Tibetan
དེས་ནི། སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་དང་ད་ལྟར་ གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་དང་། རབ་བྱེད་འབྲེལ། ག་འཇིགས་དང་སངས་རྒྱས་བསྐྱང་གིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་མཐུན་པའི་མདོའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཚུལ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་དང་། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས། ཕུང་ལྔ་ཡོད་དེ་ལྟ་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྟ་བ་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་པར་བསྟན་པ་ཞེས་དང་། ཟླ་བས། རྟེན་འབྲེལ་མཐོང་ན་སྔ་ཕྱིའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱེད་གསུངས་ན་སྔ་ཕྱིའི་མཐའ་གང་། ཇི་ལྟར་བརྟེན་པར་མི་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་བཤད་པ་ཞེས་གསུངས། དེ་ལ་གཞུང་དང་མཚན་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཉིས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ངོས་བཟུང་བ། ལྟ་བ་བཟློག་པའི་རིགས་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་འདས་དུས་ན་བྱུང་མ་བྱུང་སོགས་དང་། འཇིག་རྟེན་རྟག་སོགས་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་ནི་སྔོན་མཐའ་ལ་བརྟེན་སོགས་ལྟ་བ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྟེན་འབྱུང་ཤེས་པས་བཟློག་སྟེ། དེ་ཡང་། བདག་འདས་དུས་སུ་བྱུང་ཞེས་པ་དང་། རྟག་ཅེས་པ་གཉིས་དོན་འདྲ། བྱེ་བྲག་དང་སྤྱིའམ། འཛིན་སྟངས་ཀྱིས་ཐ་ དད་དོ། །སྔོན་ཕྱིའི་མཐའ་ནི་ད་ལྟ་བའི་ལུས་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་གནས་སྐབས་སོ། །མཐའ་ནི་དེའི་སྔ་ཕྱིའི་ཆའོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ད་ལྟ་ལས་གཞན་གྱི་ཚེ་འབྱུང་ངམ་མི་འབྱུང་ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་མ་བྱུང་དེ་གཉི་ག་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ཞེས་ལྟ་བ་བཞི་དང་འཇིག་རྟེན་བདག་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་ཀ་རྟག་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མི་རྟག་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མ་འོངས་དུས་གཞན་ན་བདག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་མི་འབྱུང་བ་དང་གཉིས་གཉིས་མིན་བཞི་དང་། འཇིག་རྟེན་བདག་ཕུང་མཐའ་དང་ལྡན་པ་སོགས་དང་མི་ལྡན་པ་དང་གཉི་ག་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་སྟེ་བརྒྱད་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པས་དགག་བྱ་ལྟ་ངན་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐ་སྙད་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་གནས་ནས་ལྟ་ངན་དགག་པ་དང་། དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་ལ་གནས་ནས་ལྟ་ངན་དགག་པའམ། སོ་སོར་དགག་པ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་བྱུང་སོགས་བཞི་དགག་ པ། ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་འབྱུང་སོགས་བཞི་དགག་པ། སྔོན་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟག་སོགས་བཞི་དགག་པ། ཕྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟག་བཞི་དགག་པའོ། །དང་
Chinese
因此，关于“不依赖于过去、未来和现在的边”所说之义，以及《分别论》的关联。嘎·杰和佛护说，应展示不依附于与声闻乘相符的经部之边而产生观点的道理。善护说，如果说五蕴存在，因为它们是观点的处所，那么就应显示观点本身并不存在。月称说，如果说见到缘起就不依赖于前后之边，那么前后之边是什么？如何不依赖？为了显示这一点而进行了解释。对此有论和名相两种。初者有二：确定相违品的观点；展示遣除观点的理证。初者是：我在过去世存在或不存在等等，以及世界常恒等等四种，即八种是依赖于前际等等的十六种观点，通过了解缘起而遣除。也就是，我在过去世存在，以及常恒，这两个意义相同。是差别和总相，或者执着方式上的不同。前后际是依赖于现在的身体蕴，是先前和后来的状态。边是其前后部分。未来的时间从现在之外产生或不产生等等。我在过去世存在或不存在，这二者都不是，这四种观点，以及世界、我和蕴二者都是常恒等等，即非常恒、是二者、不是二者，凡是持有这些观点的，就是依赖于前际。同样，在未来的其他时间，我将出现或不出现，以及二者都不是这四种，以及世界、我、蕴具有边等等，以及不具有、是二者、不是二者，凡是持有这八种观点的，就是依赖于后际，因此这是在揭示应破斥的邪见。第二部分有二：安住于名言缘起如幻而破斥邪见，以及安住于胜义离戏而破斥邪见，或者分别破斥，以及共同破斥。第一部分有四：破斥依赖于前际的生等四种，破斥依赖于后际的生等四种，破斥依赖于前际的常等四种，破斥依赖于后际的常四种。第一
English
