Tibetan
་དཔོན་གཙུག་ལག་དཔལ་དགེ་ལ་བཤད། དེས་རྒྱ་གར་ཁྲག་འཐུང་ནག་པོ་ལ། དེས་འཕུང་བྱེད་ཤཱནྟིཾ་གཪྦྷ་ལ་གསུངས། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་འཇམ་དཔལ་གྱི་རྒྱུད་དང་སྒྲུབ་ཐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་མ་ལུས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་འོ་མའི་ནང་གི་རྩི་མར་ལྟ་བུའི་མན་ངག་མཆོག་ཏུ་གྲུབ་པ་ཐུགས་རྒྱུད་དྭངས་མའི་ཁྲག་ཐིག་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་གཅེས་པའི་མན་ངག་འདི་ཞུས་ནས་རེ་ཞིག་སུ་ལའང་མ་སྤེལ་བར་ཐུགས་ཉམས་སུ་བླང་ཞིང་སློབ་དཔོན་རང་གི་སྙིང་ལ་གབ་སྟེ་བཞུགས་སོ། །གཉིས་པ་བོད་ཀྱི་མཛད་པ་ལ་སྤྱིར་བཤད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་མན་ངག་འདི་ཉིད་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་ན་འཇམ་དཔལ་གྱི་སྤྲུལ་པ་གངས་ཅན་བོད་ཀྱི་རྗེའམ་རྒྱལ་པོ་ལྷ་སྲས་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱིས་རྦ་ཁྲི་བཞེར་སྣ་སྣམ་མཆིམས་ཤུད་བུ་བཞི་པོ་ཕོ་ཉར་མངགས་ཏེ་སྤྱན་དྲངས་པའི་ངོ་དང་། བོད་ཀྱི་གདུལ་བྱ་རྣམས་འདུལ་བ་ཡི་དུས་ལ་བབ་ཕྱིར། ལུང་བྱང་ལས། ཆོས་རྒྱལ་ངོ་དང་སྨོན་ལམ་ཡུལ་གཟིགས་ནས༔ སྟག་གི་ལོ་ལ་གངས་ཅན་ཡུལ་འདིར་སླེབས༔ ཞེས་པ་ལྟར་སྟག་ལོ་ལ་སློབ་དཔོན་བདག་གིས་བོད་དུ་འོངས་ནས་རྗེ་ཡི་དགོངས་པ་ལ་གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་ཚུགས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པའི་བཞེད་དོན་རྣམས་མཐར་ཕྱིན་པར་བདག་གིས་གང་བར་བྱས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སྐུ་རྟེན་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ས་འདུལ་རབ་གནས། གསུང་རྟེན་དུ་དམ་ཆོས་བསྒྱུར་ཅིང་བཤད། ཐུགས་རྟེན་དུ་སྒྲུབ་གྲྭ་བཙུགས་ནས་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་པས་བོད་ཁམས་དཀར་པོས་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། མ་འོངས་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བས་ཆོས་དང་གདམས་པ་གྲངས་མེད་པ་གཏེར་དུ་སྦས་པ་སོགས། དེ་ལྟར་བོད་འབངས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་སྐྱིད་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བར་མཛད་པ་སྟེ། ལུང་བྱང་ལས། གཙུག་ལག་ས་བཏུལ་རབ་གནས་མངའ་གསོལ་བྱས༔ ཆོས་དང་གདམས་པ་བསྟན་སྲུང་དྲག་སྔགས་བཅས༔ སྨོན་ལམ་དབང་གིས་རྗེ་འབངས་རྣམས་ལ་བཤད༔ མ་ འོངས་དོན་ཕྱིར་གཏེར་ཁ་དཔག་མེད་སྦས༔ ཞེས་སོ། །མདོར་ན་སྐྱེ་རྒུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་འགྲོ་དོན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱས་པས་ཁོ་བོའི་བཀའ་དྲིན་བསམ་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གདམས་པ་སྟེ། ཨ་ཏི་ལས། དེ་ཕྱིར་འཛམ་གླིང་འགྲོ་བ་ལ༔ པད་འབྱུང་བདག་ལས་དྲིན་ཆེ་མེད༔ རྟག་ཏུ་གསོལ་བ་སྙིང་ནས་ཐོབ༔ ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས
Chinese
讲述给了上师祖拉巴德格。他传给了印度的黑饮血者。他传给了彭波香底噶尔瓦。大导师从他那里求得了文殊本续和所有修法的心髓，将所有精华汇聚一处，犹如酥油炼自牛奶般的殊胜口诀，如清澈心髓中的血滴般极其深奥珍贵的口诀，之后一段时间未向任何人传播，而是用心修持，并隐藏在上师自己的心中。第二部分是关于在西藏的事迹，分为总说和分别讲述此口诀如何传授。首先是总说：当他这样安住时，文殊菩萨的化身，雪域西藏的君主或国王拉杰赤松德赞派遣巴赤协纳南、南钦、协布四人作为使者迎请他。因为调伏西藏的所化众生的时机已到。授记中说：『以法王之名，以祈愿之地观之，虎年抵达雪域。』正如所说，虎年时，上师我来到西藏，国王的心愿是，如果能在这雪域建立一个纯净的佛教，那该多好啊，我将国王的所有意愿都圆满完成。如何完成的呢？作为身之所依，平息了寺庙的土地并进行了开光；作为语之所依，翻译并讲解了正法；作为意之所依，建立了修行场所，使佛法兴盛广大，为了使西藏变成白色，以及为了未来所化众生的慈悲，将无数的法和教言埋藏为伏藏等等。就这样，使西藏百姓的幸福日益增长。授记中说：『平息了寺庙的土地并进行了开光，具备佛法和教言、护法神和猛咒，以祈愿的力量向君臣讲述，为了未来的利益，埋藏了无数的伏藏。』总而言之，为了利益和安乐一切众生，做了无数的利他事业，所以你们要铭记我的恩德，这是教诲。阿底峡说：『因此，对于赡洲的众生来说，莲师没有比我更有恩德的了，要常常从内心祈祷。』就像这样。第二部分分为眷属的祈请和上师的讲述两种方式。
