Tibetan
མོ་དང་ཐུན་མིན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་ཅི་ཡང་མི་འགྱུར་བས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་དེ་ལྟར་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་པའི་སྐྱོན་གཞན་ཡང་། བདག་རྫས་སུ་ཡོད་ཅིང་དེས་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ན། བདག་དེས་ལྟ་བར་འདོད་ནས་མིག་འབྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་འབད་པ་མེད་པར་ལྟ་བར་བྱེད་པའམ། འབད་པ་དང་བཅས་ནས་ལྟ་བ་སོགས་གང་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་ན། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འོག་ནས་འཆད་འགྱུར་གྱི་ཉེས་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་བདག་དེ་ཡི་བྱེད་པ་འབད་པ་མེད་པར་རང་འབྱུང་བ་མིན་ཞིང་། བྱེད་པ་མིག་འབྱེད་ནས་བལྟ་བ་དང་། རྣ་བ་གཏད་དེ་ཉན་པ་སོགས་འབད་པ་བྱེད་པ་དེ་ཡི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཅན་ཡང་མིན་ཏེ་ལྟ་བ་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། བདག་ལ་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ནས། དེ་ཡི་དོན་བཤད་པ་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་དེ་བདག་གིས་མ་བྱས་པར་རང་བྱུང་བ་ཡིན་ན་བདག་བྱེད་པ་པོ་མིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་བདག་གིས་མ་བྱས་པར་རང་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པས་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པར་རང་བྱུང་ཡིན་པ་མི་འཐད་ལ། རང་བྱུང་རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་བྱེད་པ་རྣམས་རྟག་པར་འགྱུར་ན་ཡང་དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་བསལ་ལོ། །གལ་ཏེ་བྱེད་པ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པར་བྱུང་ན། རྒྱུ་མེད་པར་བྱུང་བའི་འབྲས་ བུ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དུས་ཅིག་ཆར་འབྱུང་བ་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་ཏུ་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་རང་བྱུང་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །བདག་དེ་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའང་མ་ཡིན་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་བདག་གི་བྱེད་པ་རྟག་པ་ལྟ་ཉན་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཡིན་ནམ། བདག་གི་བྱེད་པ་མི་རྟག་པ་ཞིག་དེ་ནི་རྐྱེན་ཡིན་པའམ། བྱེད་པ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་རྐྱེན་ཡིན། ཕྱོགས་དང་པོ་མི་རུང་སྟེ། བདག་གི་བྱེད་པ་རྟག་པ་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཡིན་ན། བདག་གི་བྱེད་པ་རྟག་པ་དེ་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་སྔ་མ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་པས་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་དང་ཡུལ་མ་ཚོགས་ཤིང་མིག་གིས་བལྟ་བའི་བྱ་བ་སོགས་མ་བྱས་པའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང་ལྟ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་དགོས་ན་ཡང་། མ་བལྟས་
Chinese
由于这不会改变世俗和超世俗的共同之处，因此会对三种圆满菩提造成损害。认为我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：我）是实有的其他过失是，如果我是实有的，并且我进行观看和听闻等活动，那么，我想要观看，是否在没有睁眼等努力的情况下进行观看，或者通过努力进行观看等，如果进行分析，这两种情况都不合理，因为有下面要讲的三种过失。对于观看等行为，我的行为不是没有努力而自然发生的，也不是睁眼观看和集中注意力听闻等努力成为其原因，因为观看是依靠感官和对境，由识产生的行为。因为我没有观看和听闻等行为，所以这样显示。解释它的含义是，如果观看等的行为不是我做的，而是自然发生的，那么我将不是作者，因为不是我做的，而是自然发生的。观看等的行为是偶尔发生的，因此是不恒常的，因此是有原因的，没有原因而自然发生是不合理的。如果自然发生且没有原因，那么行为将是恒常的，但这已被现量所否定。如果行为没有原因地发生，那么没有原因地发生的果，由于不依赖于原因而产生，因此所有行为都会同时发生，并且必须在所有时间里始终存在。因此，观看等的行为不能是没有努力而自然发生的。我也不是观看和听闻等的原因，为什么呢？我的行为是恒常的，是观看听闻等的原因吗？或者我的行为是不恒常的，那是原因吗？或者行为既不是恒常也不是不恒常，那是原因吗？第一种情况是不合理的，如果我的行为是恒常的，是观看等的原因，那么我的恒常行为始终保持不变，因此观看等的原因始终存在，即使感官和对境没有聚集，并且在没有进行眼睛观看等行为之前，也必须有观看的行为者，但是没有观看。
English
Since this does not change what is common to the mundane and the transcendent, it will harm the three perfect enlightenments. Another fault of assuming that the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) is real is that if the self is real and it performs activities such as seeing and hearing, then, wanting to see, does it see without effort such as opening the eyes, or does it see through effort, etc.? If analyzed, both of these are unreasonable, because there are three faults that will be discussed below. For the act of seeing, etc., the self's action is not spontaneously occurring without effort, nor is the action of opening the eyes to see and focusing on listening, etc., the cause of that, because seeing is done by consciousness relying on the senses and objects. Because I do not have the actions of seeing and hearing, etc., so it is shown. Explaining its meaning is that if the act of seeing, etc., is not done by me, but occurs naturally, then I will not be the agent, because it is not done by me, but occurs naturally. The actions of seeing, etc., are occasional, therefore they are impermanent, therefore they have a cause, and it is unreasonable for them to occur naturally without a cause. If it occurs naturally without a cause, then the actions will be permanent, but this has been refuted by direct perception. If actions occur without a cause, then the results that occur without a cause, since they arise without depending on a cause, all actions will occur simultaneously, and must always exist at all times. Therefore, the actions of seeing, etc., cannot be spontaneous without effort. I am also not the cause of seeing and hearing, etc., why? Is my action permanent, is it the cause of seeing and hearing, etc.? Or is my action impermanent, is that the cause? Or is the action neither permanent nor impermanent, is that the cause? The first case is unreasonable, if my action is permanent, is the cause of seeing, etc., then my permanent action always remains the same as before, therefore the cause of seeing, etc., always exists, even if the senses and objects have not gathered, and before the act of seeing with the eyes, etc., has not been performed, there must be an agent of seeing, but without seeing.