Tibetan
ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་བཞིའི་རིམ་པས་དུས་གྲངས་རྟགས་ཀྱི་བསྙེན་པ་གསུམ་གང་རུང་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དུས་ནི་དགོངས་རྒྱུད་ལས། ཡུན་ནི་ལོ་ཟླ་ཙམ་དུ་བསྲིང་། ཞེས་པས་རང་གི་ནུས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། ལོའམ་ཟླ་བའི་གྲངས་འདི་ཙམ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་ལས་མ་འདས་པར་བྱ་སྟེ། འདིའི་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ། ཞག་ ནི་སུམ་ཅུ་ཕྲག་དྲུག་གམ༔ ཞེས་པས་བསྙེན་སྒྲུབ་སོ་སོར་ཟླ་བ་དྲུག་རེ་སྟེ་ཁྱོན་ལོ་གཅིག་ཡན་ཆད་དམ། ཡང་ན་བསྙེན་སྒྲུབ་སྤྱིར་ཟླ་བ་དྲུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། འདིར་བསྙེན་པ་ལ་དེའི་ཕྱེད་ཆ་ཟླ་བ་གསུམ་ཡན་ཆད་དོ། །གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་ནི། དགོངས་རྒྱུད་ལས། བསྙེན་སྒྲུབ་ཆོ་ག་ཚང་བྱས་ནས༔ འཛབ་གྲངས་བདུན་འབུམ་ཉི་ཁྲི་གདོན༔ ཞེས་པ་ལྟར་གྲངས་ཚད་བདུན་འབུམ་ཉི་ཁྲི་ཡན་ཆད་དོ། །མཚན་མའི་བསྙེན་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མའམ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྟགས་གཅིག་མ་ཐོན་གྱི་བར་དུ་བསྙེན་པ་མི་གཏོང་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བདག་དོན་སྒྲུབ་གཞུང་ལས། དེ་ལྟར་བསྙེན་པའི་དྲོད་དམ་མཚན་རྟགས་ནི༔ ཉམས་རྟོགས་འབར་བ༔ སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ༔ རྨི་ལམ་དུ་མཆོད་རྟེན་གྱི་རྩེ་དང༔ རི་བོའི་རྩེར་འདུག་ཅིང་དར་འཕྱར་བ༔ ཉི་ཟླའི་སྟེང་ན་འདུག་གམ་ཉི་ཟླ་ལུས་ལ་ཤར་བ་དང༔ དངོས་སུ་ལྷ་ཉིད་གྱད་དུ་གྱུར་པ་དང་ཞལ་མཇལ་ལམ་བཞད་པ་དང༔ རྨི་ལམ་དུ་རྔ་ཆེན་བརྡུང་བ་དང་༔ དུང་འབུད་པ༔ འོད་དང་ལྷ་མོས་གཟུགས་སྟོན་པ་དང༔ འགྲོ་བའི་དེད་དཔོན་བྱེད་པ་རྨི་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མ་བཟང་པོ་རང་ཉམས་ཀྱིས་རིག་པ་ཕྱོགས་མེད་དུ་འབྱུང་ངོ༔ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་པ་ནི། བགེགས་གཏོར་གཏང་ཞིང་ཕྱི་ནང་གི་མཚམས་གཅོད་སོགས་བསྙེན་སྒྲུབ་སྦྲེལ་བའི་སྐབས་འདིར་སྔར་སོང་བས་གོ་བཅད། ཆག་ཆག་གདབ་པ། ཐིག་ཚོན་བྱིན་རླབས་ལྡན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ། ཕུར་བུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་དགོད་པ། རྒྱན་རྫས་དགྲམ་པ་རྣམས་གཞན་དོན་ཚོམ་བུའི་སྒྲུབ་གཞུང་ལྟར་བྱ་བ་ཡིན་མོད། དེ་ཙམ་མ་ལྕོགས་ན། སྔར་བསྙེན་དུས་དཀྱིལ་འཁོར་བཤམས་ཚེ། དེ་ཀའི་སྟེང་དུ་སྦམས་ཕུར་བཀོད་པས་གོ་བཅད། གལ་ཏེ་སྔར་ཐོད་དཀྱིལ་ཁོ་ནར་བརྟེན་པ་ཡིན་ན། འདིར་རས་བྲིས་བཀྲམ་པའི་སྟེང་སྔར་གྱི་ཐོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ལྷ་ཕུར་ཚང་མ་སྦམས་ཏེ་བཙུགས་པ་ཉིད་བཀོད། སྔར་གཙོ་ཕུར་ལས་མེད་ན་སྐབས་འདིར་ལྷ་ཕུར་ཚང་མའམ། མ་འབྱོར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་གནས་སོ་སོར་ཚོན་སྤུངས་སམ་ཕྱ
Chinese
如是所说应当修学。如是按四座次第，修持时、数、相三种随一之近修。其中，关于时，在《意续》中说：“时间延长至年月。”因此，与自身能力相结合，如所立誓“应如年或月之数”，不应超过。在此修法之时，“昼夜乃三十又六耶”，因此，近修和修持各自六个月，总共一年以上吗？或者，近修和修持总共按六个月算，此处近修则为其一半，三个月以上。数量近修，如《意续》所说：“近修修持仪轨圆满后，念诵数量七十万二千遍。”如是数量达到七十万二千遍以上。相之近修，在未出现禅定之相或外境之征兆前，不放弃近修。如自利修法中所说：“如是近修之暖相或征兆，乃是证悟炽燃，获得心一境性之禅定，梦中处于佛塔之顶，及山顶上，且飘扬旗帜，处于日月之上，或日月照耀于身，亲见本尊化为巨人，或面见或微笑，梦中击打巨鼓，吹奏海螺，光明和天女显现身相，梦见成为众生之导师等，乃是好的征兆，以自之体验，智慧无偏颇地生起。”如是所说。第二，修持，抛掷驱魔朵玛，遮断内外之界限等，在此近修修持相连之时，以前面所说即可理解。放置朵玛，以加持之线条和颜料绘制坛城，加持橛而安立，陈设供品等，应如他利总集之修法仪轨而行。若不能做到那样，则先前近修时陈设坛城时，在其之上安放增橛即可遮断。若先前仅依头盖骨坛城，则此处在铺设的彩绘唐卡之上，将先前的头盖骨坛城连同所有本尊橛全部增置安立。若先前仅有主橛，则此时安立所有本尊橛，若不具备，则在坛城之本尊位置各自堆放彩粉或
