Tibetan
། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་རྟོག་པ་ནན་གྱིས་བཀག་ན་སེམས་མི་གནས་པའི་ཁར་སླར་གེགསསུ་འགྲོ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་དཀའ་བར་དགོངས་ནས། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། གང་ཕྱིརཆགས་སོགས་དེ་ཉིད་ལ། །ཚུལ་བཞིན་འཇུག་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཡིས་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར་དེསན། །དེ་ཡིས་དེ་དག་ལས་ངེས་འབྱུང་། །ཞེས་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། ཆགས་པས་འཇིགརྟེན་འཆིང་འགྱུར་ན། །འདོད་ཆགས་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་ཐབས་ལ་མཁསཔར་གསུངས་པ་དང་། དམིགས་པ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །མི་དམིགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །མིདམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སུ། །མི་དམིགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་དམིགས་པནི། །མི་དམིགས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྲུབ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དམིགས་པ་དང་། །མི་དམིགས་མཉམཔར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དབུས་མཐའ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྔར་བཤདཔའི་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་སོགས་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་བག་ཆགས་ཀྱི་ཞེན་སྣང་རགསཔ་བློ་ལ་འཆར་བདེ་བ་རྣམས་དང་། དེ་ནས་ནང་གི་ཤན་འབྱེད་དང་རྒྱས་གདབ་རྩལ་སྦྱོངསོགས་ཕྲ་བ་རྣམས་ལ་རིམ་གྱིས་བསྡུས་པས་དབང་ཤེས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་འཆིང་ཞིང་། དེས་ཡིད་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་གཅིག་ཏུ་འདུ་ཞིང་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕྲོ་བའི་སེམས་ཉེ་བར་ཞིབར་བྱེད། དེ་ནས་ཆོས་འདུས་མ་བྱས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཡུལ་དྲུག་དམིགས་པའི་རྟེན་དེ་ཡངཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་རང་ལུགས་སུ་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དང་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོའི་མཚནམ་གང་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པ་སྟེ། རྣལ་མ་ནི་མ་བཅོས་པའི་དོན་དང་། དབབ་པ་ནིདེ་ལ་རང་བབས་སུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རྣལ་དུ་དབབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། འདི་དུས་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་གནད། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་རྣལ་དབབ་བྱ། །ཞེས་དང་། འདས་རྗེས་ལས། དེ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ། །རྣལ་དུ་དབབ་ལ་མཁས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་བདེ་བའི་མལ་དུ་ལུས་སེམས་སྐྱིལ་ལམ། ཙོག་པུ་སོགས་གང་བདེ་རངབབས་སུ་བསྒུལ་བསྐྱོད་མེད་པར་བཞག ངག་སྨྲ་བརྗོད་ལྟ་ཅི་རླུང་ལ་ཡང་བཟོ་བཅོས་མེདཔར་བཞག སེམས་ནི་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་དུ་མ་ཟད་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པཙམ་ཡང་བཏང་ནས་རང་བབས་སུ་འཇོག་སྟེ་ཆུ་མ་རྙོགས་ན་དྭངས་པ་ལྟར་སྒོ་གསུམ་གཞིཐོག་ཏུ་དྭངས་པར་འགྱུར་བས་བསམ་གཏན་དང་ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབཔ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུབྱེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས
Chinese
而且，如果一开始就强烈地阻止念头，不仅心无法安住，反而会变成障碍，并且考虑到难以生起禅定。因此，《经庄严论》中也说：“因为贪等即于彼，如理作意为彼故，因此彼成解脱者，因此彼等定出离。”以及《二观察》中说：“贪著令世间系缚，然贪著本身即成解脱。”这样说了善巧方便。并且，依靠所缘，无所缘得以增上生起。依靠无所缘，无所缘得以增上生起。因此，所缘即成无所缘之自性。因此，应当了知所缘与无所缘平等。如《中边分别论》中所说的那样。像这样，先前所说的轮回与涅槃的区分等，对于平凡的显现、习气的执著显现粗大的、容易在心中生起的那些，以及从那之后的内在区分和增长、巩固等细微的那些，逐渐地收摄，从而使根识不散乱于其他处而系缚。
English
Moreover, if one initially forcefully suppresses thoughts, not only will the mind not abide, but it will also become an obstacle, and it is considered difficult to generate samadhi. Therefore, the Sutra Ornament also says: 'Because attachment and so on are in that very thing, because of properly engaging with it, therefore, one becomes liberated by it, therefore, one definitely emerges from those.' And the Two Examinations say: 'Attachment binds the world, but attachment itself becomes liberation.' Thus, skillful means are spoken of. Furthermore, relying on an object, non-objectification arises excellently. Relying on non-objectification, non-objectification arises excellently. Therefore, the object becomes the very nature of non-objectification. Therefore, one should understand objectification and non-objectification as equal. As stated in the Discrimination of the Middle and the Extremes. Like that, the previously explained distinctions between samsara and nirvana, etc., the ordinary appearances, the coarse appearances of habitual clinging that easily arise in the mind, and then the subtle ones such as internal distinctions, increases, and consolidations, are gradually gathered, so that the sensory consciousness is not distracted elsewhere and is bound.
