Tibetan
ང་སེམས་དབྱེར་མེད་མཐའ་བྲལ་བརྗོད་མེད་ངང༔ གང་ཤར་བཟོ་བྲལ་རང་བབས་ཅེ་རེ་བ༔ བདེ་ལུགས་ཤིག་གེ་རྗེས་མེད་སེང་ངེ་བ༔ རྒྱ་ཡན་ཆད་ལེ་མཐའ་བྲལ་ལྷོད་ཀྱིས་བཞག༔ ཕྱི་ནང་བར་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་འཆར༔ དེ་ཚེ་སྐུ་བཞིའི་ངོ་བོེར་མངོན་བྱུང་བ༔ ཞེས་གསུངས་པས་དེ་ཡང་ཡུལ་ལ་བློ་སྣང་བ་བློ་ལ་ཡུལ་སྣང་ལྟ་བུར་གང་ཤར་ཡང་འདྲ་སྟེ་གང་ཤར་དེ་ཀ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་རྫིང་བུ་ཟླ་གཟུགས་ཤར་དུ་ཆུ་དང་ཟླ་གཟུགས་ཐ་མི་དད་པ་ལྟར་ཕ་གར་སྣང་བ་འགགས་ལ་ཚུར་གར་དེ་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་རང་གསལ་རྗེན་པ་གསལ་རིག་ཏུ་ལྷག་གེ་བ་ཞིག་འཆར་བས་དེ་ཀའི་ངང་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཚོལ་འཕྲོ་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་རང་བབས་སུ་ཅེ་རེར་ལྟ། བདེ་ལུགས་སུ་ཤིགས་སེ་བཤིག རྗེས་མེད་དུ་སེང་ངེ་སྐྱུར། རྒྱ་ཡན་དུ་ཆམ་མེ་བརྡལ། མཐའ་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་རང་སོར་ལྷོད་ཀྱིས་གློད། དེའི་ཚེ་ཕྱི་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་སྣང་ཡང་འཛིན་པ་མེད་པ་རང་གསལ་རྗེན་པར་ལྷག་གེ་བ། རང་སེམས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པར་རང་ཡང་རྗེན་ནེ་བ། བར་རང་སར་གནས་ཀྱང་གཉེན་པོས་མ་བཅིངས་པར་བར་མེད་དུ་ཧ་རེ་བ་སྟེ། ཡུལ་བཟང་ངན་གྱིས་མ་བསྒྱུར། འཛིན་པས་མ་བསླད། སྤང་གཉེན་གྱི་བློ་མ་ཞུགས་པར་སལ་ལེ་སེང་ངེ་བ་རིག་པའི་ཆ་དེ་ཅར་ཕག་ཏུ་ངོས་བཟུང་ལ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་བསྐྱངས་པ་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡིན་ལུགས་ཡེ་སངས་རྗེན་པར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་ཆོས་ཟད་ཀྱི་དགོངས་པ་ངོས་ཟིན་ནས། འཁོར་བ་ཆོས་སྐུར་སའི་རེ་དོགས་གཉིས་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞི་ངོ་བོར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་རིག་ཀྱང་མི་འཕྲོ། གསལ་ཡང་མི་འཛིན། མི་རྟོག་ཀྱང་རིག་པའི་གདངས་ཡུལ་སྣང་མ་འགགས་པས་འདོད་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་གསུམ་ལས་བྲལ་ཞིང་མཉམ་པར་བཞག་དུས་སེམས་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པ་ལྷན་ནེར་གནས་པའི་མི་རྟོག་པ་སྟོང་པའི་ཆ་དེ་ཞི་གནས་དང་། རིག་པ་གསལ་ དག་རྗེན་སང་ངེ་བ་གསལ་བས་སྣང་བའི་ཆ་དེ་ལྷག་མཐོང་སྟེ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་སྒོམ་པ་སྟེ་གནས་ལུགས་ཞི་བ་ལ་ཡེ་གནས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ལ་ལྟ་མཁན་དེས་བལྟ་བྱ་གྲིམས་གློད་རན་པར་འཇོག་གོ །འདི་དཀྱུས་སུ་བློ་དམན་རྣམས་ལ་འཁོར་ལོའི་མ་བཀའ་དྲིན་ཅན་དེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཀྱང་འགགས་དོན་ལ་དྲིལ་རྒྱུའི་སྙིང་པོར་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་གང་ཤར་ལ་གཅེར་གྱིས་བལྟས་པས
Chinese
我心无别离，无边无言之境中， 何显无作任运，切热哇！ 安乐之法，希给给，无迹森给给！ 宽坦彻列，无边松坦住！ 内外无别，如虚空般显现！ 彼时四身之体性，现前证悟也！ 如是说，彼亦如境显现于心，心显现于境般，无论何显现皆可，于何显现之上，专注而视，如池中月影显现，水与月影无二无别般，于彼处显现止息，于此处远离执着的垢染，显现心性无别，自明赤裸，明觉朗然，于彼之境中，不作任何寻伺之探求，任运自如地切热而视。安乐之法，希给给而破除，无迹而森给给抛弃，宽坦而敞然舒展，无边如虚空之境中，于自性中松坦放松。彼时外在六识之境显现，亦无执着，自明赤裸而朗然，自心不作寻伺之收放，自身亦赤裸坦然，中间安住于自处，亦不为对治所束缚，无间隙而哈热哇，不为境之好坏所转，不为执着所迷惑，不生取舍之念，萨列森给给，于觉性之分，确然认定，通透赤裸而修持，乃大圆满之殊胜特点。彼亦如是，本然清净，赤裸自生之智慧，自住法尽之密意，确然认知后，轮回转为法身，断除希冀与恐惧之二取，果位四身之体性，现前证悟，是为菩提。彼亦如是，虽觉亦不散乱，虽明亦不执着，虽不作意，然觉性之光芒，境显未断，故离欲界、色界、无色界之三心，于等持之时，心无收放，坦然安住之无念空性之分，是为寂止，觉性明 净赤裸森给给，明而显现之分，是为胜观，即双运而修持，于本然寂静之安住法性上，专注而视，观者以观待，松紧适度而安住。此乃为庸常之低劣根器者，转轮之母，具恩者所说也。如是说，然于扼要之义，当如是知晓其凝练之精髓，于心何显现之上，赤裸而视之。
English
