Tibetan
ས་སུ་ཡོད་ལ། ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གཅིག་ཐ་དད་དང་། རྟག་མི་རྟག་ཏུ་བརྗོད་དུ་རུང་བ་མིན་པའི་ཞེ་འདོད་འདི་ལྟར་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནམ་དགོས་པ་ཡང་ནི་བརྗོད་དགོས་ཏེ། དགོས་པའམ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །ཞེས་པའི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་འགྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་བརྒལ་བ་ལ་ དེ་དག་ན་རེ། བདག་དང་ཕུང་པོ་གཅིག་མིན་ཏེ་ཕུང་པོ་སྔ་མ་འགགས་ཀྱང་བདག་ནི་ད་དུང་འཁོར་བར་གནས་པར་འདོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཕུང་ཐ་དད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་ལས་བསགས་པ་པོ་དང་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེ་བ་གཞན་དང་གཞན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་བདག་གཅིག་ཡིན་གྱི་བདག་དུ་མ་སྐྱེ་ཞིང་འགགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་རྫས་ཡོད་ཀྱི་བདག་ཕུང་པོ་ལས་གཅིག་ཐ་དད་སོགས་སུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་འདོད་དགོས་སོ། །དཔེར་ན་མེ་དང་བུད་ཤིང་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ་བུད་ཤིང་ཙམ་གྱིས་བསྲེག་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་ལ། མེས་བུད་ཤིང་གི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐ་དད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་བུད་ཤིང་ཉིད་མེར་གྱུར་པ་ལས་གཞན་དུ་མེ་ཐ་དད་པར་མ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་ཀ་རྫས་ཡོད་དུ་ཁས་བླངས་ནས་དེ་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གཞན་དུ་བརྗོད་པ་རུང་བ་མིན་ཞེས་པ་དེ་ནི་རང་གི་ཞེ་འདོད་འགྲུབ་པའི་དགོས་པའམ་རྒྱུ་མཚན་ཅུང་ཟད་མེད་པར་ཚིག་ཙམ་དུ་བབ་ཅོལ་དུ་སྨྲས་པར་ཟད་པས་མི་རིགས་སོ། །ཇི་ལྟར་མི་རིགས་ན། ཀ་བ་དང་བུམ་པ་གཉིས་ཀ་སོ་སོའི་རྫས་ཡོད་དུ་ཁས་བླངས་ནས་ཀ་བུམ་གཅིག་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ན་ཐ་དད་ཡིན་པར་ཚིག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སླར་ཀ་བུམ་ཐ་དད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྨྲ་མི་རུང་བ་ལྟར། བདག་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་ཀ་རྫས་སུ་ ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་ཕན་ཆད་བདག་ཕུང་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པར་རིགས་ཀྱི། ཐ་དད་དམ་གཞན་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་མ་ཟད་རང་གི་ཁས་ལེན་ཤིན་ཏུ་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཀ་བུམ་ཐ་དད་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་དུ་ཁས་བླངས་ན་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོའི་བདག་མ་དམིགས་པའི་གནོད་པ་དེར་དོགས་ནས་གཞན་ཀྱི་མིན་པར་ཁས་ལེན་ནོ་སྙམ་ན། བདག་དང་ཕུང་པོའི་རྫས་གཉིས་ཀ་གཞན་མིན་པར་གཅིག་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་སྐྱོན་གོང་
Chinese
在何处存在呢？五蕴中的一个既非一亦非异，并且不可说是常或无常，设立如此主张的理由或必要性也必须说明，没有必要性或理由是不可说的。仅仅用这些话语是无法成立自己的宗派的。如此反驳道： 他们说：我与蕴不是一体，因为必须认为前一个蕴灭尽时，我仍然存在于轮回中。我与蕴也不是他体，因为没有发现蕴之外的造业者和感受异熟者。也不是常，因为在不同生的阶段会变化。我也不是无常，因为从无始以来到最后，我是一个我，没有多个我的生灭。因此，作为业果的所依，必须承认实有的我不可说是与蕴一体或他体等。例如，火与木柴不是一体，因为仅仅木柴不会做燃烧的行为，火也不会做木柴的行为；也不是他体，因为除了木柴变成火之外，没有发现其他的火，就像这样。如果你们承认我和蕴都是实有，那么说它们既非一亦非异是不合理的，这仅仅是毫无意义的胡说八道，没有任何理由或必要性来成立自己的主张，这是不合理的。如何不合理呢？如果柱子和瓶子都各自承认为实有，然后说柱瓶不是一体，那么仅仅用这句话就成立了他体，所以不能再说柱瓶也不是他体，就像这样。一旦承认我和蕴都是实有，那么就应该承认我蕴不是一体，而说他体或异体是没有必要的，而且会与自己的承诺非常矛盾，就像说柱瓶不是他体一样。如果担心承认他体会产生找不到蕴之外的造业者和感受异熟者的过失，所以才承认不是他体，那么，我和蕴的两个实有不是他体，而是承认为一体的过失在前面已经说过了。
English
Where does it exist? The reason or necessity for establishing such an assertion that one of the five aggregates is neither one nor different, and cannot be said to be permanent or impermanent, must also be stated. It is impossible to speak without necessity or reason. One cannot establish one's own tenet with just these words. Thus refuted: They say: Self and aggregates are not one, because it must be assumed that even when the former aggregate ceases, the self still exists in samsara. Self and aggregates are also not different, because no agent who accumulates karma and experiencer of its ripening is found other than the aggregates. It is also not permanent, because it changes in different states of rebirth. Nor is the self