Tibetan
་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་ལས་སྣང་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ ནི་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་བཞིན་ཏེ། དཔེར་ན། བར་སྣང་གི་ནམ་མཁའི་སྟོང་སང་ངེ་བ་འདི་ལགོས་པ་མེད་ཀྱང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གོ་འབྱེད་པ་བཞིན་སེམས་ཉིད་སྤྲོསབྲལ་ལ་སྤྲོས་པའི་མཚན་རྟོག་དུ་མའི་བདེན་འཛིན་གྱིས་ཁ་དོག་དབྱིབས་སྔ་ཕྱི་སོགས་སུབཟུང་ཡང་། བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་གང་དུ་ཡང་མ་མཐོང་། ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་སྟོངཉིད། ངོས་བཟུང་མེད་པས་སྤྲོས་བྲལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས་གཉུགམ། བློ་ཡི་དྲི་མས་མ་གོས་པས་ཀ་དག ཉམས་ཀྱི་ཞེན་པས་མ་བཅིངས་པས་ཡེ་གྲོལ། སྐྱེའགག་གནས་དམིགས། འགྲོ་འོང་དྲན་བསམ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའིཕྱིར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། དང་པོ་སེམས་ལ་བྱུང་ས་མེད། །མཐའ་བྲལ་ཀློང་ཡངས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །བར་དུ་སེམས་ལ་གནས་ས་མེད། །གསལ་སྟོང་འཛིནམེད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །ཐ་མར་སེམས་ལ་འགྲོ་ས་མེད། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་སྤྲུལ་པའིསྐུ། །སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་རིག་སྐུ་འདི། །མ་བཅོས་མ་བསྒྲུབས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ལྷུནགྲུབ་གཉུག་མའི་གཏན་ཡུལ་དུ། །སྐྱེ་མེད་སྒྲུབ་པའི་ལས་མཛོད་ཅིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟརངོ་སྤྲད་པར་བྱའོ། །སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་བསྟེེན་པ་ལ། རྣལ་དུ་དབབདང་རང་སར་གྲོལ། །མངོན་སུམ་གནད་ཀྱིས་གཟིར་བའོ། །ཞེས་པས་ཀ་དག་གི་གནསལུགས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སྟོན་པ་ཁྲེགས་ཆོད་དང་། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་སྟོན་པཐོད་རྒལ་གྱི་ལམ་གཉིས། དང་པོ་རྣལ་དུ་དབབ་པ། སོར་གཞུག་པ། རང་གྲོལ་དུ་ལ་བཟླབའོ། །དང་པོ་ནི། འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེ་ནས་ཀྱང་། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྣལ་དུ་དབབ། །ཅེས་གསུངས་པས། རྣལ་མ་ནི་མ་བཅོས་པའི་མིང་དང་དབབ་པ་ནི་དེ་ཉིད་གཞི་ཐོག་ཏུ་འཇོགཔ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྤང་བྱ་ནི་འཁོར་བའི་རྣམ་རྟོག་དང་། གཉེན་པོ་དགེ་བའི་རྣམ་རྟོག་གངཤར་ཡང་། རྣམ་པ་གང་གསལ་དེ་ལ་ཤེས་པ་གཏད་ནས་བསྒོམས་པས་རྣམ་རྟོག་གནསའགྱུར་ནས་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆུ་རྙོག་མ་ཅན་གཡོ་མེད་དུ་བཞག་ན་དྭངས་པར་འགྱུར་ བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྔར་བཤད་པའི་དམིགས་པ་རགས་ཕྲ་རྣམས་ལ་རིམ་གྱིས་བསྡུསཔས་དབང་ཤེས་མི་གཡོ་བར་འཆིང་ཞིང་། དེས་ཡིད་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་གཅིག་ཏུ་འདུ་ཞིང་། ཡུལ་གཞན་ལ་འཕྲོ་བའི་སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་དེས་ཆོས་འདུས་མ་བྱས་དང་འབྲེལབ་ཡུལ་དྲུག་དམིགས་པའི་རྟེན་དེ་ཡང་ཡིད་ལ
Chinese
显现为各种错觉的现象， 就像梦中的显现一样。例如，虚空的晴朗天空本无所需，却能显现各种形状和颜色。同样，自性本离戏论，却因对戏论的各种名相概念的执着，而执着于颜色、形状、先后等。然而，经过观察和分析，却什么也看不到，什么也无法成立，因此是空性。没有可执着的，因此是离戏论。安住于一切法的自性中，因此是本初。没有被智慧的污垢所染污，因此是本来清净。没有被体验的执着所束缚，因此是原始解脱。因为远离生灭、住立、目标、来去、念想等一切戏论的边，所以称为大圆满。 就像这样： 最初，心无来处， 无边广阔是法身。 中间，心无住处， 光明空性无执是报身。 最后，心无去处， 慈悲普照是化身。 三身无别智慧身， 无作无修任运成。 于任运成就的本初之地， 行持无生之事业。 如是宣说，应如是认识。 第二个共同要点是，依靠无漏的智慧之流，分为： 使之安住于本然，并于自性中解脱， 以现量之要点而把握。 因此，开显本来清净之自性离戏论的“且却”（藏文：ཁྲེགས་ཆོད་），以及现量开显任运成就之智慧的“妥噶”（藏文：ཐོད་རྒལ་）两种道。 首先，使之安住于本然，归回原位，并于自性中解脱。 首先是： 区分轮回与涅槃之后， 使身语意三安住于本然。 如是说，本然是无造作之名，安住是使之安住于原始基础之上。其中，所断除的是轮回的分别念，以及作为对治的善的分别念，无论显现何种念头，都将觉知交付于所显现的念头上进行禅修，念头就会转变，从而变得无念。就像浑浊的水，如果不搅动，就会变得清澈一样。 因此，先前所说的粗细对境，通过次第收摄，使根识不为所动，由此，意识使六识聚集为一，使散乱于其他对境的心得以平息，由此与无为法相联，六境所缘的所依也是意识。