English
As it is said, one should practice accordingly. Thus, one should perform any of the three approaches of time, number, and signs in the order of four sessions. Regarding time, it is said in the Gong Gyü (Mind Transmission Tantra): "Extend the duration to about a year or a month." Therefore, combining it with one's own ability, one should not exceed what one has vowed, saying, "It should be this number of years or months." During this practice, "Are the days thirty-sixfold?" Therefore, should the approach and accomplishment each be six months, totaling more than one year? Or, considering the approach and accomplishment together as six months, the approach here should be half of that, more than three months. The numerical approach is as stated in the Gong Gyü: "Having completed the approach and accomplishment ritual, recite the number seven hundred and twenty thousand." Thus, the quantity should be more than seven hundred and twenty thousand. The approach of signs is to not abandon the approach until a sign of samadhi or an external sign appears. As it is said in the self-benefit practice manual: "Thus, the warmth or signs of the approach are the blazing of realization, the attainment of single-pointed samadhi, in dreams, being on the top of a stupa and on the top of a mountain, and raising flags, being on the sun and moon, or the sun and moon rising on the body, actually seeing the deity transformed into a giant, or meeting or smiling, in dreams, beating a large drum, blowing a conch shell, light and goddesses showing forms, dreaming of being a guide for beings, etc., are good signs, and wisdom arises without bias through one's own experience." As it is said. Second, the accomplishment is to cast out obstacle tormas, cut off outer and inner boundaries, etc. In this connection of approach and accomplishment, it is understood by what has been said before. Placing chak chak, drawing the mandala with blessed lines and colors, blessing and placing the phurba, arranging the offering substances, etc., should be done according to the practice manual of the collection for the benefit of others. If one cannot do that much, then when the mandala was set up during the previous approach, placing an additional phurba on top of it will suffice to cut off. If previously one relied only on the skull mandala, then here, on top of the spread-out painted cloth, the previous skull mandala with all the deity phurbas should be placed and established with additional ones. If previously there was only the main phurba, then at this time, all the deity phurbas should be established, or if not available, piles of colored powder or
Tibetan
