Tibetan
་ན་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་མཐའ་དག་དུག་དང་འདྲེསཔའི་ཁ་ཟས་བཞིན་དུ་སྤང་དགོས་ཏེ། རང་རྒྱུད་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་མ་ཟད་ལུང་མ་བསྟན་དགེ་བར་བསྒྱུར་བ་གལ་ཆེའོ། །དགེ་བ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེདརྟོགས་ཀྱིས་ཟིན་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་བའམ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐརཔ་དམ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས། འབྲས་ལོ་ལེགས་ན་རྩ་ཕུབ་ཞོར་ལ་འབྱུང་བ་ལྟར་གནས་སྐབསཀྱི་བདེ་འབྲས་ཐམས་ཅད་ཞོར་ལ་འབྱུང་བས་བརྩོན་པས་བ སྒྲུབ་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལས་གཞནདུ་ཐར་ལམ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་སྐབས་སྲིད་པའི་བདེ་འབྱོར་ཙམ་བསྐྱེད་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བས་གཉིད་ཐུན་རེའིརྨི་ལམ་སད་པ་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་འཁོརལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱེ་ལེབ་འཐོར་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལྟར་ཤི་ནས་གར་སྐྱེ་དང་གརའགྲོའི་གཏད་སོ་མེད་པར་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བའམ་ཟོ་ཆུན་འཁྱུད་མོ་བཞིན་འཁོར་བའི་སྐྱིདསྡུག་རྒྱལ་ཕམ་ཐམས་ཅད་རེ་མོས་མ་གཏོགས་གཅིག་ཁོ་ནས་རྟག་མི་ཐུབ་ཅིང་ཡིད་བརྟནམི་རུང་སྟེ། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། བརྒྱ་བྱིན་འཇིག་རྟེན་མཆོད་འོས་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །སླརཡང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ས་སྟེང་ལྷུང་། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །འཁོར་བ་དག་ཏུ་ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་གྱུར། །ཅེས་དང་། དེ་ཉིད་ལས། ལྷ་ཡུལ་འདོད་བདེ་ཤིནཏུ་ཆེན་པོ་ཡང་། །ཚངས་ཉིད་ཆགས་བྲལ་བདེ་བ་ཐོབ་ནས་སླར། །མནར་མེད་མེ་ཡི་བུདཤིང་གྱུར་པ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་བསྟེ ན་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེཡང་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་གྱིས་ངན་སོང་གསུམདུ་སྐྱེས་ན་ནི་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་དག་མཐོང་ཐོས་སུ་གྱུར་ནའངསྙིང་རླུང་ལྡང་བ་ཙམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་གླགས་མེད་དེ། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། དམྱལ་ བ་བྲིས་པ་མཐོང་དང་ཐོས་པ་དང་། །དྲན་དང་བཀླག་དང་གཟུགས་སུ་བགྱིས་རྣམས་ཀྱིས། །འཇིགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་མི་བཟད་པའི། །རྣམ་སྨིན་ཉམས་སུ་མྱོང་རྣམས་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་གསུངས་ལ། འོ་ན་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་ན་དེས་ཆོག་གམ་སྙམ་ན་མི་ཆོག་སྟེ། ངན་སོངགསུམ་ལ་ལྟོས་ནས་མཐོ་རིས་ཞེས་བཤད་ནའང་། དཔེར་ན་མེ་ཆེ་ཆུང་གང་ཡིན་ཡང་ཚ་བལས་མ་འདས་ཏེ། དེ་རྣམས་སུ་ཡང་སྤྱིར་མི་ལའང་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ། ལྷ་མ་ཡིནལ་འཐབ་རྩོད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། ལྷ་ལ་འཆི་འཕོ་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། ཁམས་གོང་མགཉིས་ན་རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་མངོན་འགྱུ ར་བ་མེད་ནའང་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལས་བོན་དུ་གནས་པ་ཉིད་རང་རང་གི་སྔོན་ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཟད་དེ་ངན་སོང་གསུམ་ལ་སོགསཔར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་བསྟེན་དགོས་ཏེ། དེས་ན་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་འདིམཐོ་དམན་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་ཏེ། གནས་གང་དུསྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས། གྲོགས་སུ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གྲོགས། ལོངསགང་ལ་སྤྱད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་མ་འདས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མར། མི་གཙང་བལ་དྲི་ཞིམ་མེད་བཞིན་འགྲོ་ལྔ་དག་ན་བདེ་བ་མེད། །དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་རྟག་ཏུ་མེ་མཚོན་རྒྱཚྭ་ལ་སོགས་རེག་སྐྱེས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན། དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ། ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་གསུམ་གྱིས་དུས་རྟག་ཏུ་མནརཏེ། དཔེར་ན་ཟུག་གཟེར་རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་ནད་པའམ། ནག་ཅན་བཙོན་དོང་ནས་བྲོས་པལྟར། སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་ལས་ཐར་འདོད་ཀྱི་བློ་བཅོས་མིན་གྱི་ངེས་འབྱུང་དངསྐྱོ་ཤས་གཏིང་ཚུགས་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ཐེག་པ་སྤྱིའི་རྨང་རྡོ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། དེལྟ་བུའི་འཇིགས་རུང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་བསྐྱབ་ནུས་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་རིནཔོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ན་མ་གཏོགས་གཞན་མེད་དེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངསཔ་སོགས་འཁོར་ལོ་སྒྱུར་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་གྱི་བདེ་འབྲས་ཙམ་ལས་མཐར་ཐུག་གིསྐྱབས་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། ནག་ཅན་བཙོན་དོང་ན་གནས་པ་གཅིག་གིས་གཅིག་ བསྐྱབ་མི་ནུས་པ་ལྟར། རང་ཉིད་ཀྱང་འཁོར་བ་ན་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དཀོན་མཆོགརིན་པོ་ཆེ་རྣམ་གསུམ་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ལས། དེ་ལ་ཡང་ཐེག་པ་དམན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་འགོག་ལམ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་ནས་འཇོག་སྟེ། མངོན་པ་མཛོད་ལས། གངཞིག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་བྱེད་པའི་ཆོས། །མི་སློབ་པ་དངགཉིས་ཀ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཡངཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལྟར་ན། སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞིག་ལ་འཇོག་དགོས་ཏེ། མགོན་པོ་བྱམས་པས། སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན། །ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅནཕྱིར། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་བརྟག་གཉིས་ལས། དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་གཙོ། །བརྟན་དང་གཡོ་བར་ཁྱབ་ནས་གནས། །ཞེས་དང་། མགོན་པོ་བྱམས་པས། རྫོགས་སངསསྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང་། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅནཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ཐམསཅད་ཀྱི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས། བརྩེ་བའི་ཐུགས་རྗེ། མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་བསམ་གྱིས་མིཁྱབ་པ་མངའ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་ནི་རྩ་བའི་བླ་མ་ཁོ་ནར་ངེས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ང་ནི་ཕྱིམའི་:དོན་གྱི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཚུལ་བཟུང་ནས། །ཁྱོད་ལ་སོགསཔའི་དོན་བྱེད་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེར་མ་ཟད་རང་ལ་དངོས་སུ་གནང་བའི་སངསརྒྱས་ནི་བླ་མ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། རྩ་བའི་བླ་མའི་སྐུ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག ། གསུང་དམ་ཆོས་དཀོན་མཆོག །ཐུགས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཏུ་ངེས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བླ་མ་བདེ་གཤེགས་འདུས་པའི་སྐུ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ལ། །ཞེས་དང་། བསྐལ་པ་སྟོང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། །བླ་མ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེརགསུངས་པ་ལྟར། འདི་ནི་རྩ་བའི་བླ་མ་གཅིག་པུ་དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་ནོར་བུ་ལུགསསུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡན་སྐྱབས་ཀུན་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེརྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱབས་དང་ར་མདའ་ཞུ་སྙམ་དུ་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བསམ་ལ་ལུས་སེམས་ རྣལ་དུ་ཕབ་སྟེ། རང་ཉིད་གང་དུ་གནས་པའི་ས་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་རིན་པོ་ཆེའི་རང་བཞིནཅན་ལག་མཐིལ་ལྟར་སྙོམ་པའི་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་འཇའ་ཚོན་འོད་ལྔ་འཁྲིགས་པའི་དབུསསུ་སེང་ཁྲི་པད་ཟླའི་སྟེང་དུ་ངོ་བོ་དྲིན་ཅན་རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་རྣམ་པ་གུ་རུ་རིན་པོ་ཆེ་པདྨ་འོདའབར་དུ་གསལ་བ་ཉིད་དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོར་རང་ལ་དགྱེས་ཤིང་བརྩེ་བའིཚུལ་དུ་བཞུགས་པའི་སྤྱན་སྔར། བདག་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་ཡོན་ཏནདང་ཐུགས་རྗེ་རྗེས་སུ་དྲན་བཞིན་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཆིག་དྲིལ་གྱི་མོས་གུས་དྲགཔོས། མ་གྱུར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལས་བསྒྲལདུ་གསོལ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་རྩེ་གཅིག་པས། ༀ་ཨཱཿཧཱུྃ༔ སྐྱབས་གནས་དམ་པ་རྣམས་ལསྐྱབས་སུ་མཆི༔ ཞེས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་ཅི་ནུས་བྱས་ནས་ཐུན་མཐར་སྐྱབས་ཡུལགྱི་སྐུ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པ་རང་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕོག་པས་སྡིག་སྒྲིབཐམས་ཅད་ཉི་མས་བ་མོ་ཞུ་བ་ལྟར་དག སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འོད་ཟེར་དང་འགྲོགསཏེ་དག་པའི་ཞིང་དུ་དྲངས། སྐྱབས་ཡུལ་ཉིད
Chinese
因此，所有罪恶和不善的行为，都应像掺杂毒药的食物一样舍弃，因为它们是自身痛苦的制造者。不仅如此，将未确定的行为转化为善行至关重要。如果这种善行被无自性的证悟所摄持，则被称为无漏的善或解脱分善，因为它成为神圣解脱的因。就像庄稼丰收时，根茎自然而然地得到滋养一样，所有暂时的安乐果报也会自然而然地随之而来，因此要努力修持。除此之外，与解脱道无关的有漏善，被称为福德分善，它只能带来暂时的轮回安乐和财富，最终会耗尽，就像每次睡眠醒来后的梦境一样，毫无意义。为什么呢？因为梵天和帝释天等转轮圣王，也像被风吹散的蝴蝶一样，死后不知去向何方，没有归宿，轮回的苦乐、胜败，就像梦境或汲水桶一样，轮流交替，无法由一人永远掌控，不可信任。如《亲友书》中所说：“帝释天曾为世人所敬奉，然亦复因业力而堕落于大地。转轮圣王曾统治四方，然亦复于轮回中沦为奴仆。”又如其中所说：“天界之欲乐虽极盛，梵天亦复于得离贪之乐后复堕落，成为无间地狱之火薪，恒受无间断之痛苦。”如是说。此外，如果因有漏的三种不善业（大、中、小）而投生于三恶道，那么遭受那些痛苦就更不用说了。即使仅仅是看到或听到那些景象，也会因极度痛苦而感到心跳加速，难以忍受。如《亲友书》中所说：“仅见、闻、忆念、读诵、或绘画像地狱之景象，尚且令人恐惧，何况亲身感受那无法忍受的异熟果报？”如是说。那么，如果投生到天界就足够了吗？并非如此。虽然相对于三恶道而言被称为天界，但就像无论火焰大小都离不开灼热一样，在那些地方，普遍来说，即使是人类也有生老病死的痛苦，而阿修罗则有争斗
English
Therefore, all sinful and non-virtuous actions should be abandoned like food mixed with poison, because they are the creators of suffering for oneself. Moreover, it is crucial to transform the unspecified into virtuous actions. If that virtue is seized by the realization of no self-nature, it is called uncontaminated virtue or virtue in accordance with liberation, because it becomes the cause of sacred liberation. Just as when crops are abundant, the roots are naturally nourished, all temporary happiness and fruits will naturally follow, so one should strive to cultivate it. Other than that, contaminated virtue that is not related to the path of liberation is called merit-part virtue, which can only bring temporary samsaric happiness and wealth, and will eventually be exhausted, just like a dream after each sleep, which is meaningless. Why? Because Brahma and Indra, the universal monarchs, are like butterflies blown by the wind, after death they do not know where to go, there is no destination, the joys and sorrows, victories and defeats of samsara, like dreams or water buckets, alternate in turn, cannot be controlled by one person forever, and cannot be trusted. As it is said in the Letter to a Friend: "Indra, who was worshiped by the world, also fell to the earth due to karma. The universal monarch who ruled the four directions also became a servant in samsara." And as it is said in the same text: "Even the great pleasures of the heavenly realm, Brahma also fell back after obtaining the joy of detachment, becoming firewood for the fire of Avici hell, constantly enduring uninterrupted suffering." Thus it is said. Furthermore, if one is born in the three lower realms due to the three non-virtuous actions (great, medium, and small) with contamination, then there is no need to mention the suffering of experiencing those sufferings. Even just seeing or hearing those scenes, one would feel palpitations due to extreme pain, which is unbearable. As it is said in the Letter to a Friend: "Just seeing, hearing, remembering, reading, or drawing pictures of the scenes of hell, it is still frightening, let alone personally experiencing the unbearable ripening results?" Thus it is said. So, is it enough to be born in the heavens? It is not enough. Although it is called the heavens in relation to the three lower realms, just as whether the flame is large or small, it cannot be separated from heat, in those places, generally speaking, even humans have the suffering of birth, old age, sickness, and death, while the Asuras have fighting.
