Tibetan
་ཕྱིར་རང་གི་སེམས་ཉིད་མཆོག །ཅེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། སྐྱབས་སོང་དམན་པའི་ལམ་ཉིད་ལས༔ ལྡོག་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་བྱ༔ ཞེས་པས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་རྗེས་སུ་ལམ་དམན་པ་དང་ཞི་བདེ་དོན་གཉེར་ལས་ལྡོག་པའི་ཆེད་དུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཡང་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་འདི་དག་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཕན་ཚུན་མ་བུ་ཁྱོ་ཤུག་སོགས་ལན་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱས་ནས་ཕན་བཏགས་པ་ལ་ཚད་མེད་པས་དྲིན་ཅན་ཤ་སྟག་ཏུ་ངེས་པ་གཏིང་ཚུགས་པའི་བཅོས་མིན་གྱི་བྱམས་པ་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁུར་ཆེན་པོས་ནོན། བདེ་བའི་ཐབས་ནི་མི་ཤེས། བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་ཞེ་འདོད་དང་ལག་ལེན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྨྱོན་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། བརྒལ་དཀའ་བ་རྦ་ཀློང་འཁྲུག་པའི་རྒྱ་མཚོ་དང་ཆོས་མཚུངས་པ། དབང་མེད་དུ་སྐྱེ་ཞིང་འཆི་ལ་གར་འགྲོ་ཆ་མེད་པར་ལས་རླུང་དྲག་པོས་ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་བའི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མཁའ་མཉམ་གྱི་འགྲོ་བ་འདི་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བླ་ན་མེད་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་འདོད་ཙམ་ནི་སྨོན་སེམས་དང་། རྫོགས་བྱང་འཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ལམ་སྒོམ་པ་ལ་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ནི་འཇུག་སེམས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པས་སྨོན་ཅིང་འཇུག་པས་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དམ་པ་དེང་འདིར་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱིའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་ངག་ཏུ། བརྒལ་དཀའ་སྲིད་པའི་སོགས་བརྗོད་དེ་ཕྱི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་འགག་གནས་དམིགས་སོགས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟོང་ཆེན་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ནང་སེམས་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཏེ། མྱང་འདས་ལས། ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱེ་བ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ལ་སྔོན་འགྲོ་ཐུན་མོང་བ་ཟེར་བ་ནི། ངེས་འབྱུང་གི་བློ་བཅོས་པ་དང་སྐྱབས་འགྲོ་ནི་ཉན་རང་སོགས་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ནི་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འགལ་རྐྱེན་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱང་བ། མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་བསག་པ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་རྩ་བ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡིག་སྦྱོང་ཕྱིར་དུ་ལྷག་པའི་ལྷ༔ རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒོམ་བཟླས་བྱ༔ ཞེས་པས་དངོས་གཞིའི་ཉམས་མྱོང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་བར་གཅོད་ཐུ་ཤོས་ནི་སྡིག་སྒྲིབ་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒོམ་བཟླས་བྱ་སྟེ། རང་གི་སྤྱི་བོར་པད་ཟླའི་སྟེང༔ ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རང་ཉིད་ཐ་མལ་བར་གསལ་བའི་སྤྱི་བོར་པད་ཟླ་ལ་ཧཱུྃ་ལས་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡབ་ཡུམ་ཁ་སྦྱོར་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོ་ལྟེ་བར་ཧཱུྃ་ཡིག་གིས་མཚན་པའི་མཐར་ཡིག་བརྒྱའི་སྔགས་ཕྲེང་གིས་གཡས་སུ་བསྐོར་བར་དམིགས་ཏེ། ཡིག་བརྒྱ་བཟླས་པས་སྔགས་ཕྲེང་དེ་ཉིད་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདུད་རྩི་དཀར་པོའི་རྒྱུན་བབས་པ་ཚངས་བུག་ནས་ཞུགས། སྡིག་སྒྲིབ་ཉེས་ལྟུང་ཐམས་ཅད་དུད་ཁུའི་རྣམ་པར་དབང་པོའི་སྒོ་ཐམས་ཅད་དང་། ཁྱད་པར་འོག་སྒོའི་གནས་ནས་ཐོན། ལུས་ནང་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་གང་བས་རང་ལུས་ཤེལ་སྒོང་དྲི་མ་མེད་པ་ལྟར་དག་པར་བསམ། མཐར་རྡོར་སེམས་འོད་དུ་ཞུ་བ་རང་གི་སྤྱི་བོ་ནས་ཐིམ་སྟེ་རང་དང་གཉིས་མེད་དུ་གྱུར་པའི་མོས་པ་བརྟན་པོ་བྱས་ལ། འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ངང་དུ་འཇོག་པ་ནི་སྡིག་སྦྱོང་གི་མཆོག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དྲང་པོར་འདུག་ལ་དྲང་པོར་ལྟོས། །འགྱོད་ཚངས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག ། ཅེས་སོ། །འདིར་སྟོབས་བཞི་རྩི་ན། རྟེན་གྱི་སྟོབས་ལ་གཉིས་ལས། བཤགས་ཡུལ་གྱི་རྟེན་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟེན་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་གཏོང་བ་ཡིན་ན་བདག་གཞན་གྱི་སྡིག་སྒྲིབ་དག་པར་མཛད་དུ་གསོལ་སྙམ་པ་དང་། སྔགས་དོན་བསམ་པ་ལ་ཚང་། གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ནི། མི་དགེ་བའི་གཉེན་པོར་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་སྟེ་འདིར་ལྷ་སྒོམ་སྔགས་བཟླ་སྡིག་སྒྲིབ་བཀྲུ་བའི་དམིགས་གནད་སོགས་ཡིན། སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས་སྔར་བྱས་ལ་འགྱོད་པ་དང་། སོར་ཆུད་པའམ་སླར་ལྡོག་པའི་སྟོབས་ ཕྱིན་ཆད་སྡོམ་པའི་སེམས་ཡིན་པས། སྟོབས་གཉིས་པོ་བཟླས་པའི་མཇུག་ཏུ། བདག་ནི་མི་ཤེས་སོགས་ཚིག་བཅད་ལྷུག་གི་བཤགས་པ་བཏོན་ན་དེ་ལ་ཚང་ཞིང་། གལ་ཏེ་མི་འདོན་ནའང་གནོང་འགྱོད་མེད་ན་བཤགས་པའི་བློ་མི་སྐྱེ་ཞིང་། འགྱོད་པ་གཤའ་མ་ཞིག་སྐྱེས་ཕྱིན་ཆད་ཉེས་དམིགས་ཤེས་པས་སྡོམ་སེམས་ཤུགས་ལ་འབྱུང་བ་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཆོས་བཞི་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། བྱམས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་བཞི་ད
Chinese
故而自心性最胜，如是。 第三，皈依已舍弃下劣道，为返还故发菩提心，此谓皈依之后，为从下劣道及追求寂静中返回，发起殊胜菩提心。一切有情本自性清净，然因不识自性而漂泊轮回，彼等从无始以来，互为母子、夫妻等无数次，施予利益亦无量，故深信皆为恩重如山之亲人，生起无伪之慈爱。彼等皆被痛苦之重担所压迫，不知安乐之方法，虽欲求安乐，却精勤于造作痛苦，所欲与所行适得其反，见如疯癫之人，由无量悲心所驱使。为救度与难以逾越、波涛汹涌之大海相似，无自主地生老病死，不知去向何方，被业力之狂风所吹，于轮回中漂泊之如虚空般无边无际之有情众生，欲获得无上圆满菩提之果位，仅此希求之心乃是愿菩提心，为获得圆满菩提，欲即刻修持生圆次第之殊胜方便道，乃是行菩提心。如是，以愿心希求，以行心修持，从无垢染之殊胜菩提心，于今此地，我当生起，如是思惟，口中念诵“难以逾越轮回”等，以外境有情为对境，乃是世俗菩提心。彼等一切生灭住等，远离一切戏论，无分别之大空光明之状态中安住，乃以内心自身为对境，乃是胜义菩提心。《涅槃经》云：“以世俗胜义之差别，菩提心有二种。”如是。彼等之前行共同者，谓修治出离心与皈依，乃与声闻缘觉等。 发心乃与波罗蜜多乘共同。第二，不共同者有三，遣除违缘罪障，积聚顺缘资粮，加持之根本上师瑜伽修持。
English
Therefore, one's own mind-nature is supreme. Thus it is. Thirdly, "Having taken refuge, turn away from the inferior path, generate the mind of enlightenment." This means that after taking refuge, in order to turn away from the inferior path and the pursuit of peace, one generates the supreme mind of enlightenment. All sentient beings are inherently pure by nature, but because they do not recognize their own nature, they wander in samsara. These beings have been mothers, fathers, spouses, etc. to each other countless times since beginningless time, and have benefited each other immeasurably. Therefore, one has a deep and unwavering conviction that they are all kind and precious, and one generates genuine love. All of them are oppressed by the heavy burden of suffering. They do not know the means to happiness. Although they desire happiness, they strive to create suffering, so their desires and actions are contrary and they appear like madmen. Aroused by immeasurable compassion, one resolves to liberate all beings as vast as space from the suffering of existence, which is like an ocean that is difficult to cross and full of turbulent waves, where one is born and dies involuntarily, not knowing where one is going, and is carried away by the violent winds of karma. The mere wish to attain the unsurpassed state of perfect enlightenment is the aspiration bodhicitta. The desire to immediately engage in the practice of the special methods of the generation and completion stages in order to attain perfect enlightenment is the action bodhicitta. Thus, with such a thought, one aspires with aspiration and engages with action, and in this way, one generates the pure and stainless mind of enlightenment here and now. One thinks in this way and recites the words "difficult to cross the ocean of existence," etc., focusing on external sentient beings, which is the relative bodhicitta. And all of that, such as arising, ceasing, abiding, and focusing, is free from all elaboration, and one rests in the state of non-conceptual, great emptiness and luminosity, focusing on one's own inner mind, which is the ultimate bodhicitta. The Nirvana Sutra says, "By the distinction of relative and ultimate, the mind of enlightenment has two aspects." Thus it is. The common preliminaries to these are said to be cultivating the mind of renunciation and taking refuge, which are common to shravakas and pratyekabuddhas, etc. The generation of bodhicitta is common to the Paramita Vehicle. Secondly, there are three uncommon practices: purifying obstacles and negative karma, accumulating favorable conditions and merit, and cultivating the guru yoga, the root of blessings.
