Tibetan
བྱས་སུ་འགྱུར་མི་འགྱུར་བཤད་པ་གསུམ། དང་པོ། འཛམ་གླིང་རང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་མཚམས་མན་ཆད་ནས་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བར་དུ་ཞེས་པ་ནི། སྐྱ་རེངས་ལ། སྔོ་རེངས། སེར་རེངས། དམར་རེངས་གསུམ་ལས་སེར་རེངས་མེད་པའི་ཚད་ཀྱིས་བཟུང་སྟེ་དེ་ཚུན་ཆད་ནི་རྒྱལ་བས་བཟའ་བཅའ་བཟའ་བའི་དུས་མིན་བར་གསུངས་པས་ན། སྡོམ་ཅན་གྱིས་ནི་དུས་མ་ཡིན་པ་དེར་མི་བཟའ་སྟེ་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དུས་མ་ཡིན་པ་དེ་ལས་གཞན་སྐྱ་རེངས་ཤར་ནས་རང་གླིང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་ཏེ་ཕྱེད་མ་ཡོལ་བ་དེ་ཡི་སྐབས་སུ་ཟོས་པ་ནི་སྟེ་ཟོས་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་ཕན་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་སྡོམ་པ་བསྲུང་ནུས་པའི་རྒྱུ་སྟེ། བཟའ་བཅའ་བཟའ་བའི་དུས་སུ་ཟོས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཟས་ཟ་བའི་དུས་མིན་པ་ལ་ཟས་ཟ་བའི་དུས་སུ་འདུ་ཤེས་བཞག་པར་བྱས་ནས་ནི་ནམ་དུ་ཡང་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །ནད་པ་སོགས་ལ་སྨན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཟས་མ་ཟོས་ན་མི་འཚོ་བའམ་ ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བས་ཟས་ཟོ་ཞིག་ཅེས་བསྒོས་ན་ནི་ནད་པས་ཟོས་ཀྱང་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ལམ་དུ་དཔག་ཚད་གཅིག་ཙམ་དུ་འགྲོ་བ་དང་། མུ་གེས་ཉམ་ཐག་དུས་ནམ་རྙེད་བཟའ་བར་གནང་ངོ་། །གསུམ་པ་གསེར་དངུལ་ལེན་སྤོང་ལ། དངོས་དང་། རུང་བར་བྱ་ཚུལ། རུང་བ་དངོས། གསུམ་དང་པོ། ས་ལེ་སྦྲམ་ནི་བཞུ་བརྟུལ་བྱས་ན་གསེར་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དངུལ་ཞེས་བྱ་བ་དངུལ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཉིད་སྒྲས་འདྲ་བ་བསལ་བ་ཉིད་དོ། །སྦྱིན་བདག་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་བྱིན་ན། བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱིས་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ་མི་བླང་ངོ་། །ཞ་ཉེ་དང་མཁར་བ་སོགས་ལ་རེག་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་གོས་མེད་པ་སོགས་ཕོངས་པར་གྱུར་ཚེ། སྦྱིན་བདག་རྣམས་ཀྱིས་གསེར་དངུལ་དེ་བྱིན་ན། བདག་གིས་འཆང་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་འདིས་ནི། གོས་མེད་པས་གོས་དང་། འཚོ་བ་ཆད་པར་འགྱུར་བས་ཟས་དང་། ནད་པས་སྨན་ཏེ་རུང་བའི་དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་བཙལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཏེ་ངེས་པར་བསམ་ནས་ནི། དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་དང་ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞིག་ལ་ལེན་དུ་གཞུག་གོ །གསུམ་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བཞེངས་པ་དང་། ཆོས་ བྲི་བ་དང་། དགེ་འདུན་སྤྱི་ལ་འབུལ་བའི་བསམ་པས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀོར་རམ་མཆེད་ཀ་དང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་མཁན་སློབ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ། གསེར་དང་དངུལ་ལ་དགེ་སྦྱོང་བདག་གིས་རེག་པར་གྱུར་ཀྱང་། ཉེས་པའམ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་བདག་ལ་ཕུལ་བ་ཡང་དཀོན་མཆོག་དང་མཁན་སློབ་ལ་འབུལ་སེམས་ཀྱིས་བླངས་ན་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དཀོན་མཚོག་གསུམ་གྱི་ཆེད་དང་། བསོད་ནམས་