Tibetan
ར་བའི་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་བཞིན་དུ་ནམ་ཞིག་དེ་ཟད་ནས་སླར་རང་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བརྗོད་པ་གང་། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པར་ཡང་། །ཆོས་སྐུ་ཟབ་པའི་ཚིགས་བཅད་དུ། །ཐབས་ཆེན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །འཁོར་བའང་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་བསམ་ཡས་ཞེས་འཁོར་བ་ཉིད་མྱང་འདས་དང་། ཉོན་མོངས་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གམ་ལམ་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་བུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ལས་ཀྱང་གསལ་བར་བསྟན་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པར་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འཐོབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ལས་ནི་རྟོགས་པ་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་རྣམས་ཀྱང་མ་སྦས་པར་མངོན་དུ་བསྟན་པས་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་མྱུར་ལམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བའི་ཐབས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཆེད་དུ་དམྱལ་བའི་སྲིད་པར་གནས་པ་ཡི་བཙོ་བསྲེག་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་ནི་ཅིས་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ་ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་གནོད་པ་བྱེད་པ་མིན་ཏེ་རྒྱུ་དེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བློ་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་སྙིང་རྗེའི་གོ་ཆ་བགོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞི་བ་ མྱང་འདས་ལ་ཡོན་ཏན་དང་སྲིད་པ་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོན་དུ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་དམན་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ནི་བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་གནོད་བྱེད་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་བློ་ལྡན་དམྱལ་བར་གནས་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ད་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་ཙམ་ལས་དུས་ཀུན་ཏུའམ་གཏན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་པ་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ཡངས་པའི་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་མིན་ཏེ་མཛའ་བོའི་བུ་མོ་དང་གྱད་པི་ཏའི་རྣམ་ཐར་བཞིན་ནོ། །ཐེག་པ་གཞན་ཉན་རང་གི་ལམ་འབྲས་ལ་རང་དོན་དུ་ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་བསིལ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང་བདག་ལ་ཕན་པ་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སྐབས་དེར་རབ་ཏུ་བདེ་བར་གནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་དེ། ཐེག་ཆེན་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་གཞན་གྱིས་ལོག་སྒྲུབ་ལ་བརྟེན་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཏང་སྟེ། ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །སླར་ཡང་དམིགས་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་བཤད་པའི་དང་པོར། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་སྣང་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་འགལ་བར་བཟུང་ནས་བྱིས་པ་རྣམས་དོན་དེ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་སྐྲག་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཀྱང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག་པའང་འགལ་ལོ་སྙམ་དུ་སྐྲག་ཅིང་ཐེག་ཆེན་ལ་མི་མོས་པ་ཡང་དགོངས་དོན་ཟབ་མོ་མ་ཤེས་པའི་དབང་གིས་ཡིན་གྱི་ཤེས་ ན་དོན་དེ་དག་འགལ་བ་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཆོས་འདི་དག་ཡོད་ཀྱང་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་འདྲ་བ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་ཡོད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་མཚན་མར་དམིགས་སུ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དམིགས་པ་དང་དམིགས་མེད་མི་འགལ་ལོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་རས་ལ་རི་མོ་མཁན་མཁས་པས་བཟོ་སྦྱང་གི་ཐབས་གོམས་པའམ་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ཚོན་སྣ་ཚོགས་པས་ཚུལ་བཞིན་ལེགས་པར་བྲིས་པའི་གཟུགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་ལ། རི་མོ་ལ་དངོས་སུ་མཐོ་དམན་དང་འབར་འབུར་མེད་ཀྱང་མིག་ལམ་དུ་རྐང་ལག་དང་གདོང་ལ་སོགས་པ་མཐོ་དམན་དང་འབར་འབུར་དུ་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོའི་དོན་ཚུལ་