Tibetan
་དགོས་ཏེ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་དེས་དེ་ལྟར་གནས་པར་འཕངས་སོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་དེས་དེ་བསྐྱེད་ནས་འགགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་དུ་མར་གནས་པ་འཕེན་མི་སྲིད་དེ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་འཕངས་ཟེར་བ་དང་འདྲའོ། །སྐད་ཅིག་མིན་པའི་དངོས་པོ་རྒྱུས་བསྐྱེད་ན་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ཡང་སྐྱེ་རིགས་ན་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཤིང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་དང་པོ་རྒྱུས་བསྐྱེད་ནས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་གནས་ནས་དེ་ནས་རང་ཉིད་འཇིག་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་གཞན་མེད་དེ་དང་པོའི་རྒྱུ་དེ་ཁོ་ནས་དེ་ལྟར་བྱས་སོ་སྙམ་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་དང་མཐར་འཇིག་པ་ལ་རྒྱུ་གཞན་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཡང་རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་ཅིས་མི་འདོད། སྐད་ཅིག་དང་པོ་རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་བ་མངོན་སུམ་ཚད་མ་དང་འགལ་བས་ཁས་མི་ལེན་ན། རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་ཕྱིར་དང་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྐྱེས་ནས་དེའི་རྒྱུན་གནས་པ་འདི་ཡང་སྔ་མ་སྔ་མའི་སྐད་ཅིག་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ རྒྱུ་དེས་བསྐྱེད་ནས་སྐྱེས་ཟིན་པ་དེ་ཉིད་སླར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྐྱེ་མི་དགོས་པར་སྐྱེས་པ་དེའི་ངང་ཚུལ་དུ་ཡུན་ཇི་སྲིད་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་གྱི་དེའི་བར་དུ་སྐད་ཅིག་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་ལ་རྒྱུ་གཞན་ཡང་མི་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་མི་འཐད་པའི་འགལ་བ་བརྗོད་པ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེས་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མི་འཇིག་པར་ཕྱིས་ཤིག་ན་འཇིག་པ་ཡིན་ན། དངོས་པོ་དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་གིས་མི་འཇིག་པར་གནས་པ་ཞིག་ཕྱིས་འཇིག་པ་ཡིན་ནམ། སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ་ཞིག་ཕྱིས་ཞིག་ནས་འགགས་པ་གང་ཡིན། དང་པོ་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་གིས་མི་འཇིག་པར་གནས་པ་ཡིན་ན། གནས་པའི་རང་བཞིན་ལ་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་མེད་པས་གནས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཕྱིས་ཀྱང་མི་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ན་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ལ་རྟག་པ་དང་ཡུན་དུ་གནས་པའི་རང་བཞིན་མེད་པས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ནས་འཇིག་པར་འགྱུར་གྱི་ཡུན་གཅིག་ཏུ་མི་འགགས་པར་གནས་པ་མི་སྲིད་པས་འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་དངོས་པོ་སྐྱེས་ནས་ཡུན་ཇི་ཙམ་པར་གནས་ནས་གཟོད་འགག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། འགག་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་བརྗོ
Chinese
如果认为，产生第一刹那的因，会使它如此安住，那是不对的。因为产生第一刹那的因，在产生它之后就已经灭尽，所以不可能使它安住于多个刹那。因为不存在非刹那的事物，这就像说“莫霞木的儿子被抛弃了”一样。如果因能产生非刹那的事物，那么也应该能产生常有的事物，但这非常不合理，也是不允许的。如果第一刹那由因产生后，安住一段时间，然后自身坏灭，也没有其他的因，而是最初的因使它如此，这种想法也是一样的。如果认为安住一段时间和最终坏灭没有其他的因，那么为什么不认为第一刹那也是无因而生呢？如果因为第一刹那无因而生与现量相违而不承认，那么“因所生故”的意思是，像这样生起后，它的相续安住，也是因为由前前刹那的因所生而成立的，并且没有发现除此之外的其他因。另一些人说，产生诸事物的因，在产生并已生起之后，不需要再次生起，而是以生起的状态安住一段时间，在此期间没有其他刹那的生起和坏灭，也不需要其他的因。对此，要说明不合理的矛盾之处：如果诸事物生起后不是立即坏灭，而是过一段时间才坏灭，那么，事物本身是不以刹那坏灭而安住一段时间后才坏灭，还是以刹那坏灭后过一段时间才灭尽呢？如果是前者，事物不以刹那坏灭而安住，那么，安住的自性没有坏灭的自性，因此安住的事物之后也不会坏灭，而是会恒常安住。如果是具有坏灭的自性，那么坏灭的自性没有常有和长久安住的自性，因此会从第一刹那就开始坏灭，不可能不灭而安住一段时间，所以是矛盾的。另外，如果事物生起后安住多久才开始坏灭，那么请说出坏灭的因是什么？
English
If it is thought that the cause that produces the first moment will make it abide in that way, that is not correct. Because the cause that produces the first moment has already ceased after producing it, so it is impossible to make it abide in multiple moments. Because there is no non-momentary thing, this is like saying "the son of Mo Xia Mu was abandoned." If a cause can produce a non-momentary thing, then it should also be able to produce a permanent thing, but this is very unreasonable and not allowed. If the first moment is produced by a cause and abides for a while, and then itself disintegrates, there