Tibetan
་གནས་པ་ལས་ལྡང་མི་ནུས་ཤིང་གཡོ་བ་མེད་པར་གཡོ་འདོད་པ་འདྲ་བ་ན་ཆམ་གྱིས་འགྲོ་བས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཞིག་འོང་སྟེ། དེ་ཙམ་ན་ཞི་གནས་གོམས་པའི་རྟགས་ཡིན། ཞེས་རྗེ་བླ་མ་བདེ་གཤེགས་ཌཀིའི་གཙོ་མོའི་གསུང་ལས་སོ༑ ༑གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཕྱི་གཟུང་བ་ཡུལ་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི། རྩ་བར། སྣང་གྲགས་ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟར༔ སྣ་ཚོགས་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་སྟོང་པ་དེར༔ མཁའ་ལྟར་བདག་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་བཞག༔ ཅེས་གསུངས་པས། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སྣང་ལ་དེར་བརྟགས་པའི་སྣང་གྲགས་འཁོར་ འདས་ཀྱི་ཆོས་འདི་དག་རང་གི་བློས་བསྐོར། བློ་ལ་ཤར་བ་མ་གཏོགས་ལོགས་ན་དོན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཞིག་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད། ག་རེ་འདི་ཐམས་ཅད་སྣང་ནི་སྣང་། བདེན་ནི་མི་བདེན། འདི་ཀ་སྒྱུ་མའི་འཕྲུ ལ་འཁོར་རམ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟར་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་སེང་ངེ་། འལ་འོལ་ཙམ་དུ་བལྟ་ཞིང་། དེ་ཡང་བརྟགས་པ་ཙམ་ལས་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་དོན་ལ་སྒྱུ་མར་འཛིན་པ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པར་ཐག་བཅད་དེ། ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་གང་ཤར་ཡ ང་། དེ་ཀའི་རང་ངོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་ཕ་གར་སྣང་བ་མ་འགགས་ལ་ཚུར་གར་དེར་འཛིན་གྱི་བློའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་རྗེན་སེང་གིས་འཆར་བས་དེའི་ངང་ལ་རང་བབས་སུ་བཞག་པར་བྱ། གཉིས་པ་ནང་འཛིན་སེམས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི། རྩ་བར། དེ་ནས་གཡའ་བཅས་གསེར་འདྲའི་སེམས་ལ་བརྟག༔ དང་པོ་གང་འོང་ད་ལྟ་གང་ན་གནས༔ ཐ་མ་གང་འགྲོ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་གང༔ དེ་ལྟར་ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་པས་སེམས་ཉིད་འདི༔ མ་སྐྱེས་མི་གནས་མ་འགགས་ཁ་དོག་དང༔ དབྱིབས་མེད་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བྲལ་བ་ཡི༔ བརྗོད་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་རིག་པའི་ཚེ༔ དེ་ཀའི་ངང་དུ་བཟོ་མེད་ལྷོད་ཀྱིས་གློད༔ ཅེས་གསུངས་པས་དེ་ཡང་རང་ཅག་རྣམས་འཁོར་བ་འདིར་འཁྱམས་ནས་སྡུག་བསྔལ་མྱང་བ་ནི་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་པས་ལན་པ་ཡིན། དེས་ན་ད་རེས་འདས་མ་འདས་ཀྱི་ས་མཚམས་དབྱེ་དུས་འདིར་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡང་དག་པ་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་ལ་ལུས་སེམས་རྣལ་དུ་ཕབ། དེ་ནས་སེམས་སྔར་འདས་པའི་རྗེས་མི་གཅོད། ཕྱིས་མ་འོངས་པའི་སྔུན་མི་བསུ། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་ལའང་བཟོ་བཅོས་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་རང་བབས་སུ་སོ་མར་བཞག་པས་རིག་པ་གསལ་ལ་དེར་འཛིན་མེད་པ་ཞིག་འཆར་བས། དེ་འཆར་བས་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་ཆོག་མོད། དེ་འདྲ་བའི་གང་ཟག་ནི་སེམས
Chinese