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་ལ་གཟུང་བ་འཛིན་པ་གཉིས་པོ་རྣམ་པ་ཐ་དད་དུ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། གནས་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་ཡོད་པས་དོན་ལ་མེད་བཞིན་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་སྣང་བའང་མི་འགལ་ལོ། །རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཀྱང་ཕྱིས་སུ་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཚེ་དག་བར་སྣང་བ་ཡང་མི་འགལ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ཆུ་རང་བཞིན་གྱིས་ས་རྡུལ་དང་མ་འདྲེས་པ་དྭང་བ་ཡིན་ཡང་། ས་འདམ་དང་འདྲེས་ནས་རྙོགས་པ་ན་ཆུ་ཡི་རང་བཞིན་ནི་ས་ཡི་རྡུལ་དང་འདྲེས་ནས་དབྱེ་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཆུ་ཉིད་དུ་གནས་མོད་ཀྱི་རྙོགས་པ་དང་བཅས་པར་ཡང་སྣང་བ་ལས། ཕྱིས་དྭང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྔར་ གྱི་ཆུའི་རང་བཞིན་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དྭང་བ་ཉིད་དེ་སྔོན་མེད་པར་རྙོག་པ་དེ་ལས་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་མིན་གྱི། དྭང་བ་དེ་ནི་ཆུ་དེ་ལ་གློ་བུར་པ་འདམ་གྱིས་བསླད་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་ཟད་དོ། །དེ་བཞིན
Chinese
了知具有贪等自性的轮回，何时耗尽，不再于自相续中产生，这样的声闻菩提是对唯此之自性愚昧。如《现观庄严论》云：“他之法亦有，于所知亦示，言障尽为何，我于此甚奇。”如是说。同样，圣者无著于《摄大乘论》中，在法身甚深之偈颂中说：“具足广大方便者，烦恼菩提成支分，轮回亦是寂灭性，是故如来不可思。”如是轮回即涅槃，烦恼转为菩提之支分或道，此等亦于自性乘中更明显地显示，若不以智慧如是了悟，则不能获得不住有寂之边的广大的菩提。果乘中，与彼悟境相符的特殊方便道等亦不隐瞒而显现，故成证悟之速道。第二，显示不舍弃一切有情之方便是获得大菩提之方便。为了有情而处于地狱之苦，如煎熬等难忍之苦，决不对胜者之子等的身心造成损害，亦不对大乘道造成障碍，因彼等以如幻之智，对有情生起极度悲悯之心。认为寂灭涅槃具有功德，而轮回具有过患，仅以此而趣入小乘道之种种看似善妙之分别念，乃是阻碍具慧菩萨道的障碍。何以故？因具慧者处于地狱，仅是彼时感受痛苦而已，并非于一切时或永时成为无二障垢、功德广大之大菩提的障碍，如善友之女与强比达之传记。其他乘，声闻缘觉之道果，为了自利而极力息灭烦恼与痛苦，仅思利己之事
English
The Śrāvakabodhi, which knows that saṃsāra, which has the nature of attachment and so on, will be exhausted at some point and will not arise again in one's own continuum, is ignorant of that very nature. As the Abhisamayālaṃkāra says: "Other dharmas also exist, and they also show what is to be known. What is the point of saying that the obscurations are exhausted? I consider this very strange." It is said. Similarly, the noble Asaṅga, in the Mahāyānasaṃgraha, also says in the profound verses of the Dharmakāya: "For those who possess great means, afflictions and bodhi become limbs, and saṃsāra is also the nature of peace. Therefore, the Tathāgata is inconceivable." Thus, saṃsāra itself is nirvāṇa, and afflictions are transformed into limbs or paths of bodhi. These are also shown more clearly in the Svabhāvikakāya, and if one does not realize this with wisdom, one cannot attain the great bodhi that does not abide in the extremes of existence and peace. In the Resultant Vehicle, the special expedient paths and so on that are in accordance with that realization are also shown without concealment, and thus it becomes a quick path to enlightenment. Second, it is shown that the means of not abandoning all sentient beings is the means of attaining great bodhi. The unbearable suffering of being in hell for the sake of sentient beings, such as roasting and so on, certainly does not harm the body and mind of the sons of the Victorious Ones, nor does it obstruct the path of the Great Vehicle, because they develop a mind like an illusion and a great armor of compassion for sentient beings. Holding that peaceful nirvāṇa has virtues and that saṃsāra has faults, the various seemingly virtuous discriminations that lead to the path of the Lesser Vehicle are obstacles that hinder the path of the wise bodhisattva. Why? Because the wise one who dwells in hell only experiences suffering at that time, and does not become an obstacle to the great bodhi, which is free from the stains of the two obscurations and has vast and extensive qualities such as strength, at all times or forever, as in the story of the daughter of the good friend and the giant Pīta. Other vehicles, the paths and fruits of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas, discriminate to pacify afflictions and suffering for their own benefit, and only think of benefiting themselves.