is no other cause, but the initial cause made it so, this idea is also the same. If it is thought that there is no other cause for abiding for a while and ultimately disintegrating, then why not think that the first moment also arises without a cause? If it is not admitted because the first moment arising without a cause contradicts direct perception, then the meaning of "because it arises from a cause" is that, having arisen in this way, its continuity abides, which is also established because it arises from the cause of the preceding moments, and no other cause is found besides that. Others say that the cause that produces all things, after producing and having arisen, does not need to arise again and again, but abides in the state of having arisen for a certain period of time, and during this period there is no arising and disintegration of other moments, and no other cause is needed. To this, the unreasonable contradictions are explained: If things do not disintegrate immediately after arising, but disintegrate after a while, then, is the thing itself abiding without disintegrating in a moment and then disintegrating later, or is it disintegrating in a moment and then ceasing after a while? If it is the former, the thing does not disintegrate in a moment and abides, then, the nature of abiding does not have the nature of disintegration, so the abiding thing will not disintegrate later, but will abide constantly. If it has the nature of disintegration, then the nature of disintegration does not have the nature of permanence and long-term abiding, so it will begin to disintegrate from the first moment, and it is impossible to abide without disintegrating for a while, so it is contradictory. Also, if a thing arises and abides for a certain period of time and then begins to disintegrate, then please tell me what is the cause of disintegration?
Tibetan
ད་དགོས་སོ། །སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་འགལ་ཏེ། སྐྱེ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་། འགག་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་རྒྱུ་གཅིག་གིས་སྐྱེད་ན་རྒྱུ་དེས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་བྱེད་པ་དང་མེད་པར་བྱེད་པའི་འགལ་བ་གཉིས་བྱེད་པར་མི་རིགས་ཏེ། སྣང་བ་དང་། མུན་པ་དང་། གྲང་བ་དྲོ་བ་གཉིས་རྒྱུ་གཅིག་ གིས་བྱེད་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །འགལ་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་རང་སྐྱེས་ནས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པར་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་མིན་པར་སྐྱེས་ནས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་རྟག་པར་གནས་ན་ལུང་དང་རིགས་པ་གཉིས་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་འགལ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ལུང་ལས། འདུ་བྱེད་དག་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། སྐྱེ་ཞིང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་འཇིག་པ་དང་། སྐྱེས་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལས་རིང་དུ་མི་གནས་པས་རེ་ཞིག་པ་དང་། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པས་ཡུན་ཐུང་ངུར་གནས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །རིགས་པ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་སྒོམ་ཞིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་མཐོང་སྟེ་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་ཞིང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ནས་གྲོལ་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལྟར་མཐོང་ན་སྐྱོ་ཞིང་ཆགས་བྲལ་དང་རྣམ་གྲོལ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྣམས་འཆི་བའི་དུས་སུ་འགག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཤེས་ནས་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་ཡང་དེའི་བར་དུ་སྐྱོ་བ་མི་སྐྱེ་བར་གནས་པར་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་སུ་ཡང་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱོ་བས་ཆགས་བྲལ་དུ་མ་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །རང་ཉིད་མི་གནས་ཕྱིར་ཞེས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འགལ་བ་བརྗོད་པ་ནི། འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་མི་འཇིག་པ་ཇི་སྲིད་ ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ན། འདུ་བྱེད་རྣམས་རང་ཉིད་མཐུས་གནས་སམ། རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ཞིག་གི་མཐུས་གནས་པ་གང་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་རྟག་ཏུ་གནས་པར་རིགས་ན་ཡང་། དུས་ཇི་སྲིད་དུ་མཐར་ཕྱིན་པར་གནས་ནུས་པའི་འདུ་བྱེད་གཅིག་ཀྱང་མེད་དེ། རང་གི་ངོ་བོས་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པ་དང་། རྒྱུན་ཡང་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་འཇིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱུ་གཞན་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་གྲུབ་ནས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
现在需要了。如果说产生的原因就是那个，那就相违背了。因为生是事物存在，灭是事物不存在，如果一个原因产生生和灭，那么这个原因就不能同时做使事物存在和使事物不存在这两种相违背的事情。就像光明和黑暗，寒冷和温暖，不可能由一个原因产生一样。所谓“相违背的缘故”是说，事物不是自己产生后不持续到第二刹那，而是具有坏灭的性质，如果产生后恒常住留，那就和经教和理证二者相违背了。如何相违背呢？如薄伽梵的教言中说：“诸行是因缘所生的幻象，是生灭之法，因此是坏灭的；产生后不住留超过一刹那，因此是暂时的；产生后立即坏灭，因此是短暂存在的。”这和上述说法相违背。理证也和瑜伽现量相违背，瑜伽士修习并作意四圣谛时，会见到一切诸行都是以刹那生灭为特征的，从而生起厌离，远离贪着，获得解脱，证得涅槃。如果不是这样见，就不会生起厌离和离贪，也不会获得解脱。例如，世俗凡夫知道人们在死亡时会灭亡和无常，从而生起厌离，但在那之前，他们会产生认为事物会持续存在的想法，因此没有人能对一切诸行生起厌离而离贪。所谓“自己不住留的缘故”是说，用比量来陈述相违背之处。如果诸行不是产生后立即坏灭，而是持续一段时间，那么诸行是依靠自身的力量住留，还是依靠其他因缘的力量住留呢？如果是前者，那应该恒常住留，但实际上没有一个诸行能够彻底地持续到最后，因为其自性是以刹那坏灭为特征的，而且相续遇到因缘也会坏灭。如果是依靠其他因缘的力量住留，那么无法用量士确定这个使之住留的原因是什么。因为自己成立后不能持续到第二刹那的缘故。
English
Now it is needed. If it is said that the cause of arising is that itself, then it is contradictory. Because arising is the existence of things, and cessation is the non-existence of things, if one cause produces both arising and cessation, then that cause cannot simultaneously do the two contradictory things of making things exist and making them not exist. Just as light and darkness, cold and warmth, cannot be produced by one cause. The so-called "contradictory reason" is that things do not remain until the second moment after they arise, but have the nature of destruction. If they arise and remain constant for a long time, then it contradicts both scripture and reason. How does it contradict? As the Bhagavan's teachings say, "Conditioned things are like illusions arising from causes and conditions, they are of the nature of arising and ceasing, therefore they are destructible; they do not remain longer than a moment after arising, therefore they are temporary; they are destroyed immediately after arising, therefore they exist for a short time." This contradicts the above statement. Reason also contradicts yogic direct perception. When yogis practice and contemplate the four noble truths, they see that all conditioned things are characterized by momentary arising and ceasing, thereby generating disgust, abandoning attachment, attaining liberation, and realizing Nirvana. If they do not see it that way, they will not generate disgust and detachment, nor will they attain liberation. For example, ordinary worldly people know that people will die and be impermanent at the time of death, thereby generating disgust, but before that, they will generate the idea that things will continue to exist, so no one can generate disgust for all conditioned things and become detached. The so-called "because one's own self does not remain" is to state the contradiction by inference. If conditioned things do not immediately perish after arising, but continue for a period of time, then do conditioned things remain by their own power, or do they remain by the power of other causes and conditions? If it is the former, then they should remain constant, but in reality, there is not a single conditioned thing that can completely last until the end, because its nature is characterized by momentary destruction, and the continuum will also be destroyed when it encounters conditions. If it is by the power of other causes and conditions, then it is impossible to determine with valid cognition what is the cause that makes it remain. Because one's own self cannot continue to the second moment after it is established.