Tibetan
ས་པར་བྱ་བ་དང་། དབང་འབྱོར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟེན་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་ཚད་མེད་པ་ཕུལ་ཏེ་བསྟེན་པ་དང་། གཟུངས་ཀྱིས་ཚིག་དང་དོན་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཐབས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་། ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཀུན་མཛད་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ནས་ཀུན་དང་དོན་གཅིག་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་སྟེ་རྣམ་གྲངས་ལྔ་པོ་འདིའི་གང་ཡང་རུང་བ་དང་ལྡན་པ་ན་ཡང་བསྟེན་པ་གཞན་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །གསུམ་པ་ཚད་མེད་བཞི་ལ། ཚད་མེད་བཞི་བཤད་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ངོ་བོ་དང་། དམིགས་པ་དང་། དབྱེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་སྟེ་རྣམ་གྲངས་དྲུག་གིས་བསྟན་པ་ལས། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྟན་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚངས་པ་ཡི་གནས་པ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་དགའ་བ་བཏང་སྙོམས་བཞི་ནི་རིམ་པ་ལྟར་བྱམས་སོགས་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གནོད་སེམས་དང་། རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་། མི་དགའ་བ་མང་བ་དང་། ཆགས་སྡང་གིས་སེམས་མི་སྙོམས་པ་བཞི་སྤངས་པ་དང་། གྲོགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་དང་། དམིགས་པ་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་དང་། བྱེད་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ལྡན་ནོ། །དེ་ཡང་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་གནོད་སེམས་སྤངས་ནས་བདེ་བ་དང་ཕྲད་འདོད་དང་པོ། བྱམས་པ་སྒོམ་པ་པོ་དང་། ཡུལ་སེམས་ཅན། བསྒོམ་བྱ་བྱམས་པ་ལྟ་བུ་དེ་དག་གི་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་གཉིས་པ། དམིགས་པ་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་པ་སྟེ། སོ་སྐྱེ་དང་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་བྱམས་པ་ནི་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཡོད་པར་དམིགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཉན་རང་གི་བྱམས་པ་ནི། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡང་མེད་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལྔ་དུ་མ་དང་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དུ་མའི་ཆོས་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་བྱམས་པར་འབྱུང་བའོ། །བྱང་སེམས་ས་ལ་ཞུགས་ པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་སུ་ཡང་མི་དམིགས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་རང་སྣང་འཁྲུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མྱོང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ངོ་བོ་སྟོང་པར་རྟོགས་ནས་དམིགས་པ་མེད་བཞིན
Chinese
地的行为和，获得自在是依靠获得禅定的自在来修习，即以虚空藏的禅定供养无量受用而修习，以及以总持不忘失词和义等方式。完全掌握不分别的方法，以及八地以上的菩萨融入为一个作者，融入一切和意义唯一，即具备这五种类别中的任何一种，也比其他的修习更为殊胜。第三，对于四无量，分为宣说四无量和，分别宣说慈悲两种。 第一，分为本体和，所缘和，分类和，果和，相违品和，功德的显示，即以六种类别来显示，其中第一，菩萨的四无量是具有四种特征，即菩萨稳固的相续中的梵天之住，慈爱、慈悲、喜悦、舍，这四种是依次慈爱等各自的相违品，害心和，种种恼害和，不喜悦增多和，贪嗔使心不平等这四种舍弃，以及具有助伴不分别的智慧，以及所缘缘众生和法和无所缘这三种，以及作用是不舍弃众生且使之成熟，即具有四种特征。其中，慈爱心舍弃害心后，希望与安乐相遇是第一。慈爱修习者和，境众生，所修习的慈爱等这些三轮不执著是第二。缘三种所缘是差别第三。异生和外道等的慈爱是执著有我和众生而缘众生，声闻缘觉的慈爱是，我和众生称作的任何也没有，然而缘五蕴众多和无常和痛苦自性的众多的法而生起慈爱。菩萨入地 和佛陀的慈爱是，胜义中也不缘众生和法，自性是空性，然而觉悟到自显迷乱的痛苦如幻而感受的众生们本体是空性后，即使无所缘
English
And the act of the ground, and obtaining freedom is to practice by obtaining freedom in samadhi, that is, to practice by offering immeasurable enjoyment with the samadhi of the treasury of space, and by holding words and meanings without forgetting with dharani and so on. Completely grasping the method of non-discrimination, and bodhisattvas above the eighth ground merge into one author, merging into all and the meaning is unique, that is, possessing any of these five categories is also more excellent than other practices. Third, for the four immeasurables, it is divided into explaining the four immeasurables and, separately explaining compassion. First, it is divided into essence and, object and, classification and, fruit and, contradictory aspects and, the display of merits, that is, it is displayed by six categories, of which the first, the four immeasurables of the bodhisattva are those with four characteristics, that is, the Brahma dwelling in the stable continuum of the bodhisattva, loving-kindness, compassion, joy, equanimity, these four are in order the contradictory aspects of loving-kindness, etc., harmful mind and, various harms and, increased displeasure and, greed and hatred make the mind unequal, these four are abandoned, and possessing the wisdom of non-discrimination as an assistant, and the object is to engage in the three of sentient beings and dharma and no object, and the action is not abandoning sentient beings and making them mature, that is, possessing four characteristics. Among them, the loving mind abandons the harmful mind, and the desire to meet with happiness is the first. The loving practitioner and, the object sentient beings, the three wheels of the loving-kindness to be practiced, etc., are not grasped is the second. Engaging in the three objects is the third difference. The loving-kindness of ordinary beings and heretics, etc., is to cling to the existence of self and sentient beings and to be related to sentient beings, the loving-kindness of hearers and self-realizers is, there is nothing called self and sentient beings, but it arises from the loving-kindness of the five aggregates, many and impermanent and the nature of suffering, only many dharmas. Bodhisattva enters the ground And the loving-kindness of the Buddha is, in the ultimate sense, neither related to sentient beings nor to dharma, the nature is emptiness, but after realizing that the self-appearing confused suffering is like an illusion, the sentient beings who experience the essence are emptiness, even without object