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚོང་གི་ཁེ་སྤོགས་བྱ་དགོས་ན་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་བྱ་ཡི། ཁྱིམ་པ་གཞན་ལ་བཅོལ་བར་བྱའོ། །བཞི་པ་སྤང་བླང་གི་རྣམ་པ་གཞན་བཤད་པ་ལ། རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སྡིག་ལྟ་གཏོང་བ་སོགས་དང་། གཞན་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་སོགས་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཉེ་དགའི་སློབ་མ་དགེ་སྦྱོང་ཚེར་མ་ཅན་དང་མཆོད་སྦྱིན་གཉིས་ལྟ་བུ་དགེ་ཚུལ་གང་གིས། འདོད་ཡོན་ལྔ་སྤྱད་པས་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་ཅེས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཡིས་བར་དུ་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དོན་བདག་གིས་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ། ཚིག་འཇམ་པོས་གཞམ་བསྒོ་དང་། དེས་མ་བཏུབ་ན། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱི་དགེ་ཚུལ་དེ་ལྟར་གཏི་མུག་མ་སྨྲ་ཅིག་ཅེས་དེ་སྐད་བཟློག་ཀྱང་མི་ཟློག་པར་ད་དུང་སྨྲ་ན། དགེ་འདུན་གྱི་ ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་གཏོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནས་ནི། གཙུག་ལག་ཁང་ནས་གནས་དབྱུང་བྱས་ཏེ་བསྐྲད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དགེ་སྦྱོང་དེ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གཞན་དང་ཁང་པ་གཅིག་ཏུ་ཞག་གཅིག་ལ་ཉལ་བར་གནང་བ་མེད་ན། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་དང་སྤྱོད་པ་དང་། ཡོ་བྱད་དང་ལྟ་བ་གཅིག་པ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པས་རོ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་རོ་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་བཞིན། དེ་ཡང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཉམས་པས་རོ་དང་འདྲའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་དུལ་ཞིང་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས། མ་རབས་ཀྱི་ཆོས་ལུས་མཆོང་རྒྱུག་སོགས་དང་། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སེམས་མི་གནས་པས་འཕྱར་བ་དང་། ངག་གི་གད་མོ་རྟ་གད་དུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས། རང་ཉིད་མི་རྟག་པ་འཆི་བར་བསམས་ཏེ་རྣམ་པར་གཡེངས་པར་མི་བྱའོ། །གླལ་བ་དང་སྒྲེགས་པ་བྱུང་ཚེ་ལག་པ་དང་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡིས་ཁ་དགབ་པར་ཡང་ནན་ཏན་བྱ་དགོས་ཏེ། མི་མཛེས་པ་དང་དྲིང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཤེས་རབ་རྒན་པས་བསླབ་པ་རྒན་པ་རྣམས་ལ་སྦྲིད་པ་བྱུང་བ་ན་ཚིག་གིས་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཕྱག་བྱ་སྟེ། རང་ལས་ བསླབ་པ་གཞོན་པ་ལ་སྦྲིད་པ་བྱུང་ན་ནད་མེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་སྦྲིད་པ་བྱུང་བ་ལ། ཡུན་རིང་འཚོ་བར་གྱུར་ཅིག་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་པ་དང་། གཞན་ཡང་མཁན་སློབ་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱིས་འཕགས་པའི་བླ་མ་དང་མཆོད་རྟེན་སོགས་གནས་པའམ་བཞུགས་པའི་མདུན་དག་ཏུ། སྣབས་དང་། ལུད་པ་མཆིལ་མ་སོ་
Chinese
