Tibetan
འི་ཉམས་འཆར་ན་འབྱོངས་པའོ། །དེས་ནི་ཕུང་པོ་འཇའ་ལུས་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་མཉེན་བཙལ་བ་ནི། མདུན་དུ་ཤིང་བུ་ལྟ་བུའི་དམིགས་རྟེན་གཙུགས་ཏེ། ངགགིས་ཧཱུྃ་སྙན་ཞིང་རིང་པོར་བརྗོད་པས་སྙིང་གའི་ཧཱུྃ་ལས་ཧཱུྃ་གི་ཕྲེང་བ་བར་མ་ཆད་དུ་བྱུང་། དམིགས་རྟེན་གྱི་རྩ་བ་ནས་རིམ་པར་དཀྲིས་ཏེ་རྩེ་མོར་སླེབ་པ་དང་དར་ཅིག་གློད་ལ་ངལབསོ། ཡང་རིམ་བཞིན་བཤིག་ནས་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ་སྙིང་གའི་ཧཱུྃ་ལ་རྫོགས་པར་བསྟིམསནས་ངལ་བསོ། དེ་ལྟར་རླུང་སེམས་ཧཱུྃ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་ཕྱི་ནང་དུ་འགྲོ་ལྡོག་ལསྦྱངས་པ་བཞིན་ལམ་དུ་ལོངས་པས་རྣམ་རྟོག་གི་ངར་ཞི་ནས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་སྟེདམིགས་པ་གང་དུའང་བསྒྱུར་ཐུབ་པ་ནི་མཉེན་བཙལ་བའི་དོན་ནོ། །བཞི་པ་ལམ་དུ་འཇུགཔ་ནི། རང་གི་ལུས་དང་རླུང་སེམས་གཅིག་དྲིལ་ཧཱུྃ་ཡིག་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བྱས་ལམདུན་ན་ཕར་སྲིན་འགྲོས་ལྟ་བུའི་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས་སོང་སྟེ་འཁྱོག་མཚམས་སུ་ཅུང་ཟདངལ་བསོ་ཞིང་། རྒྱང་རིང་པོའི་མཐའ་ཚད་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོང་བར་བསམ་ཞིང་ཧཱུྃ་རིངཔོར་བརྗོད་ལ་རང་བབས་སུ་ངལ་བསོ། ཡང་སྔར་བཞིན་ཚུར་ལོག་ནས་རང་སོར་གནསཔ་ལ་ངལ་བསོ། དེས་ཐོག་མར་དགའ་བ་དང་སྐྱོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་མཐོ་དམའ་ཅནདུ་སྐྱེ་ཞིང་། མཐར་ལུས་སེམས་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བས་ཁྱབ་པ་འཆར་རོ། །དེས་ནི་ལུས་ངགཡིད་གསུམ་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྲོལ་དུ་ཆུག་པས་རྣམ་རྟོག་རང་ཤུགས་སུ་ཆོད་ཅིང་བདེགསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་བོགས་ཆོད་དུ་སྐྱེ་བས་དེའི་རང་ངོ་བསྐྱང་། དེ་དག་གི་དགོས་པནི་གསུམ་སྟེ། ཐུན་མོང་དུ་ངག་གི་སྡིག་པ་འདག་ཅིང་བར་ཆད་ཞི། ཁྱད་པར་ངག་གི་མངོནཞེན་ལྡོག་པས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་། མཐར་ཐུག་གསུང་རྡོ་རྗེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུརགཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ནི་དང་པོ་བྱུང་ ས་དང་། །བར་དུ་གནས་དང་ཐ་མར་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟག་དཔྱད་ན། །སེམསསྦྱངས་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པས། དང་པོ་བྱུང་ས་ལ་བརྟག་པ་ནི། སེམས་ཞེས་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་མྱོང་བ་པོ་རིག་རིག་འགྱུ་འགྱུ་བ་འདི་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུདསོགས་གང་ལས་བྱུང་། ཕྱི་འབྱུང་བཞིའི་དངོས་པོ་གང་རུང་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན། དེ་རེ་རེནས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་བཤིགས་ནས་བཙལ་བས་ཨེ་རྙེད། ནང་རང་ལུས་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་ཆ་ཤས་ནས་བཙལ་ནས་རྙེད་དམ། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ལ
Chinese
的体验生起就能够成就。因此，有必要将五蕴解脱为虹身光明。第三是柔软寻觅，即在前方竖立如木棍之类的所缘物，用语言发出悦耳而悠长的吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），从心间的吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中不断生起吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字的链条。从所缘物的根部开始依次缠绕，直到顶端时稍微放松休息。然后又依次解开，向内收摄，完全融入心间的吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字中，然后休息。这样将气、心、吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）三者合一，像练习内外行走一样在道路上享用，烦恼妄念的嚣张气焰就会平息，从而获得心的轻安，能够随意转变所缘，这就是柔软寻觅的含义。第四是进入道路，即将自己的身体和气心合为一体，观想成蓝色吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字的形象，进入前方像虫子爬行般的道路，前进并在转弯处稍微休息。观想自己到达遥远而无限的彼岸，发出悠长的吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）声，然后自然放松休息。再次像之前一样返回，安住于自身，然后休息。这样一开始会产生喜悦和悲伤等高低起伏的体验，最终身体和心灵会被无漏的安乐所遍布。这样就能将身语意三者置于正确的道路上，烦恼妄念自然而然地断除，并且会不断生起乐明无分别的体验，从而保持其本性。这些的必要性有三点：共同的是，能够消除语言的罪业，平息障碍；特别的是，能够消除语言的执着，从而不堕入轮回；最终能够与语金刚圆满报身无二无别。第三是心的前行，有三种。如《现观庄严论》中说：“心初生住灭，如是三观察，心调知心性。”因此，首先观察心的生起之处，即所谓的“心”，这个感受一切苦乐、觉知流动的东西，是从内外器情等什么地方产生的呢？是认为从外在四大种的任何一种物质产生的吗？如果是，那么将它们一一分解成微尘来寻找，能够找到吗？是认为从内在自身产生的吗？如果是，那么从各个部分来寻找，能够找到吗？如果说是从空性中
