Tibetan
ནསཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་གང་ཡིན་པ༔ ཡེ་ནས་རང་སེམས་རྣམ་དགཡིན༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་གུར་ལས། རིན་ཆེན་སེམས་ལས་ཕྱིར་གྱུར་པའི། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་རང་སེམསཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུ་དང་། སེམས་ཀྱི་རངབཞིན་གདོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། སྐྱོན་ཡོན་གྲུབབསལ་ལས་འདས་པའི་ཀུན་ཁྱབ་འགྱུར་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོསྟེ། སྙིང་པོ་ལས། དུས་བཞི་ཕྱོགས་བཅུ་གང་ནས་ཀྱང་། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྙེད་མིའགྱུར། །སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མ་འཚོལ་ཞིག ། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལ་གནས་ལུགས་གཞིའི་ཕག་མོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །དེ་ཉིདབླ་མ་དམ་པ་མན་ངག་ཉམས་མྱོང་ཅན་གྱིས་མཛུབ་ཚུགས་སུ་ངོ་སྤྲད་པས། སློབ་བུས་རངསེམས་ཆོས་སྐུར་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན། ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་འཁོརབའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ངང་གིས་གཏན་ལ་ཕེབས་པས། དབང་པོ་རངལོག་དང་། ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་གྱིས་གཉུག་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དོན་དེ་བཞིན་ལ་མེ་ལོངབསྟན་པ་ལྟར་རྟོགས་ནས་མཉམ་རྗེས་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། འཁོར་འདས་མཉམ་ཉིད་དུ་ལམདུ་ལོངས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ལམ་གྱི་ཕག་མོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་གོམས་ འདྲིས་བརྟན་པོས་བསྐྱངས་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲིབ་གཉིས་གཞི་ལ་དག དྲན་རིག་གཟུང་འཛིནགྱི་རྟོག་པ་ཆོས་ཉིད་ལ་ཐིམ། ཉམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཕྲ་མོ་ཡང་དབྱིངས་སུ་ཡལ་ཏེ་ས་ལམ་གྱིཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་མངོན་གྱུར་འབྲས་བུའི་ཕག་མོ་ཞེས་བྱའོ། །ལམ་གྱི་ཕག་མོ་དེཡང་འདིར་དབང་དུས་སམ་ལམ་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་ངོས་ཟིན་པས་རྟོག་པདྲུག་གཅོད་པའི་གནད་དེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སྣང་། སེམས་ཉིདརྩ་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཆེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་རྡོ་རྗེ་ཕགམོའི་ལྟ་བ། དེ་ལ་གནས་པ་སྒོམ་པ། དེ་དང་མི་འབྲལ་བ་སྤྱོད་པ། དེ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པའབྲས་བུ་སྟེ། དབང་པོར་འགྲོལ་བར་བྱེད་པའི་གདམས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མངོན་འབྱུངལས། ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅོད། །སྐད་ཅིག་གཉིསཔའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅོད། །སྐད་ཅིག་གསུམ་པའི་ཡེ་ཤེསཀྱིས། །གཟུང་འ
Chinese
那么如何修持呢？ 首先是：“金刚亥母是什么？ 本来就是自心清净。” 就像这样说过。 那意思就像《古尔论》里说的：“从珍贵的心之外， 没有佛也没有众生。” 就像这样，所有这些显现，只不过是自心的错觉，如同梦中的显现。心的自性，从原始以来就是清净的，是无二取舍的智慧。 超越了缺点和优点、成立和破除的，是遍及一切、不变的法界，那就是究竟的金刚亥母。 《心要》里说：“无论从四个时间和十个方向的哪里， 都不会找到圆满的佛。 自心就是圆满的佛， 不要从其他地方寻找佛。” 就像这样。 那被称为安住于实相之基的金刚亥母。 经由具足口诀和经验的上师以指示的方式来指示， 弟子证悟自心为法身时， 被业、烦恼、痛苦三者所包含的轮回的一切法，自然而然地确定为如梦如幻。 通过根识自解脱和智慧自生起，如实地像镜子照物一样证悟了本来的俱生之义，并在等持和后得中融入法界。 在轮回和涅槃的平等性中获得道用，这被称为证悟道之金刚亥母。 像这样，对于证悟的意义，通过串习和稳固来守护，以力量使二障在基础上清净。 使能忆和明觉、所取和能取的分别念融入法性。 连细微的体验觉受也消失于法界，圆满了地道的功德，这被称为现证果之金刚亥母。 道之金刚亥母，在这里也指通过认识灌顶时或道时的六刹那智慧，而断除六种分别念的关键。 像这样，通过证悟，一切法都显现为心， 心性是无根的空性，确定为大乐俱生智，这就是金刚亥母的见解。 安住于此是修行， 不离于此是行持， 获得对此的稳固是果， 是使根识解脱的口诀。 就像这样，《现观庄严论》中也说：“在第一刹那的智慧中， 断除所取的分别念。 在第二刹那的智慧中， 断除能取的分别念。 在第三刹那的智慧中， 断除所取
English
So, how to practice? First, it is said, "What is Vajravarahi? It is inherently one's own mind, completely pure." Like this it is said. The meaning of that is like it says in the 'Gur Lun': "Outside of the precious mind, there is no Buddha and no sentient being." Like this, all these appearances are merely illusions of one's own mind, like appearances in a dream. The nature of mind, from the beginning, is completely pure, it is the wisdom of non-duality of grasping and being grasped. Transcending faults and virtues, establishment and refutation, it is the all-pervading, unchanging sphere, that is the ultimate Vajravarahi. In the 'Heart Essence' it says: "From any of the four