English
It was told to Abbot Tsuglag Pelge. He told it to the Indian Black Blood Drinker. He told it to Phungbyed Shantigarwa. The great master requested from him the essence of all the tantras and sadhanas of Manjushri, condensing all the essence into one, like the ghee from milk, an exceedingly accomplished supreme instruction, as profound and precious as a drop of blood in the clear stream of the heart. After receiving this instruction, he did not spread it to anyone for a while, but practiced it diligently, and kept it hidden in the master's own heart. The second part is about the deeds in Tibet, which is generally explained, and specifically how this instruction was taught. The first is the general explanation: At the time when he was residing in this way, the emanation of Manjushri, the lord or king of snowy Tibet, Lhasé Trisong Detsen, sent Ba Tri Sherna Nam, Namchim, and Shubu, the four of them, as messengers to invite him. Because the time had come to tame the disciples of Tibet. From the prophecy, it says: 'In the name of the Dharma King, looking at the place of aspiration, in the year of the Tiger, he will arrive in this land of snow.' As it says, in the year of the Tiger, the master I came to Tibet, and the king's intention was, 'If a pure Buddhist teaching could be established in this land of snow, how wonderful would that be?' I fulfilled all of the king's intentions. How was it fulfilled? As the support of the body, pacifying the land of the monastery and consecrating it; as the support of speech, translating and explaining the sacred Dharma; as the support of mind, establishing a monastic college, so that the teachings flourished and spread, for the sake of transforming the land of Tibet into white, and out of compassion for the future disciples, burying countless teachings and instructions as treasures, and so on. In this way, the happiness of the Tibetan people was increased more and more. From the prophecy, it says: 'Pacifying the land of the monastery and bestowing the consecration, possessing the Dharma and instructions, Dharma protectors and fierce mantras, speaking to the king and subjects with the power of aspiration, burying countless treasures for the sake of future benefit.' In short, for the benefit and happiness of all beings, countless altruistic deeds were done, so remember my kindness, this is the instruction. Atisha said: 'Therefore, for the beings of Jambudvipa, there is no one more kind than Padmasambhava, always pray from the heart.' Like that. The second part is divided into the request of the retinue and the way the master spoke.