Tibetan
ད་ཤེས་པས། དེས་རྣམ་རྟོག་གང་སྐྱེས་ཀྱང་ཤེས་ལ། དེ་དག་རྒྱུས་མ་ཐག་ཏུ་རྟོག་མེད་དུ་འགྱུར་བས། རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཆར་ཚུལ་ཡང་ཤེས་ཏེ། རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པའི་སྐྱོན་ཡོན་རིག་པར་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པ་བཟློག་པ་སྟེ་སྒྱུར་བའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། སྔར་གྱི་རྣམ་རྟོག་རྒྱུ་བ་ཤུགས་ཅན་དེ་ལོག་ནས་རྟོག་པའི་རླུང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པོ་རྟོག་བྲལ་གྱི་རླུང་དུ་སོང་བས་མཉམ་བཞག་ཏུ་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ནར་གནས་ཀྱང་རྩ་འཁོར་ལ་རྒྱུ་བ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་ཞད་ཡོད་པས་ཉོན་མོངས་པའམ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་འགགས་ནས་མི་ཤིགས་པ་ལ་ཐིམ་པ་ན་ཡེ་ཤེས་དང་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་ཞིང་ཡང་དེ་ལས་ལངས་ནས་རྩའི་འཁོར་ལོར་རྒྱུ་བ་སོགས་སྔར་ལྟར་འཁོར་བར་བྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་རྟོག་བཅས་སྤང་བ་སྟེ་ཡོངས་དག་གི་རྣལ་འབྱོར་ནི། རྩ་འཁོར་རྣམས་སུ་རླུང་རྒྱུ་མི་རྒྱུའི་དབྱེ་བའང་སྤངས་ཏེ་རྟག་ཏུ་མི་ཤིགས་པ་ལ་ཐིམ་པས་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཉམ་བཞག་གསལ་སྟོང་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེའི་ངང་དུ་རླུང་ཐམས་ཅད་ཐིམ་པའི་འོད་གསལ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །དེ་ལྟར་དྲུག་ལས། དང་པོ་གསུམ་ནི། གསུང་རྡོ་རྗེའི་ཕྱེད་སྔ་མ་དང་། བཞི་པ། དེའི་ཕྱེད་ཕྱི་མའི་སྐབས་སུ་འབྱུང་བ་དང་། ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ། རིམ་པར་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ཕྱེད་སྔ་ཕྱི་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གིས་བསྒོམས་ན་འབྱུང་བའི་རྡོར་བཟླས་ཏེ། རྡོར་བཟླས་དངོས་ཡིན་ལ་རྗེས་མཐུན་པ་ཙམ་ནི་གསུང་རྡོ་རྗེའི་སྐབས་འདིར་ཡང་དྲུག་ཀ་འབྱུང་བ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་དྲུག་པོ་དེ་ལ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཚུལ་ནི། དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་ལས། བརྗོད་དང་དམིགས་པར་བཅས་པ་དང་། །བརྡར་གྱུར་དང་ནི་དོན་དམ་མོ། །ཞེས་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་རྣམ་པ་བཞི་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་འཆད་ཚུལ་ལ། འདུས་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་ལུགས་དང་། མན་ངག་འདི་ཀའི་བཀའ་སྲོལ་གྱི་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལའང་བཞེད་ཚུལ་གཉིས་ཏེ། འགའ་ཞིག བརྗོད་པ་ནི་སྔགས་བཅུ་བ། དམིགས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དོན། བརྡར་གྱུར་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་བརྡ། དོན་དམ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དོན་དམ་པའོ་ཞེས་བཞེད། གཞན་དག བརྗོད་པ་སོགས་བཞི་ལ་རྡོར་བཟླས་ བཞིའི་ཐ་སྙད་མཛད། ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་གྲུབ་མན་ངག་གི་གནད་གཟིགས་པ་དག སྔགས་བཅུ་སོགས་བཞི་པོ་བཟླས་པ་གང་ལ་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་བརྗོད་པ་སོགས་བཞི་པོ་དེ་ལ་བཟླས་པ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་གནད་གཅིག་པས་མི་འགལ་ལོ་གསུངས་པས་ལེགས་ཏེ། སྔགས་བཏུ་བ་ནི། སྔ
Chinese
现在明白了。因此，无论生起什么分别念，都能了知；那些分别念刚一生起就转为无分别，因此也能了知无分别的智慧显现的方式，能辨别分别和无分别的过患和功德。第五是回遮，即转变的瑜伽：之前的强烈分别念转变，一百零八种分别的风息转为无分别的风息，即使在等持中安住于无分别，但在脉轮中运行，仍有烦恼的痕迹，因此称为烦恼或世俗。当它止息并融入不坏时，称为智慧和胜义谛，然后又从此中起身，像之前一样在脉轮中运行等。第六是舍弃有分别，即完全清净的瑜伽：甚至舍弃了脉轮中风息运行与不运行的差别，恒常融入不坏之中，因此风息的真如，即具有等持、明空、安乐之自性的状态中，一切风息融入的光明中安住。这样，在六种瑜伽中，前三种是语金刚的前半部分，第四种是在其后半部分出现的情况，第五种和第六种，依次是安住于心金刚前后半部分的补特伽罗修习时出现的金刚念诵。金刚念诵是真实的，仅仅是随顺的，在语金刚的这个阶段也有六种瑜伽出现。那么，这六个支分如何进行金刚念诵呢？《意趣显说》中说：『念诵与意念相结合，象征与胜义谛。』这样说了四种金刚念诵。关于如何解释其意义，有集聚的阿阇黎们的观点，以及此诀窍的传承两种方式。第一种也有两种观点：有些认为，念诵是十咒，意念是咒语的意义，象征是咒语的象征，胜义谛是咒语的胜义谛。另一些人则将念诵等四者作为四种金刚念诵的名称。后来的智者和成就者们观察到诀窍的关键，认为十咒等四者是念诵所针对的对境，而念诵等四者是进行念诵的差别，除此之外，关键是一致的，因此没有矛盾，说得很好。念诵十咒是：念
