not been attained, this is super-pride; considering oneself slightly inferior to those who are extremely superior to oneself, this is slight pride with conceit; considering things that are not qualities, such as bravery in killing, as qualities and being conceited, this is perverse pride. Also, in the "Entering Wisdom" it says: Relying on others and claiming to be established, that is, focusing on the inferior and thinking oneself is superior. For those who are equal, thinking oneself is equal. Compared to the superior, thinking oneself is inferior. Relying on oneself and claiming to establish others. Focusing on the superior.
Tibetan
ནས་བདག་བས་མཆོག་ཡོད་དོ། །མཉམ་པ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་དང་མཉམ་པ་ཡོད་དོ། །དམན་པ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་བས་དམན་པ་ཡོད་དོ། །བདག་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་ལ་དགག་པར་རློམས་པ། མཉམ་པ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་པས་མཆོག་མེད་དོ། །དམན་པ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་དང་མཉམ་པ་མེད་དོ། །མཆོག་ལ་དམིགས་ནས་བདག་བས་དམན་པ་མེད་དོ། །ཞེས་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་དགུ་བཤད་པ་ནི། འདིར་བཤད་པའི་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་། ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ། ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དེ་གསུམ་པོར་འདུ་སྟེ་ཐོག་མར་ངའོ་སྙམ་དུ་བདག་ལྟ་འབྱུང་། དེ་ནས་ང་རྒྱལ་འབྱུང་བས་ན་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལྟར་ང་རྒྱལ་དགུའི་ནང་གི་གཉིས་པ་ལྔ་པ་བདུན་པ་གསུམ་ནི་ང་རྒྱལ་དུ་འདུ་ལ། གསུམ་པ་བཞི་པ་དགུ་པ་གསུམ་ནི་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དུ་འདུ་ཞིང་། དང་པོ་དང་དྲུག་པ་བརྒྱད་པ་རྣམས་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །བདག་བས་དམན་པ་མེད་དོ་སྙམ་པ་ཇི་ལྟར་ང་རྒྱལ་ཡིན་ཞེ་ན། མཆོག་གི་ཚོགས་པ་འདིའི་ནང་བདག་དམན་གྱི། བདག་ཀྱང་བཟང་པོ་ཞེས་ཁེངས་པ་སྟེ། ལྷ་གྲལ་དུ་མི་གཟུགས་བཟང་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་ཞར་བྱུང་གསུམ། དང་པོ་ ང་རྒྱལ་བདུན་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་བཏགས་མཐོང་ལམ་དང་། ལྷན་སྐྱེས་བསྒོམ་པས་ཟད་པར་བྱ་བའམ། ཡང་ན་བྱེ་སྨྲ་ལྟར་ན། མཐོང་སྤང་ལ་དམིགས་པ་མཐོང་སྤང་དང་། སྒོམ་སྤང་ལ་དམིགས་པ་སྒོམ་སྤང་ངོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་སྤང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། ཅི་འཕགས་རྣམས་སྒོམ་སྤང་མ་སྤང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྤྱོད་དམ་ཟེར་ན་མ་ངེས་ཏེ། དད་སོགས་ཟག་བཅས་དང་གཉིད་དང་མིག་དབང་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དབང་པོ་རྣམས་མ་སྤང་ཡང་སྤྱོད་ལ། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་གསོད་པ་དང་སོགས་པས་ལུས་ངག་གི་སྤང་བདུན་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཡིས་བསླང་བ་དེ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་སྤང་གི་ཆོས་གཟུགས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་སློང་བྱེད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྤངས་པས་སྐེད་པ་བཅད་པའི་མི་ལྡང་མི་ནུས་པ་བཞིན་མ་སྤངས་ཀྱང་མི་སྤྱོད་ལ་ཞེའོ། །འོ་ན་འཇིག་ལྟའང་དེར་ཐལ་ཟེར་ན། དེ་སྒོམ་སྤང་ལའང་དམིགས་མོད། དེ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བཞིན་འཇིག་པ་ལ་སྲེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་ལ་སྲེད་པའང་སྒོམ་སྤང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁམས་གསུམ་པའི་བདག་ཆད་ན་སྙམ་པའི་འཇིག་སྲེད་འཕགས་པ་ལ་མི་འབྱུང་སྟེ། ལོག་ལྟ་སྤངས་པས་སོ། །བདག་དབང་པོ་སོགས་སུ་སྐྱེས་ན་སྙམ་པ་སྐྱེ་བའི་སྲེད་པ་མེད་དེ་རྟག་བདག་སྤངས་པས་སོ།
Chinese
