Tibetan
མ་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་བྱེད་པ་རྟག་པ་དེ་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་བདག་གི་བྱེད་པ་མི་རྟག་པ་ཞེས་ལྟ་བ་སོགས་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ན་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཞིག་པར་གྱུར་པ་ནི་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པོ་བདག་ཀྱང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གི་བྱེད་པ་རྟག་མི་རྟག་གང་ཡང་མིན་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་ཕུང་གསུམ་པ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མེད་དེ། རྟག་མི་རྟག་དངོས་འགལ་ཡིན་པས་ཅིག་ཤོས་མ་ ཡིན་ན་ཅིག་ཤོས་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཕུང་གསུམ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་བདག་རྟག་མི་རྟག་ཅེས་དཔྱད་པ་འདུག་ཀྱང་། བདག་གི་བྱེད་པ་རྟག་མི་རྟག་ཅེས་དཔྱད་ན་བདེ་བར་སྣང་ངོ་། །འདི་ཡན་ཆད་ཀྱི་མངོན་རྗེས་ཀྱི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་རིགས་པས་བདག་མེད་པར་བསྒྲུབས་ནས། ལུང་གི་ཚད་མས་བསྒྲུབ་པ་ནི། རང་སྡེ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གི་ངོར་གསུངས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། གང་ལས་གསུངས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་བསྟན་པ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀྱང་། དམ་པའི་དོན་དུའམ་དོན་དམ་པར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུང་རིང་པོ་གཅིག་ལས་བརྩམ་པ་སོགས་ཀྱི་ནང་ནས། ལྔ་ལས་བརྩམ་པའི་ལྔ་ཕྲུག་བཤད་པའི་སྐབས་སུ། བདག་ཏུ་བལྟས་ན་ཉེས་པར་རྣམ་པ་ལྔ་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དགེ་སྡིག་གི་ལས་ཡོད་ན། རྣམ་སྨིན་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་ཡོད་ཀྱང་། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་ཞིང་འཇུག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མ་གཏོགས་པར་ཕུང་པོ་འདི་འདོར་ཞིང་ཕུང་པོ་གཞན་ལེན་པའི་གང་ཟག་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེས་ན་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེས་དམིགས་པ་ནི་ཉེས་པར་བཤད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང་འགལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་ལྔ་ནི་བདག་དང་སྲོག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་བདག་དང་བདག་གི་མེད་པའི་དོན་ལ་བདག་དང་སྲོག་ཏུ་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཉེས་པ་དང་པོའོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་པ། ཇི་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་བདག་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་དང་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་འདི་ཁྱད་མེད་པ་ནི་ཉེས་པ་གཉིས་པའོ། །ལམ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ། མྱང་འདས་དང་ཐར་པའི་ལམ་ནི་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པ་བདག་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཡང་། བདག་དང་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་ཐར་པའི་ལམ་མ་ཡིན་པ་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པས་ལམ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པ་ནི་ཉེས་པ་གསུམ་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེའི་སེམས་མི་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བདག་དང་བདག་གི་མེད་པ་ཡིན་ལ། གང་ཟག་རྫས་ཡོད་དུ་ལྟ་བ་དེ་དག་དེ་དང་རྣམ་པ་མི་མཐུན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེའི་སེམས་མི་འཇུག་སྟེ་མི་ཉན་མི་སེམས་མི་བསྒོམ་པས་མི་དད་མི་གནས་མི་མོས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཉེས་པ་བཞི་པའོ། །དེའི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན། ཞེས་བྱ་བ་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་དུ་ལྟ་བ་དེའི་འཕགས་པའི་ཆོས་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས། ཉོན་མོངས་རྣམས་སྤངས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་ཐོབ་པ་མི་འབྱུང་བ་ནི་ཉེས་པ་ལྔ་པའོ། །གང་ཟག་རྫས་ཡོད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས། ཀུན་ཤེས་པའི་གང་ཟག་དང་། ཤེས་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་དང་ཁུར་ བོར་པའི་གང་ཟག་དང་། དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གང་ཟག་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་གང་ཟག་གི་རྣམ་གྲངས་ཆེས་མང་པོ་ཞིག་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་གང་ཟག་རྫས་སུ་མེད་ན་དེ་ལྟར་གང་ཟག་མང་པོ་ཅི་སྟེ་གསུངས། དེ་ལྟར་གསུངས་པས་ན་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། གང་ཟག་གི་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་དོན་མ་ཡིན་གྱི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སྐབས་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ཐ་དད་དུ་གོ་ཞིང་རྣམ་པར་འབྱེད་པའམ་གཅོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་། ཀུན་བྱང་གཉིས་ལ་དང་པོ་འཇུག་པ་དང་། དེའི་རྒྱུན་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཁྱད་པར་དག་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་སོ་སོར་གང་ཟག་གི་མིང་ངམ་ཐ་སྙད་དག་གིས་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དང་དེའི་གང་ཟག་རྫས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་གི་མིང་ཇི་ལྟར་བཏགས་ན། ཕུང་པོ་ལྔའི་རྒྱུན་ཀུན་ཉོན་གྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དུས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་གང་ཟག་ཅེས་པའི་མིང་གིས་དེའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བླག་ཏུ་གོ་ནུས་པ་དེ་ཙམ་ལས་ཀུན་ཉོན་དང་ལྡན་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་གྱི་ཆོས་དེ་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་
Chinese
由于在没有听闻等之前，没有观看和听闻等的行为，所以我的行为恒常，不能成为观看等的因。如果像第二种情况一样，我的行为是无常的，是观看等行为的因，那么该行为不是恒常存在的，因为前一个前一个消失了是无常的缘故，所以作者我也将变成无常，因为有行为和没有行为的状态是不同的缘故。我的行为既不是恒常也不是无常的第三种情况也是完全不存在的。因为恒常和无常是相违的，如果不是一个，就会变成另一个，在这两者之间不可能有第三种情况。这里虽然有关于我恒常或无常的辩论，但如果辩论我的行为恒常或无常，似乎会更清楚。以上是用具有现量和比量之量的理证来成立无我，然后用圣教量来成立无我。这是对自宗说有我的人说的。就像世尊说一切法都是无我一样。从哪里说的呢？从宣说四法印中说，一切法都是无我的。同样，在声闻的经部《胜义空性》中也说，在胜义谛中，一切法都是空性。又在声闻的律藏长部的一个开端等之中，在讲述从五开始的五组时说，如果执著于我，就会出现五种过患。并说，如果有善恶之业，虽然有感受异熟苦乐，但除了以十二缘起的规律在轮回中产生和进入的法的名言之外，没有舍弃这个蕴而取另一个蕴的补特伽罗。因此，执著于我实有是过患，与佛陀的教言相违。五种过患是执著于我和命，如果承认补特伽罗实有，那么对于我和无我之义，就会执著于我和命，这是第一个过患。与外道没有差别，就像外道们认为有我一样。
English
Since there is no action of seeing and hearing etc. before not listening etc., my action is constant and cannot be the cause of seeing etc. If, as in the second case, my action is impermanent and is the cause of seeing etc., then that action is not constant, because the former and the former disappear and are impermanent, so the agent I will also become impermanent, because the state of having action and not having action is different. The third case, where my action is neither constant nor impermanent, is also completely non-existent. Because constant and impermanent are contradictory, if it is not one, it will become the other, and there cannot be a third case between the two. Although there is a debate about whether I am constant or impermanent here, it seems clearer to debate whether my actions are constant or impermanent. Above, I have established no-self with reasoning that has the measure of perception and inference, and then I establish it with the measure of scripture. This is said to those in my own school who say that there is a self. Just as the Blessed One said that all dharmas are without self. From where did he say it? From the teaching of the four seals of dharma, he said that all dharmas are without self. Similarly, in the Sutra of the Hearers, called "Ultimate Emptiness", it is also said that in the ultimate sense, all dharmas are emptiness. Also, in one of the beginnings etc. of the long Agama of the Hearers, in the context of explaining the five groups starting from five, it is said that if you cling to self, five faults will occur. And it is said that if there are good and bad deeds, although there is the experience of ripening happiness and suffering, there is no person who abandons this aggregate and takes another aggregate, except for the expression of dharma that arises and enters into samsara according to the law of the twelve links of dependent origination. Therefore, clinging to the idea that I am substantially existent is a fault and contradicts the Buddha's teachings. The five faults are clinging to self and life, and if you admit that a person is substantially existent, then with regard to the meaning of self and no-self, you will cling to self and life, which is the first fault. There is no difference from the non-Buddhists, just as the non-Buddhists think that there is a self.
