Tibetan
ཐོབ་པར་བསྔོས་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཚོགས་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་རྒྱན་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལུས་སམ་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོར་ཡང་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་དེ་བཞི་ལ་མོས་སྤྱོད་དང་། མཐོང་ལམ་ལ་སོགས་ལམ་གསུམ་མམ། མོས་སྤྱོད། མ་དག །དག་པ། མཐར་ལམ་བཞིར་ཡང་གསུངས་ལ། སྔ་མ་བདུན་ནི་རིམ་པས་ལེ་ལོ་དང་། འདི་ཕྱིར་དབུལ་འཇིགས་དང་། ཕྱུག་པོ་འདོད་པ་དང་། འདས་ལ་ལྟ་བ་དང་། མ་འོངས་ལ་དགའ་བ་དང་། སྦྱིན་གནས་བརྙས་པ་དང་། མཐོ་རིས་དང་། གྲགས་པ་འདོད་པས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་དམན་པར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ནི། འཕགས་པ་མིན་ཡང་རང་གི་ཕ་མ་དང་། ནད་པ་དང་ནི་ཆོས་སྨྲ་བ་དང་། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའམ། སྐྱེ་བ་ཐ་མའམ་མཐའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱ་བ་དོན་གྲུབ་ལྟ་བུ་ལ། སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་བསོད་ནམས་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཞར་བྱུང་ལ། ལས་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར། བྱས་ལ་བསགས་མ་བསགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས། དང་པོ་ལས་ལམ་གྱི་མཇུག་ལ་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པས་ཆེ་བ་དང་། ཞིང་གིས་ཆེ་བ་དང་། གཞི་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་ལ་སྲོག་གཅོད། ངག་ལས་ལ་རྫུན། ཡིད་ལས་ལ་ལོག་ལྟ་ཆེ་བ་ལྟ་བུ་དང་ནི། སྦྱོར་བས་ཆེ་བ་ལུས་ངག་གིས་དངོས་སུ་དང་དགའ་བཞིན་སོགས་དང་། རྫོགས་པའམ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་པ་དང་ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་ཆེ་བ་སྟེ། མཇུག་སོགས་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཆུང་དང་ཆེ་བ་ལས་ལས་ཀྱང་ཆུང་དང་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ་དྲུག་ཀ་ཚང་ན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའོ། །གཉིས་པ། ཡང་མདོ་ལས། བྱས་ལ་བསགས་པའི་ལས་དང་། བྱས་ལ་བསགས་པ་མ་ཡིན་པ་གསུངས་པ་ལ་དེ་ནི་བློ་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བ་དང་། བབ་འཆོལ་མིན་པར་འདི་ངེས་པར་བྱའོ་སྙམ་ དུ་ཆེད་དུ་བསམ་བཞིན་བྱས་པ་་དང་། ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དང་། བྱས་པ་ལ་ཕྱིས་མི་འགྱོ༷ད་པ་དང་། ལོག་ལྟ་དང་འཆག་པ་སོགས་ལས་དེ་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མེད་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་སོགས་སྦྱོར་མཇུག་འཁོར་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་བར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དྲུག་ལས་ནི། བསགས་པའི་ལས་ཤེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ལས་གཞན་ནི་བྱས་ལ་བསགས་པ་མིན་པའི་ལས་སུ་བལྟའོ། །དེ་བཞིན་བསགས་ལ་མ་བྱས་པ་དང་། གཉིས་ཀ་མིན་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གོང་ལས་ལྡོག་པ་དྲུག་མ་ཚང་བ་སོགས་བྱས་ལ་མ་བསགས་པའོ། །བསགས་ལ་མ་བྱས་པའི་ལས་ནི། གང་ལུས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དེ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཤིང་ཚིག་ཏུའང་ལས་འདི་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ལས་དེ་མ་བྱས་པའོ། །མ་བསགས་མ་བྱས་པ་ནི་ལས་གང་ཆེད་དུ་མ་བསམ་པར་བྱས་པའོ། །གཞན་ཡང་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མང་དུ་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་དོགས་སྤང་ཕལ་ཆེན་སྡེའི་བྱེ་བྲག་ཤར་ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ན་རེ། ཆགས་བཅས་ཀྱིས་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕུལ་བ་བདག་དོན་གྱི་སྦྱིན་པ་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། མཆོད་རྟེན་ལ་ཕུལ་བ་ལ་བསོད་ནམས་འབྱུང་བར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། ལེན་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་པ་མེད་པས་སོ། །ཟེར་ན་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་དག་ལ་ལེན་པ་དང་ཡོངས་སྤྱོད་ལས་བྱུང་པའི་བསོད་ནམས་མེད་ཀྱང་། སེམས་དད་སོགས་ཀྱི་མཐུས་མཆོད་རྟེན་ལ་ མཆོད་པའི་དངོས་པོ་བཏང་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན་གཞན་ལ་དངོས་སུ་ལེན་པ་དང་། ཕན་པ་མེད་ཀྱང་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་དང་། ཡང་དག་ལྟ་བ་ལ་སོགས་བསྒོམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྦྱིན་བྱུང་བསོད་ནམས་ལ་གཉིས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། བཏང་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །མཆོད་རྟེན་ལ་ཕུལ་བ་སོགས་ནི་བཏང་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་གཅིག་པུ་ཡོད་དོ། །ཆགས་བཅས་ཀྱིས་ཆགས་བྲལ་འདོད་ཁམས་པ་ལ་བྱིན་ན་གཉིས་ཀའོ། །གལ་ཏེ་ཕན་འདོགས་པ་སོགས་ཞིང་བཟང་པོ་ལ་བྱིན་འབྲས་རྣམ་སྨིན་ཡིད་འོང་དུ་རིགས་ན། དུད་འགྲོ་སོགས་ཞིང་ངན་པ་ལ་བྱིན་པས་རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་འོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་ཡིད་འོང་འབྱུང་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། ངན་པའི་ཞིང་ལ་བཏང་བ་ལའང་འབྲས་བུ་ཡིད་འོང་འབྱིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཞིང་ངན་པས་ཞིང་མཆོག་ལ་ལྟོས་ན། རྣམ་སྨིན་ཆུང་ཞིང་སྨིན་འབྲས་བུལ་བ་ནི། ཞིང་ངན་པ་ལ་བཏབ་པའི་འབྲས་བུ་བཞིན་ནོ། །ཟེར་ཀྱང་དམིགས་བསལ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། མི་དགེའི་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མིན་པའི་གཟུགས་ཡིན་ལ། འཆལ་ཚུལ་དེ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་རིག་བྱེད་དང་རིག་མིན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །རང་བཞིན་གྱི་ སྡིག་པ་མིན་ཡང་དུས་མིན་གྱི་ཟས་སྤོང་བ་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་བཅད་པའམ་བཀག་པ་རིག་རིག་མིན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། ཡོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། འཆལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྐྱོན་མ་བྱུང་བ་ད
Chinese
回向所得，瑜伽之众成为其因缘之众，心之庄严是往生天界之身或善趣，心之资具亦转为大受用，如是说。又，对那四者有信行，见道等三道，或信行、不喜、清净，最终也说是四道。前面七者依次因懒惰、 今生来世的贫穷恐惧、贪图富裕、回顾过去、喜欢未来、轻蔑布施处、天界和贪图名声而衰退，故说为低下。第二种差别是，即使不是圣者，但对自己的父母、病人和说法者，以及有最后有者，或最后生者或最后的菩提萨埵，即在那一生中成佛者，如义成（悉达多），布施的利益是福德不可衡量。第二，顺便说一下，业的大小差别，做了积累与未积累的差别两种。第一，业因在道的结尾经常做而大，因田大而大，基础是身体的业中杀生，语言的业中说谎，意识的业中邪见大等，以及因加行大，身体语言亲自做且高兴等，以及圆满或最终完成的心和意乐的思考大，结尾等六者，那些小和大，业也变成小和大，如果六者都齐全，则非常大。第二，又经中说，做了积累的业和做了未积累的业，那是没有预先考虑，不是随便行事，而是想“这一定要做”而特意思考后做的，以及业的支分圆满完成的，以及做了之后不后悔的，以及没有能损害那业的对治，如邪见和堕落等，以及具有随喜等加行结尾眷属的，以及必定感受异熟的，这称为积累的业，其他的业则视为做了未积累的业。同样，积累了但未做的，以及两者都不是的，也应知晓。其中，与上面相反的六个不齐全等，是做了但未积累的。积累了但未做的业是，凡是用身体完全要做的那件事，却用心……
English
Dedication of what is obtained, and the assembly of yogis becomes the cause of that assembly, the adornment of the mind is going to the body of the higher realms or the good destinies, and the equipment of the mind also turns into great enjoyment, so it is said. Moreover, for those four, there is faith practice, the three paths such as the path of seeing, or faith practice, displeasure, purity, and ultimately it is also said to be the four paths. The former seven are inferior because they gradually decline due to laziness, the fear of poverty in this life and the next, the desire for wealth, looking back at the past, liking the future, despising the object of generosity, the desire for higher realms, and the desire for fame. The second distinction is that even if one is not a noble being, the benefit of giving to one's own parents, the sick, the preachers, and the last existence, or the last birth, or the last Bodhisattva, that is, the one who attains Buddhahood in that very life, such as Siddhartha, is immeasurable merit. Secondly, incidentally, there are two differences: the difference between the size of the action and the difference between accumulating and not accumulating. Firstly, the action is great because it is constantly done at the end of the path, and it is great because of the field, and the basis is killing in the action of the body, lying in the action of speech, and great wrong view in the action of mind, and so on, and it is great because of the application, such as doing it personally with body and speech and being happy, and the mind that completes or ultimately completes it and the thought of intention are great, the end and so on, those six are small and great, and the action also becomes small and great, and if all six are complete, it is very great. Secondly, again, the sutra says that there are accumulated actions and non-accumulated actions, which are done without prior consideration, not casually, but deliberately thinking "this must be done", and the limbs of the action are completely completed, and there is no regret after doing it, and there is no antidote to harm that action, such as wrong view and falling, and it has the application ending retinue such as rejoicing, and it is certain to experience the ripening, which is called accumulated action, and other actions are regarded as non-accumulated actions. Similarly, one should also know what is accumulated but not done, and what is neither. Among them, the six incomplete things that are opposite to the above are done but not accumulated. The action that is accumulated but not done is, whatever is to be completely done with the body, but with the mind...
