Tibetan
དོན་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་ཐེག་པ་དམན་པ་དང་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དོར་བ་དང་། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ནས་འཕགས་པའི་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་པའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དང་། ས་གཉིས་པ་ནས་དྲུག་པ་མན་ཆད་ལ་གནས་པའི་ས་བདུན་པ་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པ་ཐོབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་གྱུར་པའི་ཉེས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་དང་། ས་བརྒྱད་པར་ལུང་བསྟན་པ་ནི་ཐོབ་པ་ལ་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་སྤོང་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་། ས་དགུ་པར་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་ཐོབ་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆོད་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དང་། ས་བཅུ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་ནི་བསྐུར་བར་བྱ་བ་ཐོབ་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་གྱུར་པ་སྤོང་ཕྱིར་སྤོང་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་། ས་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་བཅུ་པ་སྟེ་དག་པའི་ས་གསུམ་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་དག་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་ བའི་ཕྱིར་སྤོང་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་། མཐར་ཐུག་པ་ས་བཅུ་གཅིག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཐོབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་བསྒོམ་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་རྣམས་ནི་མོས་སྤྱོད་ནས་ས་བཅུའི་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་པོ་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། མདོ་ལས་འདུན་པ་སྐྱེད་དོ། །འབད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ་ཞེས་ཚིག་ལྔས་བསྟན་པ་ལྟར་བསྒོམ་སྟེ། དང་པོ་འདུན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གཞིའོ། །ལྷག་མ་བཞི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེད་པ་དང་སྐྱེས་པ་སྤངས་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་སྤེལ་བར་འདུན་པའི་མོས་པ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་ནི། འབད་པ་འམ་རྩོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཞི་ལྷག་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་རེས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་གནས་ངན་ལེན་ཞུམ་པ་དང་རྨུགས་པའམ། རེས་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་གནས་ངན་ལེན་རྒོད་པ་དང་གཡེང་བ་བྱུང་བའམ། རེས་དེ་གཉིས་མེད་པར་རྣལ་དུ་གནས་པ་འབྱུང་བས་དེ་དག་གང་དང་གང་བྱུང་བ་དྲན་པ་དང་ཤེས་
Chinese
不思念义理，舍弃思念小乘和声闻独觉的果位，为了从胜解行地进入圣者初地等时，遣除成为障碍的诸法；为了从二地到六地以下，获得安住于七地无相住，而遣除成为间断的过患而修习；为了在八地获得授记，遣除成为障碍的过患，而修习四正断；为了在九地获得四无碍解，通过向有情说法而令其成熟，遣除成为获得之障碍的遮障；为了在十地获得如来授予灌顶为王位，遣除成为障碍，而修习四正断；在八地、九地、十地，即清净的三地中，为了清净佛刹，遣除成为获得之障碍的遮障，而修习四正断；最终，为了获得十一地佛地，遣除成为获得之违品的遮障，而修习四正断。因此，具慧菩萨们从胜解行地到十地之尽间，将四正断作为道之违品的对治而如是修习。如何修习之理呢？经中说：生起欲乐，精进，发起精勤，心极执持，如理极安住，如经中所说的五句一样修习。首先，欲乐是精进的基础，其余四者是精进的自性。也就是依靠不生起未生之不善法，断除已生之不善法，生起未生之善法，增长已生之善法的欲乐之希求，而修习奢摩他和毗钵舍那瑜伽，即是精进或勤奋。如是修习止观之时，有时会出现与奢摩他相应的过患，即沉没和昏沉；有时会出现与毗钵舍那相应的过患，即掉举和散乱；有时会出现二者皆无，而安住于寂静的状态。因此，无论出现何者，都要以正念和正知
English
Abandoning the thought of meaning, abandoning the thought of the fruits of the Lesser Vehicle and the Hearers and Solitary Realizers, and in order to abandon the dharmas that become obstacles to entering the first of the noble grounds from the ground of aspiration and conduct, and in order to cultivate from the second ground to the sixth ground inclusive, in order to obtain the seventh ground, the abode without characteristics, and to abandon the faults that become interruptions, and in order to abandon the faults that become obstacles to obtaining the prophecy on the eighth ground, cultivate the four abandonments, and in order to abandon the obscurations that become obstacles to obtaining the four analytical knowledges on the ninth ground, by teaching the Dharma to sentient beings, and in order to fully ripen them, and in order to abandon the obscurations that become obstacles to obtaining the empowerment of the regency by the Tathagatas on the tenth ground, cultivate the four abandonments, and on the eighth, ninth, and tenth grounds, the three pure grounds, in order to purify the Buddha-fields, and in order to abandon the obscurations that become obstacles to obtaining, cultivate the four abandonments, and finally, in order to obtain the eleventh ground, the Buddha-ground, and in order to abandon the obscurations that become the opponents of obtaining it, cultivate the four perfect abandonments. Therefore, intelligent Bodhisattvas cultivate the four perfect abandonments as the antidotes to the opponents of the path from the ground of aspiration and conduct to the end of the continuum of the ten grounds. How to cultivate? The sutra says: Generate desire, strive, exert effort, hold the mind, and perfectly abide. As the five phrases in the sutra say, cultivate. First, desire is the basis of effort. The remaining four are the nature of effort. That is, relying on the aspiration of desire to not generate unwholesome dharmas that have not arisen, to abandon those that have arisen, to generate wholesome dharmas that have not arisen, and to increase those that have arisen, cultivate the yoga of śamatha and vipaśyanā, which is effort or diligence. When cultivating śamatha and vipaśyanā in this way, sometimes the faults associated with śamatha, such as sinking and dullness, arise; sometimes the faults associated with vipaśyanā, such as excitement and distraction, arise; sometimes neither of these arises, and one abides in a state of tranquility. Therefore, whatever arises, one should remember and know