Tibetan
་བ་ཐོབ་པ་དང་། འཛིན་པ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་ན་ཐ་མལ་མ་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མི་སྣང་བར་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་དབང་བ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་ན་ཡེ་ཤེས་དང་ལས་གཉིས་པོ་དག་ལ་དབང་བར་འགྱུར་ཏེ། སོ་སོར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ཐོབ་པས། ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པའི་མཐུས་ཕྲིན་ལས་ལ་དབང་ཐོབ་བོ། །གོང་དུ་གནས་གྱུར་གྱི་སྐབས་སུའང་འདི་དང་མཚུངས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་བཞི་པོ་དེས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་གསུམ་ལ་ནི་དབང་རྣམ་པ་བཞི་ཐོབ་སྟེ། གཅིག་སྟེ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་དབང་དང་པོ་མི་རྟོག་པ་དང་ཞིང་ལ་དབང་བ་གཉིས་ཐོབ་ལ་དེ་ལས་གཞན་ས་དགུ་པར་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་དང་། བཅུ་པ་ལས་ལ་དབང་བ་ཐོབ་པས། ས་དེ་གཉིས་དབང་རེ་རེར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་དང་ལྡན་པས་ཁམས་གསུམ་སྲིད་པར་གཏོགས་པའམ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡང་རོ་གཅིག་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱུར་ལ་ཞེས་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་གཉིས་མེད་པར་ཤེས་པས་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་མཐའ་བསལ་བའོ། །བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཙམ་གྱི་སྟོང་རྐྱང་མ་ཡིན་པར། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཞན་དབང་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཡོངས་གྲུབ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཐ་དད་མེད་པར་མཉམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྐུར་འདེབས་ཆད་པའི་མཐའ་བསལ་བའོ། །དེ་ལྟར་དབུ་མའི་ལམ་ཤེས་ནས་བྱང་སེམས་དེ་ནི་ལམ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་སེམས་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་ཅིང་དེ་ལྟར་བློས་ ཡང་ཡང་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སེམས་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དྲོད་ནས་བཟོད་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ནས་སེམས་ཙམ་དུ་རིག་པ་དེ་ལ་ཡིད་གནས་པའི་ཕྱིར་ན་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་སྣང་ཡང་གཟུང་བའི་ངོ་བོ་མེད་པ་དེ་བཞིན་སེམས་ཙམ་གྱིས་འཛིན་པར་སྣང་ཡང་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུང་བ་བཞིན་དུ་མེད་པར་རྟོགས་ནས་ཆོས་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དེ་ལ་འཛིན་པ་དེ་ཡང་མི་སྣང་ངོ་། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀ་མགོ་མཉམ་དུ་དེ་དང་དེར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་མཐོང་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་དེ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་ཏེ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཏུ་དམིགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་གང་ཡིན་པའོ། །ཡང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་བསྟན་པ། སྔོན་ཚོགས་གཉིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གཅིག་ཏུ་བསགས་པ་དང་ལྡན་པས་ཚེ་འདིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་བྱས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་གཞི་དང་། མོས་སྤྱོད་དུ་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྐྱེད་པའི་ས་དེ་གཉིས་ཡོད་ན། རྒྱུ་དེ་ལས་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་ཐོབ་པའི་དུས་སུ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱིས་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་རང་མཚན་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་ནི་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བཏགས་བྱའི་ཆོས་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་མིང་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་མིང་གཟུགས་ཀྱི་ཟླས་ ཕྱེ་བའི་མིང་གཞིའི་ཕུང་པོ་སེམས་སེམས་བྱུང་ཙམ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་ཚེ་ན། ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་དབེན་པ་བཟོད་པ་དེར་མཐོང་ནས། མིང་ཙམ་མམ་སེམས་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ཕྱི་ནས་ཏེ་ཆོས་མཆོག་གི་དུས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མ་མཐོང་བས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་སྣང་བ་འབྱུང་ཞིང་མཐར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་བསྟན་པ། སེམས་ནི་ཞེས་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །སེམས་དེ་གནས་ངན་ལེན་དང་བཅས་པ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་མི་དགེ་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་གོ། ཡང་ན་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་གཉིས་སོ། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི། བདག་ལྟའི་ཞགས་པས་སེམས་རབ་ཏུ་ཟིན་པར་གྱུར་ནས་ནི། འཁོར་བར་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས། མདོར་ན་བདག་འཛིན་གཉིས་པོས་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བསགས་པའི་གནས་ངན་ལེན་དང་འབྲེལ་བའི་སེམས་དེ་ཇི་སྲིད་བདག་འཛིན་གཉིས་པོ་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་སེམས་ལ་བག་ཆགས་བསགས་ཤིང་འཁོར་བར་འཇུག་ཅེས་སོ། །སེམས་དེ་ནང་དུ་གནས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་འདོད་ཅེས་པ། སེམས་དེ་ཇི་ལྟར་ནང་དུ་གནས་ན། གཟུང་བ་ལ་ཞེན་ ཅིང་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སེམས་ནང་དུ་སེམས་ལ་བསྡུས་ཏེ་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་བཞག་པའི་ཞི་གནས་དང་། གཟུང་བ་མེད་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་དང་སེམས་ཀྱང་མེད་པར་རྟོགས་ནས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ་བས་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་བག་ཆགས་མི་གསོག་ཅིང་སེམས་
Chinese
获得（自在）之后，五种感官的意识转变，平凡不净的行境不再显现，而能自在地拥有完全清净的佛土。分别念的意之意识转变，就能自在地拥有智慧和事业二者。由于获得四种各别的正知，就能自在地拥有智慧。由于神通的力量，就能获得自在地拥有事业。上面在（八识）转变的时候也说了与此相似的内容。这样就能获得四种自在。凭借这四种自在，第八不动地等三地就能获得四种自在。其中，第八地获得第一种自在，即无分别和对佛土的自在这两种。除此之外，第九地获得对智慧的自在，第十地获得对事业的自在。因此，这两地被认为是各自获得一种自在。解脱的其他名称还有：具有智慧的菩萨，对于属于或存在于三界轮回中的一切法，通达人无我和法无我这两种无二无别，这意味着通过了解遍计所执的二种我空，从而消除了增益边。对无我的证悟，并非仅仅是完全不存在的空性，而是如幻的依他起空性，即以二我空性的圆成实性与真如无别平等，从而消除了诽谤断灭边。如此通达中道之后，菩萨通过唯识的途径，进入那样的真如，并且以这样的方式通过思维反复串习。这是通过唯识的途径来忆念真如，从暖位到忍位之间。之后，由于心安住于唯识的觉知中，无论显现为何种所取，所取的自性都不存在。同样，虽然唯识显现为能取，但也要认识到能取本身也如所取般不存在。因此，获得最胜法的等持，那时能取也不再显现。在所取和能取二者平等地看到在彼处都不存在之后，所取和能取的戏论在任何情况下都不再显现，这就是从一切分别念中解脱，并以圣者的殊胜智慧，远离一切对境，完全不颠倒的圆成实性。
English
After attaining (mastery), the transformation of the consciousness of the five senses means that the ordinary, impure realms of experience no longer appear, and one has the freedom to possess a completely pure Buddha-field. The transformation of the mind's consciousness of conceptual thought means that one will have the freedom to possess both wisdom and activity. Because one attains the four individual correct knowledges, one has the freedom to possess wisdom. Through the power of clairvoyance, one obtains the freedom to possess activity. The above also stated similar content during the transformation (of the eight consciousnesses). Thus, one obtains four freedoms. By means of these four freedoms, the eighth, immovable ground, and the other three grounds, obtain four freedoms. Among them, the eighth ground obtains the first freedom, namely the two freedoms of non-conceptualization and mastery over the Buddha-field. Apart from that, the ninth ground obtains mastery over wisdom, and the tenth ground obtains mastery over activity. Therefore, these two grounds are considered to each obtain one freedom. Other names for liberation include: A bodhisattva with intelligence, regarding all phenomena that belong to or exist in the three realms of samsara, understands the two types of selflessness, the selflessness of persons and the selflessness of phenomena, as being of one flavor and inseparable. This means that by understanding the two selves of the imputed, one eliminates the extreme of addition. The realization of selflessness is not merely an emptiness that is completely non-existent, but rather the dependent arising of illusion, the perfected nature that is empty of the two selves, is non-different and equal to suchness, thereby eliminating the extreme of nihilistic denial. Having thus understood the Middle Way, the bodhisattva enters into suchness through the path of mind-only, holding onto that path in that way, and repeatedly familiarizes himself through thought. This is the recollection of suchness through the path of mind-only, from the stage of warmth to the stage of forbearance. Thereafter, because the mind abides in the awareness of mind-only, no matter what appears to be apprehended, the nature of what is apprehended does not exist. Similarly, although mind-only appears to be the apprehender, one must also recognize that the apprehender itself does not exist like the apprehended. Therefore, having attained the samadhi of the supreme Dharma, the apprehender no longer appears at that time. Seeing that both the apprehended and the apprehender are equally non-existent in that place, the elaboration of the apprehended and the apprehender no longer appears in any way. This is liberation from all conceptual thoughts, and with the supreme wisdom of the noble ones, it is the perfected nature that is free from all objects and completely non-inverted.