English
Now understood. Therefore, whatever discursive thoughts arise, one knows them; as soon as those thoughts arise, they transform into non-duality, so one also knows how the wisdom of non-duality arises, and one can distinguish the faults and merits of duality and non-duality. Fifth is reversion, the yoga of transformation: the previous strong stream of discursive thoughts reverses, and the hundred and eight winds of thought turn into winds free from thought, so even though one abides in non-duality in equipoise, because it moves in the chakras, there is still a trace of affliction, so it is called affliction or conventional truth. When that ceases and dissolves into the indestructible, it is called wisdom and ultimate truth, and then again one rises from that and moves in the chakras as before, and so on. Sixth is abandoning attachment to thought, the yoga of complete purification: even the distinction between whether the winds move or do not move in the chakras is abandoned, and one constantly dissolves into the indestructible, so the suchness of the wind, the state of equipoise, clarity, emptiness, and bliss, in that state, all the winds dissolve into the clear light, and one abides in equipoise. Thus, of the six, the first three are the first half of speech vajra, and the fourth is what occurs in the latter half. The fifth and sixth are the vajra recitation that occurs when a person who abides in the former and latter halves of mind vajra practices them in sequence. Vajra recitation is real, and only in accordance with it, all six yogas also occur in this stage of speech vajra. So, how should vajra recitation be done with these six branches? The Gongpa Lungton says: 'Recitation combined with intention, symbol, and ultimate meaning.' Thus, it speaks of four kinds of vajra recitation. Regarding how to explain its meaning, there are the views of the assembled masters and the tradition of this instruction. The first also has two views: some think that recitation is the ten mantras, intention is the meaning of the mantras, symbol is the symbol of the mantras, and ultimate meaning is the ultimate meaning of the mantras. Others consider the four, recitation and so on, as the names of the four vajra recitations. Later wise and accomplished ones observed the key point of the instructions and said that the key is the same except for the difference between the four, the ten mantras and so on, being the objects to which recitation is directed, and the four, recitation and so on, being the distinctions of how recitation is done, so there is no contradiction, which is excellent. Reciting the ten mantras is:
Tibetan
གས་ཐམས་ཅད་གང་ལས་འཐུ་བའི་གཞི་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཡིན་པ་ལས། སྐབས་འདིར་ནི། ཨ་ཨུ་མ་གསུམ་ལས་ༀ། ཨ་ཨ་ཧ་གསུམ་ལས་ཨཱཿ ཧ་ཨཱུ་མ་གསུམ་ལས་ཧཱུྃ་བཏུས་ལ། ཧ་ཚེག་དྲག་ཏུ་འགྲོ་བ་སྒྲའི་གཞུང་དུ་མ་གྲགས་ཀྱང་རིག་བྱེད་ལས་འབྱུང་ཞིང་རྒྱ་བལ་ཐམས་ཅད་རྣམ་བཅད་ཧ་སྒྲར་འདོན་པའི་ཕྱིར་ངག་གི་བརྗོད་པའི་སྒྲ་མཐུན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་བཏུས་པའི་སྔགས་དངོས་དེའི་ཉམས་ལེན་ནི་བརྗོད་བཅས་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་སྟེ། རླུང་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཡིག་གཟུགས་སམ་སྒྲར་མོས་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི། བདེ་སྟོང་ངམ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ལྷ་སྐུ་གཉིས་ཚོགས་སམ་ཡ་གྱལ་གང་རིགས་ཡིན་ལ། དམིགས་པ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའང་རླུང་རྣམས་ལྷའི་རྣམ་པའམ་རང་བཞིན་དུ་མོས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་བརྡ་ནི་ༀ་ཨཱཿཧཱུྃ་གི་བརྡས་རླུང་འཇུག་གནས་ལྡང་གསུམ་བརྟན་པའམ་རླུང་གི་རྐྱེན་ལས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་མྱོང་གྲུབ་པ་ལ་འཇོག་ལ། བརྡར་གྱུར་རྡོར་བཟླས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཟླ་བའི་ཕྱིར་རཾ་རླུང་དབུ་མར་ཅི་རིགས་ཐིམ་པ་ལས་དབུ་མར་འབར་འཛག་དང་འབྲེལ་བའི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་མྱོང་གིས་རླུང་གི་སྣང་བ་རྒྱས་བཏབ་པས། དེ་ཡང་དེའི་ངོ་བོར་འཆར་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་རླུང་དང་བཅས་པ་དབྱིངས་སུ་བསྲེས་ནས་བརྗོད་བྲལ་མཁའ་མཉམ་གྱི་དོན་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་རྡོར་བཟླས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བཟླས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མན་ངག་འདི་ཀའི་བཀའ་སྲོལ་གྱི་ལུགས་ལྟར་ན། འབྲུ་གསུམ་ངག་ཏུ་བཟླ་བརྗོད་བཅས་རྡོར་བཟླས། ཡི་གེ་གསུམ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་གི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་དམིགས་པ་རྡོར་བཟླས། རླུང་ལྡང་འཇུག་གནས་གསུམ་འབྲུ་གསུམ་གྱི་གདངས་སུ་མོས་པས་རླུང་སྔགས་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་ནས་བཟླ་བ་བརྡར་གྱུར་རྡོར་བཟླས། རླུང་གི་འགྲོ་འོང་ གནས་གསུམ་དང་སྟོང་གཟུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པས་མིང་ཚིག་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པ་དོན་དམ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིའི་དོན་ཅུང་ཟད་བཤད་ནས། ད་ནི་གཞུང་གི་དོན་ལ་འཇུག་སྟེ། རྡོར་བཟླས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཞི་ལས་སྐབས་འདིར་གསུམ་པ་བརྡར་གྱུར་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་དེ་བྱེད་པ་ཡིན་པས། རླུང་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ན་ཧཱུྃ་ཞེས་པའི་རླུང་གི་སྒྲ་གདངས་དང་བཅས་པས་དེའི་ཚེ་དམིགས་པ་སྙིང་གའི་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་ལྔའི་རླུང་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་ལྔ་ལྡ
Chinese
所有字母的来源是元音和辅音。这里，从阿、乌、玛三个字中提取ༀ（藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：嗡）；从阿、阿、哈三个字中提取ཨཱཿ（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）；从哈、乌、玛三个字中提取ཧཱུྃ་（藏文：ཧཱུྃ་，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。虽然哈字加上一点变成重音在语音学中并不常见，但它源于吠陀，印度和尼泊尔都将它发音为独立的哈音，因此与口语的发音相符。如此提取的真言的实际修持是带念诵的金刚念诵，因为气息被认为是真言的字形或声音而进入。真言的意义是乐空双运，或者气和心的本尊双运，或者任何一种。观想金刚念诵也是因为气息被认为是本尊的形象或自性。真言的象征意义在于，ༀ（藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：嗡）、ཨཱཿ（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）、ཧཱུྃ་（藏文：ཧཱུྃ་，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）的象征稳定了气息的进入、停留和升起，或者从气息的缘起中产生了乐、明、无念的体验。象征性的金刚念诵也是如此念诵，因为让རཾ་（藏文：རཾ་，梵文天城体：रं，梵文罗马拟音：raṃ，汉语字面意思：让）气以适当的方式融入中脉，从而通过与中脉中的燃烧和滴落相关的乐、明、无念的体验来扩展气息的显现。这也是因为它显现为它的本质。真言的究竟意义在于，将念头和气息融入法界，从而冥想不可言说、等同虚空的意义。究竟金刚念诵也是如此冥想，因此是如是念诵。其次，根据这个口诀的传承方式，口中念诵三个字是带念诵的金刚念诵。观想三个字的形状和颜色是观想金刚念诵。相信气息的升起、进入和停留是三个字的音声，从而知道气息和真言无二无别地念诵是象征性金刚念诵。气息的来去 知道三个位置和空色大手印无二无别，从而理解所有的名、句、言都是如幻如化的，是究竟金刚念诵。如是略述一般意义后，现在进入正文的意义。金刚念诵的四种分类中，这里要做的是第三种象征性金刚念诵。当气息呼出时，伴随着ཧཱུྃ་（藏文：ཧཱུྃ་，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）的气息声，此时观想从心间的金刚不坏明点中生起五种元素的气息，具有五种颜色的光芒
English
