Tibetan
ཆེན་མང་པོ་རབ་ཏུ་འབབ་པས་ཇེ་མང་དུ་འཕེལ་བར་ཡང་ནི་མི་འགྱུར་བ། དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས་སམ་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པ་དག་ཀྱང་། སྒྲིབ་པ་དག་པ་ཉན་རང་བྱང་སེམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་འཇུག་པ་དུས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་ངོམས་པ་མི་མངའ་ལ་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་འདིར་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་མཆོག་གོ། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམས་གྲངས་བཅུའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ། ཡོན་ཏན་དེ་ལྡན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཉིད་ངོ་བོ་སོགས་རྣམ་གཞག་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་ལ། དངོས་དང་། འཇུག་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་ཚིགས་བཅད་བཞིས་བསྟན་ཏེ། ཚིགས་བཅད་བཞི་པོ་འདིའི་དོན་མདོར་བསྡུས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་འདི་དང་པོ་བཤད་ནས། དེ་ནས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་བཞི་བཤད་པ་དེས། འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནི་ཆོས་ལྔས་བསྡུས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། སོ་སོར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་འདི་ལས་དེའི་དོན་མདོར་བསྡུས་ནས་གཏན་ལ་འབེབ་པར་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཤེས་བྱ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དང་ཟག་བཅས་ཟག་ མེད་དུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་མཐའ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། གནས་ལུགས་མ་ནོར་བ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་དོན་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཁྱད་པར་གང་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི། ཆོས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པ་མེད་ཀྱང་། རང་སྣང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དྲི་བཅས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །སྒྲིབ་པ་གློ་བུར་བ་སྤང་རུང་ཡིན་ཞིང་ཆོས་ཉིད་ནམ་ཡང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ཡིན་པས། ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་སོ་སོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དུས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱའོ། །འདིས་དེ་བཞིན་ཉིད་གནས་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་པ
Chinese
猶如大水奔騰傾瀉，水量不會因此增多；同樣，諸佛的界或法界，以及那無漏的真如，即使無數的斷除障礙的聲聞、緣覺、菩薩和已入涅槃者恆時不斷地融入其中，也不會因此而感到滿足或增長，這就是此處最稀有、最奇妙的殊勝之處。如是，在以十種功德的類別闡釋了大菩提之後，接著將闡述具備這些功德的大菩提本身，通過六種綱要，即本質等。其中分為正文和詳細闡述融入兩部分。首先，以「一切法的真如」等四句偈頌來闡述。這四句偈頌的要義是闡述了極其清淨的法界，因此首先闡述了這一點。然後，通過闡述如鏡像般的四種智慧，正如《聖佛地經》中所說：「佛地由五法所攝，即法界極清淨、如鏡像智、平等性智、妙觀察智和成所作智。」本論也以簡要的方式確定了其要義。也就是說，應如是理解，諸如所知中的有為法、無為法以及有漏、無漏所包含的諸法之自性，即空性，遠離一切邊，此稱為真如，因為它是無誤的實相、真實的邊際和勝義諦。雖然在真如的自性中沒有任何差別，但通過種種法相而稱為法。雖然佛與有情之真如沒有任何差別，但由於自顯的顛倒和突發的垢染，有情相續中的真如稱為有垢真如。由於垢染是突發的且可以斷除，而法性永不改變，因此，當個別有情相續中的煩惱障和所知障完全清淨之時，法界極其清淨的特徵即稱為佛之菩提。這表明了真如的轉依。菩提
English
Just as a great flood pours down, the amount of water does not increase; similarly, the realm or sphere of the Buddhas, the Suchness that is without outflows, even when countless Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas who have purified their obscurations, and those who have entered Nirvana constantly and unceasingly merge into it, it does not become full or increase. Such is the supreme wonder here. Thus, after explaining the Great Bodhi through ten categories of qualities, next, the Great Bodhi itself, which possesses these qualities, will be explained through six outlines, such as essence. This is divided into two parts: the main text and the detailed explanation of merging. First, it is explained with four verses, such as "The Suchness of all dharmas." The essence of these four verses is to explain the extremely pure Dharmadhatu, so this is explained first. Then, by explaining the four wisdoms, such as the mirror-like wisdom, as it is said in the Sutra of the Holy Buddha Land: "The Buddha Land is condensed by five dharmas, namely, the extremely pure Dharmadhatu, the mirror-like wisdom, the wisdom of equality, the wisdom of discernment, and the wisdom of accomplishment." This treatise also briefly establishes its meaning. That is, it should be understood that the nature of all dharmas, such as conditioned and unconditioned phenomena, and those included in defiled and undefiled phenomena, is emptiness, free from all extremes, which is called Suchness, because it is the unmistaken reality, the true limit, and the ultimate truth. Although there is no difference in the nature of Suchness, it is called dharma through various characteristics. Although there is no difference between the Suchness of Buddhas and sentient beings, the Suchness in the continuum of sentient beings is called defiled Suchness because of the inverted self-appearance and sudden defilements. Since defilements are sudden and can be removed, and the nature of dharma never changes, when the two obscurations, afflictive and cognitive, in the continuum of individual sentient beings are completely purified, the characteristic of the extremely pure Dharmadhatu is called the Bodhi of the Buddha. This shows the transformation of the basis of Suchness. Bodhi
Tibetan
