Tibetan
་མོངས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་འབྱུང་མོད། དེ་ཙམ་གྱིས་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཉོན་སྒྲིབ་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ལའང་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གིས་བསྟན་པ་དང་། སྤྱིར་རྨོངས་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན་ན་ཤེས་སྒྲིབ་གཏན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཐར་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་གཙོ་བོའི་རིགས་སུ་གནས་པ་འཇིག་ལྟ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་གཙོ་བོའི་རིགས་སུ་གནས་པ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། བདག་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་དགག་པ་དང་། བདག་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ ཙམ་དུ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། བདག་ཕུང་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་དགག་པ། བདག་ཕུང་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དགག་པ། བདག་ཕུང་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་དགག་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མའི་ལུགས་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལ་གྲངས་ཅན་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཉེར་ལྔར་འདོད་དེ། རྩ་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་འགྱུར་མིན་ལ། །ཆེན་པོ་སོགས་བདུན་རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་ཞིང་། །བཅུ་དྲུག་པོ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྐྱེས་བུ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་རྣམ་འགྱུར་མིན། །ཟེར་ཏེ། གཙོ་བོའི་རྡུལ་ནི་གཡོ་བ་དང་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །མུན་པ་ལྕི་གཡོགས་དང་། སྙིང་སྟོབས་གསལ་ཡང་ངོ་། །དེ་གསུམ་ཆ་མཉམ་པ་གང་གི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའི་གནས་སྐབས་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ་ཀུན་གྱི་རྒྱུའོ། །དེ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ་མི་འགྱུར་བའོ། །རང་བཞིན་དེ་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ་ཆེན་པོ་བློ་གཉིས་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཕྱི་ཡུལ་དང་། ནང་གི་སྐྱེས་བུའི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་ཀ་འཆར་བ་ཞིག་སྟེ་སྐྱེས་བུས་ཡུལ་ལ་སྦྱོར་བའི་རྟེན་བྱེད་དོ། །ཆེན་པོ་ལས་ང་རྒྱལ་འབྱུང་སྟེ་དེ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཅན་དང་། སྙིང་སྟོབས་ཅན་དང་། མུན་པ་ཅན་ནོ། །དང་པོ་ལས་དེ་ཙམ་ལྔ་སྟེ་གཟུགས་སོགས་སོ། །དེ་ཙམ་ལྔ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔ་སྟེ། འབྱུང་ལྔར་གདགས་པ་གཟུགས་སོགས་རེ་རེ་དང་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བཞག་གོ །སྙིང་སྟོབས་ཅན་གྱི་ང་རྒྱལ་ལས་ནི། མིག་སོགས་དབང་ལྔ་དང་། ངག ལག་པ། རྐང་པ། རྐུབ། འདོམས། བློ་ཡི་དབང་པོ་སྟེ་ལས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ། གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ་དེ་ལྟ
Chinese
虽然可以用“烦恼”这个名称来称呼，但仅凭这一点并不能将烦恼障和所知障分为二，成为烦恼障。因为在无明习气的层面上也用“烦恼”这个名称来指代，而且通常对于愚昧和颠倒的分别念都使用“烦恼”这个名称，如果所有这些都是烦恼障，那么所知障就会完全消失。因此，对于那些主要以障碍解脱的方式存在的，由坏聚见产生的烦恼，称为烦恼障；对于那些主要以障碍一切智的方式存在的，由三轮分别产生的烦恼，称为所知障。第二部分包括：驳斥认为“我”是实有的观点，以及阐述“我”仅仅是依赖于因缘的假名安立。第一部分包括：驳斥认为“我”与蕴是异体的观点，驳斥认为“我”与蕴是一体的观点，驳斥认为“我”与蕴既非一体也非异体，无法用任何方式来描述的观点。第一部分包括：陈述前者的观点，以及驳斥该观点。首先，数论派认为一切所知都是二十五谛，他们说：“根本自性不变化，大等七者自性变化，十六者是变化，士夫非自性亦非变化。”他们说，主物的微尘具有运动和进入的性质。黑暗是沉重和遮蔽的，勇气是清晰和明亮的。这三者处于平衡状态，不偏向任何一方的状态就是主物，是万物的根源。它是万物的自性，不会改变。从自性中产生大，大是智慧的两种名称。外境和内在士夫的影像都会显现，士夫通过它与外境结合。从大中产生我慢，我慢有三种：变化性的，勇气性的，和黑暗性的。从第一种产生五唯，即色等。从五唯产生五大，五大的安立是依赖于色等各自以及两个或多个而设立的。从勇气性的我慢中产生眼等五根，以及语、手、足、臀、生殖器，即五种业根，以及五种身根，以及具有二者性质的意根，就是这样。
English
Although it can be called by the name "affliction," that alone does not make it an afflictive obscuration when dividing the two obscurations of afflictions and knowledge. Because even on the level of ignorance and habitual tendencies, it is referred to by the name "affliction," and generally, the name "affliction" is applied to all delusions and inverted conceptualizations. If all of these were afflictive obscurations, then the obscuration of knowledge would completely disappear. Therefore, those afflictions that mainly exist as obstacles to liberation, arising from the view of the aggregates as a real self, are called afflictive obscurations; and those afflictions that mainly exist as obstacles to omniscience, arising from the conceptualization of the three spheres, are called obscurations of knowledge. The second part includes: refuting the view that the "self" is substantially existent, and explaining that the "self" is merely a designation dependent on conditions. The first part includes: refuting the view that the "self" is different from the aggregates, refuting the view that the "self" is the same as the aggregates, and refuting the view that the "self" is neither the same nor different from the aggregates, and cannot be described in any way. The first part includes: stating the former's view, and refuting that view. First, the Samkhya school believes that all knowable things are the twenty-five principles, they say: "The root nature does not transform, the seven, such as the Great One, transform in nature, the sixteen are transformations, the Purusha is neither nature nor transformation." They say that the particles of the Pradhana have the nature of movement and entry. Darkness is heavy and obscuring, and courage is clear and bright. The state in which these three are in equilibrium, not leaning towards any side, is the Pradhana, the root of all things. It is the nature of all things, and does not change. From that nature arises the Great One, the Great One is two names for intelligence. Both the external objects and the image of the inner Purusha appear, and the Purusha uses it as a basis to connect with the objects. From the Great One arises ego, and there are three types of ego: transformative, courageous, and dark. From the first arises the five subtle elements, such as form. From the five subtle elements arise the five great elements, the establishment of the five great elements is based on each of the subtle elements, as well as two or more. From the courageous ego arise the five sense faculties, such as the eyes, as well as speech, hands, feet, buttocks, genitals, the five action faculties, and the five physical faculties, and the mind, which has the nature of both, that is how it is.