Chinese
嗡嘛喔。（藏文种子字）第一，为了净除罪障而观想本尊，修持金刚萨埵的禅修和念诵。因为让真实的体验在相续中产生的最大障碍是罪障。因此，为了净除罪障，要修持金刚萨埵的禅修和念诵。在自己的头顶上方的莲花月轮之上，如是等等，观想在自己如常显现的头顶上方的莲花月轮上，从吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字化现出上师金刚萨埵父母双运，其心间月轮之上，有白色金刚杵，中心有吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，周围是百字明咒的咒鬘向右旋转。念诵百字明咒，从咒鬘中降下菩提心甘露白色的流，从梵穴进入。所有的罪障、过患都变成烟雾的形状，从所有的感官之门，特别是从下门排出。身体内部充满智慧甘露，观想自己的身体像无垢的水晶球一样清净。最后，金刚萨埵化为光融入自己的头顶，自己与金刚萨埵无二无别，坚定这种信念。安住在不缘三轮的境界中，这是净除罪障的殊胜方法。如是说：正直而坐，正直而视。在忏悔清净中最为殊胜。这里计算四力，依靠力有二，忏悔的所依是上师金刚萨埵。自相续的所依是皈依和不舍菩提心，如此则祈愿加持我等自他的罪障得以清净，并圆满观想咒语的意义。对治力是行持一切对治不善业的善业，此处为观修本尊、念诵咒语、洗净罪障的要点等。厌患力是对过去所作的罪业生起后悔之心。返回力或防护力是此后防护不再造罪的决心。因此，这两种力量在念诵结束后，念诵“我因无知……”等偈颂或散文形式的忏悔文，则包含这两种力量。如果未念诵，若无惭愧和后悔，则不会生起忏悔之心。一旦生起真实的后悔之心，自然会因为了解罪过的危害而产生防护之心，这是法性使然。如是，《四法经》中说：慈氏，菩萨具有四法
English
Om ma oṃ. (Tibetan seed syllable) First, in order to purify obscurations, visualize the deity, practice the meditation and recitation of Vajrasattva. Because the greatest obstacle to the arising of genuine experience in the continuum is obscurations. Therefore, in order to purify obscurations, one should practice the meditation and recitation of Vajrasattva. On the lotus and moon seat above one's head, etc., visualize on the lotus and moon seat above one's head, which appears as ordinary, the Lama Vajrasattva in union with his consort, arising from Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हूँ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ). At his heart, on a moon seat, is a white vajra, marked in the center with the syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हूँ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ), surrounded by the garland of the hundred-syllable mantra rotating to the right. By reciting the hundred-syllable mantra, a stream of white bodhicitta nectar descends from the mantra garland, entering through the Brahma aperture. All obscurations, misdeeds, and downfalls transform into the form of smoke, exiting from all the sense doors, and especially from the lower gate. The entire inside of the body is filled with wisdom nectar, and one should contemplate one's body as pure like a spotless crystal ball. Finally, Vajrasattva dissolves into light and merges into one's own head, and one develops a firm conviction that oneself and Vajrasattva are inseparable. Remaining in a state of non-conceptualization of the three spheres is the supreme method of purifying obscurations. As it is said: Sit upright and look straight. Among all repentances and purifications, it is the most supreme. Here, if we count the four powers, there are two powers of reliance: the object of confession is the Lama Vajrasattva. The reliance of one's own continuum is taking refuge and not abandoning bodhicitta, and with this, one prays that the obscurations of oneself and others may be purified, and fully contemplates the meaning of the mantra. The power of application is engaging in virtue as an antidote to non-virtue; here, it is the key points of deity visualization, mantra recitation, and washing away obscurations, etc. The power of regret is generating remorse for past deeds. The power of restoration or protection is the determination to refrain from committing sins in the future. Therefore, these two powers are contained in reciting the confession in verse or prose, such as "I, through ignorance..." at the end of the recitation. If one does not recite, and if there is no shame or regret, then the mind of confession will not arise. Once a genuine sense of regret arises, naturally the mind of protection will arise due to understanding the harm of misdeeds; this is the nature of Dharma. Thus, in the Sutra of the Four Dharmas, it says: Maitreya, a Bodhisattva possesses four dharmas.