English
Various phenomena arising from deluded karma, Are like appearances in a dream. For example, the empty and clear sky has no need, yet it reveals various shapes and colors. Similarly, the nature of mind is free from elaboration, but due to clinging to the truth of various conceptual appearances of elaboration, it grasps at colors, shapes, before and after, etc. However, upon investigation and analysis, nothing is seen anywhere, and nothing is established, hence it is emptiness. Because there is nothing to grasp, it is free from elaboration. Abiding in the nature of all phenomena, it is primordial. Not stained by the impurities of the intellect, it is primordially pure. Not bound by the attachment to experience, it is originally liberated. Because it is free from all extremes of arising, ceasing, abiding, focus, going, coming, thoughts, and elaborations, it is called the Great Perfection. Thus: In the beginning, the mind has no origin, The vast expanse beyond extremes is the Dharmakaya. In the middle, the mind has no abiding place, Clear emptiness, without grasping, is the Sambhogakaya. In the end, the mind has no destination, Compassion pervading all is the Nirmanakaya. This wisdom body, inseparable from the three kayas, Is spontaneously accomplished, without effort or fabrication. In the primordial ground of spontaneous accomplishment, Engage in the activity of realizing the unborn. As it is said, so it should be recognized. The second general point is relying on the uncontaminated stream of wisdom, divided into: Settling into the natural state and liberation in its own place, Seizing the essential points of direct perception. Therefore, the two paths of Trekchö (Tibetan: ཁྲེགས་ཆོད་), which reveals the nature of original purity as free from elaboration, and Tögal (Tibetan: ཐོད་རྒལ་), which directly reveals the spontaneously accomplished wisdom. First, settling into the natural state, returning to its original place, and liberation in its own nature. First is: Having distinguished samsara from nirvana, Settle the three doors of body, speech, and mind into their natural state. As it is said, "natural" is the name for unconditioned, and "settling" is placing it on the original ground. Among these, what is to be abandoned are the conceptual thoughts of samsara, and whatever thoughts of virtue arise as an antidote, whatever appearance manifests, by entrusting awareness to the manifested thought and meditating on it, the thought will transform and become non-thought. Just as muddy water, if left undisturbed, will become clear. Therefore, by gradually gathering the previously mentioned coarse and subtle objects of focus, the sense consciousness is bound without wavering. By this, the mind consciousness gathers the six consciousnesses into one, and the mind that wanders to other objects is pacified, thereby connecting with the unconditioned dharma, and the support for focusing on the six objects is also the mind.