times and ten directions, one will not find the perfect Buddha. Mind itself is the perfect Buddha, do not seek the Buddha from elsewhere." Like this. That is also called the Vajravarahi of the ground of abiding reality. When that is pointed out by a qualified lama with oral instructions and experience, when the student finds certainty that their own mind is the Dharmakaya, then all the phenomena of samsara, encompassed by karma, afflictions, and suffering, are naturally determined to be like dreams and illusions. Through the self-liberation of the senses and the self-arising of wisdom, the original co-emergent meaning is realized as if a mirror is showing an object, and in equipoise and post-equipoise, one merges into the sphere of reality. Gaining the use of the path in the equality of samsara and nirvana is called the Vajravarahi of the path of realization. Like this, for the meaning of realization, through familiarity and stability, one guards it, and with strength, the two obscurations are purified at the base. The thoughts of memory and awareness, grasping and being grasped, are made to merge into the nature of reality. Even subtle experiential awareness vanishes into the sphere of reality, and the qualities of the grounds and paths are perfected, this is called the Vajravarahi of manifest fruition. That Vajravarahi of the path also refers here to the key of cutting the six thoughts by recognizing the six moments of wisdom at the time of empowerment or the time of the path. Like this, through realization, all phenomena appear as mind, the nature of mind is rootless emptiness, determined as the great bliss co-emergent wisdom, this is the view of Vajravarahi. Abiding in that is practice, not separating from that is conduct, gaining stability in that is the fruit, it is the instruction that liberates the senses. Like this, it is also said in the 'Manifest Arising': "In the wisdom of the first moment, cut the thoughts of what is grasped. In the wisdom of the second moment, cut the thoughts of what grasps. In the wisdom of the third moment, cut what is grasped."
Tibetan
ཛིན་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་པ་གཅོད། །སྐད་ཅིག་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །རྣམཔར་ལྟ་བའི་རྟོག་པ་གཅོད། །སྐད་ཅིག་ལྔ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །ཉམས་མྱོང་སྐྱེ་བའི་རྟོག་པགཅོད། །སྐད་ཅིག་དྲུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་གཅོད། །ཅེས་གསུངསསོ། ། གཉིས་པ་གནད་ཤེས་ནས་ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ་ནི། སྐྱབས་སེམས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོརསྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྟན་བདེ་བ་ལ་ལུས་གནད་ཆོས་བདུན་བཅས། རླུང་རང་བབས་སུ་བཞག སེམས་མ་བསྒྲིམས་པར་གློོད། དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་རངབབས་སུ་འཇོག་ཅིང་། དེ་ཀའི་རང་ངོ་ལ་ཆེ་རེ་བལྟ། དེ་ལྟར་བལྟས་པས་གང་དུའང་ངོསབཟུང་མེད་ཅིང་། བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་རང་རིག་རང་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཞིགའཆར་བས་དེའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་། དེ་ཀ་ལ་གནས་ན་ལེགས། གལ་ཏེ་རྣམརྟོག་འཕྲོ་ན། གང་ཤར་དེ་ཀ་ལ་ཆེ་རེ་བལྟས་པས་སྐྱེས་ཟིན་སྐྱེ་འགྱུར་སྐྱེ་བཞིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལ་བལྟས་པས་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བར་རྗེས་ མེད་དུ་ཝལ་ཁྱུག་གིས་སོང་། དེ་ལྟར་གང་དུའང་མ་མཐོང་། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྟོང་གསལཡུལ་མེད་དུ་ལྷག་གེ་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་ལ། དེ་ཉིད་རང་གིས་ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་རིག་པ་ལས་གཞན་མེད་པས་སོ་སོ་རང་རིག སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་མཐོང་བས་སྤྲོས་བྲལ། གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་སྟོང་ཉིད། ཆོས་ཐམསཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ལས་མི་འདའ་བས་གཉུག་མ། འཁྲུལ་རུང་མ་འཁྲུལ་རུང་གནས་ལུགསཀྱི་དོན་དེ་ལས་གཞན་དུ་མེད་པས་གཞན་སྟོང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨའི་ཞལ་ནས། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལ། །སྤྲོསབཅས་སྤྲོས་མེད་ལ་སོགས་པ། །དཔག་མེད་མང་དུ་བཤད་ན་ཡང་། །སྤྱིར་ནི་ཐམས་ཅདསེམས་སུ་འདུས། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་ངོས་ཟིན་ཅིང་། །རེ་དོགས་མེད་པར་གྲོལ་གྱུར་ན། །རྡོརྗེ་ཕག་མོ་དེ་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་མ་གོམས་ཀྱི་བར་དུ་སྣང་རིག་ངོ་བོ་ངོས་བཟུངདང་བྲལ་བ་དེ་ཀའི་སྟེང་དུ་ཤེས་པ་ངར་དང་བཅས་ཏེ་སལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་རྗེན་ནེ་འཇོག དེསངལ་ན་ལྷོད་དེ། མེ་རེ། འབོལ་ལེ། ཤིགས་སེ་གློད་ལ་གཞག དེ་ལྟར་སྒྲིམ་ལྷོད་རེ་མོསསུ་བསྐྱངས་པས་ཅུང་ཟད་གོམས་པ་ན། གང་ལའང་གཏད་མེད་དུ་བློ་བྱ་བྲལ། སེམས་རྟོགབྲལ། ཤེས་པ་སྐྱོན་བྲལ་རང་ལུགས་སུ་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཕག་མོ་མངོན་འབྱུངལས། ཕྱོགས་རི
Chinese
断除二取的分别念。以第四刹那的智慧，断除种种观视的分别念。以第五刹那的智慧，断除生起体验的分别念。以第六刹那的智慧，断除作意的分别念。如是说。第二，了知要点后如何修习之法：以皈依、发心、上师瑜伽为前行，于舒适的坐垫上，以七支坐法端身正坐。气息自然放松。心不收紧而放松。对于过去、现在、未来三时的分别念，什么也不作意，自然安住。并于其自性中稍作观视。如是观视时，于任何处皆无所执，于意识的境界之外，自明自显、离戏论之觉性生起，于彼之中安住。安住于彼之中甚佳。若分别念生起，于任何所显现之处稍作观视，则已生、将生、正生的所有分别念，如观视虚空般一无所见，无痕迹地消失。如是于任何处皆未见，无任何事物，空明无处可住，如是而住，一切法的自性亦与之相同。彼自性自身向内，除觉性之外别无他物，故为各别自证。心的本体于任何处皆未见，故为离戏。于任何处皆未成立，故为空性。一切法的自性不离彼，故为本初。无论迷惑与否，实相的意义不离彼，故为他空，被称为不变的法界。如是，大导师莲花生说：金刚亥母的修法中，有戏论、无戏论等等，虽说有无量多种，但总的来说，一切都包含在心中。若能认识平常的觉性，且无希求与恐惧而解脱，那就是金刚亥母。如是，在尚未习惯之前，于显现与觉性的本体离执著之处，以具有觉性的方式，清晰、明亮、赤裸地安住。若感疲惫则放松，柔软、放松、松开而安住。如是，通过收紧与放松交替修习，稍微习惯后，于任何事物皆不执著，心无所事，心离分别，觉性无过患，于自性中修习。如是，《亥母现证》中说：方向
English
Cutting off the thoughts of the two grasps. With the wisdom of the fourth instant, cut off the thoughts of various views. With the wisdom of the fifth instant, cut off the thoughts of arising experiences. With the wisdom of the sixth instant, cut off the thoughts of attention. Thus it is said. Secondly, how to meditate after knowing the key points: With refuge, bodhicitta, and guru yoga as preliminaries, sit comfortably on a cushion, with the seven-point posture of the body. Let the breath flow naturally. Relax the mind without tightening it. Do not focus on any thoughts of the three times, but rest naturally. And look at its own nature. When you look like this, there is no attachment to anything. Beyond the realm of consciousness, self-awareness, self-illumination, and freedom from elaboration arise. Rest in that state. It is good to stay in that state. If thoughts arise, look at whatever appears, and all the thoughts that have arisen, will arise, and are arising, disappear without a trace, like looking at the sky and seeing nothing. In this way, nothing is seen anywhere. There is nothing, emptiness and clarity have nowhere to dwell. Just as it is, the nature of all dharmas is the same as that. That nature itself turns inward, and there is nothing other than awareness, so it is self-awareness. The essence of the mind is not seen anywhere, so it is free from elaboration. It is not established anywhere, so it is emptiness. The nature of all dharmas does not deviate from it, so it is primordial. Whether deluded or not, the meaning of reality does not deviate from it, so it is other-emptiness, and is called the unchanging realm of reality. Thus, the great teacher Padmasambhava said: In the practice of Vajravarahi, there are elaborations, non-elaborations, etc. Although there are countless kinds, in general, everything is contained in the mind. If you can recognize ordinary awareness and be liberated without hope or fear, that is Vajravarahi. In this way, before you are used to it, in the place where the essence of appearance and awareness is free from attachment, stay clearly, brightly, and nakedly with awareness. If you feel tired, relax, be soft, relax, loosen and stay. In this way, by practicing alternately tightening and loosening, after getting used to it a little, do not cling to anything, the mind is free from affairs, the mind is free from thoughts, awareness is free from faults, and practice in its own nature. Thus, it is said in the Manifestation of Varahi: Direction