如果不能从禅定中起身，并且像想要移动一样却无法移动，这时如果一下子就能进入状态，就会达到一种专注的状态。到了这种程度，就是止观修习纯熟的征兆。这是至尊上师，空行母主尊所说。第二，生起胜观，分为两部分。第一，将外在所执之境确定为如虚空般不存在。根本颂中说：显现声响诸法如梦如幻，种种显现然自性为空性，如虚空般无我离戏论而安住。因此，对于显现，如此分析，轮回涅槃的这些法，都是自己心识的造作。除了在心中显现之外，在其他地方，连微尘许的真实存在的事物都没有。这些是什么呢？一切都是显现，却不真实。这就像幻术的工具或者梦境的显现一样，虽然不存在却清晰地显现。只是模模糊糊地观看。而且，这仅仅是分别念，超越了自性存在与不存在的戏论之境，因此在实际上，连执着于幻象也无法确定。因此，无论显现何种外境，都应专注地观察它的自性，这样一来，外境的显现不会停止，而内在也不会产生执着的念头，清明空性，无执着，如虚空般赤裸裸地显现，安住在这种状态中。第二，确定内在所执之心。根本颂中说：之后观察如杂质之金般的心，首先从何而来，现在处于何处，最终去向何方，形状和颜色如何？如此仔细观察，此心性，不生不灭不住，无颜色，无形状，本体不可捉摸，无法言说，如虚空般觉知之时，就在此状态中，无作意地放松。如是说，我们流转于轮回中，遭受痛苦，都是因为没有证悟实相。因此，现在正值区分过去与未来之际，要下定决心证悟心之真实状态，然后身心放松。之后，心不追忆过去，也不迎向未来，对于当下的觉知，不做任何改造，自然安住，这时会显现一种清明而无执着的觉性。这种觉性显现时，安住于自然状态即可。具有这种觉性的人，心
English
If you cannot rise from meditation and seem to want to move but cannot, then if you suddenly enter the state, you will reach a state of single-pointedness. To that extent, it is a sign of familiarity with calm abiding. This is what the supreme master, the chief of the Dakinis, said. Second, cultivating insight, which has two parts. First, establishing the external apprehended object as being like empty space, without an object. The root text says: Appearances, sounds, all phenomena are like dreams and illusions; although various things appear, their nature is emptiness; like the sky, without self, free from elaboration, abide in that way. Therefore, regarding appearances, analyze them in this way: these phenomena of samsara and nirvana are created by your own mind. Apart from appearing in the mind, there is not even a particle of truly existing things elsewhere. What are all these? Everything appears, but it is not real. This is like the mechanism of a magic trick or the appearance of a dream, appearing clearly even though it does not exist. Just look at it vaguely. Moreover, this is merely conceptual thought, beyond the realm of elaboration of existence and non-existence of inherent nature, so in reality, even clinging to illusion cannot be determined. Therefore, whatever appearance of an external object arises, stare directly at its own nature, so that the appearance of the external object does not cease, but internally, there is no defilement of clinging thoughts, clear emptiness, without clinging, like the sky, appearing nakedly, abide in that state naturally. Second, establishing the internal apprehended mind. The root text says: Then examine the mind like gold with impurities; first, from where does it come, where does it reside now, where does it ultimately go, what is its shape and color? Examining it carefully in this way, this mind-essence is unborn, does not abide, does not cease, has no color, no shape, its essence is intangible, indescribable, like the sky, when awareness arises, in that state, relax without artifice. As it is said, we wander in samsara, suffering, all because we have not realized the true nature. Therefore, now is the time to distinguish between the past and the future, resolve to realize the true state of mind, and then relax the body and mind. Then, the mind does not follow after the past, nor does it meet the future, and does not make any modifications to the present awareness, but remains naturally and freshly, so that a clear and non-clinging awareness arises. When this awareness arises, it is sufficient to abide in the natural state. A person with such awareness, the mind