Tibetan
་མི་བྱེད་པར་སྤང་གཉེན་གྱི་མཚན་མ་གང་ཡངརྟོག་མེད་རང་བབ་ཏུ་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ངང་དུ་གློད་ལབཞག ངག་སྨྲ་བརྗོད་དང་བྲལ་ཞིང་རླུང་འབྱུང་འཇུག་ཀྱང་རང་སོར་བཞག སེམས་སྤངགཉེན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པར་གང་ཤར་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་རིགཔའི་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་དུ་རྗེན་ཆེ་རེ་འཆར་ཞིང་། སྒོ་གསུམ་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པས་རངབཞིན་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དེ་ཉིད་རིག་ཐོག་ཏུ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉནཐོས་བྱང་སེམས་ཁྲོ་བོ་ཡི། །ལྟ་སྟངས་གསུམ་གྱིས་སོར་ཡང་གཞུག །ཅེས་གསུངས་པས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ལུས་གནད་ཆོས་བདུན་ལྡན་གྱིས་མི་གཡོ། ངག་མི་སྨྲ་བས་རླུང་གིའགྲོ་འོང་རང་ཤུགས་སུ་དལ་བར་བཞག མིག་སྣ་རྩེའི་ནམ་མཁའ་ལ་ཧྲིག་གེ་གཏད་ནས། ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་གང་ཤར་ལ་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པར་རང་སོར་བཞག་པས་རྐྱེན་སྣང་རངགི་ངོ་བོ་གསལ་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་མ་ཤོར་བ་ཉིད་ལ་རིམ་གྱིས་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཉནཐོས་ཞི་བའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱི། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གནས་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟརརོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ནི། ལུས་ངག་གི་གནད་སྔར་ལྟར་ལས་མིག་བར་སྣང་ལཧྲིག་གིས་བསྒྱུར་ནས་ཧད་པོར་བལྟས་པས་རྐྱེན་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཡངགསལ་ལ་མ་འགགས་པར་ཤར་ཡང་ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་སྣངསྟོང་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །གནས་པཡུན་རིང་རྟོགས་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཁྲོ་བོའ་ལྟ་སྟངས་ནི། སྔར་གྱི་བསམགཏན་ངང་མ་ཤོར་པ་ཉིད་ལས་ལངས་ཏེ་གོམ་པ་གྱ་ཚོམ་དུ་དོར། མིག་སྒྲིལ་ཞིང་བལྟ། ངག་ཧ་ཧ་ཧི་ཧི་སོགས་བརྗོད་ཅིང་རིག་པ་ཧུར་ཕྱུང་སྟེ་རྩལ་སྦྱངས་པས་རང་བྱུང་རང་ཤར་སྤྲོས་ བྲལ་བསལ་བཞག་མེད་པ་ཆུ་རླབས་རྒྱ་མཚོར་མི་ཕྱེད་པ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། སྣང་རྐྱེནཇི་ཙམ་མང་བས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ་བུད་ཤིང་མང་ན་མེ་ལྕེ་ཡང་མངབ་བཞིན་ནོ། །ཁྲོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །བརྟན་པ་གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་གསུངསཔ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་རང་གྲོལ་དུ་ལ་བཟླ་བ་ནི། རང་རིག་རྟོག་པ་ཀུན་གྲོལ་བས། །གྲོལལུགས་ཆེན་པོ་བཞི་དང་ལྡན། །ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་བསྐྱར་གཞི་མེད། །རང་གིས་གྲོལ་བསགཉེན་པོ་མེད། །གཅེར་གྱིས་གྲོལ་བས་མཐོང་སར་ཡལ། །ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་འབད་རྩོལམེད། །ཅེས་གསུངས་པས་ན། དེ་ལྟར་སྒོམ་དུས། ཕྱི་སྣང་བ། ནང་རིག་
Chinese
不作取舍，将对治品的任何相状都安住在无念的自然状态中。也就是身体结跏趺坐，放松安住；语远离言说，气息的出入也保持自然；心不被取舍的任何分别念所染污，任其所显现的保持自然状态，如此觉性的智慧便会自然显现。三门安住于本位，自性安住的禅定便会在觉性上显现。第二是：声闻菩萨忿怒尊，以三种见解亦安住。如是说，声闻的见解是身体以七支坐法安住不动，语不言说，气息的运行自然缓慢，眼睛凝视鼻尖前方的虚空，六识的觉知无论显现什么都不作取舍，保持自然，如此外境显现其自性，却不失去不分别的觉性，对此应逐渐修习。如是声闻寂静的见，身语意三安住而行。如是说。菩萨的见解是身体和语的要点如前，只是眼睛从凝视鼻尖前方的虚空转为凝视虚空，并专注地观看，如此由外境所产生的刹那觉知，也清晰而不停滞，显现也只是显现而已，自性并非实有，应了知如幻如梦。如是菩提萨埵的见解，安住长久而证悟。如是说。忿怒尊的见解是，从不失去之前的禅定状态中起身，步伐不稳地走动，眼睛眯起而视，口中发出哈哈嘿嘿等声音，提起觉性并勤奋练习，如此自生自显、离戏无舍，应如水波不离大海般修习。外境显现越多，空性的智慧便越增长，如木柴越多，火焰也越旺盛一般。忿怒尊自身的见解，能使稳固的（执着）得以解脱。如是说。第三是自解脱的诀窍：自明觉念皆解脱，具足四种大解脱。本来解脱故，无须重修整。自性解脱故，无需作对治。赤裸解脱故，于见处消失。完全解脱故，无有勤作事。如是说，因此在修习时，外为外境，内为觉性