Tibetan
་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཛད་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་ཚད་མེད་བཞི་ནི། སོ་སྐྱེ་དང་མུ་སྟེགས་ཉན་རང་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ཐུན་མོང་ངོ་། །ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་ནི། ཉན་རང་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་བཞིའི་ཐུན་མོང་ངོ་། །མི་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བཤད་དོ། །འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས། ཐོག་མར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། བདག་མེད་གཉིས་མངོན་སུམ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་མངོན་སུམ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱམས་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། མི་རྟོག་བཞིན་དུ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་བྱམས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་བྱམས་སོགས་བཞིའི་དམིགས་པ་ ནི། བརྟན་པ་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་སོགས་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་དམིགས་པ་ནི་བདེ་བ་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ཏེ། བྱམས་པ་ནི་སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པ་ལ་དམིགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དགའ་བ་ནི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ཏེ་དེ་དག་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། བཏང་སྙོམས་ནི་ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་འཕྲད་པ་དང་། མཛའ་བ་སོགས་དང་ཕྲད་ནས་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་དང་། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དང་དགྲ་སོགས་གང་འཕྲད་ནས་ཞེ་སྡང་ལྡང་བར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ཏེ་དེ་དག་ལ་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཆགས་སྡང་མེད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པར་ཅན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་གང་དང་གང་ལ་དམིགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པས་ནི། ཚད་མེད་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཡང་དག་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ལ་དམིགས་ནས་དམིགས་ཡུལ་དེ་དག་འདུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་དམིགས་སོ། །དམིགས་བྱེད་ཀྱི་བྱམས་པས་ནི། དམིགས་ཡུལ་སེམས་ཅན་བཞི་དང་ཐེག་ཆེན་ཆོས་དེ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་དམིགས་ན
Chinese
利益有情，行持无量。其中，只缘有情的四无量，是凡夫、外道、声闻、独觉、菩萨、佛陀五者的共同之处。缘法的慈等，是声闻、独觉、菩萨、佛陀四者的共同之处。无所缘的慈爱，是佛陀和菩萨们的不共之处，如《瑜伽行地论》中所说。在《圣无尽意经》中说：最初发心的菩萨们的慈爱是缘有情的，因为没有现量证悟二无我。从第一地到第七地之间，进入修行的菩萨们的慈爱是缘法的，因为现量缘清净的法界。从第八地以上，获得不生法忍的菩萨们的慈爱是无所缘的，因为在不作意的情况下，不费力气就能生起慈爱，是这样说的。第二，慈等四者的所缘是：稳固的菩萨们的慈等四者，他们的所缘是缘想要安乐的有情。慈爱是想要有情与安乐相遇的形态。悲心是缘被痛苦折磨的有情，想要他们脱离痛苦的形态。喜是缘具有安乐的有情，是想要他们不离开安乐的形态。舍是缘与安乐的感受相遇，与亲友等相遇而生起贪执，以及与痛苦的感受和怨敌等相遇而生起嗔恨的具有烦恼的有情，想要他们不要生起贪嗔，无贪嗔地变得平等舍的形态。这些显示了缘何种有情。缘法的慈爱是：缘显示那四无量之教典，即真实的大乘经藏，缘所缘境是仅仅行作之法的体性。能缘的慈爱是：缘所缘境四种有情和那大乘法的真如，缘空性，即能取所取二者皆空。
English
Immeasurably benefiting sentient beings. Among them, the four immeasurables that only focus on sentient beings are common to the five: ordinary beings, non-Buddhists, Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Buddhas. The love and so on that focus on Dharma are common to the four: Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Buddhas. The love that does not focus is the uncommon one of Buddhas and Bodhisattvas, as stated in the 'Yogacarabhumi-shastra'. In the 'Arya Akshayamati Sutra', it says: The love of Bodhisattvas who initially generate Bodhicitta focuses on sentient beings because they have not directly realized the two selflessnesses. The love of Bodhisattvas who have entered the practice from the first to the seventh Bhumis focuses on Dharma because they directly focus on the completely pure realm of Dharma. The love of those who have attained forbearance of non-arising Dharma from the eighth Bhumi onwards is without focus because love arises effortlessly without conceptualization. That is how it is said. Secondly, the objects of the four, love and so on, are: The objects of the four, love and so on, of steadfast Bodhisattvas are focused on sentient beings who desire happiness. Love is the aspect of wanting sentient beings to encounter happiness. Compassion focuses on those tormented by suffering, with the aspect of wanting them to be free from suffering. Joy focuses on sentient beings who possess happiness, with the aspect of wanting them not to be separated from happiness. Equanimity focuses on sentient beings who encounter pleasant feelings and generate attachment upon encountering friends and so on, and those who encounter painful feelings and enemies and so on, and generate hatred, wanting them not to generate attachment and hatred, but to become equanimous without attachment and hatred. These show which kinds of sentient beings are focused on. The love that focuses on Dharma focuses on the scriptures that teach those four immeasurables, the authentic Mahayana Sutras, focusing on the nature of those objects as merely phenomena that are actions. The love that focuses on the object focuses on the suchness of the four kinds of sentient beings and that Mahayana Dharma, focusing on emptiness, which is empty of both subject and object.