关于做与不做之三种说法。第一，从地球自身日落一半之后到黎明未出现之前，对于黎明，有青色黎明、黄色黎明、红色黎明三种，取没有黄色黎明的程度，在那之前，佛陀曾说那不是食用食物的时间。因此，持戒者在非时不得食用，不应食用。第二，从非时之外，黎明出现到地球自身日出过半之前，即未过一半之时食用，即食用，要知道那对自身有益，是能够守护戒律之因，是在食用食物的时间食用。第三，对于非食用食物的时间，如果认为是食用食物的时间，那么任何时候都不应食用。如果医生对病人等说，你若不食用食物，则无法生存或会变得痛苦，所以吃点东西吧，那么病人吃了也不会有过错。此外，在路上行走约一瑜缮那（yojana），以及饥荒困顿之时，允许在任何时候找到食物就食用。第三，关于接受和舍弃金银，有实物、可行的方法、可行的实物三种。第一，沙雷布拉姆（sāle-sbram）如果被熔化和锤打，那就是黄金本身。所谓白银，就是白银本身，『本身』一词是为了排除相似之处。如果施主们给予那些，苦行者不应接受，即不接受。接触铅和锡等会有恶作。第二，如果变得贫困，比如没有衣服等，施主们给予金银，我（指比丘）认为这并非我能持有的东西，因此没有衣服就寻找衣服，生活断绝就寻找食物，生病就寻找药物，即寻找合适的物品。如此这般明显地，即确定地思考之后，然后让居士或其他施主接受。第三，为了建造佛像、书写佛经、供养僧团，以三宝的财物或兄弟情谊，以及为了与梵天同行的堪布和阿阇黎们，即使苦行者我接触到金银，也不会有过错或堕落。因此，献给我的东西也是为了供养三宝和堪布阿阇黎。
English
Three explanations on what should and should not be done. First, from the time after half of the earth's own sunset until dawn has not appeared, for dawn, there are three types: blue dawn, yellow dawn, and red dawn. Taking the degree without yellow dawn, before that, the Buddha said that it is not the time to eat food. Therefore, a person holding vows should not eat at the non-time, and should not eat. Second, other than the non-time, from the appearance of dawn until half of the earth's own sunrise, that is, eating before half has passed, that is, eating, know that it is beneficial to oneself and is the cause of being able to keep vows, it is eating at the time of eating food. Third, for the time of not eating food, if one thinks it is the time of eating food, then one should never eat. If a doctor says to a patient, etc., if you do not eat food, you will not be able to survive or will become miserable, so eat something, then the patient will not be at fault even if they eat. In addition, when traveling about one yojana on the road, and in times of famine and distress, it is allowed to eat whenever food is found. Third, regarding accepting and abandoning gold and silver, there are three types: the actual object, the method of making it permissible, and the permissible object. First, sāle-sbram, if melted and hammered, is gold itself. What is called silver is silver itself, and the word 'itself' is to exclude similarities. If the patrons give those, the ascetic should not accept them, that is, not accept them. Touching lead and tin, etc., will be a misdeed. Second, if one becomes poor, such as having no clothes, etc., if the patrons give gold and silver, I (referring to the monk) think that this is not something I can hold, therefore, if there are no clothes, look for clothes, if life is cut off, look for food, if sick, look for medicine, that is, look for suitable items. After thinking in this way clearly, that is, definitely, then have a layperson or other patron accept it. Third, with the intention of building Buddha statues, writing scriptures, and offering to the Sangha, with the wealth of the Three Jewels or brotherhood, and for the sake of the Khenpo and Acharya who practice like Brahma, even if I, the ascetic, touch gold and silver, there will be no fault or downfall. Therefore, what is offered to me is also for offering to the Three Jewels and the Khenpo and Acharya.