Chinese
已经完全做完，并且口头上也说了要做这个事情，但是却没有做。没有积累没有做，是指对于什么事情没有特意去想就做了。此外，还说了许多业的差别。第三，消除疑惑，大众部中的分别，东西山部等说，带着贪执供养佛塔，不应是为自己利益的布施，因为供养佛塔怎么会产生福德呢？因为没有接受者和享用者。如果这样说，那是不对的，虽然他们没有从接受和享用中产生的福德，但是凭借着信心等的力量，从供养佛塔的供品所产生的因中会产生福德，例如，即使没有其他人实际接受和利益，修持慈爱和正见等也会产生利益。因此，布施所生的福德有两种：从享用者产生的和从布施的因产生的。供养佛塔等只是从布施的因产生的福德。如果带着贪执给予脱离贪执的欲界众生，则两者都有。如果给予利益者等良田能得到令人满意的异熟果，那么给予畜生等恶田就不会得到令人满意的异熟果吗？因为从善因产生令人满意的异熟果是完全不会错乱的，所以即使给予恶田也会产生令人满意的果报。但是，恶田相对于良田来说，异熟果小而且成熟缓慢，就像种在恶田里的果实一样。即使这样说，也需要特别说明。第二，关于戒律。分为共同的和分别的，讲解戒律完全清净两种。第一，破戒的戒律是：非善的表色和非表色的色法。舍弃破戒之戒律是表色和非表色两种。虽然不是自性罪，但是舍弃非时食等，是佛所遮止或禁止的，无论是表色还是非表色，都是戒律。第二，戒律完全清净是指：具有四种功德。那是什么呢？没有产生破戒的过失。
English
It has been completely done, and it has also been said verbally that this matter should be done, but it has not been done. Not accumulated and not done means doing something without specifically thinking about it. Furthermore, many differences in karma have been mentioned. Third, dispelling doubts, the distinctions within the Mahasamghika school, such as the East and West Mountain schools, say that offering to stupas with attachment should not be considered a donation for one's own benefit, because how can offering to stupas generate merit? Because there is no receiver or enjoyer. If you say that, it is not right, although they do not have the merit arising from receiving and enjoying, through the power of faith and so on, merit will arise from the cause of offering objects of worship to the stupa, for example, even if no one actually receives and benefits, cultivating loving-kindness and right view, etc., will also produce benefits. Therefore, there are two types of merit arising from giving: that arising from the enjoyer and that arising from the cause of giving. Offering to stupas, etc., only has the merit arising from the cause of giving. If you give with attachment to beings in the desire realm who are free from attachment, then both are present. If giving to a good field such as a benefactor can result in a pleasingly ripened result, then giving to a bad field such as animals will not result in a pleasingly ripened result? Because the pleasingly ripened result arises from a virtuous cause without any confusion, even giving to a bad field will produce a pleasing result. However, compared to a good field, the ripened result is small and matures slowly, like a fruit planted in a bad field. Even if you say that, special explanation is needed. Second, regarding ethics. Divided into common and specific, explaining the two types of completely pure ethics. First, the ethics of breaking vows are: non-virtuous indicative form and non-indicative form. Abandoning the ethics of breaking vows are the two types of indicative and non-indicative forms. Although it is not a natural sin, abandoning untimely food, etc., which is prohibited or forbidden by the Buddha, whether it is indicative or non-indicative, is ethics. Second, the complete purity of ethics means: possessing four qualities. What are they? Not having the fault of breaking vows.