ག་མཚན་ནམ་འབྲུའི་ཚོམ་བུ་བཀོད། སྒྲུབ་གཏོར་ དང་ཆོས་སྲུང་གི་གཏོར་མ་སྨན་རཀ་རྣམས་སྔར་གྱི་དེ་ཀ་གསོས་པས་ཆོག སྐབས་འདིར་ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱན་ཅི་འབྱོར་བཀྲམ། དེ་ལྟར་གྲབ་ཤོམ་ཚར་བའི་ནུབ་རྒྱུན་བསྙེན་མ་ཆག་ཙམ་བཟླས་རྗེས་ཉལ། སང་ཉིན་ཞོགས་ཐུན་ནས་བརྩམས་ཏེ༑ སྔོན་འགྲོའི་ལས་བདུན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཏིང་འཛིན་རྣམ་གསུམ་ནས་བཟུང་རང་དང་མདུན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་རྟེན་ཕུར་བུ་དང་བཅས་པ་དབྱེར་མེད་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་བསྐྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཙམ་མ་གཏོགས་གཞན་བསྟོད་པའི་བར་བསྙེན་པ་ལྟར་ལས་གཞུང་བསྲང་ཞིང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཛཔ྄་དགོངས་གསུམ་བསྙེན་དུས་ལྟར་སྔོན་དུ་བཏང་རྗེས། འདིར་ཡོན་ཏན་ལ་དམིགས་པའི་ཛཔ྄་དགོངས་གཙོ་བོར་བྱ་སྟེ། དེའི་དམིགས་པ་ནི། བདག་ཉིད་ལས་མདུན་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕཊ་ཛཿས་ཕྱེ་བ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བཞུགས་པར་མོས། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་སྲོག་ཧཱུྃ་གི་འོད་ཟེར་འབྲུ་དགུའི་རྣམ་པ་མང་པོ་སྤྲོས། ཕྱོགས་བཅུའི་བདེ་གཤེགས་ཐམས་ཅད་དང་། གཙོ་བོ་ཁྲོ་ཚོགས་སྲས་མཆོག་སྒོ་མ་དམ་ཅན་གྱི་ཕུར་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་ཐིམ། དགྱེས་པ་བསྐྱེད། ཐུགས་དམ་བསྐུལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྔགས་ཕྲེང་དམར་པོའི་རྣམ་པར་ལྷ་སོ་སོའི་ལྟེ་བ་ནས་བྱུང་། བདག་གི་ལྟེ་བར་ཞུགས། ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་ལ་ཐིམ། སླར་ཡང་ཐུགས་ཀ་ནས་སྔར་བཞིན་སྤྲོས་པ་མགལ་མེ་ལྟར་འཁོར་བ་ལ་དམིགས་ནས་ཛཔ྄་བཟླ་ཞིང་ཐུན་མཐར་མཆོད་བསྟོད། ཐུན་བཞི་གཅོད་ཚུལ་དང་སྔོན་འགྲོ་རྒྱས་བསྡུས་ཀྱི་འདོར་ལེན་སོགས་སྔར་བསྙེན་པ་ལྟར་ལས། འདིར་སྲོད་ཐུན་ལྟ་བུའི་ཐུན་གཅིག་ལ་ཚོགས་གཏོར་ཡང་ཅི་འགྲུབ་བྱ་ཞིང་ལྷག་མ་བཙོན་དུ་འཛིན་པ་སོགས་སྤྱི་ལྟར་རོ། །ཚུལ་དེས་སྒྲུབ་པ་རྫོགས་པར་ཉེ་བའི་མཐའི་ཞག་བདུན་གསུམ་ཙམ་གྱིས་རིང་སྔར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་བཞིའི་འཛབ་དགོངས་དང་ལྡན་པས་ཛཔ྄་བཟླས་མཐར་དམིགས་པ་འདི་ཉིད་བསྣན་ཏེ། སླར་ཡང་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཁྱབ། འབྱུང་བཞི་རིན་ཆེན་སྨན་རྫས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་རིང་ནད་གདོན་སེལ་བྱེད་ཀྱི་བཅུད་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་བདག་ལ་ཐིམ་པས་གཟི་ མདངས་བསྐྱེད་བཅུད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འཕྲོས་པས་ལས་ཉོན་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་སྦྱངས། རྡོ་རྗེ་གཞོན་ནུའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་འཕྲོས། མཉེས་མཆོད་ཕུ
Chinese
如何安放名签或字种？修供朵玛，以及护法的朵玛、药物和血，与之前一样供养即可。此时，陈设内外供品以及力所能及的坛城装饰。如此准备完毕后，晚上持续念诵，不要间断，然后睡觉。第二天早晨开始，先行前行七支。从三摩地开始，除了将自己与面前的坛城、修法所依的橛金刚等无二无别地观想为誓言轮的差别之外，其他直至赞颂之间，都如修法一样端正仪轨，身语意三门的念诵观想如修法时一样先行。此处主要进行以功德为目标的念诵观想。其观想方式为：观想自己面前作为所依的坛城通过ཕཊ་ཛཿ（藏文，梵文天城体：फट् जः，梵文罗马拟音：phaṭ jaḥ，汉语字面意思：呸 札）分开，安住在面前的虚空中。自己的心识种子字ཧཱུྃ（藏文，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）的radiance（光芒）化现为多种九字种子字。融入十方一切善逝，特别是忿怒尊众、王子、护门神和一切具誓橛金刚的心间。令其欢喜，激发其誓言，所有身语意的成就都以红色咒鬘的形式从各个本尊的脐间产生，进入自己的脐间，融入心间的种子字。再次如前一样从心间放射，观想如火把般旋转，念诵，并在每座的结尾进行供养和赞颂。四座的间隔方式以及前行广略的取舍等都如之前的修法一样。此处，如黄昏座一样，在一座中也尽力进行会供朵玛，并将剩余食物视为囚犯等，如通常做法一样。以这种方式，在接近修法圆满的最后两三个七天里，在具备身语意功德四种念诵观想的基础上，在念诵的最后加上这个观想：再次放射光芒，遍布一切器情世间，将四大、珍宝、药物等一切长寿、消除疾病和魔障的精华全部聚集，融入自己，从而增益光彩和精华。radiance（光芒）照射到一切众生身上，从而净化业、烦恼和无明的习气，转变为金刚童子的自性。radiance（光芒）照射到坛城的本尊众和十方一切诸佛身上，献上悦意的供养。
English