Therefore, regarding the meaning of what is said, "One does not rely on the edges of the past, future, and present," and the connection of the Vibhajyavāda. Ga-Jie and Buddhagupta said that one should show the reason why it is impossible to have views based on the edge of the sutras that are in accordance with the Śrāvakayāna. Sāramati said that if it is said that the five aggregates exist because they are the place of views, then it should be shown that the views themselves do not exist. Chandrakirti said that if it is said that seeing dependent origination does not rely on the edges of the past and future, then what are the edges of the past and future? How does one not rely on them? It is explained for the purpose of showing this. There are two aspects to this: the text and the name. The first has two: identifying the views of the opposing side; showing the reasoning for refuting the views. The first is: I existed or did not exist in the past, and the world is permanent, etc., the four, that is, the sixteen views that rely on the past, etc., are refuted by understanding dependent origination. That is, I existed in the past, and permanent, these two have the same meaning. It is the difference between the particular and the general, or the way of grasping. The past and future edges are the states of the past and future based on the present body aggregate. The edge is the part before and after it. Whether the future time arises or does not arise from other than the present, etc. I existed or did not exist in the past, neither of these two, these four views, and the world, I, and the aggregates are both permanent, etc., that is, impermanent, both, and neither, whoever holds these views relies on the past edge. Also, in other future times, I will appear or not appear, and neither of these two, these four, and the world, I, the aggregates have edges, etc., and do not have, are both, and are neither, whoever holds these eight views relies on the future edge, so this is revealing the wrong views to be refuted. The second part has two: refuting wrong views by abiding in conventional dependent origination like illusion, and refuting wrong views by abiding in ultimate reality free from elaboration, or refuting separately, and refuting jointly. The first part has four: refuting the four arising, etc., that rely on the past edge, refuting the four arising, etc., that rely on the future edge, refuting the four permanent, etc., that rely on the past edge, refuting the four permanent that rely on the future edge. First
Tibetan
པོ་ནི། བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། རྒྱུ་མཚན་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ་ཡི་བདག་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་མིའི་བདག་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔར་གྱི་བདག་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་བདག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་ན་དེ་མིན་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཕུང་པོ་ནི་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པ་མི་འཐད་ལ། དེ་ལྟར་ཉེར་ལེན་ཐ་དད་ཀྱང་བདག་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པར་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ་མ་དམིགས་པས་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཕུང་པོ་མ་གཏོགས་པའི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལོགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱས་པའི་ཚེ་དེ་དག་གིས་ཉེར་བར་ལེན་པ་ཕུང་པོ་ཉིད་བདག་ཡིན་པར་འདོད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་བདག་ནི་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཉེར་ལེན་དེ་དག་ནི་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན་པས་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དང་འགལ་བས་སོ། །གཞན་ཡང་ ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པོ་དང་ལས་གཅིག་མིན་པས་སོ། །བདག་ཉེར་ལེན་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཕུང་པོ་མེད་པར་ཡང་བདག་དེ་ཉིད་གཟུང་དུ་ཡོད་པར་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་དེ་ནི་ཉེར་ལེན་ཕུང་པོ་ཉིད་ཀྱང་མིན་ལ། བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་མིན་ཞིང་། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དུའང་བདག་དེ་མ་ངེས་ཏེ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པས་སོ། །དེས་ན་རི་རྭ་ལྟ་བུ་མིན་ནོ། །ཡང་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་མ་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །འདི་ལྟར་སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་བདག་ཅེས་གང་བྱུང་བ་དེ་ལས་ད་ལྟའི་བདག་འདི་ངོ་བོས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ད་ལྟ་བ་འདི་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་ལས་ངོ་བོས་གཞན་དུ་གྱུར་ན་དེ་གཉིས་ལྟོས་པ་མེད་པས་སྔོན་གྱི་བདག་དེ་མེད་པར་ ཡང་ད་ལྟའི་བདག་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དང་དེ་བཞིན་དུ་སྔར་གྱི་བདག་དེ་ནི་ད་ལྟའང་བདག་འདི་དང་ལྷན་དུ་བུམ་སྣམ་ལྟར་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་རྟེན་སྔ་མ་དེར་མ་ཤི་བར་འདིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྔ་ཕྱི་གཞན་སོ་སོར་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པར་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་བདག་ཡོ
Chinese
又，说“我过去世已经存在”是不合理的。理由是，过去世所出现的“我”并非就是现在的这个人的“我”。如果认为过去的“我”变成了现在的“我”，那是不对的，因为近取蕴前后是不同的，两者是一体是不合理的。如果说虽然近取蕴不同，但“我”是一体的，那也是不合理的，因为除了近取蕴之外，你的“我”是什么呢？因为无法确定，所以是不存在的。因此，当说“没有独立于近取蕴之外的‘我’”时，如果他们认为近取蕴本身就是“我”，那么按照你的观点，“我”是不存在的，理由是近取蕴本身不是“我”。为什么呢？因为这些近取蕴是生灭的，与“我”的定义相矛盾。另外， 如果说近取蕴本身就是“我”，没有过失，那么应该如何成为近取者呢？因为作者和行为不是一体的。如果认为“我”与近取蕴不同，那么“我”与近取蕴不同是不合理的。如果与蕴不同，那么即使没有近取蕴，也应该能够把握住那个“我”，但这是不可能的。因此，没有独立于近取蕴之外的“我”。“我”既不是近取蕴本身，也不是不依赖于近取蕴而存在的，而且在名言中，“我”也不是不确定的，因为它是依赖而安立的。因此，它不像兔角一样。再说，说“我没有在过去世出现”也是不合理的。因为过去世所说的“我”与现在的这个“我”在体性上并没有不同。如果现在的这个“我”与过去的那个“我”在体性上不同，那么两者没有关联，没有过去的“我”， 现在的这个“我”也会产生，会有这样的过失。同样，过去的那个“我”现在也会像瓶子和垫子一样与这个“我”一起存在，而且不会在之前的所依处死亡，就会在这里出生。如果前后各自以刹那生灭的方式成立的“我”存在
English
Furthermore, it is unreasonable to say, "I existed in the past." The reason is that the "I" that appeared in past lives is not the same as the "I" of this present person. If it is thought that the past "I" has become the present "I," that is not correct, because the aggregates of appropriation are different before and after, and it is unreasonable for the two to be one. If it is said that although the aggregates of appropriation are different, the "I" is one, that is also unreasonable, because what is your "I" apart from the aggregates of appropriation? Because it cannot be determined, it does not exist. Therefore, when it is said, "There is no 'I' separate from the aggregates of appropriation," if they think that the aggregates of appropriation themselves are the "I," then according to your view, the "I" does not exist, because the aggregates of appropriation themselves are not the "I." Why? Because these aggregates of appropriation are arising and ceasing, which contradicts the definition of "I." Furthermore, if it is said that the aggregates of appropriation themselves are the "I," there is no fault, then how can that which is to be appropriated become the appropriator? Because the agent and the action are not the same. If it is thought that the "I" is different from the aggregates of appropriation, then it is unreasonable for the "I" to be different from the aggregates of appropriation. If it is different from the aggregates, then even without the aggregates of appropriation, that "I" should be able to be grasped, but that is impossible. Therefore, there is no "I" separate from the aggregates of appropriation. The "I" is neither the aggregates of appropriation themselves, nor does it exist without depending on the aggregates of appropriation, and in conventional terms, the "I" is not indeterminate either, because it is established dependently. Therefore, it is not like a rabbit's horn. Furthermore, it is also unreasonable to say, "I did not appear in the past." Because the "I" that was spoken of in past lives is not different in nature from this present "I." If this present "I" is different in nature from that past "I," then the two are unrelated, and without the past "I," this present "I" would arise, and there would be such a fault. Similarly, that past "I" would now exist together with this "I" like a pot and a cushion, and it would not die in the previous basis, and would be born here. If the "I" that is established by nature as arising and ceasing momentarily exists separately before and after