Tibetan
་པ་དང་ཡང་གནད་གཅིགགོ །དེས་ནི་གནས་སྐབས་སུ་སྒོ་གསུམ་རྣལ་དུ་ཕེབས་པས་འབྱུང་བ་མི་འཁྲུག་ཅིང་ནད་རྐྱེནམི་འབྱུང་བ་དང་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས། མཐར་ཐུག་སྒོ་གསུམ་གྱི་འཛིནཔ་རང་དག་ཏུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་སོར་གཞུག་པར་བསྟན་པ་དང་། གཞུག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཀློངགསལ་ལས། ཀ་དག་དོན་ནི་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །རྣལ་དུ་ཕབ་ནས་སོར་ནི་འཇུག །ཅེསགསུངས་པས། སྔར་རྣལ་དུ་ཕབ་པའི་སེམས་ཉིད་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པར་གནས་པ་དེ་ཉིདསྤྱོད་ལམ་ཞི་བ་དང་བར་མ་དང་རྩུབ་མོའི་རྐྱེན་གྱིས་རིམ་བཞིན་ཁྲིད་ནས་གོམས་པ་ལ་བསླབཔར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རལ་གྲིའི་འཁྲུལ་འཁོར་ཤེས་པར་འདོད་པས་དང་པོར་ཤིང་གི་རལ་གྲི་ ལ་བསླབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འདས་རྗེས་ལས། ཉན་ཐོས་བྱང་སེམས་ཁྲོ་བོ་ཡི། །ལྟ་སྟངས་ཉིད་ཀྱིས་སོར་ཡང་གཞུག །ཅེས་གསུངས་པས། དང་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟ་སྟངསལུས་གནད་ཆོས་བདུན་ལྡན་གྱིས་མི་གཡོ། ངག་མི་སྨྲ་བས་རླུང་གི་འགྲོ་འོང་རང་ཤུགས་སུདལ་བར་བཞག མིག་སྣ་རྩེའི་ནམ་མཁའ་ལ་ཧྲིག་གེ་གཏད་ནས། ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པཇི་ལྟར་ཤར་བ་ལས་མི་སྤྲོ་མི་སྡུད་པར་རང་སོར་བཞག་པས་རྐྱེན་སྣང་རང་གི་ངོ་བོས་གསལཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་མ་ཤོར་བ་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཀློང་གསལ་ལས། ཉན་ཐོས་ཞིབའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྣལ་དུ་ཕེབས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ནི། གཞན་སྔར་ལྟར་ལས་མིག་བར་སྣང་ལ་ཧྲིག་གིསབསྒྱུར་ནས་ཧད་པོར་བལྟས་པས་རྐྱེན་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཡང་གསལལ་མ་འགགས་པར་ཤར། ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་སྣང་སྟོང་དབྱེརམེད་ཆུ་ཟླ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། བོ་དྷི་སཏྭའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། རྣལ་ཕེབས་བདེ་བ་ཉིདའཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ཁྲོ་བོའ་ལྟ་སྟངས་ནི། བསམ་གཏནགྱི་ངང་མ་ཤོར་བ་ཉིད་ལས་ལངས་ཏེ་གོམ་པ་གྱ་ཚོམས་སུ་དོར། མིག་གཡོ་ཞིང་བལྟ། ངགཏུ་ཧ་ཧ་ཧི་ཧི་ཞེས་སོགས་བརྗོད་ཅིང་རིག་པ་ཧུར་ཕྱུང་སྟེ་རྩལ་སྦྱངས་པས་རང་བྱུང་རང་ཤརསྤྲོས་བྲལ་བསལ་བཞག་མེད་པ་ཆུ་རླབས་རྒྱ་མཚོར་ཐིམ་པ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལ་བསླབ་པརབྱ་སྟེ། དེས་ནི་སྣང་རྐྱེན་ཇི་ཙམ་མང་བ་ཙམ་དུ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་འཕེལ་བར་འགྱུརཏེ་བུད་ཤིང་མང་ན་མེ་ལྕེ་མང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཁྲོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །རྣལ་ཕེབས་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཡང་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པས།
Chinese
也和要点相同。因此，暂时三门安住于本然，四大不紊乱，疾病不生起，安住于自性之禅定。最终，三门之执着自然清净而解脱。第二是开示返回本位，以及返回之方式。第一是：在《虚空光明》中说：“为了证悟原始清净之义，从本然放下后返回本位。”因此，先前从本然放下的心性，安住于光明且不分别，那本身通过行为的寂静、中间和粗猛的因缘，次第引导，应当修学串习。如同想要了解宝剑的轮转，首先要学习木剑一样。第二是：在《逝后》中说：“声闻、菩萨、忿怒尊，以各自的见地返回本位。”因此，首先是声闻的见地，以身之要诀七法具足而不动摇。语不言说，风息的运行自然缓慢安住。眼睛凝视鼻尖前方的虚空。六识如何生起，不喜不嗔，安住于自位，因缘显现以自性光明，也不失去不分别之状态，应当修学。如《虚空光明》中所说：“以声闻寂静的见地，身语意三安住于本然。”如同所说一样。第二是菩萨的见地：其他如前，只是眼睛从虚空稍微转移，呆呆地看着，由那因缘所产生的刹那之识，也光明而不间断地生起。生起之时，就了知其自性不成立，显空无别如水中月。如菩提萨埵的见地所说：“安住本然，获得安乐。”如同所说一样。第三是忿怒尊的见地：不失去禅定的状态，从那状态中起身，脚步杂乱地走动。眼睛转动着看，口中发出哈哈嘿嘿等声音，提起觉性，修习技艺，自生自显，离戏无为，无舍无取，如水波融入大海般了知，应当修学。因此，显现的因缘越多，空性的智慧也越增长，如柴火越多，火焰越大一样。也如是说：“以忿怒尊的见地，安住本然，三种功德也成就。”