How to arrange name slips or seed syllables? Offering the sadhana torma, as well as the tormas, medicines, and blood for the Dharma protectors, is sufficient to maintain them as before. At this time, display outer and inner offerings and whatever mandala decorations are available. Having completed these preparations, recite the usual practice at night without interruption, and then sleep. Starting from the morning session the next day, begin by performing the seven-branch preliminary practices. From the three samadhis onwards, except for the distinction of visualizing oneself and the mandala in front, the support for practice, including the phurba, as inseparable and generating the wheel of samaya, perform the practice according to the sadhana, maintaining proper posture until the praise, and precede with the recitation and contemplation of body, speech, and mind as in the sadhana. Here, focus primarily on the recitation and contemplation aimed at qualities. The visualization for this is as follows: Visualize that the mandala in front, which serves as the support, is separated by ཕཊ་ཛཿ (Tibetan, Devanagari: फट् जः, Romanized Sanskrit: phaṭ jaḥ, Literal Chinese meaning: Phat Jah), and abides in the sky in front. Radiance from the seed syllable ཧཱུྃ (Tibetan, Devanagari: हुँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) of one's own mind manifests as many forms of the nine seed syllables. It dissolves into the hearts of all the Sugatas of the ten directions, especially the wrathful deities, princes, gatekeepers, and all the samaya phurbas. Generate joy, stimulate their samaya, and all the siddhis of body, speech, and mind arise from the navels of each deity in the form of red mantra garlands, enter one's own navel, and dissolve into the seed syllable in the heart. Again, radiate from the heart as before, visualize it revolving like a torch, recite, and at the end of each session, make offerings and praises. The method of dividing the four sessions and the adoption and rejection of the expanded and condensed preliminaries are as in the previous sadhana. Here, like the evening session, also strive to perform a tsok torma in one session as much as possible, and treat the leftovers as prisoners, etc., as is common. In this way, during the last two or three weeks approaching the completion of the sadhana, based on having the four recitations and contemplations of body, speech, mind, and qualities, add this visualization at the end of the recitation: Again, radiate light, pervading all the outer and inner worlds, gather all the essence of the four elements, jewels, and medicines that prolong life and eliminate disease and obstacles, and dissolve them into oneself, thereby increasing splendor and essence. Radiance shines on all sentient beings, thereby purifying the imprints of karma, afflictions, and ignorance, and transforming into the nature of Vajrakumara. Radiance shines on the deity assembly of the mandala and all the Buddhas of the ten directions, offering pleasing offerings.