Tibetan
ཅིག་ཏུ་ཡང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ བཏང་བར་བྱས་ཀྱང་། བདག་གིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་སྙེད་ཅིག་བསྐལ་པ་འདི་སྙེད་ཅིག་ཏུ་བཏང་བས་ད་ནི་ཆོག་གོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་པར་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་པའོ། །བཞི་པ་སེམས་ཅན་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གཅིག་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བཀང་བ་དང་དེ་སྙེད་ཀྱི་ལུས། བསྐལ་པ་དེ་སྙེད་དུ་བཏང་སྟེ་སེམས་ཅན་གཅིག་པོ་དེ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བཀོད་དེ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་གཉིས་དང་གསུམ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་དེ་ལྟར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་བཀོད་དེ་བརྟག་པ་མཐར་གཟུང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་པར་བྱས་ཀྱང་ད་ནི་ཆོག་གོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་པ་ལྟ་བུའི་ངོམས་པ་མེད་པའི་བསམ་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ཙམ་དུ་བློ་སྦྱངས་ནས་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བསམ་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་སོགས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཙམ་དུ་མི་བྱེད་པའི་དུས་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱེད་པར་འདོད་པའི་བསམ་པའོ། །གསུམ་པ་དགའ་བའི་བསམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྦྱིན་སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེ་དག་ལ་འདི་རྣམས་བདག་གི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་གྲོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགའ་བའི་བསམ་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཕན་བཏགས་ཡུལ་གྱི་སེམས་ཅན་དེ་དག་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་མིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞིང་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཤིན་ཏུ་དྲིན་དུ་བརྩི་ཞིང་དགའ་བའོ། །བཞི་པ་ཕན་པའི་བསམ་པ་ནི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔས་ཕན་བཏགས་པ་དེ་ལྟ་བུས་སེམས་ཅན་ལ་བདག་གིས་ཕན་བཏགས་སོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཀྱི། ཕན་བཏགས་ཡུལ་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཕན་བཏགས་སོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱེད་དེ། ཕན་བཏགས་ཡུལ་གྱི་སེམས་ཅན་མེད་ན་བདག་གིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ལ་ཕན་བཏགས་པས་བདག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དེས་བདག་ལ་ཕན་ཆེན་པོ་བཏགས་སོ་ཞེས་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་མ་གོས་པའི་བསམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་སོགས་ཀྱིས་གཞན་ལ་དེ་ལྟར་ཕན་བཏགས་ཀྱང་། དེའི་ལན་དུ་རེ་བ་དང་མཐོ་རིས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་རང་དོན་ལ་མ་ཆགས་པའོ། །དྲུག་པ་དགེ་བའི་བསམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལྟར་སྦྱིན་སོགས་རྒྱ་ཆེ
Chinese
即使不间断地施舍，自己也觉得，我将这些外在和内在的物品，在这么多的劫中施舍，现在足够了的想法是不应该有的，要生起不知足的想法。第四，众生不知足是：像这样，一个众生，恒河沙数般的世间界，充满七宝，以及数量相等的身体，在那么多的劫中施舍，将这一个众生安置于无上菩提，令其成熟，像这样，从两个众生和三个众生，直到所有众生的尽头，都这样安置于无上菩提，如果以穷尽一切的势力来衡量，即使全部成佛，也不应该有现在足够了的想法，要生起像这样没有满足的念头，仅仅这样修习，生起不知足的想法。第二，广大的想法是：像这样的布施等，不是只做一瞬间，而是没有时间限制，直到安住在菩提树下，都想要不间断地做下去的想法。第三，欢喜的想法是：像这样，以布施等摄受的众生，令其成熟，对于那些众生，生起这些是自己获得无上菩提的助伴的想法，像这样，不是以利益所及的众生生起欢喜的方式，而是对那些众生非常珍视恩情并且欢喜。第四，饶益的想法是：菩萨以那样的方式饶益众生，自己不应该觉得我已经饶益了众生，而应该觉得是利益所及的那些众生饶益了我。如果没有利益所及的众生，自己就不能圆满无上菩提的资粮，因为对他们进行了饶益，自己才能获得无上菩提，所以他们对我进行了很大的饶益，要这样想。第五，不染污的想法是：菩萨以布施等那样的方式利益他人，也不期待回报，也不期待天界的果报成熟，为了众生的利益而那样行持，不执着于自己的利益。第六，善妙的想法是：菩萨像这样广大地布施等。
English