English
And also the same key point. Therefore, temporarily, the three doors abide in their natural state, the elements are not disturbed, diseases do not arise, and one abides in the natural state of meditation. Ultimately, the clinging to the three doors is naturally purified and liberated. The second is to show how to return to the original state, and the manner of returning. The first is: In "Vast Expanse of Luminosity" it says: "For the sake of realizing the meaning of primordial purity, having released it into its natural state, then return it to its original state." Therefore, the mind itself, which was previously released into its natural state, abiding in clarity and non-conceptuality, that itself, through the causes of peaceful, intermediate, and intense activities, should be gradually guided and trained in familiarity. Just as one who wishes to understand the whirling of a sword first trains with a wooden sword. The second is: In "After Death" it says: "The Hearer, Bodhisattva, and Wrathful One, through their own views, also return to their original state." Therefore, first is the view of the Hearer: the body's posture is unwavering, complete with the seven-fold posture. Speech is silent, so the movement of the breath naturally slows down and abides. The eyes are fixed intently on the space at the tip of the nose. The consciousness of the six aggregates, however it arises, is neither welcomed nor rejected, but left in its own state, so that the appearance of circumstances is clear in its own nature, and one should train in not losing the state of non-conceptuality. As it says in "Vast Expanse of Luminosity": "Through the Hearer's subtle view, the three doors of body, speech, and mind abide in their natural state." Just as it is said. The second is the view of the Bodhisattva: Other than that, as before, the eyes slightly shift from the space and gaze blankly, so that the consciousness that arises from that circumstance also arises clearly and without interruption. As soon as it arises, one should realize that its own nature is not established, that appearance and emptiness are inseparable like the moon in water. As the view of the Bodhisattva says: "Abiding in the natural state, one will obtain bliss." Just as it is said. The third is the view of the Wrathful One: Without losing the state of meditation, one rises from that state and takes irregular steps. The eyes move and look around. The mouth utters sounds such as "Haha Hihi," and one brings forth awareness and practices skills, so that self-arisen, self-manifest, free from elaboration, without rejection or acceptance, one should train in realizing it like a wave dissolving into the ocean. Therefore, the more numerous the appearances of circumstances, the more the wisdom of emptiness also increases, just as the more firewood there is, the greater the flame. It is also said: "Through the view of the Wrathful One, abiding in the natural state, the three qualities are also accomplished."