Tibetan
ད་ན་ད་ལྟའི་བདག་གི་དུས་སྔར་གྱི་བདག་འཇིག་པར་གྱུར་པས་ཆད་པར་ཐལ་བ་དང་། དེ་ལྟ་ན་ལས་བྱེད་པོའི་བདག་གིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ཆུད་ཟ་བ་དང་། བདག་སྔ་མ་ཞིག་སོང་བ་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ནི་ཕྱིས་གསར་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་གཞན་གྱིས་སོ་སོར་མྱོང་བ་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་། དེ་ལ་སོགས་པར་སྐྱོན་དུ་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་སྔ་ཕྱི་བདག་གཉིས་རང་བཞིན་ཐ་དད་ན་སྔར་མ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིས་གསར་དུ་འབྱུང་དགོས་ནའང་བདག་ནི་སྔར་མ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིས་འདིར་གསར་དུ་འབྱུང་བ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡིན་ན་འདི་ལ་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་འགྱུར་ན་དེ་འདྲ་དེ་རྒྱུ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ན་བདག་ནི་གསར་དུ་རྒྱུས་བྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་མི་རྟག་པར་ཐལ་ཏེ་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །བདག་གསར་དུ་བྱས་པར་འདོད་ ན་སྔ་ཕྱིའི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་བདག་ཙམ་དེ། ཚེ་འདིའི་བདག་གསར་བྱུང་དང་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ད་ལྟའི་བདག་སྔ་མ་རྣམས་སུ་མ་བྱུང་བ་བཞིན་བདག་ཙམ་པོའང་དེ་དང་འདྲ་བས། དེའི་རིགས་འདྲ་བདག་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བས་ཐོག་མ་ཡོད་པ་དང་། སྔོན་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གསར་དུ་འབྱུང་བར་ཐལ་ལོ། །མ་བྱུང་བ་ལས་རྒྱུ་མེད་པར་རམ་མི་ལྟོས་པར་འབྱུང་བའང་ཏེའང་སྒྲས་གང་གིས་སྐྱོན་དང་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །བདག་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བས་གསར་བྱུང་ཡིན་ན་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར། ཡང་ན་འབྱུང་བའམ་ཞེས་བདག་བྱས་པར་འགྱུར་བའམ་བདག་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་། ཡང་ན་འདས་དུས་མ་བྱུང་བར་ཁས་མི་བླང་ངོ་། །དེ་ལྟར་བདག་སྔར་བྱུང་བ་དང་། བདག་སྔར་མ་བྱུང་བ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་འདས་པའི་དུས་ལ་བརྟེན་ཏེ་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཕྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་འབྱུང་སོགས་བཞི་དགག་པ་ནི། མ་འོངས་པའི་དུས་གཞན་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ ཀ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི་འདས་པའི་དུས་དང་དཔྱད་པ་མཚུངས་པ་ཡིན་པས། མ་འོངས་པའི་དུས་ན་བདག་འབྱུང་ཞེས། བྱ་བ་དེ་ནི་སོགས་སུ་འདོན་པ་བསྒྱུར་པས་ཤེས་སོ། །གསུམ་པ་སྔོན་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟག་སོགས་བཞི་དགག་པ་ནི། མིའི་འགྲོ་བས་དགེ་བའི་ལས་བྱས་ནས་ལྷའི་འགྲོ་བར་སྐྱེས་པའི་ཚེ་གལ་ཏེ་ལྷ་དེ་ཉིད་མི་དེའང་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྲིད་པ་དེ་རྟག་པར་འགྱུར་བས་མི་འཐད་དོ། །ལྷ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཉི
Chinese
现在，如果现在的我，因为过去的我毁灭而变成断灭，那样的话，造业者的我所造的业都会白费，而且过去的我死后，由其他新生的我来各自体验别人所造的业，这不合理，会产生很多过失。另外，如果前后两个我的自性不同，那么就应该从以前没有出现过的东西中，后来新出现，但是我并不是从以前没有出现过的东西中，后来才新出现的，如果那样的话，就会产生过失。会怎么样呢？如果那样依赖于以前的因，我就会变成新造的，如果那样，就会变成无常，就像瓶子一样。如果认为我是新造的，那么没有前后时间差别的我，就必须和今生的新生之我本体相同。如果那样，就像现在的我没有出现在以前一样，我本身也和它一样。因此，同类的我以前没有出现过，所以有开始，而且会导致以前没有的众生新出现。从没有出现过的东西中，无因或者不依赖而出现，这也会因为“也”这个词而变成过失和无因。如果我的同类以前没有出现过，是新出现的，就会变成无因。或者说，变成我被造了，或者我变成无因，或者不承认过去没有出现过。因此，过去的我出现过，过去的我没有出现过，两者都有和两者都没有，依赖于过去的时间，这些观点都是不合理的。第二，驳斥依赖于后边的边际的生等四种观点：对于未来时间，将要出现和不会出现，两者都有和两者都没有，这些观点和过去的时间的分析是一样的。在未来的时间，我说“我将出现”，这些通过改变词语就能明白。第三，驳斥依赖于前边的边际的常等四种观点：如果人道通过行善而投生到天道，如果那个天就是那个人，那么那个存在就会变成常恒，这是不合理的。天不是没有生
English
