Tibetan
འཇུག་པ་ཡི་རྣམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པ་དང་། ཞེས་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཞེས་པ་འོག་མ་ཀུན་ལ་དོན་གྱིས་ ཤེས་པར་བྱས་ནས། དམིགས་པ་དང་ནི། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཐོབ་པས་རྣམ་པ་ཡིས་བསྒོམ་པར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པ་དང་། ཚད་ཀྱི་རྣམ་པའམ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པ་དང་། མཆོག་གི་རྣམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པའམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པའང་སྔ་མ་ལས་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཏེ་དེ་ལྟར་བཅུ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའོ། །དེ་དག་གི་དོན་གང་ཞེ་ན། རྟེན་ནི་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བསྒོམ་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཉན་སེམས་སྒོམ་པར་བྱེད་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བསྒོམ་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྡེ་སྣོད་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་གྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་ཞུགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ལུས་མི་གཙང་བ། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བ། སེམས་མི་རྟག་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་བཞི། གཙང་བ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཞིའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས། གཙང་མི་གཙང་། བདེ་མི་བདེ་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ལུས་སོགས་བཞི་ཡི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་ཤེས་པ་དེས་རིམ་པར་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་འགོག་ པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་སྟེ་དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འཇུག་པ་ཁྱད་འཕགས་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་རང་ཉིད་བདེན་བཞི་ལ་འཇུག་ཕྱིར་དྲན་ཉེ་བཞི་བསྒོམས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསྒོམས་པས་ཁྱད་ཞུགས་པའོ། །དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་སོགས་ལ་གཙོ་བོར་དམིགས་ནས་བསྒོམས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམས་པས་ཁྱད་ཞུགས་སོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལུས་མི་གཙང་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སོགས་གཉེན་པོའི་མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྤང་གཉེན་གྱི་མཚན་མར་མི་དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཁྱད་ཞུགས་སོ། །ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཉན་ཐོས
Chinese
进入的方式卓越，意思是说，通过理解“卓越”一词对以下所有内容的意义，通过目标、作意和获得的方式，在禅修上有所不同。同样，随顺、进入、完全了解、生起的方式卓越，程度的方式或伟大的方式卓越，以及至上的方式卓越本身，同样，禅修和获得果实或完全成就的方式卓越，也与前者不同，因此通过十四种方式有所不同。这些的意义是什么呢？所依是声闻乘的四念住禅修，声闻乘的三藏经典教导声闻修习，而菩萨的四念住禅修则依赖于大乘经典的学习、思考和禅修，因此在所依的方式上有所不同。同样，对治的方式是，声闻乘修习身体不净、感受痛苦、心无常、一切法无我这四种，作为对治清净等颠倒的对治法。而菩萨则通过了悟身体等四法的一切法无我，修习远离清净不清净、快乐不快乐等一切相的真如。这样，通过了解身体等四者的自性为空性，依次进入苦、集、灭、道四圣谛，正如《辨中边论》中所说的那样。进入的卓越之处在于，声闻乘为了自己进入四谛而修习四念住，而菩萨为了自己和他人都能进入而修习，因此有所不同。目标的差别在于，声闻乘主要以自己身心的身体等为目标进行修习，而菩萨则以自己和一切众生的身体等为目标进行修习，因此有所不同。作意的差别在于，声闻乘以身体不净等对治的相状进行作意。菩萨则以不执著于断除和对治的相状进行作意，因此有所不同。获得的差别在于，声闻
English
The way of entering is excellent, meaning that by understanding the meaning of "excellent" for all the following, through the ways of object, attention, and attainment, there is a difference in meditation. Similarly, the way of conformity, the way of entering, the way of complete understanding, the way of arising are excellent, the way of degree or the way of greatness is excellent, and the way of supreme is excellent itself, similarly, the way of meditation and the way of attaining the fruit or complete accomplishment are also different from the former, thus there are differences through fourteen ways. What is the meaning of these? The basis is that the Shravakas' meditation on the four mindfulnesses relies on the three pitakas of the Shravakas, which teach the Shravakas to meditate, while the Bodhisattvas' meditation on the four mindfulnesses relies on the study, contemplation, and meditation of the Mahayana pitaka, therefore it is different in the way of the basis. Similarly, the way of antidote is that the Shravakas meditate on the four: the body is impure, feeling is suffering, mind is impermanent, and all dharmas are without self, as antidotes to the inverted views such as purity. While the Bodhisattvas, through realizing the selflessness of all dharmas in the four dharmas such as the body, meditate on the suchness that is free from all characteristics such as purity and impurity, happiness and unhappiness. Thus, by knowing the nature of the four such as the body to be emptiness, one gradually enters the four noble truths of suffering, origin, cessation, and path, as it is said in the Madhyantavibhaga. The excellence of entering is that the Shravakas meditate on the four mindfulnesses in order to enter the four truths themselves, while the Bodhisattvas meditate in order for both themselves and others to enter, therefore there is a difference. The difference in object is that the Shravakas mainly meditate by focusing on their own body and mind, while the Bodhisattvas meditate by focusing on the body and mind of themselves and all sentient beings, therefore there is a difference. The difference in attention is that the Shravakas attend to the characteristics of the antidotes such as the impurity of the body. The Bodhisattvas attend to without fixating on the characteristics of abandonment and antidote, therefore there is a difference. The difference in attainment is that the Shravakas
Tibetan
