Tibetan
་མ་བྱོན་ཀྱང་ད་དུང་ཐར་པ་མ་ཐོབ་པའང་ཡོད་པས་སེམས་ཙམ་པའི་བཞེད་པའང་དགོངས་པ་གཅིག་གི་ཕྱོགས་ནས་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཡང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གཤིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན་པ་ལས་འདས་པ་མི་སྲིད་དེ་དེ་ཉིད་མེའི་ཚ་བ་བཞིན་ དུ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་མེད་མི་སྲིད་པས་གཏན་དུ་རིགས་ཆད་མེད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ལ། བསྟན་བཅོས་འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུའང་གསུངས་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་སེམས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་གཞན་ནི། །འོད་གསལ་མ་ཡིན་རང་བཞིན་ལ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པས་མཐར་ཐུག་གི་དོན་དུ་རང་བཞིན་གནས་རིགས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་གནས་ལུགས་ལ་བྱེད་པ་རྒྱུད་བླ་མར་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་དག་གི་དོན་སྐབས་འདིར་རྒྱས་པར་མ་སྤྲོས་སོ། །རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་ལ་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནམ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་དེ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དུ་བཅུག་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱས་འགྱུར་རམ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་གཉིས་ལ་རྣམ་གྲངས་ཙམ་གྱིས་བཤད་ཚུལ་གཞན་ཡང་། བྱང་སེམས་རིགས་ཅན་དང་པོ་ནས་ཐེག་ཆེན་ཞུགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་རིགས། བྱང་སེམས་རིགས་ཅན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཞུགས་པ་བཤེས་གཉེན་གྱི་དབང་གིས་སླར་ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་གང་དག་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་ཞེས་དང་། ཡང་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་དང་པོ་དང་། མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བཟུང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་ པོའི་རིགས་སུ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཕྱི་མའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་པར་འགྲེལ་ཆེན་ལས་གསུངས། དེ་ལ་རིགས་ནི་རྒྱུའི་དོན་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གནས་རིགས་ཙམ་ལ་གནས་པའི་དུས་ན། དེ་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་ལ། འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དུ་མེད་པས་ཡོད་མེད་ཉིད་དང་། ཞེས་རྒྱུ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་གསུངས་སོ། །རང་བཞིན་གནས་རིགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་བྱུང་བས་རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ལམ་ཕྱི་མ་རྣམས་འབྱུང་བས་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གནས་རིགས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་བར་
Chinese
即使没有出现，也仍然有未获得解脱的，因此唯识宗的观点也从某一角度来说并非不合理。然而，众生之心的本性，无生之自性，是光明清净如来藏，不可能超越它，因为它就像火的热性一样，是心的法性，这样的法性不可能在一切众生心中不存在，因此认为永远不会断绝种姓。这部论典中也说，真如对一切众生没有差别，等等，用一个偈颂也说了，一切众生都具有如来藏。并且，“法性心之外，其他的心，不是光明自性。”因此，究竟的意义是指自性住种姓，心的法性，光明空性双运的实相，如《宝性论》中广说的那样。这些意义在此处不作详细阐述。所谓“增长”，是指真正修证的种姓。安住于自性种姓的菩萨，何时与善知识相遇，发起无上菩提心，并开始修持菩萨行，那时就称为增长，或者称为真正修证的种姓。对于这二者，仅仅从名相上来说，还有其他的解释方法：菩萨种姓从一开始就进入大乘，是自性种姓；菩萨种姓进入声闻乘，由于善知识的引导，再次进入大乘，这些称为修证的种姓。还有，确定种姓者最初，不确定种姓者被善知识摄受后，确定为大乘的种姓，后者也有这样的说法，在《释论》中这样说。因此，种姓是因的意思，因此在仅仅安住于自性住种姓的时候，它仅仅具有是因的体性，而不具有果的体性，因此说是“有无性”。这是从仅仅是因的角度来说的。依靠自性住种姓，产生了增长的种姓，因此增长的种姓相对于前者来说是果，并且从它产生后来的道，因此也是因。自性住种姓是佛陀的力量等功德的……之间
English
Even if they haven't appeared, there are still those who haven't attained liberation, so the Mind-Only school's view is not unreasonable from a certain perspective. However, the nature of sentient beings' minds, the unborn essence, is the luminous and pure Tathagatagarbha, and it's impossible to go beyond it, because it's like the heat of fire, it's the dharmata of the mind, and such a dharmata cannot be absent in all sentient beings' minds, so it's believed that the lineage will never be cut off. In this treatise, it also says that suchness is without distinction for all, etc., and in one verse it also says that all sentient beings possess the Tathagatagarbha. And, "Other minds apart from the dharmata mind, are not luminous nature." Therefore, the ultimate meaning refers to the self-existing lineage, the dharmata of the mind, the reality of the union of luminosity and emptiness, as extensively explained in the Uttaratantra Shastra. These meanings are not elaborated upon in detail here. The term "growth" refers to the lineage of genuine accomplishment. When a bodhisattva abiding in the self-existing lineage meets a virtuous friend, generates the unsurpassed bodhicitta, and begins to practice the bodhisattva conduct, then it is called growth, or the lineage of genuine accomplishment. Regarding these two, there are other ways of explaining them merely in terms of nomenclature: a bodhisattva lineage that enters the Mahayana from the beginning is the self-existing lineage; a bodhisattva lineage that enters the Shravakayana, and due to the guidance of a virtuous friend, enters the Mahayana again, these are called the lineage of accomplishment. Also, those with a definite lineage initially, and those with an indefinite lineage, after being taken in by a virtuous friend, are determined to be of the Mahayana lineage, the latter also has such a saying, as stated in the Great Commentary. Therefore, lineage means cause, so when merely abiding in the self-existing lineage, it only has the characteristic of being a cause, and does not have the characteristic of a result, therefore it is said to be "having and not having." This is spoken from the perspective of merely being a cause. Relying on the self-existing lineage, the lineage of growth arises, therefore the lineage of growth is the result in relation to the former, and since the later paths arise from it, it is also a cause. The self-existing lineage is the qualities of the Buddha's powers, etc., up to...