English
If the experience arises, it can be accomplished. Therefore, it is necessary to liberate the aggregates into the rainbow body of clear light. The third is the gentle search, which involves erecting an object of focus, such as a small wooden stick, in front of you. By uttering the syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) melodiously and at length, a continuous chain of Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) syllables arises from the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) in the heart. Gradually wrap the chain around the object of focus from its base to its tip, then release it for a moment and rest. Then, gradually unwind it, gather it inward, and completely dissolve it into the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) in the heart, and then rest. In this way, by uniting the three—wind, mind, and Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)—and practicing going and returning outwardly and inwardly, the intensity of conceptual thoughts subsides, and mental pliancy is attained, enabling one to transform the object of focus at will. This is the meaning of the gentle search. The fourth is entering the path, which involves visualizing one's body and wind-mind as unified in the form of a blue Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) syllable. Enter a path in front of you that resembles the crawling of a worm, proceed along it, and rest slightly at the bends. Imagine reaching the distant and limitless other shore, utter a long Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), and then rest naturally. Then, return as before and rest in your natural state. Initially, this will give rise to experiences of varying intensity, such as joy and sorrow, but eventually, the body and mind will be pervaded by uncontaminated bliss. This will place the three doors of body, speech, and mind on the correct path, spontaneously cutting off conceptual thoughts and giving rise to the experience of bliss-clarity-non-thought, thereby maintaining its true nature. The purpose of these practices is threefold: commonly, they purify the sins of speech and pacify obstacles; specifically, they reverse the attachment to speech, preventing one from falling into samsara; and ultimately, they become inseparable from the Sambhogakaya, the speech vajra. The third preliminary practice for the mind has three aspects. As it says in the Prasangika: "Mind first arises, then abides, and finally ceases. By examining these three, the mind is tamed, and the nature of mind is known." Therefore, first examine the place of arising of the mind. What is this "mind" that experiences all happiness and suffering, this knowing and moving thing, arising from? Does it arise from external objects, such as the environment and its contents? If it arises from any of the four external elements, can it be found by breaking them down into atoms? Does it arise from the internal body? If so, can it be found by searching through its various parts? If it arises from emptiness,