Chinese
守护（精进）在那个时候虽然非常安乐，但却会阻碍大菩提。进入大乘道的人们，也会因为他人邪道的缘故，舍弃无上菩提之心，如同声闻缘觉现证涅槃一样。再次，在宣说无缘之智慧和大慈悲二者时，首先，孩子们认为一切法在胜义中不存在和仅在显现中执著是相违背的，因为他们不理解那个道理而感到害怕。虽然自性本来没有一切烦恼，但突然的垢染完全清净也是相违背的，他们也这样认为而感到害怕，并且不信奉大乘，这也是因为不了解甚深密意的缘故，如果了解，那些道理并不相违背。为什么呢？因为这些法仅仅是显现，但并不像显现那样真实成立，如同幻术和梦境等一样，所以在名言中是有执著的。同样，在胜义中没有能以相状来执著的，所以应当了知如同虚空一样，因此执著和无执著并不相违背。比如，如同在布上，熟练的画家通过练习技艺的方法或仪轨，用各种颜料如法精妙地绘制出各种各样的形象。画中实际上没有高低和凸凹，但在眼中，手脚和面容等却显现出高低和凸凹。同样，不正确理解事物真相的非真实分别念，能取和所取二者虽然没有差别，却会显现为存在。因为状态和显现不一致，所以在实际上不存在的情况下，却显现为存在，这也不相违背。自性清净，但后来远离垢染时显现为清净也不相违背。比如，水自性本来不与泥土混合，是清澈的，但与泥土混合而浑浊时，水的自性并不是与泥土混合而无法分离，而是水仍然存在，只是显现为浑浊。后来变得清澈，是先前水的自性显现出来的清澈，并不是先前没有而从浑浊中新产生的。那个清澈只是水远离了突然被泥土玷污的垢染而已。同样，
English
To guard (diligence) is very comfortable at that time, but it hinders the great Bodhi. Those who have entered the Mahayana path will also abandon the mind of unsurpassed Bodhi due to the evil practices of others, just as the Shravakas and Pratyekabuddhas realize Nirvana. Again, when explaining the wisdom of non-objectification and great compassion, firstly, children think that all dharmas do not exist in the ultimate sense and that clinging to mere appearances is contradictory, because they do not understand that reason and are afraid. Although the self-nature is originally free from all defilements, they also think that the sudden purification of impurities is contradictory, and they are afraid and do not believe in Mahayana, which is also due to not understanding the profound secret meaning. If they understand, those reasons are not contradictory. Why? Because these dharmas are merely appearances, but they are not truly established as they appear, like illusions and dreams, so there is clinging in name. Similarly, in the ultimate sense, there is no objectification of characteristics, so it should be understood as being like the sky, so clinging and non-clinging are not contradictory. For example, just as on a cloth, a skilled painter, through the method or ritual of practicing skills, skillfully paints various images with various colors. In the painting, there is actually no height or depression, but in the eyes, hands, feet, faces, etc. appear to be high and low and raised. Similarly, the non-real conceptualization that does not correctly understand the truth of things, although the grasper and the grasped are not different, will appear to exist. Because the state and appearance are inconsistent, it does not contradict that it appears to exist even though it does not exist in reality. It is also not contradictory that the self-nature is pure, but later appears to be pure when it is free from impurities. For example, water is naturally clear and not mixed with soil, but when it is mixed with soil and becomes turbid, the nature of water is not mixed with soil and cannot be separated, but the water still exists, but it also appears to be turbid. Later, becoming clear is the clarity of the previous nature of the water, not newly produced from the turbidity that did not exist before. That clarity is only the water being free from the impurities that were suddenly contaminated by mud. Similarly,