Chinese
有的痛苦，是天神死亡堕落的痛苦。在上面的两个界中，虽然暂时没有痛苦显现，但遍行行苦的自性存在，各自的前世业力耗尽后，必须不断地承受三恶道等的痛苦。因此，无论出生在三界轮回的高处或低处，都无法超越痛苦的自性。无论出生在何处，都是痛苦的处所；无论与谁为友，都是痛苦的友伴；无论享用什么，都无法超越痛苦的享受。《宝性论》中说：“如不净物无香味，五趣之中无安乐。彼之痛苦恒如火，刀兵碱卤触所生。”如是说。因此，痛苦的痛苦，变异的痛苦，遍行行苦这三种痛苦时时折磨着我们。譬如，像患有持续不断剧痛的病人，或者像罪犯从监狱逃脱一样，想要从充满痛苦的轮回中解脱出来，就必须要有真实无伪的出离心和深刻的厌离感。第二，大小乘共同的基础是皈依。能从如此可怖的轮回痛苦中救护我们的，只有三宝，别无其他。因为帝释天和梵天等转轮王也只能给予暂时的安乐，并非究竟的皈依处。为什么呢？就像身处监狱的罪犯无法互相救护一样，因为他们自己也身处轮回之中。因此，必须唯一皈依三宝。其中，从小乘的角度来说，三宝安立在灭谛和道谛之上。《俱舍论》中说：“何人皈依三，佛及僧所行，不学及二俱，并涅槃为依。”如是说。而从大乘的角度来说，则必须安立在具有法身自性的佛陀之上。慈氏菩萨说：“救护唯是佛，能仁具法身故。”此外，《二观察续》中说：“有实与无实，自性为主宰，常与
English
There is suffering, the suffering of gods dying and falling. In the two upper realms, although suffering does not manifest for a while, the nature of pervasive suffering exists, and after the exhaustion of each person's past karma, they must constantly endure the suffering of the three lower realms and so on. Therefore, no matter where one is born in the high or low of the three realms of samsara, one cannot transcend the nature of suffering. Wherever one is born, it is a place of suffering; whoever one befriends, it is a friend of suffering; whatever one enjoys, one cannot transcend the enjoyment of suffering. In the Uttaratantra, it says: "Just as there is no fragrance in impure hair, there is no happiness in the five realms. Its suffering is always like fire, weapons, salt, and so on, born from touch." As it is said. Therefore, the suffering of suffering, the suffering of change, and the pervasive suffering of conditioning torment us constantly. For example, like a patient suffering from constant pain, or like a criminal escaping from prison, wanting to be liberated from the suffering of samsara, one must have genuine renunciation and deep aversion. Second, the common foundation of both Hinayana and Mahayana is taking refuge. What can protect us from such terrible suffering of samsara is only the Three Jewels, and nothing else. Because Indra and Brahma, etc., the Chakravartin kings, can only give temporary happiness, not the ultimate refuge. Why? Just as prisoners in prison cannot save each other, because they themselves are in samsara. Therefore, one must take refuge only in the Three Jewels. Among them, from the perspective of Hinayana, the Three Jewels are established on cessation and the path. The Abhidharmakosha says: "Whoever takes refuge in the three, the Buddha and the Sangha practice, the non-learner and both, and Nirvana as refuge." As it is said. From the perspective of Mahayana, it must be established on the Buddha who possesses the nature of Dharmakaya. Maitreya Bodhisattva said: "The only protector is the Buddha, because the Muni possesses Dharmakaya." Furthermore, the Two Examinations Tantra says: "Real and unreal, the nature is the master, constant and