Tibetan
དིར་འབྲུ་མ་མནན་ཏེ་སྐབས་གཞན་དུའང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་བཱིརྱ་ཞེས་པ་བཱི་ནི་མཆོག་གམ་དམ་པའི་དོན་དང་། རྱ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བ་དམ་པ་ལ་སྦྱོར་བས་ན་མཆོག་སྦྱོར་ ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །བསམ་གཏན་ནི་དྷྱ་ན་ཞེས་པ་ཡ་བཏགས་ར་དང་མཚུངས་པར་དྷ་ར་ན་ཞེས་པ་འཛིན་པའི་དོན་ཏེ་ཅི་ཞིག་འཛིན་ན་ཡིད་དམིགས་པ་ལ་ནང་དུ་འཛིན་ཅིང་ཕྱིར་མི་གཡེང་བར་བྱེད་པ་བསམ་གཏན་ནོ། །ཤེས་རབ་ནི་པྲཛྙཱ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལ་པྲ་ནི་ཉེར་བསྒྱུར་གྱི་སྒྲ་སྟེ་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་ཅིང་པར་མ་ཨརྠ་ཞེས་པ་དོན་དམ་པ་ཞེས་པའི་མིང་ཐོག་པྲ་ཡིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། པྲ་ནི་དོན་དམ་པ་ཛྙཱ་ཤེས་པ་ཡིན་པས་དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །འཆད་ཚུལ་འདི་དག་སྒྲའི་ཁམས་ཀྱི་ཡི་གེ་བསྡུ་བ་དང་བསྣན་པའི་འཆད་ཚུལ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྒྲ་དེ་དག་བོད་སྐད་དུ་ཐད་སོར་ཇི་ལྟར་བསྒྱུར་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དེ་དག་ལའང་ངེས་ཚིག་འཆད་ཚུལ་དེ་ལྟར་བུ་ཐོབ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི། ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་གོམས་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་བསྒོམ་པའམ་གོམས་པར་བྱ་ཚུལ་ནི། དངོས་པོ་ལ་གནས་པའམ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམ་པ་དང་། བསམ་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམ་པ་དང་ནི། ཐབས་དག་པ་བརྟེན་ཏེ་སྒོམ་པ་དང་། དབང་འབྱོར་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་གྲངས་ལྔར་བརྗོད་དོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ ཞེས་བྱ་བ་དོན་ནམ་རྫས་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་གནས་ཏེ་བསྒོམ་པ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་ལ་གནས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་གནས་པ་དང་། སྨོན་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ལ་གནས་པའོ། །དང་པོ་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་གཞན་གྱི་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་མིན་ཡང་གཏོང་བ་སོགས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྒྲུབ་ཅིང་སྒོམ་པ་ལ་དགའ་སྟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕར་ཕྱིན་གང་ཡང་རུང་བ་བསྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་སྔོན་ཕར་ཕྱིན་བསྒྲུབ་པ་ལ་གོམས་པས་ཚེ་གཞན་དུ་དེ་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ལུས་རྟེན་ཐོབ་པའོ། །གསུམ་པ་ག
Chinese
此處不作詳細解釋，其他時候也應如此理解。精進，梵文为（བཱིརྱ，वीर्य，vīrya，勇猛），其中（བཱི，वी，vī，）是殊胜或神圣之意，（རྱ，र्य，rya，）是结合之意。由于与超越世间的神圣善法相结合，因此也称为殊胜结合。禅定，梵文为（དྷྱ་ན，ध्यान，dhyāna，禅那），与带“ཡ”的“ར་”相似，即（དྷ་ར་ན，धारणा，dhāraṇa，总持），是执持之意，那么执持什么呢？就是将心专注于目标，向内执持而不向外散乱，这就是禅定。智慧，梵文为（པྲཛྙཱ，प्रज्ञा，prajñā，智慧），其中（པྲ，प्र，pra，）是近增语，表示殊胜之意，如果将（པར་མ་ཨརྠ，परमार्थ，paramārtha，胜义）这个词中的（པྲ，प्र，pra，）字缩写，那么（པྲ，प्र，pra，）就是胜义，（ཛྙཱ，ज्ञा，jñā，）是知晓，因此说是为了知晓胜义。这些解释方法是根据词根的字母缩减和增加的非共同意义而作出的。至于梵文词汇如何直接翻译成藏语，比如布施等广为人知的词汇，也应理解为可以这样获得词源解释。第五，如何修习这些波罗蜜多呢？以“修习一切”等一颂来阐述。如何从修习布施波罗蜜多开始，直到修习智慧波罗蜜多呢？修习或熟悉这六种波罗蜜多的方法是：安住或依赖于事物而修习，同样地，依赖于作意而修习，依赖于意乐而修习，依赖于清净方便而修习，以及依赖于自在而修习，共有五种方式。那是什么呢？事物，也指意义或物质等。安住于布施等波罗蜜多的事物而修习有四种方式：安住于因，安住于异熟果，安住于愿，以及安住于个别观察的力量。第一，因，菩萨种姓的力量，无论生于何处，即使不被他人强迫，也喜欢行持布施等六度，并依此修习任何波罗蜜多。第二，过去习惯于修习波罗蜜多，因此在来世自然获得与之相应的身体。第三，
English
Here, no detailed explanation is given, and it should be understood in the same way at other times. Diligence, in Sanskrit (བཱིརྱ，वीर्य，vīrya, vigor), where (བཱི，वी，vī,) means supreme or sacred, and (རྱ，र्य，rya,) means combination. Because it is combined with the sacred virtue that transcends the world, it is also called supreme combination. Meditation, in Sanskrit (དྷྱ་ན，ध्यान，dhyāna, meditation), similar to "ར་" with "ཡ" attached, i.e., (དྷ་ར་ན，धारणा，dhāraṇa, retention), which means to hold. So what is held? It is to hold the mind inwardly on the object and not to be distracted outwardly, this