In the state of my mind, undifferentiated, boundless, and inexpressible, Whatever arises, unmade and natural, cheréwa! The way of bliss, shiggé gé, traceless senggé gé! Wide open, ché lé, boundless, rest relaxedly! Outer, inner, and in-between, appearing like the sky! At that time, the essence of the four kāyas is manifestly realized! As it is said, it is like the appearance of the object in the mind, or the appearance of the mind in the object. Whatever arises is the same. By gazing intently at whatever arises, like the moon's reflection appearing in a pond, where the water and the moon's reflection are inseparable, the appearance ceases there, and here, free from the stain of grasping, the mind and phenomena are inseparable, self-luminous, naked, and a clear awareness remains. In that state, do not engage in any further searching or investigation, but look cheré in a natural and relaxed manner. In the way of bliss, break it down shiggé gé. Abandon it tracelessly senggé. Spread it out widely chammé. In the boundless state like the sky, relax and release it in its own place. At that time, the appearance of the objects of the six outer aggregates is also without grasping, remaining self-luminous and nakedly clear. In one's own mind, without the gathering and scattering of thoughts, one is also naked and bare. Remaining in its own place in between, it is not bound by antidotes, but is without interval, haréwa. It is not changed by good or bad objects. It is not obscured by grasping. Without the mind of rejection and acceptance entering, sallé senggéwa, that aspect of awareness is definitely recognized and maintained in a thorough and naked manner. This is the special characteristic of Dzogchen. That is also how it is, the original purity, the naked, self-arisen wisdom, the realization of the intention of self-abiding exhaustion of phenomena. Transforming samsara into dharmakāya, the result of being free from the duality of hope and fear, the essence of the four kāyas, is manifestly awakened. That is also how it is, although aware, it is not distracted. Although clear, it is not grasped. Although not thinking, the radiance of awareness, the appearance of objects is not interrupted, so it is free from the three minds of the desire realm, form realm, and formless realm. When remaining in equipoise, the aspect of non-thought, the emptiness that remains naturally without the mind gathering and scattering, is calm abiding. Awareness is clear, pure, naked, and senggéwa. The aspect of appearance that is clear is vipassanā, that is, meditating in union. Gazing intently at the essence of the naturally abiding state of peace, the one who looks rests the object of observation with the right amount of tension and relaxation. This was spoken in ordinary language to those of inferior intellect by the kind mother of the wheel. Although it is said, in order to understand the essential meaning, one should know the condensed essence in this way: By gazing nakedly at whatever arises in the mind.