Tibetan
ས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན་བྱུང་བའིཡུལ་ཨེ་གྲུབ། སྣང་བ་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན་དེའི་དམིགས་ཨེ་རྙེད། མདོར་ན་བཙལ་བྱའིསེམས་ལ་ཕར་དཔྱད། ཚོལ་མཁན་གྱི་སེམས་ལ་ཚུར་བལྟས་པས་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ཐམསཅད་དང་བྲལ་བའི་རང་ངོ་མ་མཐོང་གི་བར་དུ་རྩད་བཅད་ཅིང་བསྐྱུར་རོ། །གཉིས་པ་གནསས་ལ་བརྟག་པ་ནི། སྔར་བཞིན་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་སོགས་གང་ལ་གནས། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་བྱེད་ལས་ངོ་བོ་གང་གིས་མཚོན་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་དེ་དག་གངདུ་ཡང་མ་གྲུབ་ན། རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ཚུར་བལྟས་པས་ཤེས་པ་གསལ་ཞིང་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ཀྱི་བར་དུ་བསྐྱར་རོ། །གསུམཔ་འགྲོ་ས་ལ་བརྟག་པ་ནི། སེམས་ཝལ་གྱིས་ཤར་ནས་ཡལ་གྱི་སོང་སྙམ་བྱེད་པ་འདི་གངདུ་འགྲོ་བརྟགས་པས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་སྣང་སྟོང་ཡོད་མེད་སོགས་གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བའིཡུལ་མེད། ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་འདི་ཞེས་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལབས་འགྲོ་བའི་ཡུལ་དང་འགྲོ་མཁན་གྱི་སེམས་ཞེས་མ་གྲུབ་པས་རིག་སྟོང་འགྲོ་འོང་དངབྲལ་བར་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ཀྱི་བར་དུ་བསྐྱར་རོ། །དེ་དག་གི་དགོས་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཐུནམོང་དུ་ཡིད་ཀྱི་སྡིག་པ་འདག་ཅིང་བར་ཆད་ཞི། ཁྱད་པར་ཡིད་ཀྱི་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པསའཁོར་བར་མི་ལྟུང་། མཐར་ཐུག་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀློང་གསལ་ལས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྔོན་འགྲོ་ནི། །ཐུན་མོང་ཁྱད་པརམཐར་ཐུག་གི །དགོས་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དང་། ཡང་བཤད་ མ་ཐག་པའི་དགོས་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཐུན་མོང་དང་། ཕྱི་མ་མཆོག་ཏུ་བྱས་ནས་གཉིས་སུ་ཡངབཤད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འདི་ལ་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེབས་བརྟག །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྣལ་དུ་དབབ་པ་ལ་གཉིས། རྣལ་དབབ་དངོས་དང་། སོར་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ལ་རྣལ་དུ་དབབ་དགོས་པར་བསྟན་པ་དང་། ཇི་ལྟར་དབབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོནི། ཀློང་གསལ་ལས། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་འབྱུང་འཁྲུགས་པ། །དེ་དག་གྲོལ་ཕྱིར་རྣལ་དུདབབ། །ཅེས་གསུངས་པས། དེ་ཡང་འཁོར་བའི་ཆོས་སྤང་བྱའི་རྣམ་རྟོག་དང་། གཉེནཔོའི་ཆོས་དགེ་བའི་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ཡང་རྣམ་པ་གང་གསལ་བ་དེ་ལ་ཤེས་པ་རྩེ་གཅིགཏུ་གཏད་ནས་བསྒོམ་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གནས་འགྱུར་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འགྱུརཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་རྙོག་མ་ཅན་དེ་ཉིད་གཡོ་མེད་དུ་བཞག་པས་དྭངས་པར་འགྱུར་བ་བཞིནནོ
Chinese
如果认为它从地产生，那么产生之处成立吗？如果认为它从显现产生，那么它的目标能找到吗？总之，向外观察所要寻找的心，向内观察寻找者的心，在没有见到与一切特征都分离的自性之前，要彻底追查并放下。第二，观察处所：如前一样，它住在内外、器情、身体的各个部分等什么地方？用形状、颜色、作用、本体等什么来衡量？如果经过观察和分析，这些在任何地方都不成立，那么向内观察认识的智慧，智慧虽然清晰而显现，但自性并不成立，所以在没有彻底确定为无根无基之前，要反复观察。第三，观察去处：当心突然升起又消失时，认为它去了哪里？经过观察，它内外、器情、显现空性、有无等任何地方都没有去处。能取的心性本身，也与“这是什么”等一切特征都分离，所以去处和去者之心并不成立，在没有彻底确定为明空无有来去之前，要反复观察。这些的必要性有三：共同的是，消除意的罪业，平息障碍；特别的是，由于意的执着消退，所以不堕轮回；究竟的是，心最终会变成金刚法身，无二无别。正如《虚空光明》中所说：身语意三之前行，有共同、特别、究竟的三种必要，应当了解。又说：刚刚所说的前两种必要是共同的，后一种是殊胜的，也可以分为两种。如《摧毁论》中所说：这有必要两种，应区分共同与殊胜。第三，安住于本性中有二：真实安住和恢复原状。第一，说明必须安住于本性，以及如何安住的方法。第一是：《虚空光明》中说：身语意的生起和紊乱，为了使它们解脱，安住于本性。也就是说，无论是轮回的法，应断除的分别念，还是对治的法，善的分别念，无论生起什么，都要将觉知专注于任何显现的相上进行禅修，这样分别念就会转变，变成无分别念。例如，就像浑浊的水，只要静止不动，就会变得清澈一样。
English
If it is thought to arise from the earth, does the place of arising become established? If it is thought to arise from appearance, can its object be found? In short, examine outwardly the mind that is to be sought, and look inwardly at the mind of the seeker. Until the self-face, which is separated from all characteristics of identification, is seen, investigate thoroughly and let go. Second, examining the place of dwelling: As before, where does it dwell, whether in the outer and inner, the container and contents, the parts of the body, etc.? Examine and analyze by what it is represented, whether by shape, color, function, or essence. If these are not established anywhere, then look back at the knowing consciousness. Although consciousness is clear and apparent, its self-nature is not established, so repeat the examination until it is definitively established as without foundation or root. Third, examining the place of going: When the mind suddenly arises and vanishes, where does it go? Upon examination, there is no place where it goes, whether outer or inner, container or contents, appearance or emptiness, existence or non-existence, etc. The very nature of the mind that possesses an object is also separated from all characteristics of identification such as "this is it," so the place of going and the mind that goes are not established. Repeat the examination until it is definitively established as awareness-emptiness, free from going and coming. The purpose of these is threefold: Commonly, it purifies the sins of the mind and pacifies obstacles; especially, it prevents falling into samsara by reversing the mind's clinging; ultimately, the heart becomes the vajra dharmakaya, non-dual. As it is said in the 'Klong gsal': The preliminaries of body, speech, and mind, have three purposes: common, special, and ultimate, which should be understood. And again, the first two purposes just mentioned are common, and the latter is supreme, so they are also explained as two. As it is said in the 'Thal 'gyur': There are two purposes for this, distinguish between common and supreme. Third, settling into the natural state has two aspects: actually settling and restoring to the original state. First, showing the necessity of settling into the natural state, and the manner of how to settle. First: As it is said in the 'Klong gsal': The arising and disturbance of body, speech, and mind, settle into the natural state in order to liberate them. That is, whatever arises, whether it is a conceptual thought to be abandoned, a dharma of samsara, or a conceptual thought of virtue, a dharma of antidote, focus the awareness one-pointedly on whatever aspect is clear and meditate. Thus, conceptual thought will transform and become non-conceptual. For example, just as muddy water becomes clear when left undisturbed.