Chinese
又宣说了其他解脱的类别。先前在无数劫中积累了二资粮，因此今生对大乘的法进行了闻、思、修三者的积累之基础，并且在信解行持中，如理作意无常、痛苦、空性、无我，如果具备这二者生长的地基，那么从那个因缘中，在获得加行道暖位和顶位的时候，就会见到一切法仅仅是心所安立的名言，而没有自相成立的实义，仅仅是分别念而已。像这样，因为没有所安立的法，由周遍分别念仅仅安立名言的名色之类所区分的名言之基础蕴，仅仅是心和心所，而了知没有外境，这就是获得加行道忍位的时候。在外境空性的忍位中见到，从外面执著名言或者唯心，在法最胜位的时候就不会见到。像这样，因为没有见到能取所取二者，就会像镜子一样显现，最终获得佛地的平等性，因此是解脱。又宣说了其他解脱的类别。心是指阿赖耶识等心和心所法。那个心具有恶趣之因，即身体的恶趣之因是杀生等不善业，心的恶趣之因是贪嗔痴。或者说是烦恼障和所知障的习气的二种恶趣之因。恶趣之因的因是，对有情执著为我，对法执著为我。由我见之索牢牢抓住心，然后就会深深地进入轮回。总之，由二种我执积累烦恼障和所知障的恶趣之因相关联的心，只要没有舍弃二种我执，那么就会在心中积累习气，并且进入轮回。那个心想要向内安住而返回，意思是，那个心如何向内安住呢？对于执著所取而散乱的心，在内部将心收摄于心，在内部如实安住的寂止，以及了知没有所取而仅仅是能取的心，并且也了知没有心，从而远离能取所取二者，就不会积累恶趣之因的习气，并且心
English
Furthermore, another category of liberation is taught. Having previously accumulated the two accumulations for countless eons, therefore, in this life, the basis for accumulating the three, hearing, thinking, and meditating, on the Mahayana Dharma, and in faith and practice, properly contemplating impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, if these two grounds for growth are present, then from that cause, at the time of obtaining the heat and peak stages of the path of application, it will be seen that all phenomena are merely names given by the mind, and there is no self-characterized meaning, only conceptualization. Like this, because there is no object to be named, the basis of names, the aggregates, distinguished by names and forms, which are merely named by pervasive conceptualization, are merely mind and mental factors, and knowing that there is no external object, this is when the forbearance of the path of application is obtained. Seeing emptiness of external objects in that forbearance, holding onto mere names or mere mind from the outside, will not be seen at the time of the supreme Dharma. Like this, because the two, grasper and grasped, are not seen, appearances arise like a mirror, and ultimately, the equality of Buddhahood is attained, therefore it is liberation. Furthermore, another category of liberation is taught. Mind refers to the mind and mental phenomena such as the alaya consciousness. That mind is accompanied by the cause of bad rebirths, that is, the cause of bad rebirths of the body is non-virtue such as killing, and the cause of bad rebirths of the mind is attachment, hatred, and ignorance. Or rather, the two causes of bad rebirths are the habits of the obscurations of afflictions and knowledge. The cause of the cause of bad rebirths is to view beings as self and to view phenomena as self. Because the mind is tightly grasped by the noose of self-view, it will then deeply enter samsara. In short, the mind associated with the cause of bad rebirths, which has accumulated the obscurations of afflictions and knowledge by the two self-grasps, as long as the two self-grasps are not abandoned, then habits will be accumulated in the mind, and it will enter samsara. That mind desires to turn inward and abide, meaning, how does that mind abide inward? For the mind that clings to the grasped and is distracted, the mind is gathered into the mind internally, and the abiding in peace that is truly placed internally, and realizing that there is no grasped but only the grasping mind, and also realizing that there is no mind, thereby separating from the two, grasper and grasped, will not accumulate the habits of the cause of bad rebirths, and the mind