Chinese
并且认为人以实有存在，这没有差别是第二个过失。 所谓步入邪道，涅槃和解脱之道是修习无常、痛苦、空性、无我，然而，认为有我和人，这不是解脱之道，而是步入轮回和堕入恶道的道路，这是第三个过失。 所谓他的心不投入空性，空性是无我与我所，那些认为人实有存在的人，与此形态不相符，因此他的心不投入空性，因为不听闻、不思考、不修习，所以说不信、不住、不欲，这是第四个过失。 他的圣法不会完全清净。 所谓认为人实有存在的人，依靠他的圣法见道和修道，断除烦恼，现证涅槃不会发生，这是第五个过失。 认为人实有存在的人说：世尊在经部中说了，全知的人，和能知的人，和放下重担的人，和信随的人，和法随的人等等，说了非常多的人的名称。 如果人不是实有，为何要说这么多人？ 如此说来，人是实有的。 如果他们这样说，说了各种人的名称，那不是说这样的人是实有的意思，而是为了容易理解和区分或断除完全染污的状态和完全清净的状态，以及容易了解最初进入二者（染污和清净）和其延续的差别，所以用人名或术语分别指示那些，而不是说那个和那个人是其他实有。 如何安立人的名称呢？ 五蕴的相续，在具有一切烦恼法的时期，用具有一切烦恼的人这个名称，就能容易理解那个状态中的一切法，仅此而已，除了具有一切烦恼的蕴相续的那些法之外，
English
And to regard a person as existing substantially, this is no different, it is the second fault. It is said to have entered the wrong path. The path of nirvana and liberation is to meditate on impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. However, to regard self and person as the path of liberation is not the path of liberation, but the path of entering samsara and falling into evil destinies, which is the third fault. It is said that his mind does not enter into emptiness. Emptiness is the absence of self and what belongs to self. Those who regard a person as substantially existing are not in accordance with this form, so his mind does not enter into emptiness, because he does not listen, does not think, does not meditate, so it is said that he does not believe, does not abide, does not desire, this is the fourth fault. His noble dharmas will not become completely purified. It is said that one who regards a person as substantially existing, relying on his noble dharma of the path of seeing and the path of meditation, abandoning the afflictions, the manifestation of nirvana will not occur, this is the fifth fault. Those who assert that a person exists substantially say: The Blessed One has said in the sutras, the person who knows all, and the person who knows, and the person who has abandoned the burden, and the person who follows faith, and the person who follows the Dharma, and so on, has spoken of a great many names of persons. If a person is not substantial, why would so many persons be spoken of in this way? Thus, it is said that a person exists substantially. If they say this, the various names of persons that are spoken of are not meant to say that such a person is substantial, but rather to easily understand and distinguish or cut off the state of complete defilement and the state of complete purification, and to easily understand the difference between the initial entry into the two (defilement and purification) and their continuation, so those are indicated separately by the names or terms of persons, but it is not said that that and that person are other substantial existences. How are the names of persons established? The continuum of the five aggregates, in the period when it possesses all the afflicted dharmas, by the name of a person with all the afflictions, one can easily understand all the dharmas in that state, only that, apart from those dharmas of the continuum of aggregates possessing all the afflictions,