Tibetan
་འཚོལ་སོགས་མི་དགོས་མོད་རིག་པ་སྤྱི་ལུགས་སུ་འཇོག་པ་ཞེས་ཡིན། དེ་གང་ཟག་དབང་རབ་ཀྱི་བསྒོམ་ཚུལ་ཡིན། གང་ཟག་ཕལ་ཆེ་བ་ཞིག་དང་དེར་མ་ཟད་དབང་རྟུལ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་ངོ་འཕྲོད་པ་དཀའ་བས་ན་འབྱུང་གནས་འགྲོ་ འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟགས་ཏེ་སེམས་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་རང་གི་སེམས་མི་འཆར་དགུ་འཆར་འཕྲོ་ཞིང་རྟོག་པ་འདི་དང་པོ་གང་ནས་འོང་། ད་ལྟ་གང་དུ་གནས། ཐ་མར་གང་དུ་འགྲོ། དབྱིབས་ཅི་འདྲ། ཁ་དོག་ཇི་ལྟར་འདུག་ཅེས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ཡེངས་པར་ཕུ་འདེད་མདའ་འདེད་ཀྱི་རིག་པ་རྐྱང་འདེད་དུ་ལྟར་བཅུག་པས་སེམས་མ་མཐོང་ཟེར་ན༑ འོ་ན་གྱ་གྱུ་བ་ཐོལ་གྱིས་སྐྱེས་པ་དེ་ཀ་ལ་ལྟོས་དང་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག ལྟ་མཁན་དེ་རང་སུ་ཡིན། ལྟ་མཁན་དང་། ལྟ་རྒྱུ་གཅིག་གམ་མི་གཅིག་པ་འདུག་ཅེས་རྩད་བཅད་དུ་བཅུག་པས། དངོས་མེད་ཅིག་འདུག་ཟེར་ན། ཐལ་བ་རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་ལྟར་ཅང་མེད་ཅིག་འདུག་གམ། འལ་འོལ་བན་བུན་ཞིག་འདུག་གམ་ཇི་ལྟར་ཞིག་འདུག དངོས་པོར་འདུག་ཟེར་ན། དེའི་དབྱིབས་གྲུ་བཞི་དང་ཟླ་གམ། ཟླུམ་པོ། ཟུར་གསུམ། ཧྲིལ་མོ། ནར་མོ། ལེབ་མོ་སོགས་གང་ལྟར་འདུག །དེ་བཞིན་དུ་ཁ་དོག་ཀྱང་དཀར་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། ལྗང་ཁུ་དང་། མཐིང་ག་སྔོན་པོ། ནག་པོ། ཁྲ་བོ་སོགས་ཇི་འདུག་ལྟར་བཅུག ཡང་སེམས་ཞེས་ནང་རང་ལུས་རང་ལ་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན་ལུས་ཀྱི་མགོ་མཇུག་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གང་ལ་གནས་བརྟག ཡང་སྙིང་རང་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན་སྙིང་གི་ཕྱིའི་ཤུན་པ་དང་ནང་གི་ཤ་ཚིལ་ཁྲག་དང་མགོ་མཇུག་གང་ལ་གནས་བརྟག དེ་ལྟར་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ། འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བྱེད་སོགས་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་པ་བལྟས་པས་བལྟ་རྒྱུ་དང་ལྟ་མཁན། མཐོང་རྒྱུ་དང་མཐོང་མཁན་སོགས་གང་ཡང་མ་མཐོང་བཙལ་ཞིང་དཔྱད་ཀྱང་གང་ཡང་མ་རྙེད་པའི་ངང་དེར་གང་དུའང་ངོས་བཟུང་དཔྱད་པ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་སད་སེར་འལ་འོལ་ཡང་ཆམ་མེ་བ། བྱ་རྒྱུ་ཟད་པ། བྱ་ཐབས་རྡུགས་པ། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་གསལ་རིག་རྗེན་ནེ་བ་ཞིག་འདུག་ཟེར་ན། ཆད་པ་དང་ངལ་གསོ་བའམ་རྒན་པོ་ཉི་མ་འདེ་བ་ལྟར་དེ་ཀའི་ངང་ལ་རང་ལུས་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་པ་འཇོག་ཏུ་བཅུག དེ་ལྟར་བཞག་པས་དྲན་བསམ་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མེད་པར་མདངས་བདེ་བ་དང་བཅས་པ་མ་འགགས་ལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འཛིན་མེད་ཁྱབ་བརྡལ་གྱི་ངང་ལ་རང་བབས་སུ་ཁྲོལ་ཤིགས་སོ། །བུན་ནེ་ཧ་རེ་བའི་ངང་ལ་འཇོག་ ཏུ་བཅུག་གོ །གསུམ་པ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཏུ་སྒོམ་པ་ནི། རྩ་བར། སྣ
Chinese