English
Without making any acceptance or rejection, one should leave any characteristics of antidotes in a state of naturalness, free from conceptualization. That is, the body should be in a lotus position, relaxed and at ease; speech should be free from words, and the flow of breath should also remain natural; the mind should not be tainted by any conceptualizations of acceptance or rejection, but should be left in its natural state, whatever arises. In this way, the wisdom of awareness will naturally and clearly dawn. When the three doors are settled in their natural state, the samadhi that abides in its own nature will dawn on awareness. Secondly: The views of the Hearer, Bodhisattva, and Wrathful One, are also settled in their own way by these three views. As it is said, the view of the Hearer is that the body remains unmoving in the seven-point posture; speech is silent, so the movement of breath naturally slows down; the eyes are fixed on the space in front of the tip of the nose; and the awareness of the six senses, whatever arises, is left as it is, without acceptance or rejection. In this way, the nature of appearances becomes clear, but one does not lose the state of non-conceptual awareness, and one should gradually train in this. As it is said, the Hearer's peaceful view, causes body, speech, and mind to abide. As it is said. The view of the Bodhisattva is that the key points of body and speech are as before, but the eyes are turned from gazing at the space in front of the nose to gazing intently at the space, and by looking intently, the momentary awareness that arises from that circumstance is also clear and unceasing, and although it arises, it is only an appearance, and its nature is not real, but is understood to be like an illusion or a reflection of the moon in water. As it is said, the Bodhisattva's view, causes one to abide and realize for a long time. As it is said. The view of the Wrathful One is that one rises from the previous state of samadhi without losing it, and walks unsteadily, squinting the eyes and looking, uttering sounds such as haha hihi, and exerting awareness and practicing diligently. In this way, one should train in the self-arisen, self-appearing, free from elaboration, without rejection or acceptance, like waves inseparable from the ocean. The more appearances arise, the more the wisdom of emptiness will increase, just as the more firewood there is, the brighter the flame will be. The Wrathful One's own view, causes the stable (grasping) to be liberated. As it is said. The third is the key to self-liberation: Since self-awareness and thoughts are all liberated, it possesses four great liberations. Since it is liberated from the beginning, there is no need to repair it. Since it is self-liberated, there is no need for antidotes. Since it is nakedly liberated, it vanishes in the place of seeing. Since it is completely liberated, there is no effort. As it is said, therefore, when practicing, the outer is outer appearances, the inner is awareness.