因此，我比别人更殊胜。对于平等者而言，我与他人平等。对于低劣者而言，我比他人低劣。自视甚高，妄图否定他人。对于平等者而言，我并不比他人殊胜。对于低劣者而言，我与他人并不平等。对于殊胜者而言，我并不比他人低劣。如是宣说了九种我慢之相。此处所说的依于见之我慢、过慢、慢过慢三种，最初生起“我是”之我见，之后生起我慢，故称为依于见之我慢。如是，九慢之中，第二、第五、第七三种属于我慢，第三、第四、第九三种属于慢过慢，第一、第六、第八属于过慢。“我并不比他人低劣”的想法，如何成为我慢呢？在殊胜的群体中，我并不低劣，我亦是优秀的，这是骄傲自满，如同天人之中相貌姣好之人。第二，分为总说、别说、顺带产生三种。第一，所有这七种我慢，都是由俱生道和后得道所断除，或者如分别说部所说，以见所断为对境的是见所断，以修所断为对境的是修所断。第二，分别解说修所断。什么是圣者们没有断除的修所断，他们会使用吗？不一定，信等有漏法和睡眠以及眼根等痛苦之根，虽然没有断除也会使用。而修所断是指杀生等身语的七种断法，由烦恼遍缚所引发的，因为修所断的法只以有色法为对境。这些就像因为舍弃了引发的见解，如同腰部被斩断的人一样，即使没有舍弃也不会使用。如果说，那么坏聚见也应成为修所断，这是不合理的。因为它也以修所断为对境，但并非只以它为对境。同样，对于坏灭的贪爱和对于出生的贪爱也是修所断。其中，认为三界之我的坏灭的坏灭贪，不会在圣者身上产生，因为已经舍弃了邪见。认为我会出生为根等，不会产生对于出生的贪爱，因为已经舍弃了常我。
English
Therefore, I am superior to others. With regard to equals, I am equal to others. With regard to inferiors, I am inferior to others. Being arrogant, presuming to negate others. With regard to equals, I am not superior to others. With regard to inferiors, I am not equal to others. With regard to superiors, I am not inferior to others. Thus, the nine aspects of pride are explained. The pride based on views, excessive pride, and excessive pride of pride explained here are grouped into three: first, the view of self arises with the thought "I am," and then pride arises, so it is called pride based on views. Thus, among the nine prides, the second, fifth, and seventh are grouped into pride, the third, fourth, and ninth are grouped into excessive pride of pride, and the first, sixth, and eighth are excessive pride. How is the thought "I am not inferior to others" pride? In this excellent group, I am not inferior, I am also excellent, this is complacency, like a person with a good appearance among the gods. Second, it is divided into general, specific, and incidental three. First, all those seven prides are exhausted by the path of seeing that is imputed and the path of cultivation that is innate, or according to the Vaibhashikas, what is aimed at by what is abandoned by seeing is abandoned by seeing, and what is aimed at by what is abandoned by cultivation is abandoned by cultivation. Second, specifically explaining what is abandoned by cultivation. If the noble ones use whatever is not abandoned by cultivation, it is not certain. Faith and other contaminated dharmas, sleep, and the painful faculties such as the eye faculty, although not abandoned, are used. What is to be abandoned by cultivation is killing and the seven abandonments of body and speech, which are aroused by the afflictions that are completely bound, because the dharma to be abandoned by cultivation only takes form as its object. These are like a person whose waist has been cut off because he has abandoned the views that arouse them, and even if they are not abandoned, they will not be used. If you say that the view of the perishable should also become what is to be abandoned by cultivation, that is not reasonable. Because it also takes what is to be abandoned by cultivation as its object, but it does not only take it as its object. Similarly, attachment to destruction and attachment to birth are also what is to be abandoned by cultivation. Among them, the attachment to destruction, which thinks of the destruction of the self of the three realms, does not arise in the noble ones, because they have abandoned wrong views. The attachment to birth, which thinks that I will be born as the root, etc., does not arise, because they have abandoned the permanent self.