The basis from which all letters are gathered is the vowels and consonants. Here, from the three letters A, U, and MA, ༀ (Tibetan: ༀ, Devanagari: ओम्, Romanized Sanskrit: om, Literal Chinese meaning: Om) is extracted; from the three letters A, A, and HA, ཨཱཿ (Tibetan: ཨཱཿ, Devanagari: आः, Romanized Sanskrit: āḥ, Literal Chinese meaning: Ah) is extracted; from the three letters HA, U, and MA, ཧཱུྃ་ (Tibetan: ཧཱུྃ་, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) is extracted. Although adding a dot to the HA to make it a strong sound is not common in phonetics, it originates from the Vedas, and India and Nepal pronounce it as a separate HA sound, so it is consistent with the sound of oral expression. The actual practice of the mantra thus extracted is Vajra recitation with utterance, because the breath is considered to enter as the shape or sound of the mantra. The meaning of the mantra is bliss-emptiness, or the union of the two deities of wind and mind, or any one of them. Visualization Vajra recitation is also because the breaths are considered to be in the form or nature of the deity. The symbolic meaning of the mantra is that the symbols of ༀ (Tibetan: ༀ, Devanagari: ओम्, Romanized Sanskrit: om, Literal Chinese meaning: Om), ཨཱཿ (Tibetan: ཨཱཿ, Devanagari: आः, Romanized Sanskrit: āḥ, Literal Chinese meaning: Ah), and ཧཱུྃ་ (Tibetan: ཧཱུྃ་, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) stabilize the entry, dwelling, and rising of the breath, or that the experience of bliss, clarity, and non-thought arises from the cause of the breath. Symbolic Vajra recitation is also recited in this way, because allowing the རཾ་ (Tibetan: རཾ་, Devanagari: रं, Romanized Sanskrit: raṃ, Literal Chinese meaning: Ram) breath to dissolve into the central channel in an appropriate manner expands the appearance of the breath through the experience of bliss, clarity, and non-thought associated with the burning and dripping in the central channel. This is also because it appears as its essence. The ultimate meaning of the mantra is to mix thoughts and breath into the Dharmadhatu, thereby meditating on the meaning of inexpressible, space-like equality. Ultimate Vajra recitation is also meditated upon in this way, so it is Suchness recitation. Secondly, according to the lineage of this instruction, reciting the three syllables in the mouth is Vajra recitation with utterance. Visualizing the shape and color of the three letters is visualization Vajra recitation. Believing that the rising, entering, and dwelling of the breath are the sounds of the three syllables, thereby knowing that the breath and mantra are inseparable, and reciting is symbolic Vajra recitation. The coming and going of the breath Knowing that the three places and the Great Seal of emptiness and form are inseparable, thereby understanding that all names, sentences, and words are like illusions, is ultimate Vajra recitation. Having briefly explained the general meaning in this way, now entering into the meaning of the text. Among the four divisions of Vajra recitation, here we are doing the third, symbolic Vajra recitation. When the breath goes out, with the sound of the ཧཱུྃ་ (Tibetan: ཧཱུྃ་, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) breath, at that time, visualize the breath of the five elements arising from the indestructible bindu in the heart, possessing the light rays of five colors.