Now, if the present self becomes annihilated because the past self is destroyed, then the actions performed by the self who is the agent will be wasted, and after the past self dies, the newly born self will experience the actions performed by others separately, which is unreasonable and will lead to many faults. Furthermore, if the nature of the two selves, past and present, is different, then it should newly arise from something that has never appeared before, but I am not newly arising here from something that has never appeared before. If that were the case, it would lead to faults. How would it be? If it depends on the previous cause, I will become newly created, and if that is the case, it will become impermanent, like a vase. If you think that I am newly created, then the self without the difference between past and present time must be the same in essence as the newly born self of this life. If that is the case, just as the present self did not appear in the past, the self itself is the same as it. Therefore, the same kind of self has never appeared before, so there is a beginning, and it will lead to the new appearance of beings that have never existed before. From something that has not appeared, it arises without cause or without dependence, which will also become a fault and causeless because of the word "also". If the same kind of self has never appeared before and is newly emerging, it will become causeless. Or, it will become that I am created, or I become causeless, or I do not admit that the past has not appeared. Therefore, the past self has appeared, the past self has not appeared, both have and neither have, depending on the past time, these views are unreasonable. Second, refuting the four views of arising, etc., which depend on the later extreme: For the future time, whether it will appear or will not appear, both have and neither have, these views are the same as the analysis of the past time. In the future time, I say "I will appear", these can be understood by changing the words. Third, refuting the four views of permanence, etc., which depend on the former extreme: If the human realm is reborn into the heavenly realm through virtuous deeds, if that god is that person, then that existence will become permanent, which is unreasonable. The god is not unborn
Tibetan
ད་དུའང་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་རྟག་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྷ་ལས་མི་གཞན་དུ་གྲུབ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྔ་མ་ཞིག་ཅིང་ཕྱི་མར་སྐྱེས་པའི་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྷ་མི་གཞན་ཡིན་ན་རྒྱུད་ནི་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པ་ནི་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྟེ་ཨ་མྲའི་ཤིང་དང་ནིམ་པའི་འབྲས་བུ་བཞིན་ནོ། །སྲོག་གམ་བདག་གི་ཆ་ནས་ལྷ་མི་གཉིས་གཅིག་ལ། ལུས་སོ་སོར་འདོད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ལྷ་ཡིན་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་མི་ནི་ཡིན་པར་གྱུར་ན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉིས་ཀར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་ བ་དང་མི་རྟག་པ་ཞེས་པ་གཉིས་ཀ་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་ནི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མི་རྟག་པ་མིན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་འདོད་ལ་རག་མོད། གལ་ཏེ་དགག་བྱ་རྟག་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀ་བདག་གི་ངོ་བོ་ལ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ན། གཉིས་མིན་ཀྱང་མེད་དོ། །འདིར་གཞི་གཅིག་ལ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀའི་ཡིན་པ་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་ན་གཉིས་ཡིན་དང་། ཐ་མི་དད་དུ་གྲུབ་ན་གཉིས་མིན་ཡིན་ཀྱང་། རྟག་པ་གང་ཞིག་མི་རྟག་པར་མཐོང་མི་རྟག་པ་གང་རྟག་པར་ཡང་མཐོང་སྲིད་ན་དེ་ཡིན་ཀྱང་དེ་གཉིས་སྣང་མུན་ལྟར་གཅིག་ལ་མིན་ཏེ། གང་དུ་མཐོང་བས་གཅིག་ཤོས་ཡོད་ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་འཁོར་བ་ཐོག་མེད་ནས་སྐྱེ་འཆི་བརྒྱུད་མར་བྱས་ཏེ་འཁྱམས་ཤིང་། ད་དུང་ཡང་འཁྱམས་འགྱུར་གྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པས་འཁོར་བ་པོ་རྟག་པ་ཅིག་ཡོད་ལ། དེ་བདག་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་བདག་གམ་ཕུང་པོ་གང་ཞིག་སྔ་མ་གང་ནས་འདི་གར་འོང་ཞིང་ཅི་ཞིག་ད་གདོད་གང་དུའང་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པས་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པར་རྟག་པར་འགྱུར་ནའང་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཡོད་མ་ ཡིན་ཏེ། བདག་གམ་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྟག་མི་རྟག་གང་ཡང་། འགྲོ་འོང་མི་འཐད་པར་རབ་བྱེད་བཅུ་དྲུག་པ་སོགས་ལས་བཤད་ཟིན་པས་སོ། །དེས་ན་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཞེས་པའང་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གལ་ཏེ་འཁོར་བ་པོ་རྟག་པ་འགའ་ཡང་མེད་ན་འཁོར་བ་ཐོག་མཐའ་མེད་པར་འཁོར་བའི་མི་རྟག་པ་གང་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐོག་མཐའ་མེད་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་མིན་ལ་མི་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས། དེ་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་འདོར་ལེན་གྱི་བྱེད་པ་པོར་ཇི་ལྟར་རིགས་ཏེ་མི་རིགས་སོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་རྟག་པ་འགའ་ཡང་མེད་ན་ཞིག་པའི་མི་རྟག་པ་གང་ཞིག་ཡིན་
Chinese
而且还会变化，因为恒常的理由没有产生。如果从天变成另外的人，那样就是前一个坏灭而于后一个产生的不常。如果天和人是不同的，那么相续是一个相续就不合理，就像芒果树和楝树的果实一样。如果从生命或自我的角度来说，天和人是二者为一，而身体各自不同，就像所希望的那样，如果一部分是天，一部分是人，那就变成既是常又是无常，因此那样在任何情况下都不合理。如果常和无常这两个成立，那么就变成成立非恒常和非无常，这取决于意愿。如果所要否定的常和无常这两个在自我的体性上一点也不成立，那么非二者也不存在。这里，在一个基上，常和无常二者的存在如果是以异体成立，那就是二者，如果以非异体成立，那就是非二者，但是，如果能见到某个常是无常，某个无常又是常，即使是那样，那二者也不像光明和黑暗一样在一个上，因为在哪里见到就说有另一个。如果轮回从无始以来就连续不断地经历生死而漂泊，而且现在还有漂泊变化的物体，所以认为有一个恒常的轮回者，那就是我，如果这样想，如果自我或蕴，从之前的哪里来到这里，什么又将要到哪里去，如果是自性存在的，那么因此它就是无始的，即使轮回变成无始的恒常，但那样的并不存在，因为自我或蕴自性成立的常或无常，去来是不合理的，在第十六品等中已经说过了。因此，轮回是无始的，也只是分别假立的。如前所说的方式，如果没有任何恒常的轮回者，那么轮回无始无终地流转的无常又是什么呢？因为无始无终不是一刹那，而无常是一刹那，它怎么能成为舍弃前后生的作者呢？不合理的。或者，如果没有任何恒常的事物，那么坏灭的无常又是什么呢？
English
And it will still change, because the reason for permanence does not arise. If a god becomes another human, then the former will perish and the latter will be born as impermanent. If the god and the human are different, then it is not reasonable that the continuum is one continuum, like a mango tree and the fruit of a neem tree. If, from the perspective of life or self, the god and the human are two in one, and the bodies are different, as desired, if one part is a god and one part is a human, then it becomes both permanent and impermanent, so that is not reasonable in any way. If both permanent and impermanent are established, then it will become established as non-permanent and non-impermanent, which depends on the will. If the two to be negated, permanent and impermanent, are not established at all in the nature of the self, then neither is non-duality. Here, if the existence of both permanent and impermanent on one basis is established as different entities, then it is two, and if it is established as non-different entities, then it is non-two, but if one can see that some permanent is impermanent and some impermanent is permanent, even so, those two are not on one like light and darkness, because wherever one sees, one says there is another. If samsara has been wandering continuously through birth and death from beginningless time, and there are still objects of wandering and change, so one thinks there is a permanent wanderer, that is the self, if one thinks like that, if the self or aggregates, from where did it come here before, and what will it go to where, if it exists by its own nature, then therefore it is beginningless, even if samsara becomes beginningless and permanent, but that kind of thing does not exist, because the self or aggregates, permanent or impermanent, established by their own nature, going and coming is unreasonable, as has been said in the sixteenth chapter and so on. Therefore, the statement that samsara is beginningless is also merely conceptual imputation. In the manner described above, if there is no permanent samsaric being, then what is the impermanence of samsara that revolves without beginning or end? Because beginningless and endless is not a single moment, and impermanence is a single moment, how can it be reasonable for it to be the agent of abandoning and taking previous and subsequent lives? It is not reasonable. Or, if there are no permanent things at all, then what is the impermanence that perishes?