Even if one gives without interruption, one should not think, "I have given these external and internal objects for so many eons, now it is enough," but rather generate a mind of insatiability. Fourth, the insatiability towards sentient beings is: Like this, one sentient being, a world system filled with seven precious things as numerous as the sands of the Ganges River, and bodies equal in number to that, giving for that many eons, placing that one sentient being in unsurpassed enlightenment, causing them to ripen, just like that. From two sentient beings and three sentient beings, up to the end of all sentient beings, placing them in unsurpassed enlightenment in this way, if measured by the power of exhausting everything, even if all become Buddhas, one should not have the thought that it is now enough, one should generate a thought of such insatiability, merely training in this way, generating a mind of insatiability. Second, the vast thought is: Such generosity and so on, not doing it for just a moment, but without time limit, until dwelling under the Bodhi tree, wanting to do it without interruption. Third, the joyful thought is: Like this, sentient beings gathered by generosity and so on, causing them to ripen, for those sentient beings, generating the thought that these are my companions for attaining unsurpassed enlightenment, like this, not in the way that the sentient beings who are the object of benefit generate joy, but rather cherishing the kindness of those sentient beings and rejoicing. Fourth, the beneficial thought is: The Bodhisattva benefits sentient beings in that way, one should not think that I have benefited sentient beings, but rather one should think that those sentient beings who are the object of benefit have benefited me. If there are no sentient beings who are the object of benefit, one will not be able to perfect the accumulation of unsurpassed enlightenment, because one has benefited them, one will attain unsurpassed enlightenment, so they have greatly benefited me, one should think like this. Fifth, the undefiled thought is: The Bodhisattva benefits others in that way with generosity and so on, without expecting a return, without expecting the ripening of the fruits of the heavenly realms, acting in that way for the benefit of sentient beings, without being attached to one's own benefit. Sixth, the virtuous thought is: The Bodhisattva gives generously in this way.
Tibetan
ན་པོ་བྱས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་རང་གཅིག་པུས་མྱོང་བར་མི་འདོད་ཀྱིས། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །སྦྱིན་པའི་བསམ་པ་དྲུག་པོ་དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་ལ་སྦྱང་བ་ནི། གང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མེས་རབ་ཏུ་གང་བ། མེའི་གཉེན་པོ་ཆུ་ལ་སོགས་པ་བདེ་བར་བྱེད་པའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ཕོངས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སུ། བདག་གི་ལུས་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ཙམ་མིན་པར་ལུས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དང་མཉམ་པས། དུས་བསྐལ་ པ་ཚད་ཡོད་བརྒྱ་དང་སྟོང་སོགས་བགྲང་རུང་མིན་པར་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དང་མཉམ་པའི་ཚེའི་ཚད་དུ། སྤྱོད་ལམ་སྣ་གཅིག་གིས་མ་ཡིན་གྱི། འགྲོ་འདུག་ཉལ་འཆག་གི་སྤྱོད་ལམ་བཞི་སྤྱོད་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྒྲུབ་པ་ནས་མཐར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཀྱང་། དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྫོགས་པས་ཆོག་གོ་སྙམ་དུ་མི་བསམ་པ་དང་། ཤེས་རབ་ལ་ཡང་དེ་དང་ཚུལ་འདྲ་བར་སྦྱར་ཏེ་ཆོག་མི་ཤེས་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་སོགས་གོང་དང་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ཐབས་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམ་པ་ནི། ཕར་ཕྱིན་རྣམས་གང་དང་གང་སྤྱོད་ཀྱང་དེ་དང་དེའི་འཁོར་གསུམ་དུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཆ་ནས་ཐབས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་ཀྱང་དོན་