་དེ་ཡང་མཉམ་བཞག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་མི་ཟད་པ་ཐོབ་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་དབང་ཟད་མི་ཤེས་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཡང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེའི་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །བློ་བརྟན་འགྲེལ་པའི་འགྱུར་ལྟར་ན་དངོས་པོ་ཤེས་པ་དེ་ལ་དམིགས་ཞེས་དངོས་པོ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད་གནས་གྱུར་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེ་ རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ཤེས་ཞེས་དང་། དེ་ལ་དམིགས་ཞེས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དམིགས་ཞེས་གསུངས་པ་འབྲུ་འགྲེལ་ཚུལ་མི་འདྲ་ཡང་དོན་འདྲ་སྟེ། དབང་མི་ཟད་པ་གཉིས་ཐོབ་པ་ནི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ལ་འཆད་པས་སོ། །མདོར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་མཉམ་རྗེས་རེས་འཇོག་ཏུ་མེད་པས་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། ཇི་སྙེད་པ་གཟིགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དབང་ཟད་མི་ཤེས་པ་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཕྱིར། གནས་གྱུར་མཐར་ཐུག་གི་སྐབས་ན་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་ཆོས་ཅན་ཇི་སྙེད་པའང་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མཁྱེན་པའི་མཁྱེན་པ་གཉིས་ལ་དབང་འབྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའམ་ཆོས་སྐུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་འོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དེ་ཐོབ་བྱེད་དམ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཐོས་བསམ་བསྒོམས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སར་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་པོར་སྐྱེས་པ་ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་ས་བཅུའི་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་བསྒོམ་པ་ལས་ནི་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའོ། །བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་དུས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཕྲལ་དང་ཡུན་གྱི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་གཉིས་སྐྱེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་འཁོར་བའི་མཐའ་ཅི་ཙམ་པ་དེ་སྲིད་དུ་མི་ཟད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལས་ནི་ཀུན་སྣང་བ་དང་གསུ
Chinese
再者，于等持中，于法界完全清净之自性事物所缘，获得无分别智慧之无尽自在，以及后得智慧缘于无分别智慧，获得无尽无知之自在。又，后得能如实了知彼无分别智慧之体性。如洛丹释之译本所言，所谓缘于彼事物之知，即后得智慧如实了知事物阿赖耶识他起之自性转依之无分别智慧。所谓缘于彼，即谓无分别智慧缘于彼法界，虽经文注释方式不同，然义相同，即获得二种无尽自在，乃是就等持后得之二智慧而宣说。总之，于佛地，等持后得无有轮番更替，故以一智慧如何所见乃无分别，如何所量所见乃一切种智，故彼二者乃获得无尽无知自在之体性。如是认为。如是，法性与法相无有差别之故，于转依究竟之时，法性如是如是见，然于未动摇之时，法相如何所量亦能不费力气任运成就而知晓，于二种知晓获得自在之自性身或法身，乃大菩提之体性，故此乃大菩提之自性。获得或显现彼大菩提之因乃如大乘经中所说之空性，如是，彼如来藏经由闻思修而决定，于信行地以积聚二资粮之门而修习，如是如来藏现量了知，生起出世间之第一智慧，获得第一地，于彼之后，直至十地之相续终结之间，由种种方便之门而修习，乃为真实生起。菩提之果乃于无边众生一切时中生起暂时与究竟之利益与安乐二者，又，轮回之边际如何，彼亦如是具有无尽之果。如是，业乃一切显现与语。
English
Furthermore, in meditative equipoise, by focusing on the very essence of the Dharma realm, which is completely pure, one attains the inexhaustible power of non-conceptual wisdom. And through subsequent wisdom, by focusing on that non-conceptual wisdom, one attains the inexhaustible and unknowable power. Moreover, subsequent wisdom accurately understands the nature of that non-conceptual wisdom. According to the translation of Lodan's commentary, "focusing on the knowledge of that object" means that subsequent wisdom accurately knows the non-conceptual wisdom that is the transformed basis of the nature of other-powered phenomena, the alaya-vijnana. "Focusing on that" means that non-conceptual wisdom focuses on that Dharma realm. Although the methods of textual commentary differ, the meaning is the same: obtaining the two inexhaustible powers is explained in terms of the two wisdoms of meditative equipoise and subsequent attainment. In short, in the state of Buddhahood, there is no alternation between meditative equipoise and subsequent attainment. Therefore, how one sees with one wisdom is non-conceptual, and how much one sees is omniscient. Thus, these two are the characteristics of obtaining inexhaustible and unknowable power. This is the belief. Thus, since the nature of reality and phenomena are not different, at the time of ultimate transformation, the nature of reality is seen as it is. However, without wavering, one effortlessly and spontaneously knows how much phenomena there are. The self-existent body or Dharma body, which has mastery over these two kinds of knowledge, is the characteristic of great enlightenment. Therefore, this is the nature of great enlightenment. The cause for attaining or manifesting that great enlightenment is emptiness as taught in the Mahayana sutras. Thus, that tathagatagarbha is determined through hearing, thinking, and meditating. In the stage of faith and practice, one cultivates through the accumulation of the two accumulations. Thus, the direct realization of tathagatagarbha, the arising of the first transcendental wisdom, is the attainment of the first bhumi. After that, until the end of the continuum of the ten bhumis, one cultivates through all kinds of skillful means, and thus it truly arises. The fruit of enlightenment is to generate temporary and ultimate benefit and happiness for all limitless sentient beings at all times. Also, however far the boundary of samsara extends, it has inexhaustible fruits. Likewise, karma is all appearances and speech.