Chinese
如果以贪心拿取，则不会构成罪过。为了三宝和行善，即使需要进行商业盈利，也不应亲自去做，而应委托给其他在家居士。第四，关于舍取之其他方面之阐述：一是舍弃自身相续之罪见等，二是尊敬他人等。第一方面是：如近喜之弟子，苦行者荆棘和供施二者，无论哪位沙弥，如果说：“圆满正等觉佛所说之享用五欲会阻碍获得天界和解脱，我不认为会阻碍，因为我了解其含义。”对于这样说的人，应以柔和的言辞进行劝诫，如果劝诫无效，则应通过四种羯磨（กรรม，佛教术语，指僧团的事务处理程序）告知该沙弥不要如此愚痴妄语，即使如此劝阻仍然不听从，继续妄语，那么就应该剥夺其属于僧团的财物和生活资具，然后将其逐出寺庙。之后，不允许该苦行者与其他苦行者在同一房间过夜，因为他与持梵行者在行为、资具和见解上都不相同，因此会变得像尸体一样。此外，就像尸体没有功德一样，他也因为失去了善的方面而像尸体一样。出家人的本性是调伏和寂静，因此不应放纵低劣的行为，如身体的跳跃奔跑等，也不应因为心不专注于善的方面而轻浮，以及发出像马叫一样的笑声等。应思维自己是无常的，会死亡，不要散乱。如果出现打哈欠和打嗝的情况，也应认真用手或衣服等遮住嘴巴，因为这既不美观也不庄重。第二方面是：对于戒律和智慧比自己年长的上座，当他们打哈欠时，应合掌说“顶礼”，对于戒律比自己年轻的，当他们打哈欠时，应说“愿您无病”，对于在家居士打哈欠，应说“愿您长寿”，此外，在堪布、阿阇黎等具有功德的上师和佛塔等所居住或驻锡之处，不应吐鼻涕、
English
If taken with greed, it will not constitute a sin. For the sake of the Three Jewels and for performing virtuous deeds, even if it is necessary to engage in commercial profit, one should not do it oneself, but should entrust it to other lay practitioners. Fourth, regarding the explanation of other aspects of abandoning and adopting: one is abandoning sinful views, etc., of one's own mindstream, and the other is respecting others, etc. The first aspect is: like the disciple of Nanda, the ascetic with thorns, and the two of offering and giving, whichever novice says, "The Complete Perfect Buddha said that enjoying the five desires obstructs the attainment of heaven and liberation, but I do not think it obstructs, because I understand its meaning." To such a person, one should admonish with gentle words, and if admonishment is ineffective, then through the four karmas (กรรม, a Buddhist term referring to the procedures for handling affairs in the Sangha), one should inform the novice not to speak such foolish nonsense. Even if such admonishment is still not heeded and they continue to speak nonsense, then one should deprive them of the possessions and livelihood belonging to the Sangha, and then expel them from the monastery. After that, that ascetic is not allowed to spend the night in the same room with other ascetics, because they are not the same as those who practice celibacy in conduct, possessions, and views, and therefore they will become like a corpse. Furthermore, just as a corpse has no merit, so too, they are like a corpse because they have lost the aspect of virtue. The nature of a renunciate is to be tamed and peaceful, therefore one should not indulge in base behaviors such as jumping and running with the body, etc., nor should one be frivolous because the mind is not focused on virtuous aspects, and one should not make laughter like the neighing of a horse, etc. One should think that oneself is impermanent and will die, and should not be distracted. If yawning and hiccuping occur, one should also carefully cover the mouth with one's hand or clothing, etc., because it is neither beautiful nor dignified. The second aspect is: for those senior in precepts and wisdom compared to oneself, when they yawn, one should fold one's palms and say "I prostrate," for those younger in precepts than oneself, when they yawn, one should say "May you be free from illness," for lay practitioners yawning, one should say "May you live long," furthermore, in the presence of teachers such as Khenpos and Acharyas who are superior in qualities, and in places where stupas, etc., reside or are located, one should not spit out snot,