寻找等等是不需要的，这被称为将觉知置于普遍规律中。这是根器上等之人的禅修方式。对于大多数人和根器下等者来说，很难理解这一点，因此要观察生处三处（过去，现在，未来）来寻找心。也就是，让心朝内，让自己的心涌现出各种各样的念头，然后思考：这个念头最初从哪里来？现在住在哪里？最终去向哪里？形状如何？颜色是什么样的？不要片刻分心，像追箭一样追寻觉知，如果说没有看到心，那么就观察突然产生的混乱，它是什么样的？观察者自己是谁？观察者和被观察之物是相同还是不同？如果追问之后，说它是无实体的，那么它是像被风吹走的灰烬一样什么都没有吗？还是模模糊糊、隐隐约约的？如果说是实体，那么它的形状是方形、半月形、圆形、三角形、球形、长形、扁平等哪种？同样，颜色也要观察是白色、黄色、红色、绿色、蓝色、黑色、杂色等哪种。如果认为心在自身之内，那么要观察它位于身体的头部、尾部、内部、外部、中间的哪个位置。如果认为它从心脏产生，那么要观察它位于心脏的外部薄膜、内部的肌肉、脂肪、血液以及头部和尾部的哪个位置。像这样，观察生、灭、住三处，以及去处和去者等等是什么样的，如果观察之后，观察之物和观察者，所见之物和见者等等什么也看不到，寻找和分析也一无所获，在这种状态中，不对任何事物进行识别和分析，像天空一样清澈、明亮、模模糊糊，但又寂静无声，行动停止，方法用尽，远离一切行动者和所为，如果说存在一种赤裸裸的明觉，那么就像停止和休息，或者像老人晒太阳一样，让身体放松地安住于那种状态。像这样安住之后，没有任何念头，感觉舒适，一切显现都在无执、广阔的状态中自然消散。安住在一种模糊、茫然的状态中。 第三，修习止观双运：根本是，显
English
There is no need to search for anything; this is called placing awareness in the general principle. This is the meditation method for people of superior faculties. For most people, and especially those with dull faculties, it is difficult to understand this, so one should examine the three sources of existence (past, present, and future) to search for the mind. That is, turn the mind inward, let all sorts of thoughts arise in one's mind, and then contemplate: Where does this thought originally come from? Where does it reside now? Where does it ultimately go? What is its shape? What is its color? Without a moment's distraction, pursue awareness like chasing an arrow. If one says one has not seen the mind, then observe the confusion that arises suddenly. What is it like? Who is the observer? Are the observer and the observed the same or different? If, after questioning, one says it is insubstantial, then is it like ashes carried away by the wind, nothing at all? Or is it vague and indistinct? If one says it is substantial, then what is its shape: square, crescent, round, triangular, spherical, long, flat, etc.? Similarly, observe its color: white, yellow, red, green, blue, black, variegated, etc. If one thinks the mind arises within oneself, then examine whether it is located in the head, tail, inside, outside, or middle of the body. If one thinks it arises from the heart, then examine whether it is located in the outer membrane of the heart, the inner muscle, fat, blood, or the head and tail. In this way, observe the three places of arising, ceasing, and abiding, as well as the goer and the going, etc. After observing, if one sees nothing of the observer and the observed, the seer and the seen, and finds nothing after searching and analyzing, then in that state, without identifying or analyzing anything, like the sky, clear, bright, and vague, yet silent, with action ceased, methods exhausted, and free from all agents and actions, if one says there is a naked, clear awareness, then like stopping and resting, or like an old man basking in the sun, let the body relax and rest in that state. Having rested in this way, without any thoughts, feeling comfortable, all appearances naturally dissolve into a state of non-grasping and vastness. Rest in a vague and bewildered state. Third, the practice of uniting calm and insight: The root is, Appearances