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་སྟེ་འདིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་ཅིང་དག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པ་དབང་འབྱོར་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་ནི། དག་པའི་ས་གསུམ་དུ་དབང་ཐོབ་པའི་དུས་ན་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ལ་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྙེས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་ལ་སྐུ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། སྟོན་པ་ལ་དབང་འབྱོར་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ཆོས་སྐུ་དང་ལོངས་སྐུ་གཉིས། གཉིས་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། གསུམ་པ་གསུང་གིས་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་དབང་འབྱོར་པའོ། །དྲུག་པ་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ལ་ནང་གི་དབྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། མདོར་བསྡུས་ཏེ་དབྱེ་བ་བྱས་ན་ཕར་ཕྱིན་རེ་རེ་ལ
Chinese
不希望独自享受那所作之善的果报，而是将那善根完全回向于一切众生，愿他们获得无上菩提之果。如是修习布施之六种意念，从持戒乃至智慧之间。无论在何处，比如三千大千世界充满火焰，永远匮乏灭火之水等带来安乐之物的地方。不仅仅是自己一个身体感受痛苦，而是与恒河沙数般的身体一同，时间不是可以数清的百劫、千劫等，而是与恒河沙数般的劫数相同的时间长度里。不是只做一种行为，而是以行住坐卧四种行为，从一刹那间成就持戒，直至最终证得无上菩提，圆满一切戒蕴，但不要认为仅仅圆满了戒蕴就足够了。对于智慧也同样，像那样结合，不要知足，以及广大等，如前共同宣说的那样。第四，依靠方便而修习，无论修习何种波罗蜜多，都从不执着于那三轮，虽然从不执着的角度宣说了三种方便，但实际上是被无分别智慧所完全摄持，因此它能成就一切作意和一切佛法，并使其清净，所以称为方便。第五，依靠获得自在，在获得清净三地之自在时，无勤任运地修习波罗蜜多，依靠它，最终在佛陀的果位上，获得圆满的法身、语、意，为了利益众生，任运地行持六波罗蜜多。其中，在身、行、说法上获得自在，三者中的第一个是法身和报身，第二个是化身，第三个是通过语言宣说佛法而获得自在。第六，
English
Not wanting to experience the fruits of that good deed alone, but dedicating that root of virtue entirely to all sentient beings, wishing them to attain the fruit of unsurpassed enlightenment. Likewise, cultivate the six thoughts of generosity, from discipline to wisdom. Wherever, such as in a place where the three thousand great thousand worlds are filled with flames, and there is a constant lack of water and other things that bring comfort. Not just experiencing the suffering of one's own body, but together with bodies as numerous as the sands of the Ganges, for a length of time that is not countable in hundreds or thousands of eons, but for a length of time equal to the number of eons as the sands of the Ganges. Not just engaging in one kind of activity, but with the four activities of walking, staying, lying down, and sitting, from accomplishing discipline in a single moment, until finally attaining unsurpassed enlightenment, perfecting the entire aggregate of discipline, but not thinking that merely perfecting the aggregate of discipline is enough. For wisdom as well, combine it in the same way, not being content, and with vastness, etc., as explained in common above. Fourth, meditating by relying on skillful means, whatever perfections are practiced, without fixating on the three spheres of that, although three kinds of skillful means are explained from the aspect of non-fixation, but in reality, it is completely grasped by non-conceptual wisdom, therefore it accomplishes and purifies all mental activities and all the Buddha's teachings, therefore it is called skillful means. Fifth, relying on having power, when having power in the three pure grounds, practicing the perfections effortlessly and spontaneously, relying on that, ultimately, in the state of Buddhahood, attaining the complete Dharma body, speech, and mind, and for the benefit of sentient beings, engaging in the six perfections spontaneously. Among these, having power over body, conduct, and teaching, the first of the three is the Dharma body and the Enjoyment body, the second is the Emanation body, and the third is having power over teaching the Dharma through speech. Sixth,