impermanent, because from beginningless time to the end, I am one self, and there is no birth and cessation of multiple selves. Therefore, as the basis of cause and effect, it must be accepted that the substantially existent self cannot be said to be one or different from the aggregates. For example, fire and firewood are not one, because firewood alone does not perform the act of burning, and fire does not perform the act of firewood; nor are they different, because fire is not found to be different other than firewood turning into fire, just like that. If you assert that both self and aggregates are substantially existent, then saying that it is not reasonable to say that they are neither one nor different is just meaningless nonsense without any reason or necessity to establish your own assertion, which is unreasonable. How is it unreasonable? If both a pillar and a vase are each acknowledged as substantially existent, and then it is said that pillar and vase are not one, then the fact that they are different is established by that very statement, so it is not permissible to say again that pillar and vase are also not different, just like that. Once it is acknowledged that both self and aggregates are substantially existent, then it is reasonable to acknowledge that self and aggregates are not one, but there is no need to say that they are not different or other, and it will be very contradictory to one's own commitment, just like saying that pillar and vase are not different. If you are concerned about the fault of not finding an agent who performs actions and an experiencer of ripening other than the aggregates if you acknowledge difference, so you acknowledge that they are not other, then the fault of acknowledging that the two substantially existent self and aggregates are not other but one has been stated above.
Tibetan
བརྗོད་ལས་མི་འདའོ། །གནོད་པ་དེར་དོགས་ནས་གཅིག་པར་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ནོ་ཞེ་ན་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་པས་རང་གིས་གཅིག་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞིག་པས་ཁས་ལེན་དངོས་འགལ་སྨྲས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་མ་ཟད་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་བདག་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་དགོས་ན་གཅིག་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་འདོད་རིགས་ཀྱི་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མིན་པའི་རྫས་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མི་སྲིད་ཅིང་། ལུང་ལས་ཀྱང་མ་གསུངས་པ་ལ་རིགས་པས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་བདག་ཕུང་གཅིག་ཐ་དད་དུ་ཁས་བླངས་ན་སྐྱོན་གང་རུང་ཞིག་འབབ་པ་དེ་ནི་བདག་རྫས་སུ་མེད་པར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འདོད་པས་གཅིག་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་མི་རུང་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་བདག་རྫས་སུ་འདོད་བཞིན་གཅིག་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བ་དང་། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ཞེས་ སྨྲས་པ་ནི་དངོས་འགལ་གྱི་ཚིག་ཙམ་ལས་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་རུང་བའི་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་མི་འགྲུབ་བོ། །མེ་དང་བུད་ཤིང་གཅིག་དང་གཞན་མིན་པ་ཞེས་དཔེར་བྱེད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། མེ་དང་བུད་ཤིང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ་མེ་སྲེག་ཞིང་ཚ་བའི་མཚན་ཉིད་དང་། བུད་ཤིང་ནི་ཚ་ཞིང་སྲེག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ་སྲ་བ་དང་སྤྱད་ཆ་སྣ་ཚོགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མེ་མེད་པར་བུད་ཤིང་རྐྱང་པ་དང་། བུད་ཤིང་མེད་པ་ཡང་མེ་ལྕེ་ང་གིས་རྒྱང་རིང་པོར་བཅད་པ་དང་། ལྕགས་དང་རྡོ་བ་གཙུབ་པ་སོགས་ལས་ཀྱང་མེ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཙུག་ལག་གི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་། མེ་ནི་འབྱུང་བ་བཞིའི་ཡ་གྱལ་དང་། བུད་ཤིང་ནི་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་སྟེ། ཆུས་སྡུད་ཅིང་སས་སྲ་བ་དང་། རླུང་གི་གཡོ་བའི་ཁམས་ལས་གཙོ་ཆེར་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་བུད་ཤིང་མེ་བཞིན་གཅིག་པ་དང་གཞན་གཉིས་སུ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མིན་ཞེས་པ་དེ་མི་རུང་སྟེ་དེ་གཉིས་དངོས་པོའི་རྫས་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་དག་གིས་ཞེ་འདོད་ཀྱི་བདག་བཀག་པ་ནི། མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ན་རེ། བདག་ཡོད་དེ་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་པོ་དང་། དེ་བཞིན་སྒྲ་ཉན་པ་དང་། དྲི་སྣོམ་པ་དང་། རོ་མྱོང་བ་དང་། རེག་བྱ་ཚོར་བ་དང་ཆོས་རྣམ་པར་རིག་པ་པོ་དེ་བདག་ཡིན་ལ། ལས་དགེ་སྡིག་བྱེད་པ་པོ་དང་། རྣམ་སྨིན་ནམ་ཡུལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་ད
Chinese
不可言说。如果因为害怕那个过失而不承认是一体，那么既然已经承认是异体，自己所承认的一体性立即就被破坏了，所以说出与承认相违背的话，不仅没有必要，而且过失非常大，所以如果一定要认为我存在实体，那么在可以认为是一体或异体的范畴内，既不是一体也不是异体的实体，在世间是不可能存在的。经典中也没有说过，道理上也无法成立。因此，如果承认我是蕴的一体或异体，就会犯某种过失，这是因为我不是实体，而是仅仅被假立的缘故，如前所述。因此，因为认为我仅仅是假立的，所以不能说是一或异，如果不明白这一点，却在认为我是实体的同时，说不能说是一或异，也不能说是常或无常， 所说的话仅仅是自相矛盾的言辞，对于能够作为业果之所依的必要性，一点也无法成立。用火和木柴不是一体也不是异体来作比喻是不合理的，因为火和木柴从体性的角度来说是不同的，火是燃烧和热的体性，而木柴不是热和燃烧，而是坚硬和可以用于各种用途的体性，所以体性是不同的。而且在世间也看到这两者是不同的，没有火只有木柴，没有木柴也有火焰被远远地隔开，从铁和石头摩擦等中也能看到火。从论典的角度来说，火是四大种之一，而木柴是从四大种变化而来的，用水聚集，用土坚硬，主要由风的运动的界组成。像这样，说木柴像火一样，不能说是一体或异体，这是不行的，因为这两者是不同事物的实体。现在驳斥外道自在派所希求的我。外道们说：我是存在的，是看色法者，同样也是听声音者，嗅气味者，尝味道者，感受触觉者，以及能辨别诸法者，也是造作善恶业者，以及享受异熟果或对境的受用者。
English
It is unspeakable. If one does not admit oneness for fear of that fault, then since one has already admitted otherness, the oneness that one has admitted is immediately destroyed, so speaking contrary to admission is not only unnecessary, but also a very great fault. Therefore, if one must believe that the self exists as a substance, then within the category of what can be considered either one or different, a substance that is neither one nor different does not exist in the world. It is not mentioned in the scriptures, nor can it be established by reasoning. Therefore, if one admits that the self is either one with or different from the aggregates, one will incur some fault, which is because the self is not a substance, but merely imputed, as mentioned above. Therefore, because one considers the self to be merely imputed, it is not permissible to say one or other. If one does not understand this, but while considering the self to be a substance, says that it is not permissible to say one or other, nor is it permissible to say permanent or impermanent, what is said is merely contradictory words, and it does not establish the necessity of being able to serve as the basis for cause and effect. It is unreasonable to use the example of fire and wood not being one or other, because fire and wood are different in terms of characteristics. Fire is the characteristic of burning and heat, while wood is not heat and burning, but the characteristic of being hard and usable for various purposes, so the characteristics are different. Moreover, in the world, these two are seen as different, there is only wood without fire, and there is also flame without wood being far apart, and fire can also be seen from rubbing iron and stone, etc. From the point of view of the treatises, fire is one of the four great elements, while wood is transformed from the four great elements, gathered by water, hardened by earth, and mainly composed of the element of wind movement. In this way, it is not permissible to say that wood is like fire, not one or other, because these two are the substance of different things. Now, refuting the self that the non-Buddhist Tirthikas desire. The Tirthikas say: The self exists, it is the one who sees forms, and similarly the one who hears sounds, the one who smells odors, the one who tastes flavors, the one who feels tactile sensations, and the one who distinguishes phenomena, and also the one who creates virtuous and non-virtuous actions, and the one who enjoys the ripening results or objects.