་རྣམས་ལུས་མི་གཙང་བ་དང་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་དེ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་ཕུང་པོ་རྒྱུན་ཆད་པ་ཙམ་ཐོབ་བོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་དང་། མི་འབྲལ་བ་གཉིས་ཀའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི་ལུས་སོགས་རང་བཞིན་མེད་པས་འབྲལ་མི་འབྲལ་གཉིས་ཀར་མི་དམིགས་པ་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཚེ་ན་ཡོངས་སུ་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་དང་མི་འབྲལ་ལ། མ་དག་པ་ལས་ཉོན་གྱིས་ལུས་སོགས་དང་བྲལ་བས་ཐོབ་པས་ཁྱད་ཞུགས་པའོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲན་པ་ ཉེར་བཞག་བསྒོམ་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ། ལུས་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་པས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ། །ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལེན་ཅིང་སྲུང་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་ལས། རྡེག་པ་ལ་སླར་མི་བརྡེག་པ་སོགས་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བཟོད་པ་ལ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །བཟོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ཕར་ཕྱིན་བསྒྲུབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་སྐྱོ་བ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ལ་གནས་པས་སེམས་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བའི་བསམ་གཏན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ། མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས། དེ་ལྟར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཕྱོགས་རྐྱང་པ་ཙམ་བསྒོམ་གྱི་དེ་ལྟ་བུའི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པར་མི་ནུས་སོ། །རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ཙམ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། ཉན་རང་གི་ཡང་བསྒོམ་མོད་ཀྱི་དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ལ་རང་གནས་ནས། གཞན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་རང་ལ་སོ་སོའི་བློ་དང་མཐུན་པར་དེ་དག་གི་དྲན་ཉེ་བསྒོམ་ཚུལ་ཀྱང་སྟོན་པར་བྱེད་པས་གདུལ་བྱ་ཀུན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཡོངས་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལུས་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཚོར་བ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་ལྟར་མྱོང་ཡང་དེ་ལ་དངོས་པོ་རང་མཚན་པ་གང་ཡང་མེད་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རང་
Chinese
声闻众为了使身体不净和感受痛苦等与这些分离而修习，结果也只是获得蕴的相续断绝。菩萨众不是为了与这些分离，也不是为了不分离，而是因为身体等无自性，修习对分离不分离都不执著，所以在获得结果时，不离完全清净的佛陀三身，与不清净的烦恼使身体等分离而获得，这是差别之处。随顺的差别是：菩萨修习正念 近住是与六度随顺的，因为了知身体等四者如幻显现却没有自性，所以对身体和受用内外一切事物都不执著，这与布施相随顺。因为不执著身体受用，所以领受和守护清净的戒律，从戒律清净中，安住于不打骂等的具有四种沙门法的忍辱。以忍辱的门径成办波罗蜜多，并且为了做有情的事情而发起没有厌倦的精进。安住于精进，从而修习心不散乱的禅定，依靠等持而修习了知一切法总相和自相的胜观智慧。这样就与六度相随顺，而声闻众只是修习片面的菩提分法，不能长久串习这样的六度。随入的差别是：只是对身体等安住正念，世间人和，声闻缘觉也修习，但菩萨众的修习比这更殊胜，从自己的位置上，也按照世间人和声闻缘觉各自的根器，示现他们修习正念的方式，所以具有随入一切所化众生的差别，以及遍知的差别 是菩萨认为身体如幻象般显现，但并非如此成立，感受如经历梦中的苦乐，虽然经历，但其中没有任何实物自相，以及心的法性完全成立自
English
The Shravakas practice to separate themselves from the impurity of the body and the suffering of feelings, and the result is only the cessation of the continuum of the aggregates. Bodhisattvas do not practice for the sake of separating from these, nor for the sake of not separating, but because the body and so on are without self-nature, they practice without fixating on either separation or non-separation. Therefore, when they attain the result, they do not separate from the completely pure three bodies of the Buddha, but they attain it by separating from the impure afflictions and the body and so on, which is the difference. The difference of conformity is that the Bodhisattva's mindfulness near-placement practice is in accordance with the six perfections. Because they realize that the four bodies and so on appear like illusions but have no self-nature, they are not attached to the body and enjoyments, or to any external or internal objects, which is in accordance with giving. Because they are not attached to the body and enjoyments, they take and protect pure morality, and from the purity of morality, they abide in patience, which has the four qualities of a renunciate, such as not retaliating when struck. Through the gateway of patience, they accomplish the paramitas, and they initiate diligence without weariness in order to do the work of sentient beings. Abiding in diligence, they cultivate samadhi, which does not distract the mind, and relying on equanimity, they cultivate the wisdom of vipashyana, which understands the general and specific characteristics of all dharmas. In this way, they are in accordance with the six perfections, while the Shravakas only practice one-sided aspects of enlightenment and cannot become accustomed to such six perfections for a long time. The difference of following is that merely abiding in mindfulness on the body and so on is practiced by worldly people and by Shravakas and Pratyekabuddhas, but the practice of Bodhisattvas is more excellent than this. From their own position, they also show worldly people and Shravakas and Pratyekabuddhas the way to practice mindfulness in accordance with their respective minds, so they have the difference of following all those to be trained, and the difference of complete knowledge is that Bodhisattvas consider the body to appear like an illusion, but it is not established as such, and feelings are like experiencing pleasure and pain in a dream, but although they are experienced, there is no real self-characteristic object in them, and the nature of mind is completely established as self-