is meditation. Wisdom, in Sanskrit (པྲཛྙཱ，प्रज्ञा，prajñā, wisdom), where (པྲ，प्र，pra,) is a near-augmentative, meaning excellent. If the word (པར་མ་ཨརྠ，परमार्थ，paramārtha, ultimate meaning) is abbreviated to the letter (པྲ，प्र，pra,), then (པྲ，प्र，pra,) is the ultimate meaning, and (ཛྙཱ，ज्ञा，jñā,) is knowing, so it is said to be for knowing the ultimate meaning. These explanations are made based on the uncommon meanings of the reduction and addition of letters in the root of the word. As for how Sanskrit words are directly translated into Tibetan, such as well-known words like generosity, it should also be understood that etymological explanations can be obtained in this way. Fifth, how to practice these perfections? It is explained in one verse, such as "practice all." How to practice from the practice of generosity perfection to the practice of wisdom perfection? The method of practicing or familiarizing oneself with all six perfections is: to practice by abiding in or relying on objects, similarly, to practice by relying on attention, to practice by relying on intention, to practice by relying on pure means, and to practice by relying on mastery, there are five ways. What are they? Objects, also refer to meaning or substance, etc. There are four ways to practice by abiding in the objects of perfections such as generosity: abiding in the cause, abiding in the result of maturation, abiding in the aspiration, and abiding in the power of individual examination. First, the cause, the power of the Bodhisattva lineage, no matter where one is born, even if not forced by others, one likes to practice the six perfections such as giving, and based on this, one accomplishes any perfection. Second, in the past, one was accustomed to practicing the perfections, so in the next life, one naturally obtains a body that corresponds to it. Third,
Tibetan
ང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་པའི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སོགས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་མཐུས་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་བློ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་ནི་མི་བརྟན་པ་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་འཇུག་པ་སོགས་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཤེས་ནས་ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམ་པ་ལ་ཡིད་བྱེད་བཞི་སྟེ། མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྟོན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་ཤིང་མོས་པས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཁམས་བརྟས་པར་འགྱུར་རོ། །རོ་མྱོང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་བདག་གིས་སྔོན་སྦྱིན་པ་སོགས་བསྒྲུབས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་ཞིང་སྔོན་བྱས་པ་དྲན་ནས་མངོན་པར་དགའ་བའོ། ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་བསྒྲུབ་པ་རྣམས་ལ་རང་གིས་བསྒྲུབ་པ་དང་འདྲ་བར་དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའོ། །མངོན་པར་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། རང་དང་གཞན་དག་མ་འོངས་པ་ན་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་ཕར་ཕྱིན་བསྒྲུབ་པར་ཤོག་ཅིག་སྙམ་དུ་ཕར་ཕྱིན་བསྒྲུབ་པར་དགའ་བའོ། །གསུམ་པ་བསམ་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། ཆོག་མི་ཤེས་པའམ་ངོམས་མི་ཤེས་པའི་བསམ་པ། རྒྱ་ཆེན་པོའི་བསམ་པ་དགའ་བའི་བསམ་པ་ཕན་པའི་བསམ་པ། མ་གོས་པའི་བསམ་པ། དགེ་བའི་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ངོམས་མི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པ་སྦྱིན་པ་ལ་མཚོན་ན། དངོས་པོ་གཏོང་བ་ལ་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་ཕན་བཏགས་ཤིང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བཀང་ནས་སེམས་ཅན་གཅིག་པུ་དེ་ལ་གཏོང་བར་བྱས་ཀྱང་བདག་གིས་འདི་ལ་འདི་སྙེད་ཅིག་བྱིན་པས་ད་ནི་ཆོག་གོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་མི་སྐྱེད་པའོ། །ལུས་གཏོང་ལ་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ནི། དུས་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་ཆེད་དུ་རང་གི་ལུས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཅིག་བཏང་ཡང་ལུས་འདི་སྙེད་ཅིག་བྱིན་པས་ད་ནི་ཆོག་གོ་སྙམ་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་ཆོག་མི་ཤེས་ལ་བློ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའོ། །དུས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ནི། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གཏོང་བ་དེ་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་ཆེད་དུ་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ག
Chinese
无论我生于何处，都能施舍不执着于身体和受用之物，通过如此发愿修持六度波罗蜜多的力量，来成办波罗蜜多。第四，以智慧分别观察，了知受用无常且无有实义，从而行布施等，了知波罗蜜多的功德后如理修持。第二，依靠作意而修持，作意有四种：信解作意，如大乘经部中所说，相信并信解宣说六度波罗蜜多的经典，从而增长波罗蜜多的体性。体验作意，忆念自己过去修持布施等善行，认为过去这样做很好，视之为功德，忆念过去所行而感到欢喜。随喜作意，对于十方世界中修持布施等波罗蜜多者，如同自己修持一般感到欢喜和随喜。欢喜作意，希望自己和他人无论未来生于何处，都能修持波罗蜜多，从而对修持波罗蜜多感到欢喜。第三，依靠发心而修持，有六种：不知足或不满足的发心、广大的发心、欢喜的发心、利益的发心、不染污的发心、善的发心。首先，对于不知足，也有四种情况，以布施为例：对于施舍财物不知足，是为了利益一个众生并使其完全成熟，即使以七宝充满恒河沙数的世界，并将其施予这一个众生，也不会生起“我已经给了他这么多，现在足够了”的想法。对于施舍身体不知足，即使为了一个众生，在每一个刹那都施舍如恒河沙数般的身体，也不会生起“我已经给了这么多身体，现在足够了”的想法，这就是修习不知足。对于时间不知足，为了一个众生，像这样施舍身体和受用，即使在恒河沙数劫中，也只觉得像一刹那、一瞬间。
English
Wherever I am born, may I give without attachment to body and possessions, and through the power of praying to practice the six perfections, may I accomplish the perfections. Fourth, by individually examining with wisdom, knowing that enjoyments are impermanent and without essence, engaging in giving, etc., and knowing the qualities of the perfections, practicing them properly. Second, relying on attention to cultivate, there are four types of attention: aspirational attention, believing and aspiring to the sutras of the Great Vehicle that teach the six perfections, as taught in those sutras, thereby increasing the nature of the perfections. Experiencing attention, remembering that I have previously practiced giving, etc., thinking that doing so was good, regarding it as a virtue, and feeling joyful upon remembering what was done in the past. Rejoicing attention, rejoicing and rejoicing in those who practice giving, etc., in the ten directions of the world, as if I were practicing myself. Joyful attention, hoping that oneself and others, wherever they are born in the future, may practice the perfections, and thus feeling joyful in practicing the perfections. Third, relying on intention to cultivate, there are six aspects: the intention of not being satisfied or not being content, the vast intention, the joyful intention, the beneficial intention, the uncontaminated intention, and the virtuous intention. First, regarding not being content, there are also four situations, taking giving as an example: Not being content with giving material things is for the sake of benefiting one sentient being and bringing them to complete maturity. Even if one were to fill worlds as numerous as the sands of the Ganges with the seven precious substances and give them to that one sentient being, one would not generate the thought, "I have given this much to them, now it is enough." Not being content with giving the body is that even if one were to give one's body as numerous as the sands of the Ganges for the sake of one sentient being in each moment, one would not generate the thought, "I have given this many bodies, now it is enough," and this is how to train the mind in not being content. Not being content with time is that giving the body and possessions in such a way for the sake of one sentient being, even for kalpas as numerous as the sands of the Ganges, feels like just a moment, an instant.